Mateus 21

Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ye bɑ Yerusɑlɛmu bɔku kuɑ bɑ turɑ wuu ɡe bɑ rɑ soku Bɛtefɑɡiɔ, Olifin ɡuurɔ mɑ Yesu u win bwɑ̃ɑbu yiru ɡɔrɑ.
1 Quando se aproximaram de Jerusalém e chegaram a Betfagé, ao monte das Oliveiras, Jesus enviou dois discípulos,
2 U bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, i doo bɑru kpɑɑ te i mɛɛrɑ bɛɛn wuswɑɑɔ mi. Miyɑ i ko yɑnde kɛtɛku wɑ kɑ ɡen buu nu sɔri. I nu sɔsiɑmɑ i kɑ mɑn nɑɑwɑ.
2 dizendo-lhes:
3 Goo ù n bɛɛ ɡɑ̃ɑnu bikiɑ, i nɛɛ, Yinniwɑ u nin bukɑtɑ mɔ. Mii mii bɑ koo de i kɑ nu nɑ.
3 E, se alguém disser alguma coisa, respondam: “O Senhor precisa deles.” E logo ele deixará que vocês tragam os animais.
4 Yeni yɑ kuɑ kpɑ Gusunɔn sɔmɔn ɡɑri yini yi kɑ koorɑ yi yi nɛɛ,
4 Ora, isto aconteceu para se cumprir o que foi dito por meio do profeta:
5 “I Yerusɑlɛmuɡibu sɔ̃ɔwɔ i nɛɛ, wee, ben sunɔ sisi ben mi.
5 “Digam à filha de Sião: Eis que o seu Rei vem até você, humilde, montado em jumenta, e num jumentinho, cria de animal de carga.”
6 Mɑ bwɑ̃ɑ be, bɑ dɑ bɑ kuɑ ye Yesu u bu sɔ̃ɔwɑ.
6 Indo os discípulos e tendo feito como Jesus lhes havia ordenado,
7 Bɑ kɑ kɛtɛku ɡe kɑ ɡen buu nɑ. Bɑ ben bekɑ tɛriɑ nin wɔllɔ mɑ bɑ derɑ Yesu u sɔni.
7 trouxeram a jumenta e o jumentinho. Então puseram em cima deles as suas capas, e sobre elas Jesus montou.
8 Mɑ tɔn wɔru ɡɑ ɡen bekɑ tɛriɑ swɑɑ sɔɔ. Gɑbɑ bɑ̃ɑ kɑko bekusu bɔɔrɑ bɑ tɛriɑ swɑɑɔ.
8 E a maior parte da multidão estendeu as suas capas no caminho, e outros cortavam ramos de árvores, espalhando-os pelo caminho.
9 Tɔn be bɑ nùn ɡbiiye kɑ be bɑ nùn swĩi biruɔ, bɑ ɡbɑ̃rɑmɔ bɑ mɔ̀, su Dɑfidin sikɑdobu wɔlle suɑ. U sɑ̃ɑwɑ domɑruɡii. U sisi kɑ Yinnin yĩsiru! Su Wɔrukoo wɔlle suɑ.
9 E as multidões, tanto as que iam adiante dele como as que o seguiam, clamavam: “Hosana ao Filho de Davi! Bendito o que vem em nome do Senhor! Hosana nas maiores alturas!”
10 Ye u duɑ Yerusɑlɛmuɔ, wuuɡibu kpuro bɑ biti soorɑ bɑ mɔ̀, wɑrɑ wini.
10 E, quando Jesus entrou em Jerusalém, toda a cidade se alvoroçou. E perguntavam: — Quem é este?
11 Tɔn wɔru ɡɑ nɛɛ, Gusunɔn sɔmɔ Yesuwɑ, Gɑlilen Nɑsɑrɛtiɡii.
11 E as multidões respondiam: — Este é o profeta Jesus, de Nazaré da Galileia!
12 Yesu u duɑ sɑ̃ɑ yerɔ mɑ u be bɑ kiɑru dɔrɑmɔ kɑ be bɑ dwemɔ ɡirɑ min di. U be bɑ ɡobi kɔsimɔn tɑbulubɑ fukurɑ, kɑ totobɛrɛ dɔrobun kitɑnu.
12 Jesus entrou no templo e expulsou todos os que ali vendiam e compravam. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas.
