Marcos 5

Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Bɑ turɑ dɑɑ bure ten ɡuru ɡiɔ Gɑdɑrɑn temɔ.
1 E chegaram ao outro lado do mar, à província dos gadarenos.
2 — ausente —
2 E, saindo ele do barco, lhe saiu logo ao seu encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo;
3 — ausente —
3 O qual tinha a sua morada nos sepulcros, e nem ainda com cadeias o podia alguém prender;
4 Domi nɔn dɑbirɑ bɑ rɑɑ win nɔmɑ sunnu doke, mɑ bɑ win kɔ̃ri bɔkuɑ kɑ yɔni ɑdɑmɑ u rɑ yɔni kɑsuku kpɑ u sun ni bɔɔku. Goo mɑɑ sɑri wi u dɑm mɔ u kɑ nùn dwiiyɑsiɑ.
4 Porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram por ele feitas em pedaços, e os grilhões em migalhas, e ninguém o podia amansar.
5 Sɑɑ bɑɑyere wɔ̃kuru kɑ sɔ̃ɔ sɔɔ, u rɑ n wɑ̃ɑwɑ sikɑn suunu sɔɔ kɑ ɡuunu wɔllɔ u n kuuki mɔ̀ kpɑ u n tii muririmɔ kɑ kpenu.
5 E andava sempre, de dia e de noite, clamando pelos montes, e pelos sepulcros, e ferindo-se com pedras.
6 Ye u Yesu wɑ sɑrun di u dukɑ dɑ u kpunɑ win wuswɑɑɔ.
6 E, quando viu Jesus ao longe, correu e adorou-o.
7 Mɑ u ɡbɑ̃rɑ u nɛɛ, mbɑ n sun mɛnnɛ Yesu, Wɔrukoon Bii. Nɑ nun suuru kɑnɑmɔ kɑ Gusunɔn yĩsiru, ɑ ku mɑn toori.
7 E, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 U yeni ɡeruɑ yèn sɔ̃ Yesu u rɑɑ nɛɛ, wɛrɛku ɡe, ɡu yɑrio.
8 (Porque lhe dizia: Sai deste homem, espírito imundo.)
9 Mɑ Yesu nùn bikiɑ u nɛɛ, ɑmɔnɑ wunɛn yĩsiru.
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? E lhe respondeu, dizendo: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Mɑ u Yesu suuru kɑnɑ u nɛɛ, u ku nu tem mɛ yɑrɑ.
10 E rogava-lhe muito que os não enviasse para fora daquela província.
11 N deemɑ kurusɔ wuu bɑkɑru ɡɑrɑ wɑ̃ɑ tɑ dimɔ ɡuurɔ.
11 E andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos.
12 Mɑ wɛrɛku ni, nu Yesu kɑnɑ u de nu dɑ kurusɔ nin mi, nu du ni sɔɔ.
12 E todos aqueles demônios lhe rogaram, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que entremos neles.
13 Mɑ Yesu u derɑ nu dɑ. Mɑ wɛrɛku ni, nu durɔ wi doonɑri nu duɑ kurusɔ ni sɔɔ. Mɑ kurusɔ wuu te, tɑ duki sure sɑɑ ɡuuru wɔllun di dɑɑ bure te sɔɔ. Kurusɔ nin ɡeerɑ turɑ nɡe nɔrɔbun subɑ yiru (2.000) mɑ tɑ nim diirɑ.
13 E Jesus logo lho permitiu. E, saindo aqueles espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada se precipitou por um despenhadeiro no mar (eram quase dois mil), e afogaram-se no mar.
14 Be bɑ kurusɔ ni kpɑre bɑ duki suɑ, bɑ yen lɑbɑɑri kpɑrɑmɔ wuu mɑroɔ kɑ bɑru kpɑɑnɔ. Tɔmbɑ dɑ bu wɑ ye n koorɑ.
14 E os que apascentavam os porcos fugiram, e o anunciaram na cidade e nos campos; e saíram muitos a ver o que era aquilo que tinha acontecido.
15 Bɑ nɑ Yesun mi, mɑ bɑ durɔ wi wɑ wi u rɑɑ wɛrɛku dɑbinu mɔ mi sere bɑ nu sokumɔ Nɔrɔbu. Win lɑɑkɑri yɑ wurɑmɑ, u sɔ̃ u yɑ̃nu doke. Sɑnɑm mɛyɑ be kpuro bɑ nɑndɑ.
