Malaquias 1
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs ARC
1 Gɑri yiniwɑ Yinni Gusunɔ u Isirelibɑ sɔ̃ɔwɑ sɑɑ Mɑlɑsin nɔɔn di.
1 Peso da palavra do Senhor contra Israel, pelo ministério de Malaquias.
2 Yinni Gusunɔ u nɛɛ, nɑ bɛɛ Isirelibɑ kĩɑ. Mɑ i ɡerumɔ i mɔ̀, mbɑ sɔɔrɑ nɑ bɛɛ kĩɑ. Nɑ nɛɛ, n ǹ Esɑu u sɑ̃ɑ Yɑkɔbun mɔɔ ro? Adɑmɑ nɑ Yɑkɔbu kĩɑ
2 Eu vos amei, diz o Senhor ; mas vós dizeis: Em que nos amaste? Não foi Esaú irmão de Jacó? — disse o Senhor ; todavia amei a Jacó
3 mɑ nɑ Esɑu yinɑ. Nɑ derɑ ɡɑ̃ɑnu sɑri win tem ɡuunɔ. Mɑ nɑ derɑ ɡbeeku yɛɛ kɔ̃si yibɑ tem mɛ sɔɔ.
3 e aborreci a Esaú; e fiz dos seus montes uma assolação e dei a sua herança aos dragões do deserto.
4 Esɑun bibun bweseru tɑ̀ n nɛɛ, bɑ ten wusu kɔsukɑ, ɑdɑmɑ tɑ koo sin bɑnsu seeyɑ, nɛ, Gusunɔ wɔllu kɑ tem Yinni, kon nɛɛ, bɑɑ tɑ̀ n su bɑnɑ, kon wure n su surɑ. Kpɑ bu ten tem soku nuku kɔ̃suruɡibun tem, ben tii mɑɑ bwese te nɛ, Yinni Gusunɔ nɑ kɑ mɔru sɑ̃ɑ bɑɑdommɑ.
4 Ainda que Edom diga: Empobrecidos somos, porém tornaremos a edificar os lugares desertos, assim diz o Senhor dos Exércitos: Eles edificarão, e eu destruirei, e lhes chamarão Termo-de-Impiedade e Povo-Contra-Quem-O- Senhor -Está-Irado-Para-Sempre.
5 Bɛɛ Isirelibɑ, bɛɛn nɔni koo ye wɑ. Kpɑ i ɡere i nɛɛ, nɛ, Yinni Gusunɔ, nɛn kpɑ̃ɑrɑ bɛɛn tem sɑre.
5 E os vossos olhos o verão, e direis: O Senhor seja engrandecido desde os termos de Israel.
6 Bɛɛ yɑ̃ku kowobu, bɛɛ be i mɑn ɡɛmɑ, mɑ i mɔ̀, yen yere sɔɔrɑ i mɑn ɡɛmɑ, wee ye nɛ Gusunɔ wɔllu kɑ tem Yinni nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ. Bii u rɑ win tundo bɛɛrɛ wɛ̃. Mɛyɑ sɔm kowo u rɑ mɑɑ win yinni bɛɛrɛ wɛ̃. Nɑ̀ n sɑ̃ɑn nɑ bɛɛn tundo, mɑnɑ bɛɛrɛ yɑ wɑ̃ɑ ye i mɑn wɛ̃ɛmɔ. Nɑ̀ n mɑɑ sɑ̃ɑn nɑ bɛɛn Yinni, mɑnɑ bɛɛrɛ yɑ wɑ̃ɑ ye i mɑn wɛ̃ɛmɔ.
6 O filho honrará o pai, e o servo, ao seu senhor; e, se eu sou Pai, onde está a minha honra? E, se eu sou Senhor, onde está o meu temor? — diz o Senhor dos Exércitos a vós, ó sacerdotes, que desprezais o meu nome e dizeis: Em que desprezamos nós o teu nome?
7 Wee i yɑ̃kunu mɔ̀ kɑ dĩɑ ni bɑ ku rɑ kɑ yɑ̃kuru ko nɛn yɑ̃ku yerɔ. Mɑ i ɡerumɔ i mɔ̀, yere sɔɔrɑ i mɑn ɡɛmɑ. Nɛn yɑ̃ku yerɑ i ɡɛmɑ.
7 Ofereceis sobre o meu altar pão imundo e dizeis: Em que te havemos profanado? Nisto, que dizeis: A mesa do Senhor é desprezível.
8 Ì n kɑ yɑɑ sɑberu ɡɑru yɑ̃kuru kuɑ te tɑ wɔ̃ko sɑ̃ɑ, ǹ kun mɛ te tɑ kɔ̃rɑ bɑrɔ, ǹ kun mɛ te tɑ ɡesi bɑrɔ, n ǹ sɑ̃ɑ kɔ̃sɑ? Ì n tu bɛɛn tem wiruɡii wɛ̃, u koo bɛɛ siɑrɑ? Nɛ Gusunɔ wɔllu kɑ tem Yinniwɑ nɑ yeni ɡeruɑ.