13 Mɑ u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, Gusunɔn ɡɑri nɛɛ, “Nɛn dirɑ ko n sɑ̃ɑwɑ kɑnɑrun diru.” Adɑmɑ bɛɛ i tu ɡɔsiɑ ɡbɛnɔbun wɑ̃ɑ yeru.
13 E disse-lhes:
14 Yerɑ wɔ̃kobu kɑ yɛmɔbɑ nɑ win mi sɑ̃ɑ yeru mi mɑ u bu bɛkiɑ.
14 Cegos e coxos se aproximaram de Jesus, no templo, e ele os curou.
15 Yɑ̃ku kowo tɔnwerobu kɑ woodɑ yɛ̃robɑ mɔru kuɑ ye bɑ mɑɑmɑɑki wɑ ye u kuɑ, kɑ mɑɑ bii be bɑ ɡbɑ̃rɑmɔ sɑ̃ɑ yerɔ bɑ mɔ̀, su Dɑfidin sikɑdobu wɔlle suɑ.
15 Mas, quando os principais sacerdotes e os escribas viram as maravilhas que Jesus fazia e as crianças que gritavam no templo: “Hosana ao Filho de Davi!”, ficaram indignados e perguntaram a Jesus:
16 Mɑ bɑ Yesu sɔ̃ɔwɑ bɑ nɛɛ, ɑ sere nɔɔmɔ ye bɑ ɡerumɔ?
16 — Você está ouvindo o que estão dizendo? Jesus respondeu:
17 Yen biru u bu deri u doonɑ wuu min di u dɑ Betɑniɔ u kpunɑ mi.
17 E, deixando-os, saiu da cidade e foi para Betânia, onde passou a noite.
18 Sisiru bururu nɡe mɛ Yesu ɡɔsirɔ wuu mi, ɡɔ̃ɔrɑ nùn mɔ̀.
18 Cedo de manhã, ao voltar para a cidade, Jesus teve fome.
19 U dɑ̃ru ɡɑru wɑ swɑɑ bɑɑrɔ te bɑ rɑ soku fiɡie. U tu susi, ɑdɑmɑ wurusu tɔnɑwɑ u wɑ mi. Yerɑ u tu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ ǹ mɑɑ wɑ̃ɑ ɑ binu mɑ sere kɑ bɑɑdommɑɔ.
19 E, vendo uma figueira à beira do caminho, aproximou-se dela, mas não encontrou nada, a não ser folhas. Então Jesus disse à figueira: E a figueira secou imediatamente.
20 Win bwɑ̃ɑbɑ yɑbu ye wɑ mɑ biti bu mwɑ. Bɑ Yesu bikiɑ bɑ nɛɛ, ɑmɔnɑ fiɡie ye, yɑ kɑ ɡberɑ mɛ mii mii.
20 Quando os discípulos viram isso, ficaram admirados e disseram: — Como a figueira secou depressa!
21 Yesu bu wisɑ u nɛɛ, kɑ ɡeemɑ nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ, ì n nɑɑnɛ doke mɑ i ǹ sikɑ mɔ̀, i ko kpĩ i ko ye nɑ fiɡie ye kuɑ. N ǹ mɑm mɛ tɔnɑ, i ko mɑɑ kpĩ i ɡuu teni sɔ̃ tu wukuro min di tu dɑ tu nim wɔ̃ku wɔri. Yɑ koo mɑɑ koorɑ mɛ.
21 Ao que Jesus lhes disse:
22 Mɑ i nɑɑnɛ doke, ye i bikiɑ kɑnɑru sɔɔ ye kpurowɑ i ko wɑ i mwɑ.
22 E tudo o que pedirem em oração, crendo, vocês receberão.
23 Yesu duɑ sɑ̃ɑ yerɔ u keu sɔ̃ɔsimɔ. Yerɑ yɑ̃ku kowo tɔnwerobu kɑ ɡuro ɡurobu bɑ dɑ win mi bɑ nɛɛ, weren yiikowɑ ɑ kɑ yeni mɔ̀. Wɑrɑ nun yiiko ye wɛ̃.
23 Jesus entrou no templo e, quando já estava ensinando, os principais sacerdotes e os anciãos do povo se aproximaram dele e perguntaram: — Com que autoridade você faz estas coisas? E quem lhe deu esta autoridade?