15 E foram ter com Jesus, e viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido e em perfeito juízo, e temeram.
16 Be bɑ wɑ ye n durɔ wɛrɛkunuɡii wi kɑ mɑɑ kurusɔ ni deemɑ, beyɑ bɑ tɔn be nɔɔsiɑ ye n koorɑ.
16 E os que aquilo tinham visto contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado, e acerca dos porcos.
17 Mɑ tɔn be, bɑ Yesu kɑnɑ u doonɑ ben tem di.
17 E começaram a rogar-lhe que saísse dos seus termos.
18 Sɑnɑm mɛ Yesu u dumɔ ɡoo sɔɔ, wi wɛrɛkunu rɑɑ wɑ̃ɑsi mi, u nùn ɑyeru kɑnɑ u kɑ nùn dɑ sɑnnu.
18 E, entrando ele no barco, rogava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Adɑmɑ Yesu nùn yinɑri. Mɑ u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, u doo yɛnuɔ wiɡibun mi kpɑ u bu nɔɔsiɑ ye Yinni nùn kuɑ kpuro kɑ nɡe mɛ u nùn wɔnwɔndu kuɑ.
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas disse-lhe: Vai para tua casa, para os teus, e anuncia-lhes quão grandes coisas o Senhor te fez, e como teve misericórdia de ti.
20 Durɔ wi, u doonɑ mɑ u kpɑrɑmɔ tem mɛ bɑ rɑ soku Wusu wɔkuru sɔɔ ɡɑ̃ɑ bɑkɑ ni Yesu nùn kuɑ. Mɑ n tɔmbu kpuro mɑɑmɑɑki sɑ̃ɑ.
20 E ele foi, e começou a anunciar em Decápolis quão grandes coisas Jesus lhe fizera; e todos se maravilharam.
21 Ye Yesu u kpɑm ɡɔsirɑmɑ ɡuru ɡe u rɑɑ wɑ̃ɑ, tɔn wɔru ɡunɑ mɑɑ mɛnnɑ win mi dɑɑ burerun ɡoorɔ.
21 E, passando Jesus outra vez num barco para o outro lado, ajuntou-se a ele uma grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Durɔ ɡoo wi bɑ rɑ soku Yɑrusi, mɛnnɔ yerun wiruɡii, u nɑ mi. Ye u Yesu wɑ u kpunɑ win wuswɑɑɔ.
22 E eis que chegou um dos principais da sinagoga, por nome Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos seus pés,
23 Mɑ u nùn kɑnɑ ɡem ɡem u nɑ u win bii wɔndiɑ nɔmɑ sɔndi wi u wɑsikirɑmɔ, kpɑ u bɛkurɑ u n wɑ̃ɑ.
23 E rogava-lhe muito, dizendo: Minha filha está à morte; rogo-te que venhas e lhe imponhas as mãos, para que sare, e viva.
24 Yesu kɑ nùn dɑ. Mɑ tɔn wɔru ɡunɑ nùn swĩi, yɑ nùn bɑɑsi.
24 E foi com ele, e seguia-o uma grande multidão, que o apertava.
25 N deemɑ, tɔn ben suunu sɔɔ kurɔ ɡoo wɑ̃ɑ mi, wi u yɛm wĩibu bɑrɔ sɑɑ wɔ̃ɔ wɔkurɑ yirun di.
25 E certa mulher que, havia doze anos, tinha um fluxo de sangue,
26 Timɡii dɑbiru be bɑ nùn nɔɔri bɑ nùn nɔni sɔ̃ɔwɑ ɡem ɡem, mɑ yɑ win ye u mɔ kpuro di mɑ n ǹ sɑnɔ kue ɑdɑmɑ n ɡɔɔɡɔm mɔ̀wɑ n dɔɔ.
26 E que havia padecido muito com muitos médicos, e despendido tudo quanto tinha, nada lhe aproveitando isso, antes indo a pior;
27 Ye u Yesun bɑɑru nuɑ u tɔn wɔru ɡe bukiɑnɑ u nùn susi biruɔ, mɑ u win yɑberu bɑbɑ.
27 Ouvindo falar de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou na sua veste.
28 Domi u ɡeruɑ win ɡɔ̃ruɔ u nɛɛ, bɑɑ win yɑberu, wi, ù n bɑbɑ u koo bɛkurɑ.
28 Porque dizia: Se tão-somente tocar nas suas vestes, sararei.
29 Yerɑ win yɛm wĩi bi, bu yɔ̃rɑ miɡum miɡum, mɑ u ɡiɑ win wɑsi sɔɔ mɑ u bɛkurɑwɑ.
29 E logo se lhe secou a fonte do seu sangue; e sentiu no seu corpo estar já curada daquele mal.
30 Mɑ Yesu tubɑ mii mii mɑ win dɑm mu sɔmburu kuɑ. Mɑ u sĩirɑ tɔn wɔrun suunu sɔɔ u nɛɛ, wɑrɑ nɛn yɑberu bɑbɑ.
30 E logo Jesus, conhecendo que a virtude de si mesmo saíra, voltou-se para a multidão, e disse: Quem tocou nas minhas vestes?
