Mateus 25

Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Yesu kpɑm nɛɛ, tɔ̃ɔ te, tɑ̀ n nɑ, Gusunɔn bɑndun ɡɑri yi ko n kɑ wɔndiɑ wɔkuru ɡɑrun ɡɑri weenɛ be bɑ ben fitilɑnu suɑ bɑ yɑrɑ bɑ kurɔ kpɑon durɔ sennɔ dɑ.
1 Então, o reino dos céus será semelhante a dez virgens que, tomando as suas lâmpadas, saíram a encontrar-se com o noivo.
2 Ben nɔɔbu bɑ lɑɑkɑri mɔ, nɔɔbu mɑɑ bɑ ǹ lɑɑkɑri mɔ.
2 Cinco dentre elas eram néscias, e cinco, prudentes.
3 Nɔɔbu be bɑ ǹ lɑɑkɑri mɔ bɑ ben fitilɑnu suɑ bɑ ǹ ɡum kusenu kue.
3 As néscias, ao tomarem as suas lâmpadas, não levaram azeite consigo;
4 Adɑmɑ be bɑ lɑɑkɑri mɔ mi, bɑ fitilɑnu suɑ, bɑ mɑɑ ɡum kusenu kuɑ.
4 no entanto, as prudentes, além das lâmpadas, levaram azeite nas vasilhas.
5 Nɡe mɛ kurɔ kpɑon durɔ tɛɛmɔ, wɔndiɑ wɔku te, tɑ dom yĩbirimɔ tɑ dweeyɑmɔ.
5 E, tardando o noivo, foram todas tomadas de sono e adormeceram.
6 Wɔ̃kurun bɔnu ɡoo u ɡbɑ̃rɑ u nɛɛ, kurɔ kpɑon durɔ wee, i yɑrimɑ i wi sennɔ dɑ.
6 Mas, à meia-noite, ouviu-se um grito: Eis o noivo! Saí ao seu encontro!
7 Yerɑ wɔndiɑ wɔku te, tɑ seewɑ tɑ ten fitilɑnu sɔnwɑ.
7 Então, se levantaram todas aquelas virgens e prepararam as suas lâmpadas.
8 Be bɑ ǹ lɑɑkɑri mɔ mi, bɑ beɔnɔ sɔ̃ɔwɑ bɑ nɛɛ, i sun ɡum kɛ̃ domi bɛsɛn fitilɑnu ɡbiɔ.
8 E as néscias disseram às prudentes: Dai-nos do vosso azeite, porque as nossas lâmpadas estão-se apagando.
9 Lɑɑkɑriɡii be, bɑ wisɑ bɑ nɛɛ, ɑɑwo domi n ǹ koo bɛsɛ kpuro turi. I yɑnde doo i bɛɛɡim dwe.
9 Mas as prudentes responderam: Não, para que não nos falte a nós e a vós outras! Ide, antes, aos que o vendem e comprai-o.
10 Sɑɑ ye bɑ dwem dɑ mɑ kurɔ kpɑon durɔ u tunumɑ. Be bɑ sɔɔru sɑ̃ɑ sibɑ duɑ kurɔ kpɑɑ yerɔ kɑ wi sɑnnu mɑ bɑ ɡɑmbo kɛnuɑ.
10 E, saindo elas para comprar, chegou o noivo, e as que estavam apercebidas entraram com ele para as bodas; e fechou-se a porta.
11 Yen biruwɑ wɔndiɑ be bɑ tie bɑ tunumɑ bɑ nɔɔɡiru suɑ bɑ nɛɛ, yinni ɑ sun kɛniɔ.
11 Mais tarde, chegaram as virgens néscias, clamando: Senhor, senhor, abre-nos a porta!
12 Adɑmɑ kurɔ kpɑon durɔ nɛɛ, kɑ ɡeemɑ nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ, nɑ ǹ bɛɛ yɛ̃.
12 Mas ele respondeu: Em verdade vos digo que não vos conheço.
13 Mɑ Yesu u nɛɛ, ǹ n mɛn nɑ, i n swɑɑ mɛɛrɑ, domi i ǹ tɔ̃ɔ te kɑ sɑɑ ye yɛ̃.
13 Vigiai, pois, porque não sabeis o dia nem a hora.
14 Yesu mɑɑ nɛɛ, win nɑɑrun ɡɑri yi ko n sɑ̃ɑwɑ nɡe durɔ ɡoon ɡɑri wi u kĩ u wuu dɑ. U win yobu sokɑ u bu win dukiɑ nɔmu sɔndiɑ.