24 Yesu bu wisɑ u nɛɛ, nɛn tii kon bɛɛ ɡɑri tiɑ ɡɑɑ bikiɑ. Ì n mɑn wisɑ, nɛn tii kon bɛɛ sɔ̃ wìn yiiko nɑ kɑ yeni mɔ̀.
24 Jesus respondeu:
25 Wɑrɑ u Yohɑnu ɡɔrimɑ u kɑ bɑtɛmu ko. Gusunɔ? Nɡe tɔnu.
25 De onde era o batismo de João: do céu ou dos homens? E eles discutiam entre si: — Se dissermos: “Do céu”, ele nos dirá: “Então por que não acreditaram nele?”
26 Sɑ̀ n mɑɑ nɛɛ, tɔmbɑ, ye tɔn wɔru ɡɑ koo ko sɑ yen bɛrum mɔ, domi be kpurowɑ bɑ Yohɑnu ɡɑrisi Gusunɔn sɔmɔ.
26 Mas, se dissermos: “Dos homens”, é de temer o povo. Porque todos consideram João um profeta.
27 Yerɑ bɑ Yesu wisɑ bɑ nɛɛ, sɑ ǹ yɛ̃.
27 Então responderam a Jesus: — Não sabemos. E ele, por sua vez, lhes disse:
28 Yesu mɑɑ nɛɛ, ɑmɔnɑ i wɑ. Durɔ ɡoo win bii tɔn durɔbu yiru mɔ. Mɑ u ɡbiikoo sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, bii wunɛ, ɑ doo ɑ sɔmburu ko nɛn ɡbɑɑrɔ ɡisɔ.
28 — O que vocês acham? Um homem tinha dois filhos. Chegando-se ao primeiro, disse: “Filho, vá hoje trabalhar na vinha.”
29 Mɑ u nɛɛ, nɑ ǹ dɔɔ. Adɑmɑ ye n sosi u bwisikɑ mɑ u dɑ.
29 Ele respondeu: “Não quero ir.” Mas depois, arrependido, foi.
30 Mɑ u mɑɑ dɑ u win bii yiruse wini sɔ̃ɔwɑ mɛ. Bii wi, u nùn wisɑ u nɛɛ, too, bɑɑbɑ, kon dɑ. Adɑmɑ u ǹ de.
30 Dirigindo-se ao outro filho, o pai disse a mesma coisa. Ele respondeu: “Sim, senhor.” Mas não foi.
31 Be yiru ye sɔɔ, wɑrɑ u tundon kĩru kuɑ.
31 Qual dos dois fez a vontade do pai? Eles responderam: — O primeiro. Então Jesus disse:
32 Domi Yohɑnu nɑ u bɛɛ swɑɑ ɡeɑ sɔ̃ɔsi, mɑ i ǹ nùn nɑɑnɛ doke. Adɑmɑ ɡbere mwɑɔbu kɑ kurɔ tɑnɔbu beyɑ bɑ nùn nɑɑnɛ doke. Wee bɛɛ, bɑɑ mɛ i ye wɑ i ǹ ɡɔ̃ru ɡɔsie i nùn nɑɑnɛ doke.
32 Porque João veio até vocês no caminho da justiça, e vocês não acreditaram nele; no entanto, os publicanos e as prostitutas acreditaram. Vocês, porém, mesmo vendo isso, não se arrependeram depois para acreditar nele.
33 Yesu mɑɑ nɛɛ, i kpɑm mɔndu ɡɑru swɑɑ dɑkio. Yɛnu yɛ̃ro ɡoo u dɑ̃ɑ ɡbɑɑru kuɑ mɑ u tu kɑrɑ kuɑ, mɑ u dɑ̃ɑ bii ɡɑmɑ yeru kuɑ mɑ u ɡbɑɑ kɔ̃sobun diru bɑnɑ. Yen biru u ɡbɑɑ wukobu kɑsu u bu ye nɔmu bɛriɑ mɑ u sɑnum dɑ.
33 — Escutem outra parábola. Havia um homem, dono de terras, que plantou uma vinha. Pôs uma cerca em volta dela, construiu nela um lagar, edificou uma torre e arrendou a vinha a uns lavradores. Depois, ausentou-se do país.
34 Sɑnɑm mɛ dɑ̃ɑ binun sɔribu turɑ u win sɔm kowobu ɡɔrɑ ɡbɑɑ wuko ben mi, bu win bɔnu mwɑɑmɑ.
34 Quando chegou o tempo da colheita, o dono da vinha mandou os seus servos aos lavradores, para receber os frutos que cabiam a ele.
