Mateus 22
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs BKJ
1 Yesu kpɑm kɑ bu mɔndu ɡɑri sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ,
1 E respondendo Jesus, novamente lhes falou em parábolas, dizendo:
2 n wee, ye Gusunɔn bɑndun ɡɑri kɑ weenɛ. Sunɔ ɡoo u win biin kurɔ kpɑɑrun sɔɔru kuɑ.
2 O reino do céu é semelhante a um certo rei, que fez as bodas de seu filho,
3 U win sɔmɔbu ɡɔrɑ bu dɑ bu be bɑ dim sokɑ sokumɑ. Adɑmɑ bɑ ǹ kĩ bu nɑ.
3 e enviou os seus servos a chamar os convidados para as bodas, e estes não quiseram vir.
4 Mɑ u kpɑm win sɔmɔbu ɡɑbu ɡɔrɑ u nɛɛ, i doo i be nɑ dim sokɑ sɔ̃ nɑ sɔɔru kpɑ, nɑ nɛn nɑɑ kinɛnu kɑ yɑɑ sɑbe ɡumɡinu ɡo. Ye kpuro yɑ sɔɔru kpeerɑ, bu nɑ kurɔ kpɑɑ yerɔ.
4 Mais uma vez, ele enviou outros servos, dizendo: Dizei aos convidados: Eis que tenho o meu jantar preparado, os meus bois e meus cevados estão mortos, e todas as coisas estão prontas; vinde às bodas.
5 Adɑmɑ be bɑ dim sokɑ mi, bɑ ǹ ɡɑri yi swɑɑ sue mɑ bɑɑwure u wiɡiru doonɑ, wini win ɡberu dɑ, wini mɑɑ win tenkuru doonɑ.
5 Mas eles, fazendo pouco caso, seguiram os seus caminhos, um para sua fazenda, outro para o seu negócio.
6 Ben ɡɑbɑ sɔmɔ be mwɑ bɑ nɔni sɔ̃ɔwɑ bɑ ɡo.
6 E os outros, tomaram os seus servos, os maltrataram e mataram.
7 Sunɔ wi, u mɔru bɛsirɑ u win tɑbu kowobu ɡɔrɑ bu kɑ tɔn ɡowo be ɡo kpɑ bu ben wuu dɔ̃ɔ sɔku.
7 Mas, ouvindo disso o rei, irou-se, e enviando os seus exércitos, destruiu aqueles assassinos, e incendiou a sua cidade.
8 Sɑnɑm mɛyɑ u win sɔmɔbu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, kurɔ kpɑɑ dĩɑnu ye, ɑdɑmɑ be nɑ sokɑ bɑ ǹ mɑɑ kɑ nu weenɛ.
8 Então ele diz aos servos: As bodas estão preparadas, mas os que foram convidados não eram dignos.
9 Ǹ n mɛn nɑ, i doo swɑɑ swɑɑbu i be i wɑɑmɔ sokumɑ.
9 Ide, pois, às estradas, e convidai para as bodas todos quantos encontrardes.
10 Mɑ sɔmɔ be, bɑ dɑ swɑɑ swɑɑbu bɑ be bɑ wɑ kpuro mɛnnɑ kɔ̃sobu kɑ ɡeobu. Nɡe mɛyɑ tɔmbɑ kɑ yibɑ kurɔ kpɑɑ yee te sɔɔ.
10 E os servos, saindo pelas estradas, ajuntaram todos quantos encontraram, tanto maus como bons; e o casamento ficou cheio de convidados.
11 Ye sunɔ wi, u duɑ u kɑ bu wɑ be bɑ dim nɑ, u durɔ ɡoo wɑ wi u kun kurɔ kpɑɑ yɑ̃nu doke.
11 E o rei, entrando para ver os convidados, viu ali um homem que não estava com veste de casamento.
12 U nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, bɔrɔ, ɑmɔnɑ ɑ kuɑ ɑ kɑ duumɑ mini ɑ ǹ kɑ kurɔ kpɑɑ yɑ̃nu doke. Durɔ wi kun ɡɛɛ wisɑ.
12 E ele disse-lhe: Amigo, como entraste aqui, não tendo veste de casamento? E ele emudeceu.
13 Yerɑ sunɔ wi, u win sɔm kowobu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, i win nɔmɑ kɑ nɑɑsu bɔkuo kpɑ i nùn kɑsɑ ko yɑm wɔ̃kuru sɔɔ tɔɔwɔ, mi u koo wiru nɔmɑ sɔndi u swĩ.
13 Então disse o rei aos servos: Amarrai os seus pés e mãos, levai-o embora, e lançai-o nas trevas exteriores; ali haverá pranto e ranger de dentes.