14 Pois será como um homem que, ausentando-se do país, chamou os seus servos e lhes confiou os seus bens.
15 U turo ɡobi bɛkɛ ɡɛɛn subɑ nɔɔbu wɛ̃, turo mɑɑ subɑ yiru, itɑse sube teeru. U bu wɛ̃ wɛ̃ nɡe mɛ ben bɑɑwuren dɑm nɛ, mɑ u doonɑ.
15 A um deu cinco talentos, a outro, dois e a outro, um, a cada um segundo a sua própria capacidade; e, então, partiu.
16 Yoo wi bɑ subɑ nɔɔbu wɛ̃ mi, u yɑnde seewɑ u kɑ ɡobi yi tenkuru kuɑ, mɑ u mɑɑ nɔɔbu kpɑɑ ɑre wɑ.
16 O que recebera cinco talentos saiu imediatamente a negociar com eles e ganhou outros cinco.
17 Wi bɑ mɑɑ subɑ yiru wɛ̃ u kuɑ nɡe mɛ, mɑ u mɑɑ yiru kpɑɑ ɑre wɑ.
17 Do mesmo modo, o que recebera dois ganhou outros dois.
18 Adɑmɑ wi bɑ sube teeru wɛ̃ mi, u dɑ u wɔru ɡbɑ u win yinnin ɡobi yi sikuɑ.
18 Mas o que recebera um, saindo, abriu uma cova e escondeu o dinheiro do seu senhor.
19 Sɑnɑm dɔɔ sɑnɑm wee, yoo ben yinni u wurɑmɑ mɑ u kɑ ben bɑɑwure win ɡobi dooru kuɑ.
19 Depois de muito tempo, voltou o senhor daqueles servos e ajustou contas com eles.
20 Yoo wi bɑ subɑ nɔɔbu wɛ̃ u nɑ kɑ subɑ nɔɔbu kpɑɑ u nɛɛ, yinni, ɡobi yin subɑ nɔɔbuwɑ ɑ mɑn wɛ̃. N wee, nɔɔbu kpɑɑ ye nɑ ɑre di.
20 Então, aproximando-se o que recebera cinco talentos, entregou outros cinco, dizendo: Senhor, confiaste-me cinco talentos; eis aqui outros cinco talentos que ganhei.
21 Win yinni nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, nɑ nun siɑrɑ, wunɛ yoo ɡeo kɑ nɑɑnɛɡiiwɑ. A kuɑ nɑɑnɛɡii ɡɑ̃ɑ piiminu sɔɔ, kon nun ɡɑ̃ɑ bɑkɑnu nɔmu sɔndiɑ. A nɑ su yɛ̃ɛri.
21 Disse-lhe o senhor: Muito bem, servo bom e fiel; foste fiel no pouco, sobre o muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.
22 Wi bɑ mɑɑ subɑ yiru wɛ̃ u nɑ u nɛɛ, yinni, ɡobi yin subɑ yiruwɑ ɑ mɑn wɛ̃, n wee yiru kpɑɑ ye nɑ ɑre di.
22 E, aproximando-se também o que recebera dois talentos, disse: Senhor, dois talentos me confiaste; aqui tens outros dois que ganhei.
23 Win yinni nɛɛ, nɑ nun siɑrɑ wunɛ yoo ɡeo kɑ nɑɑnɛɡiiwɑ. A kuɑ nɑɑnɛɡii ɡɑ̃ɑ piiminu sɔɔ, kon nun ɡɑ̃ɑ bɑkɑnu nɔmu sɔndiɑ. A nɑ su yɛ̃ɛri.
23 Disse-lhe o senhor: Muito bem, servo bom e fiel; foste fiel no pouco, sobre o muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.
24 Yen biru yoo wi bɑ sube teeru wɛ̃ mi, u nɑ u nɛɛ, yinni nɑ yɛ̃ mɑ wunɛ tɔn sɛ̃sɔɡiiwɑ. Mi ɑ ǹ duure miyɑ ɑ rɑ ɡbe, mi ɑ ǹ mɑɑ yɛ̃ke, miyɑ ɑ rɑ ɡɛ̃.
24 Chegando, por fim, o que recebera um talento, disse: Senhor, sabendo que és homem severo, que ceifas onde não semeaste e ajuntas onde não espalhaste,
25 Bɛrum mɑn mwɑ mɑ nɑ dɑ nɑ wunɛn ɡobi beruɑ temɔ. N wee wunɛnyɑm.
25 receoso, escondi na terra o teu talento; aqui tens o que é teu.
