Marcos 5
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs NVI
1 Bɑ turɑ dɑɑ bure ten ɡuru ɡiɔ Gɑdɑrɑn temɔ.
1 Eles atravessaram o mar e foram para a região dos gerasenos.
2 — ausente —
2 Quando Jesus desembarcou, um homem com um espírito imundo veio dos sepulcros ao seu encontro.
3 — ausente —
3 Esse homem vivia nos sepulcros, e ninguém conseguia prendê-lo, nem mesmo com correntes;
4 Domi nɔn dɑbirɑ bɑ rɑɑ win nɔmɑ sunnu doke, mɑ bɑ win kɔ̃ri bɔkuɑ kɑ yɔni ɑdɑmɑ u rɑ yɔni kɑsuku kpɑ u sun ni bɔɔku. Goo mɑɑ sɑri wi u dɑm mɔ u kɑ nùn dwiiyɑsiɑ.
4 pois muitas vezes lhe haviam sido acorrentados pés e mãos, mas ele arrebentara as correntes e quebrara os ferros de seus pés. Ninguém era suficientemente forte para dominá-lo.
5 Sɑɑ bɑɑyere wɔ̃kuru kɑ sɔ̃ɔ sɔɔ, u rɑ n wɑ̃ɑwɑ sikɑn suunu sɔɔ kɑ ɡuunu wɔllɔ u n kuuki mɔ̀ kpɑ u n tii muririmɔ kɑ kpenu.
5 Noite e dia ele andava gritando e cortando-se com pedras entre os sepulcros e nas colinas.
6 Ye u Yesu wɑ sɑrun di u dukɑ dɑ u kpunɑ win wuswɑɑɔ.
6 Quando ele viu Jesus de longe, correu e prostrou-se diante dele,
7 Mɑ u ɡbɑ̃rɑ u nɛɛ, mbɑ n sun mɛnnɛ Yesu, Wɔrukoon Bii. Nɑ nun suuru kɑnɑmɔ kɑ Gusunɔn yĩsiru, ɑ ku mɑn toori.
7 e gritou em alta voz: "Que queres comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te por Deus que não me atormentes! "
8 U yeni ɡeruɑ yèn sɔ̃ Yesu u rɑɑ nɛɛ, wɛrɛku ɡe, ɡu yɑrio.
8 Pois Jesus lhe tinha dito: "Saia deste homem, espírito imundo! "
9 Mɑ Yesu nùn bikiɑ u nɛɛ, ɑmɔnɑ wunɛn yĩsiru.
9 Então Jesus lhe perguntou: "Qual é o seu nome? " "Meu nome é Legião", respondeu ele, "porque somos muitos".
10 Mɑ u Yesu suuru kɑnɑ u nɛɛ, u ku nu tem mɛ yɑrɑ.
10 E implorava a Jesus, com insistência, que não os mandasse sair daquela região.
11 N deemɑ kurusɔ wuu bɑkɑru ɡɑrɑ wɑ̃ɑ tɑ dimɔ ɡuurɔ.
11 Uma grande manada de porcos estava pastando numa colina próxima.
12 Mɑ wɛrɛku ni, nu Yesu kɑnɑ u de nu dɑ kurusɔ nin mi, nu du ni sɔɔ.
12 Os demônios imploraram a Jesus: "Manda-nos para os porcos, para que entremos neles".
13 Mɑ Yesu u derɑ nu dɑ. Mɑ wɛrɛku ni, nu durɔ wi doonɑri nu duɑ kurusɔ ni sɔɔ. Mɑ kurusɔ wuu te, tɑ duki sure sɑɑ ɡuuru wɔllun di dɑɑ bure te sɔɔ. Kurusɔ nin ɡeerɑ turɑ nɡe nɔrɔbun subɑ yiru (2.000) mɑ tɑ nim diirɑ.
13 Ele lhes deu permissão, e os espíritos imundos saíram e entraram nos porcos. A manada de cerca de dois mil porcos atirou-se precipício abaixo, em direção ao mar, e nele se afogou.