31 Win bwɑ̃ɑbɑ nùn wisɑ bɑ nɛɛ, ɑ tɔn wɔru mɛɛrio ɡe ɡɑ nun mɔnsi. Miyɑ ɑ mɑɑ bikiɑmɔ wɑrɑ nun bɑbɑ?
31 E disseram-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te aperta, e dizes: Quem me tocou?
32 U mɛɛrɑ u kɑ sikerenɑ u kɑ wɑ wi u ye kuɑ.
32 E ele olhava em redor, para ver a que isto fizera.
33 Mɑ kurɔ wi, u diirimɔ kɑ nɑndɑbu, mɑ u nɑ u kpunɑ win wuswɑɑɔ yèn sɔ̃ u yɛ̃ ye n koorɑ wi sɔɔ. Mɑ u nùn win ɡɑrin dee dee sɔ̃ɔwɑ.
33 Então a mulher, que sabia o que lhe tinha acontecido, temendo e tremendo, aproximou-se, e prostrou-se diante dele, e disse-lhe toda a verdade.
34 Mɑ Yesu nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, bii kurɔbu, wunɛn nɑɑnɛ dokebu nun bɛkiɑ. A doo kɑ ɑlɑfiɑ, kpɑ ɑ n bwɑ̃ɑ do.
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai em paz, e sê curada deste teu mal.
35 Sɑnɑm mɛ Yesu u ɡɑri yi ɡerumɔ ɡɑbɑ nɑ sɑɑ Yɑrusi wiruɡii win yɛnun di, mɑ bɑ wiruɡii wi sɔ̃ɔwɑ mɑ win bii u sɑriru kuɑ. Mbɑn sɔ̃nɑ u mɑɑ yinni bɑɑsimɔ.
35 Estando ele ainda falando, chegaram alguns do principal da sinagoga, a quem disseram: A tuafilha está morta; para que enfadas mais o Mestre?
36 Adɑmɑ Yesu u ǹ ben ɡɑri swɑɑ sue, mɑ u mɛnnɔ yerun wiruɡii wi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ ku bɛrum ko, ɑ ɡesi nɑɑnɛ dokeo.
36 E Jesus, tendo ouvido estas palavras, disse ao principal da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 U ǹ dere ɡoo u nùn yɔ̃siri mɑ n kun mɔ Piɛɛ kɑ Yɑkɔbu kɑ Yɑkɔbun wɔnɔ Yohɑnu.
37 E não permitiu que alguém o seguisse, a não ser Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Ye bɑ turɑ mɛnnɔ yerun wiruɡii win yɛnuɔ, Yesu u tɔn dɑbiru wɑ bɑ wure bɑkɑnu mɔ̀, bɑ sumɔ bɑ kuuki mɔ̀.
38 E, tendo chegado à casa do principal da sinagoga, viu o alvoroço, e os que choravam muito e pranteavam.
39 Sɑnɑm mɛ u duɑ dirɔ u bu bikiɑ u nɛɛ, mbɑn sɔ̃nɑ i sumɔ, i wure mɛ. Wɔndiɑ wi, u ǹ ɡu u dòwɑ.
39 E, entrando, disse-lhes: Por que vos alvoroçais e chorais? A menina não está morta, mas dorme.
40 Mɑ bɑ nùn yɑɑkoru mɔ̀. Adɑmɑ ye u be kpuro yɑrɑ u kpɑ, u derɑ wɔndiɑ win tundo kɑ win mɛro kɑ be bɑ wɑ̃ɑ kɑ wi sɑnnu bɑ duɑ kɑ wi, mi wɔndiɑ wi, u kpĩ.
40 E riam-se dele; porém ele, tendo-os feito sair, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele estavam, e entrou onde a menina estava deitada.
41 U wɔndiɑ win nɔmu nɛnuɑ, mɑ u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, tɑlitɑ kum. Yen tubusiɑnɑ, wɔndiɑ wunɛ, nɑ nun sɔ̃ɔmɔ, ɑ seewo.
41 E, tomando a mão da menina, disse-lhe: Talita cumi; que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 Mɑ yɑnde wɔndiɑ wi, u seewɑ u sĩimɔ, domi wɔ̃ɔ wɔkurɑ yiruɡiiwɑ. Biti bu mwɑ sere n bɑndɑ.
42 E logo a menina se levantou, e andava, pois já tinha doze anos; e assombraram-se com grande espanto.
43 Yesu u bu sɔ̃ɔwɑ u sire u nɛɛ, bu ku rɑɑ de ɡoo u nɔ. Mɑ u nɛɛ, bu wɔndiɑ wi dĩɑnu wɛ̃ɛyɔ u di.
43 E mandou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e disse que lhe dessem de comer.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.