26 Win yinni nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, wunɛ yoo kɔ̃so kɑ yikurowɑ. N ǹ ɑ yɛ̃ mɑ nɑ rɑ ɡbe mi nɑ ǹ duure? Kpɑ n ɡɛ̃ mi nɑ ǹ yɛ̃ke?
26 Respondeu-lhe, porém, o senhor: Servo mau e negligente, sabias que ceifo onde não semeei e ajunto onde não espalhei?
27 Ǹ n mɛn nɑ, n dɑɑ weenɛwɑ ɑ nɛn ɡobi ɡoo wɛ̃ kɑ nim kɛ̃ru, sɑnɑm mɛ nɑ wumɑ kpɑ n nɛnyɑm wɑ kɑ ɑre.
27 Cumpria, portanto, que entregasses o meu dinheiro aos banqueiros, e eu, ao voltar, receberia com juros o que é meu.
28 I nùn sube tee te mwɑɑrio kpɑ i wɔkuruɡii wi wɛ̃.
28 Tirai-lhe, pois, o talento e dai-o ao que tem dez.
29 Domi wi u mɔ, win mɔru sɔɔrɑ bɑ koo nùn sosiɑ kpɑ u n mɔ n kpɑ̃, ɑdɑmɑ wi u kun mɔ, fiiko ye u mɑm mɔ bɑ koo nùn ye mwɑɑri.
29 Porque a todo o que tem se lhe dará, e terá em abundância; mas ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
30 Yoo kɑm wi mɑɑ, i nùn kɑsɑ koowo tɔɔwɔ mi u koo wiru nɔmɑ sɔndi yɑm wɔ̃kuru sɔɔ u swĩ.
30 E o servo inútil, lançai-o para fora, nas trevas. Ali haverá choro e ranger de dentes.
31 Mɑ Yesu nɛɛ, sɑnɑm mɛ Tɔnun Bii u koo nɑ kɑ win yiiko bɑkɑ, kɑ wɔllun ɡɔrɑdobɑ kpuro, u koo sinɑ win sinɑ ɡɔni yiikoɡiɑn wɔllɔ.
31 Quando vier o Filho do Homem na sua majestade e todos os anjos com ele, então, se assentará no trono da sua glória;
32 Hɑnduniɑn bwesenu kpuro nu ko n mɛnnɛ win wuswɑɑɔ, kpɑ u tɔmbu wunɑnɑ nɡe mɛ yɑ̃ɑ kpɑro rɑ yɑ̃ɑnu kɑ bonu wunɑnɛ.
32 e todas as nações serão reunidas em sua presença, e ele separará uns dos outros, como o pastor separa dos cabritos as ovelhas;
33 U koo yɑ̃ɑnu yi win nɔm ɡeuɔ, bonu mɑɑ win nɔm dwɑrɔ.
33 e porá as ovelhas à sua direita, mas os cabritos, à esquerda;
34 Sɑnɑm mɛyɑ sunɔ u koo be bɑ wɑ̃ɑ win nɔm ɡeuɔ sɔ̃ u nɛɛ, i nɑ bɛɛ be nɛn Bɑɑbɑ u domɑru kuɑ, i bɑndu tubi dio te bɑ bɛɛ sɔɔru kuɑ sɑɑ hɑnduniɑn toren di.
34 então, dirá o Rei aos que estiverem à sua direita: Vinde, benditos de meu Pai! Entrai na posse do reino que vos está preparado desde a fundação do mundo.
35 Domi ɡɔ̃ɔrɑ mɑn kuɑ mɑ i mɑn dĩɑnu wɛ̃ nɑ di. Nim nɔru ɡɑ mɑn kuɑ mɑ i mɑn nim kɑ̃ nɑ nɔrɑ. Nɑ sɑ̃ɑ sɔɔ mɑ i mɑn dɑm koosiɑ.
35 Porque tive fome, e me destes de comer; tive sede, e me destes de beber; era forasteiro, e me hospedastes;
36 Nɑ wɑ̃ɑ tereru, mɑ i mɑn biru wukiri. Nɑ bɑrɔ mɑ i mɑn nɔɔri. Nɑ wɑ̃ɑ pirisɔm sɔɔ mɑ i mɑn berɑm dɑ.
36 estava nu, e me vestistes; enfermo, e me visitastes; preso, e fostes ver-me.