14 Be bɑ kurusɔ ni kpɑre bɑ duki suɑ, bɑ yen lɑbɑɑri kpɑrɑmɔ wuu mɑroɔ kɑ bɑru kpɑɑnɔ. Tɔmbɑ dɑ bu wɑ ye n koorɑ.
14 Os que cuidavam dos porcos fugiram e contaram esses fatos na cidade e nos campos, e o povo foi ver o que havia acontecido.
15 Bɑ nɑ Yesun mi, mɑ bɑ durɔ wi wɑ wi u rɑɑ wɛrɛku dɑbinu mɔ mi sere bɑ nu sokumɔ Nɔrɔbu. Win lɑɑkɑri yɑ wurɑmɑ, u sɔ̃ u yɑ̃nu doke. Sɑnɑm mɛyɑ be kpuro bɑ nɑndɑ.
15 Quando se aproximaram de Jesus, viram ali o homem que fora possesso da legião de demônios, assentado, vestido e em perfeito juízo; e ficaram com medo.
16 Be bɑ wɑ ye n durɔ wɛrɛkunuɡii wi kɑ mɑɑ kurusɔ ni deemɑ, beyɑ bɑ tɔn be nɔɔsiɑ ye n koorɑ.
16 Os que o tinham visto contaram ao povo o que acontecera ao endemoninhado, e falaram também sobre os porcos.
17 Mɑ tɔn be, bɑ Yesu kɑnɑ u doonɑ ben tem di.
17 Então o povo começou a suplicar a Jesus que saísse do território deles.
18 Sɑnɑm mɛ Yesu u dumɔ ɡoo sɔɔ, wi wɛrɛkunu rɑɑ wɑ̃ɑsi mi, u nùn ɑyeru kɑnɑ u kɑ nùn dɑ sɑnnu.
18 Quando Jesus estava entrando no barco, o homem que estivera endemoninhado suplicava-lhe que o deixasse ir com ele.
19 Adɑmɑ Yesu nùn yinɑri. Mɑ u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, u doo yɛnuɔ wiɡibun mi kpɑ u bu nɔɔsiɑ ye Yinni nùn kuɑ kpuro kɑ nɡe mɛ u nùn wɔnwɔndu kuɑ.
19 Jesus não o permitiu, mas disse: "Vá para casa, para a sua família e anuncie-lhes quanto o Senhor fez por você e como teve misericórdia de você".
20 Durɔ wi, u doonɑ mɑ u kpɑrɑmɔ tem mɛ bɑ rɑ soku Wusu wɔkuru sɔɔ ɡɑ̃ɑ bɑkɑ ni Yesu nùn kuɑ. Mɑ n tɔmbu kpuro mɑɑmɑɑki sɑ̃ɑ.
20 Então, aquele homem se foi e começou a anunciar em Decápolis quanto Jesus tinha feito por ele. Todos ficavam admirados.
21 Ye Yesu u kpɑm ɡɔsirɑmɑ ɡuru ɡe u rɑɑ wɑ̃ɑ, tɔn wɔru ɡunɑ mɑɑ mɛnnɑ win mi dɑɑ burerun ɡoorɔ.
21 Tendo Jesus voltado de barco para a outra margem, uma grande multidão se reuniu ao seu redor, enquanto ele estava à beira do mar.
22 Durɔ ɡoo wi bɑ rɑ soku Yɑrusi, mɛnnɔ yerun wiruɡii, u nɑ mi. Ye u Yesu wɑ u kpunɑ win wuswɑɑɔ.
22 Então chegou ali um dos dirigentes da sinagoga, chamado Jairo. Vendo Jesus, prostrou-se aos seus pés
23 Mɑ u nùn kɑnɑ ɡem ɡem u nɑ u win bii wɔndiɑ nɔmɑ sɔndi wi u wɑsikirɑmɔ, kpɑ u bɛkurɑ u n wɑ̃ɑ.
23 e lhe implorou insistentemente: "Minha filhinha está morrendo! Vem, por favor, e impõe as mãos sobre ela, para que seja curada e viva".