14 Mɑ Yesu u nɛɛ, dɑbirɑ bɑ sokɑ ɑdɑmɑ fiikowɑ bɑ ɡɔsɑ.
14 Porque muitos são chamados, mas poucos são escolhidos.
15 Sɑnɑm mɛyɑ Fɑlisibɑ bɑ dɑ bɑ mɛnnɑ bu kɑ kɑsu mɛ bɑ koo ko bu kɑ Yesu ɡɑrin yinɑ bɛriɑ.
15 Indo, então, os fariseus, consultaram entre si como o apanhariam em alguma palavra.
16 Mɑ bɑ ben bwɑ̃ɑbu ɡɑbu kɑ Herodun tɔmbu ɡɑbu ɡɔrɑ win mi. Bɑ dɑ bɑ nɛɛ, yinni, sɑ yɛ̃ mɑ ɑ rɑ ɡem ɡere, mɑ ɑ tɔmbu Gusunɔn swɑɑ sɔ̃ɔsimɔ dee dee, mɛyɑ ɑ ku rɑ ɡoon nɔnu mɛɛri, domi ɑ ku rɑ ɡɑri ɡere binɛ kɑ bɛrum sɔ̃.
16 E enviaram-lhe os seus discípulos, com os herodianos, dizendo: Mestre, nós sabemos que tu és verdadeiro, e ensinas o caminho de Deus em verdade, e sem te preocupar com nenhum homem, pois não reparas na aparência dos homens.
17 Ǹ n mɛn nɑ, ɑ sun sɔ̃ɔwɔ, yen mɛ ɑ wɑ. N weenɛ bu tem yɛ̃ro wɔ̃ɔ ɡobi kɔsiɑ? Nɡe n ǹ weenɛ.
17 Dize-nos, portanto, o que tu pensas? É lícito dar tributo a César, ou não?
18 Adɑmɑ Yesu u ben bwisi kɔ̃si yi yɛ̃ mɑ u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, murɑfiti bɛɛ! Mbɑn sɔ̃nɑ i kĩ i nɛn lɑɑkɑri mɛɛri.
18 Mas Jesus, percebendo a sua maldade, disse: Por que me tentais, hipócritas?
19 I mɑn ɡobi yi sɔ̃ɔsio yi i rɑ kɑ wɔ̃ɔ ɡobi kɔsie.
19 Mostrai-me a moeda do tributo. E eles lhe trouxeram um denário.
20 Mɑ u bu bikiɑ u nɛɛ, weren foto kɑ yĩrerɑ mini.
20 E ele disse-lhes: De quem é esta imagem e inscrição?
21 Bɑ nùn sɔ̃ɔwɑ bɑ nɛɛ, tem yɛ̃roɡiɑ.
21 Disseram-lhe: De César. Então ele lhes disse: Dai, portanto, a César as coisas que são de César, e a Deus as coisas que são de Deus.
22 Ye bɑ ɡɑri yi nuɑ, bɑ biti soorɑ, mɑ bɑ nùn deri bɑ doonɑ.
22 Quando eles ouviram essas palavras, maravilharam-se, e, deixando-o, foram pelo seu caminho.
23 Sɔ̃ɔ tee te sɔɔ, Sɑdusi be bɑ rɑ nɛɛ ɡɔribɑ kun seemɔ, ben ɡɑbɑ nɑ Yesun mi. Mɑ bɑ nùn bikiɑ
23 No mesmo dia vieram até ele os saduceus, que dizem não haver ressurreição, e o interrogaram,
24 bɑ nɛɛ, tɔnwero, Mɔwisi nɛɛ, durɔ ɡoo ù n ɡu ù kun bii mɑrɑ, win wɔnɔwɑ koo win ɡɔmini yɛnu doke kpɑ u kɑ win mɔɔ bweseru seeyɑ.
24 dizendo: Mestre, Moisés disse: Se um homem morrer, não tendo filhos, seu irmão casará com a esposa dele, e suscitará descendência a seu irmão.
25 N wee bɛsɛn suunu sɔɔ tundo turosibu nɔɔbɑ yiru ɡɑbɑ rɑɑ wɑ̃ɑ. Gbiikoo kurɔ suɑ mɑ u ɡu u ǹ bii mɑrɑ, mɑ u win wɔnɔ ɡɔmini deriɑ.
25 Ora, houve entre nós sete irmãos; e o primeiro, casou-se com uma mulher, e faleceu, e não tendo descendente, deixou a sua esposa para o seu irmão.
26 Ben yirusen tii mɛyɑ, kɑ itɑse, sere kɑ nɔɔbɑ yiruseɔ.
26 Da mesma forma o segundo, e o terceiro, até o sétimo.
27 Be kpuron biru kurɔ win tii mɑɑ ɡu.
27 E por último de todos, morreu também a mulher.
28 Ǹ n mɛn nɑ, dɔmɑ te ɡɔribɑ koo se, tɔmbu nɔɔbɑ yiru ye sɔɔ, ben wɑrɑ ko n kurɔ wi mɔ, domi be kpuro bɑ nùn yɛ̃wɑ kurɔ.