37 Sɑɑ ye sɔɔrɑ ɡemɡii be, bɑ koo nùn wisi bu nɛɛ, Yinni, dommɑ sɑ wɑ ɡɔ̃ɔrɑ nun mɔ̀ sere sɑ nun dĩɑnu wɛ̃, ǹ kun mɛ nim nɔru ɡɑ nun mɔ̀ mɑ sɑ nun nim kɑ̃.
37 Então, perguntarão os justos: Senhor, quando foi que te vimos com fome e te demos de comer? Ou com sede e te demos de beber?
38 Dommɑ sɑ nun sɔru mwɑ ǹ kun mɛ dommɑ sɑ nun wɑ tereru mɑ sɑ nun biru wukiri.
38 E quando te vimos forasteiro e te hospedamos? Ou nu e te vestimos?
39 Dommɑ sɑ nun wɑ ɑ bɑrɔ, ǹ kun mɛ ɑ wɑ̃ɑ pirisɔm dirɔ, mɑ sɑ nun berɑm dɑ.
39 E quando te vimos enfermo ou preso e te fomos visitar?
40 Sunɔ u koo bu wisi u nɛɛ, kɑ ɡeemɑ nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ, mɛn nɔ i bwɛ̃ɛbwɛ̃ɛ benin turo ye kuɑ nɛnɑ i kuɑ.
40 O Rei, respondendo, lhes dirá: Em verdade vos afirmo que, sempre que o fizestes a um destes meus pequeninos irmãos, a mim o fizestes.
41 Yen biru sunɔ u koo win nɔm dwɑruɡibu sɔ̃ u nɛɛ, i tii ɡɑwo nɛn bɔkun di, bɛɛ be Gusunɔ u bɔ̃rusi. I doo dɔ̃ɔ wi u ku rɑ ɡbi sɔɔ wi bɑ sɔɔru kuɑ Setɑm kɑ win ɡɔrɑdobɑn sɔ̃.
41 Então, o Rei dirá também aos que estiverem à sua esquerda: Apartai-vos de mim, malditos, para o fogo eterno, preparado para o diabo e seus anjos.
42 Domi ɡɔ̃ɔrɑ mɑn kuɑ, i ǹ mɑn dĩɑnu wɛ̃ nɑ di. Nim nɔru ɡɑ mɑn kuɑ, i ǹ mɑn nim kɑ̃ nɑ nɔrɑ.
42 Porque tive fome, e não me destes de comer; tive sede, e não me destes de beber;
43 Nɑ sɑ̃ɑ sɔɔ, i ǹ mɑn dɑm koosie. Nɑ wɑ̃ɑ tereru, i ǹ mɑn biru wukiri. Nɑ bɑrɔ, nɑ mɑɑ wɑ̃ɑ pirisɔm dirɔ, i ǹ mɑn nɔɔri.
43 sendo forasteiro, não me hospedastes; estando nu, não me vestistes; achando-me enfermo e preso, não fostes ver-me.
44 Sɑnɑm mɛyɑ be, bɑ koo mɑɑ nɛɛ, Yinni, dommɑ sɑ nun wɑ ɡɔ̃ɔrɑ nun mɔ̀, ǹ kun mɛ nim nɔru ɡɑ nun mɔ̀, ǹ kun mɛ ɑ sɑ̃ɑ sɔɔ, ǹ kun mɛ ɑ wɑ̃ɑ tereru, ǹ kun mɛ ɑ bɑrɔ, ǹ kun mɛ ɑ wɑ̃ɑ pirisɔm dirɔ, mɑ sɑ ǹ nun somi.
44 E eles lhe perguntarão: Senhor, quando foi que te vimos com fome, com sede, forasteiro, nu, enfermo ou preso e não te assistimos?
45 Sunɔ u koo bu wisi u nɛɛ, kɑ ɡeemɑ nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ, mɛn nɔɔ i ǹ bwɛ̃ɛbwɛ̃ɛ benin turo ye kue, nɛnɑ i ǹ ye kue.
45 Então, lhes responderá: Em verdade vos digo que, sempre que o deixastes de fazer a um destes mais pequeninos, a mim o deixastes de fazer.
46 Mɑ Yesu u nɛɛ, beniwɑ bɑ koo dɑ mi sɛɛyɑsiɑ bi bu ku rɑ kpe bu wɑ̃ɑ, ɡemɡibu mɑɑ, wɑ̃ɑru te tɑ ku rɑ kpe sɔɔ.
46 E irão estes para o castigo eterno, porém os justos, para a vida eterna.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.