24 Yesu kɑ nùn dɑ. Mɑ tɔn wɔru ɡunɑ nùn swĩi, yɑ nùn bɑɑsi.
24 Jesus foi com ele. Uma grande multidão o seguia e o comprimia.
25 N deemɑ, tɔn ben suunu sɔɔ kurɔ ɡoo wɑ̃ɑ mi, wi u yɛm wĩibu bɑrɔ sɑɑ wɔ̃ɔ wɔkurɑ yirun di.
25 E estava ali certa mulher que havia doze anos vinha sofrendo de uma hemorragia.
26 Timɡii dɑbiru be bɑ nùn nɔɔri bɑ nùn nɔni sɔ̃ɔwɑ ɡem ɡem, mɑ yɑ win ye u mɔ kpuro di mɑ n ǹ sɑnɔ kue ɑdɑmɑ n ɡɔɔɡɔm mɔ̀wɑ n dɔɔ.
26 Ela padecera muito sob o cuidado de vários médicos e gastara tudo o que tinha, mas, em vez de melhorar, piorava.
27 Ye u Yesun bɑɑru nuɑ u tɔn wɔru ɡe bukiɑnɑ u nùn susi biruɔ, mɑ u win yɑberu bɑbɑ.
27 Quando ouviu falar de Jesus, chegou-se por trás dele, no meio da multidão, e tocou em seu manto,
28 Domi u ɡeruɑ win ɡɔ̃ruɔ u nɛɛ, bɑɑ win yɑberu, wi, ù n bɑbɑ u koo bɛkurɑ.
28 porque pensava: "Se eu tão-somente tocar em seu manto, ficarei curada".
29 Yerɑ win yɛm wĩi bi, bu yɔ̃rɑ miɡum miɡum, mɑ u ɡiɑ win wɑsi sɔɔ mɑ u bɛkurɑwɑ.
29 Imediatamente cessou sua hemorragia e ela sentiu em seu corpo que estava livre do seu sofrimento.
30 Mɑ Yesu tubɑ mii mii mɑ win dɑm mu sɔmburu kuɑ. Mɑ u sĩirɑ tɔn wɔrun suunu sɔɔ u nɛɛ, wɑrɑ nɛn yɑberu bɑbɑ.
30 No mesmo instante, Jesus percebeu que dele havia saído poder, virou-se para a multidão e perguntou: "Quem tocou em meu manto? "
31 Win bwɑ̃ɑbɑ nùn wisɑ bɑ nɛɛ, ɑ tɔn wɔru mɛɛrio ɡe ɡɑ nun mɔnsi. Miyɑ ɑ mɑɑ bikiɑmɔ wɑrɑ nun bɑbɑ?
31 Responderam os seus discípulos: "Vês a multidão aglomerada ao teu redor e ainda perguntas: ‘Quem tocou em mim? ’ "
32 U mɛɛrɑ u kɑ sikerenɑ u kɑ wɑ wi u ye kuɑ.
32 Mas Jesus continuou olhando ao seu redor para ver quem tinha feito aquilo.
33 Mɑ kurɔ wi, u diirimɔ kɑ nɑndɑbu, mɑ u nɑ u kpunɑ win wuswɑɑɔ yèn sɔ̃ u yɛ̃ ye n koorɑ wi sɔɔ. Mɑ u nùn win ɡɑrin dee dee sɔ̃ɔwɑ.
33 Então a mulher, sabendo o que lhe tinha acontecido, aproximou-se, prostrou-se aos seus pés e, tremendo de medo, contou-lhe toda a verdade.
34 Mɑ Yesu nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, bii kurɔbu, wunɛn nɑɑnɛ dokebu nun bɛkiɑ. A doo kɑ ɑlɑfiɑ, kpɑ ɑ n bwɑ̃ɑ do.