8 Porque, quando trazeis animal cego para o sacrificardes, não faz mal! E, quando ofereceis o coxo ou o enfermo, não faz mal! Ora, apresenta-o ao teu príncipe; terá ele agrado em ti? Ou aceitará ele a tua pessoa? — diz o Senhor dos Exércitos.
9 Yen sɔ̃ tɛ̃, ì n nɛ, Yinni Gusunɔ suuru kɑnɑ n bɛɛn wɔnwɔndu wɑ, i tɑmɑɑ kon bɛɛ kuɑ nɡe mɛ n weenɛ? Aɑwo, domi i kɔ̃sɑ kuɑ. Nɛ Gusunɔ wɔllu kɑ tem Yinniwɑ nɑ yeni ɡeruɑ.
9 Agora, pois, suplicai o favor de Deus, e ele terá piedade de nós; isto veio da vossa mão; aceitará ele a vossa pessoa? — diz o Senhor dos Exércitos.
10 N burɑm bo bɛɛn turo u dɑ u nɛn sɑ̃ɑ yerun ɡɑmbobɑ kɛnɛ. Kpɑ i ku kɑ dɔ̃ɔ sɔ̃re kɑm sɔɔ nɛn yɑ̃ku yerɔ. Nɑ ǹ nuku dobu mɔ bɛɛ sɔɔ. Mɛyɑ yɑ̃ku ni i mɑɑ mɑn kuɑmmɛ nu ǹ mɑn wɛ̃remɔ.
10 Quem há também entre vós que feche as portas e não acenda debalde o fogo do meu altar? Eu não tenho prazer em vós, diz o Senhor dos Exércitos, nem aceitarei da vossa mão a oblação.
11 Domi hɑnduniɑn ɡoonu nnɛ sɔɔ tɔmbɑ nɛn kpɑ̃ɑru yɛ̃. Bɑɑmɑ bɑ mɑn turɑre dɔ̃ɔ dokeɑmmɛ mɑ bɑ mɑn yɑ̃ku ɡeenu kuɑmmɛ bu kɑ mɑn bɛɛrɛ wɛ̃. Kɑ ɡem tɔmbu kpurowɑ bɑ nɛn kpɑ̃ɑru yɛ̃.
11 Mas, desde o nascente do sol até ao poente, será grande entre as nações o meu nome; e, em todo lugar, se oferecerá ao meu nome incenso e uma oblação pura; porque o meu nome será grande entre as nações, diz o Senhor dos Exércitos.
12 Adɑmɑ bɛɛ, i mɑn ɡɛmɑwɑ, i tɑmɑɑ i ko kpĩ i kɑ dĩɑ ni nu ǹ ɡeɑ sɑ̃ɑ nɑ nɛn yɑ̃ku yerɔ.
12 Mas vós o profanais, quando dizeis: A mesa do Senhor é impura, e o seu produto, a sua comida, é desprezível.
13 I mɑm ɡerumɔ i mɔ̀, ɑnnɑ ɑ wɑhɑlɑ bɑkɑ wɑ ye i tii mɔ̀. Mɑ i ǹ mɑɑ yɑ̃ku ni mɛɛrɑ ɡɑ̃ɑnu. Adɑmɑ i nɑɑmɔ i mɑn yɑ̃kuru kuɑmmɛ kɑ yɑɑ sɑbe ni i ɡbɛnɑ, ǹ kun mɛ ni nu kɔ̃ri bɑrɔ, ǹ kun mɛ ni nu ɡesi bɑrɔ. I tɑmɑɑ kon yɑ̃ku nin bweseru mwɑ?
13 E dizeis: Eis aqui, que canseira! E o lançastes ao desprezo, diz o Senhor dos Exércitos: vós ofereceis o roubado, e o coxo, e o enfermo; assim fazeis a oferta; ser-me-á aceito isto de vossa mão? — diz o Senhor .
14 Bɔ̃rurowɑ wi u win sɑbenu sɔɔ kinɛ ɡeeru mɔ, mɑ u dɑ u te tɑ ɑlebu mɔ suɑ u kɑ mɑn yɑ̃kuru kuɑ, u kɑ mɑn nɔni wɔ̃ke. Domi nɑ sɑ̃ɑwɑ sinɑ boko. Tɔmbu kpurowɑ bɑ nɛn dɑm nɑsie. Nɛ Gusunɔ wɔllu kɑ tem Yinniwɑ nɑ yeni ɡeruɑ.
14 Pois maldito seja o enganador, que, tendo animal no seu rebanho, promete e oferece ao Senhor uma coisa vil; porque eu sou grande Rei, diz o Senhor dos Exércitos, o meu nome será tremendo entre as nações.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Malaquias 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.