35 Adɑmɑ ɡbɑɑ wuko be, bɑ bu kunisi bɑ turo so, mɑ bɑ turo ɡo, mɑ bɑ itɑse kpenu kɑsukɑ.
35 Mas os lavradores, agarrando os servos, espancaram um, mataram outro e apedrejaram ainda outro.
36 Yɛnu yɛ̃ro wi, u kpɑm bu ɡɑbu ɡɔriɑ be bɑ ɡbiikobu dɑbiru kere. Dɑɑ tiɑ yerɑ bɑ ben tii kuɑ.
36 O dono enviou ainda outros servos em maior número; e os lavradores fizeram a mesma coisa com eles.
37 Yen biru u bu win bii ɡɔriɑ u nɛɛ, bɑ koo nɛn bii bɛɛrɛ wɛ̃.
37 Por último, o dono da vinha enviou-lhes o seu próprio filho, pensando: “O meu filho eles respeitarão.”
38 Adɑmɑ sɑɑ ye ɡbɑɑ wuko be, bɑ bii wi wɑ bɑ ɡerunɑ bɑ nɛɛ, i ǹ nùn wɑ wi u koo rɑ ɡbɑɑ te tubi di? I de su nùn ɡo kpɑ ɡbɑɑ te, tu ko bɛsɛɡiru.
38 Mas os lavradores, vendo o filho, disseram uns aos outros: “Este é o herdeiro; venham, vamos matá-lo e ficar com a herança dele para nós.”
39 Mɑ bɑ nùn sɛ̃re bɑ yɑrɑ ɡbɑɑ ten min di bɑ ɡo.
39 E, agarrando-o, lançaram-no fora da vinha e o mataram.
40 Yesu u bu bikiɑ u nɛɛ, sɑnɑm mɛ ɡbɑɑ yɛ̃ro win tii u koo nɑ, mbɑ u koo ɡbɑɑ wuko be kuɑ.
40 Quando, pois, vier o dono da vinha, que fará àqueles lavradores?
41 Bɑ nùn wisɑ bɑ nɛɛ, nɔni swɑ̃ɑrun ɡɔɔwɑ u koo kɑ tɔn kɔ̃so be ɡo, kpɑ u ɡbɑɑ wukobu ɡɑbu win ɡbɑɑru nɔmu sɔndiɑ, be bɑ ko n dɑ nùn win bɔnu wɛ̃ dɑ̃ɑ binun sɔribun sɑɑ sɔɔ.
41 Eles responderam: — Fará perecer horrivelmente aqueles malvados e arrendará a vinha a outros lavradores que lhe entregarão os frutos no tempo certo.
42 Yesu bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, i ǹ ɡɑrire Gusunɔn ɡɑri sɔɔ mi bɑ nɛɛ,
42 Então Jesus perguntou:
43 Yen sɔ̃nɑ nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ, bɑ koo bɛɛ Gusunɔn bɑndu wɔrɑri kpɑ bu tu bweseru ɡɑru wɛ̃ te tɑ koo bɑn te mɛm nɔɔwɑ. [
43 — Portanto, eu lhes digo que o Reino de Deus será tirado de vocês e entregue a um povo que lhe produza os respectivos frutos.
44 Bɑɑwure wi u koo kpee te wɔri tɑ koo nùn bɔɔku, wi tɑ mɑɑ wɔri tɑ koo nùn nɑmwɑ munu munu.]
44 Todo o que cair sobre esta pedra ficará em pedaços; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.
45 Ye yɑ̃ku kowo tɔnwerobu kɑ Fɑlisibɑ bɑ Yesun mɔn ni nuɑ, bɑ tubɑ mɑ beyɑ u kɑ yɑ̃.
45 Os principais sacerdotes e os fariseus, ouvindo estas parábolas, entenderam que Jesus falava a respeito deles;
46 Yerɑ bɑ swɑɑ kɑsu bu kɑ nùn mwɑ. Adɑmɑ bɑ tɔn wɔrun bɛrum kuɑ yèn sɔ̃ ɡɑ nùn ɡɑrisi Gusunɔn sɔmɔ.
46 e, embora quisessem prendê-lo, tinham medo das multidões, porque estas o consideravam como profeta.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.