28 Portanto, na ressurreição, de qual dos sete será a mulher, pois todos a tiveram?
29 Yesu bu wisɑ u nɛɛ, i tore yèn sɔ̃ i ǹ Gusunɔn ɡɑri yɛ̃, mɛyɑ i ǹ mɑɑ win dɑm yɛ̃.
29 Jesus, respondendo, disse-lhes: Vós errais, não conhecendo as escrituras, nem o poder de Deus.
30 Domi sɑnɑm mɛ ɡɔribɑ koo se, durɔbu kɑ kurɔbu bɑ ǹ mɑɑ suɑnɑmɔ, bɑ ko n sɑ̃ɑwɑ nɡe Gusunɔ wɔllun ɡɔrɑdobɑ.
30 Porque na ressurreição não casam, nem são dados em casamento, mas são como os anjos de Deus no céu.
31 Ye n mɑɑ sɑ̃ɑ ɡɔribun seebun ɡɑri, i ǹ ɡɑrire ye Gusunɔ u bɛɛ sɔ̃ɔwɑ? U nɛɛ,
31 E, quanto à ressurreição dos mortos, não lestes o que vos foi dito por Deus, dizendo:
32 nɛnɑ Gusunɔ Aburɑhɑmu kɑ Isɑki kɑ Yɑkɔbun Yinni. Gusunɔ sɑ̃ɑwɑ wɑsobun Yinni, u ǹ sɑ̃ɑ ɡɔribun Yinni.
32 Eu sou o Deus de Abraão, e o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó? Deus não é Deus dos mortos, mas dos vivos.
33 Tɔn wɔru ɡe ɡɑ ɡɑri yi nuɑ ɡɑ biti kuɑ win sɔ̃ɔsirun sɔ̃.
33 E as multidões, ouvindo isto, maravilhavam-se com a sua doutrina.
34 Ye Fɑlisibɑ bɑ nuɑ mɑ Yesu u Sɑdusibɑ nɔɔ mwɑɑri, yerɑ bɑ mɛnnɑ.
34 Mas os fariseus, quando ouviram que ele fizera emudecer os saduceus, eles se reuniram.
35 Ben turo wi u sɑ̃ɑ woodɑ yɛ̃ro u kĩ u Yesun lɑɑkɑri mɛɛri, mɑ u nùn bikiɑ u nɛɛ,
35 Então um deles, que era mestre da lei, perguntou-lhe, provando-o, dizendo:
36 tɔnwero, woodɑ yerɑ̀ yɑ kpɑ̃ɑru bo woodɑbɑ sɔɔ.
36 Mestre, qual é o grande mandamento na lei?
37 Yesu nùn wisɑ u nɛɛ, “A Gusunɔ wunɛn Yinni kĩɔ kɑ wunɛn ɡɔ̃ru kpuro kɑ wunɛn bwɛ̃rɑ kpuro kɑ wunɛn bwisikunu kpuro.”
37 Respondeu-lhe Jesus: Tu amarás o Senhor teu Deus de todo o teu coração, e de toda a tua alma, e de toda a tua mente.
38 Yeyɑ yɑ sɑ̃ɑ woodɑ ɡbiikɑɑ, yerɑ yɑ mɑɑ kpɑ̃ɑru bo.
38 Este é o primeiro e grande mandamento.
39 Yen yiruse wee, ye yɑ kɑ ye weenɛ yerɑ “A wunɛn tɔnusi kĩɔ nɡe wunɛn tii tii.”
39 E o segundo é semelhante a este: Tu amarás o teu próximo como a ti mesmo.
40 Woodɑ yiru ye sɔɔn diyɑ Mɔwisin woodɑ kɑ Gusunɔn sɔmɔbun sɔ̃ɔsinu kpuro yɑri.
40 Desses dois mandamentos dependem toda a lei e os profetas.
41 Ye Fɑlisibɑ bɑ mɛnnɛ, Yesu u bu ɡɑri yini bikiɑ.
41 Enquanto os fariseus estavam reunidos, Jesus os indagou,
42 U nɛɛ, ɑmɔnɑ i tɑmɑɑ wi Gusunɔ u ɡɔsɑ u sɑ̃ɑ. Weren bweserun diyɑ u yɑri.
42 dizendo: O que pensais vós do Cristo? De quem ele é filho? Eles disseram-lhe: O filho de Davi.
43 Yesu bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑmɔnɑ Dɑfidi kɑ nùn sokɑ Yinni kɑ Hunde Dɛɛron sɔ̃ɔsiru. Domi Dɑfidi ɡeruɑ u nɛɛ,
43 Disse-lhes ele: Como então Davi, em espírito, lhe chama Senhor, dizendo:
44 “Yinni Gusunɔ u nɛn Yinni sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ,
44 Disse o SENHOR ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até eu fazer os teus inimigos por escabelo?
45 Ǹ n mɛn nɑ, Dɑfidi ù n nùn sokɑ Yinni, ɑmɔnɑ u ko n kɑ kpɑm sɑ̃ɑ win bii.
45 Então se Davi lhe chama Senhor, como é ele seu filho?
46 Bɑɑ ben turo kun mɑɑ kpĩɑ u nùn ɡɛɛ wisi. Sɑɑ dɔmɑ ten di ɡoo kun mɑɑ nùn ɡɛɛ bikiɑre.
46 E nenhum homem era capaz de responder-lhe uma palavra; e daquele dia em diante nenhum homem ousou fazer-lhe mais perguntas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.