34 Então ele lhe disse: "Filha, a sua fé a curou! Vá em paz e fique livre do seu sofrimento".
35 Sɑnɑm mɛ Yesu u ɡɑri yi ɡerumɔ ɡɑbɑ nɑ sɑɑ Yɑrusi wiruɡii win yɛnun di, mɑ bɑ wiruɡii wi sɔ̃ɔwɑ mɑ win bii u sɑriru kuɑ. Mbɑn sɔ̃nɑ u mɑɑ yinni bɑɑsimɔ.
35 Enquanto Jesus ainda estava falando, chegaram algumas pessoas da casa de Jairo, o dirigente da sinagoga. "Sua filha morreu", disseram eles. "Não precisa mais incomodar o mestre! "
36 Adɑmɑ Yesu u ǹ ben ɡɑri swɑɑ sue, mɑ u mɛnnɔ yerun wiruɡii wi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ ku bɛrum ko, ɑ ɡesi nɑɑnɛ dokeo.
36 Não fazendo caso do que eles disseram, Jesus disse ao dirigente da sinagoga: "Não tenha medo; tão-somente creia".
37 U ǹ dere ɡoo u nùn yɔ̃siri mɑ n kun mɔ Piɛɛ kɑ Yɑkɔbu kɑ Yɑkɔbun wɔnɔ Yohɑnu.
37 E não deixou ninguém segui-lo, senão Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 Ye bɑ turɑ mɛnnɔ yerun wiruɡii win yɛnuɔ, Yesu u tɔn dɑbiru wɑ bɑ wure bɑkɑnu mɔ̀, bɑ sumɔ bɑ kuuki mɔ̀.
38 Quando chegaram à casa do dirigente da sinagoga, Jesus viu um alvoroço, com gente chorando e se lamentando em alta voz.
39 Sɑnɑm mɛ u duɑ dirɔ u bu bikiɑ u nɛɛ, mbɑn sɔ̃nɑ i sumɔ, i wure mɛ. Wɔndiɑ wi, u ǹ ɡu u dòwɑ.
39 Então entrou e lhes disse: "Por que todo este alvoroço e lamento? A criança não está morta, mas dorme".
40 Mɑ bɑ nùn yɑɑkoru mɔ̀. Adɑmɑ ye u be kpuro yɑrɑ u kpɑ, u derɑ wɔndiɑ win tundo kɑ win mɛro kɑ be bɑ wɑ̃ɑ kɑ wi sɑnnu bɑ duɑ kɑ wi, mi wɔndiɑ wi, u kpĩ.
40 Mas todos começaram a rir de Jesus. Ele, porém, ordenou que eles saíssem, tomou consigo o pai e a mãe da criança e os discípulos que estavam com ele, e entrou onde se encontrava a criança.
41 U wɔndiɑ win nɔmu nɛnuɑ, mɑ u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, tɑlitɑ kum. Yen tubusiɑnɑ, wɔndiɑ wunɛ, nɑ nun sɔ̃ɔmɔ, ɑ seewo.
41 Tomou-a pela mão e lhe disse: "Talita cumi! ", que significa: "Menina, eu lhe ordeno, levante-se! ".
42 Mɑ yɑnde wɔndiɑ wi, u seewɑ u sĩimɔ, domi wɔ̃ɔ wɔkurɑ yiruɡiiwɑ. Biti bu mwɑ sere n bɑndɑ.
42 Imediatamente a menina, que tinha doze anos de idade, levantou-se e começou a andar. Isso os deixou atônitos.
43 Yesu u bu sɔ̃ɔwɑ u sire u nɛɛ, bu ku rɑɑ de ɡoo u nɔ. Mɑ u nɛɛ, bu wɔndiɑ wi dĩɑnu wɛ̃ɛyɔ u di.
43 Ele deu ordens expressas para que não dissessem nada a ninguém e mandou que dessem a ela alguma coisa para comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.