Marcos 14

Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 N wee, n tie sɔ̃ɔ yiru bu kɑ Gɔɔ sɑrɑribu kɑ pɛ̃ɛ ye bɑ kun seeyɑtiɑ doken tɔ̃ɔ bɑkɑru ko. Mɑ yɑ̃ku kowo tɔnwerobu kɑ woodɑ yɛ̃robu bɑ swɑɑ kɑsu bu kɑ Yesu mwɑ ɑsiri sɔɔ bu ɡo,
1 Ora, dali a dois dias seria a festa da Páscoa e dos {pães} Ázimos; e os sumos sacerdotes e os escribas buscavam algum meio de prender Jesus à traição para matá-lo.
2 domi bɑ ɡerumɔ bɑ mɔ̀, n ǹ weenɛ bu ko tɔ̃ɔ bɑkɑ te sɔɔ, kpɑ n ku rɑɑ ko ɡɑri bɑkɑ tɔmbun suunu sɔɔ.
2 Mas não durante a festa, diziam eles, para não haver talvez algum tumulto entre o povo.
3 Sɑnɑm mɛ Yesu u wɑ̃ɑ Betɑniɔ Simɔɔn yɛnuɔ wi u rɑɑ bɑrɑ disiɡiru mɔ, kurɔ ɡoo u nɑ win mi u too burɑru nɛni te bɑ kuɑ kɑ ɑbɑtiri, te tɑ turɑre ɡobi bɛkɛɡiɑ yibɑ ye bɑ kuɑ kɑ nɑɑdin ɡum. U too te kɔrɑ mɑ u turɑre ye yɛ̃kɑ Yesun wirɔ sɑnɑm mɛ u dimɔ.
3 Jesus se achava em Betânia, em casa de Simão, o leproso. Quando ele se pôs à mesa, entrou uma mulher trazendo um vaso de alabastro cheio de um perfume de nardo puro, de grande preço, e, quebrando o vaso, derramou-lho sobre a cabeça.
4 Gɑbu bɑ sɔ̃ɔnɑmɔ kɑ mɔru bɑ nɛɛ, mbɑn sɔ̃nɑ u turɑre ye kɑm koosiɑ.
4 Alguns, porém, ficaram indignados e disseram entre si: Por que este desperdício de bálsamo?
5 Sɑ ko rɑɑ kpĩ su ye dɔrɑ yu ko sɔm kowon wɔ̃ɔ tiɑn kɔsiɑrun sɑkɑ, kpɑ su ɡobi yi sɑ̃ɑrobu bɔnu kuɑ.
5 Poder-se-ia tê-lo vendido por mais de trezentos denários, e os dar aos pobres. E irritavam-se contra ela.
6 Adɑmɑ Yesu u nɛɛ, i nùn derio. Mbɑ n kuɑ i kɑ nùn wɔkisimɔ. Gɑ̃ɑ burɑnɑ u mɑn kuɑ.
6 Mas Jesus disse-lhes: Deixai-a. Por que a molestais? Ela me fez uma boa obra.
7 Bɑɑdommɑwɑ sɑ̃ɑrobu bɑ wɑ̃ɑ bɛɛn suunu sɔɔ. Sɑnɑm bɑɑmɛre mɛ i kĩ, i ko kpĩ i bu durom kuɑ. Adɑmɑ nɛnɑ nɑ ǹ ko nɑ n wɑ̃ɑ kɑ bɛɛ kɑ bɑɑdommɑ.
7 Vós sempre tendes convosco os pobres e, quando quiserdes, podeis fazer-lhes bem; mas a mim não me tendes sempre.
8 U kuɑ nɡe mɛ win mɔrɑ nɛ. U nɑwɑ u kɑ nɛn wɑsin sikubun sɔɔru ko bu sere yi sike.
8 Ela fez o que pode: embalsamou-me antecipadamente o corpo para a sepultura.
9 Kɑ ɡeemɑ nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ, bɑɑmɑ mi bɑ Lɑbɑɑri ɡeɑ wɑɑsu mɔ̀ hɑnduniɑ kpuro sɔɔ, bɑ koo mɑɑ kurɔ win ɡɑri ɡere ye u kuɑ minin sɔ̃, bɑ n kɑ nùn yɑɑye.
9 Em verdade vos digo: onde quer que for pregado em todo o mundo o Evangelho, será contado para sua memória o que ela fez.
10 Yen biru Yudɑsi Isikɑriɔtu, bwɑ̃ɑbu wɔkurɑ yiru yen turo, u dɑ yɑ̃ku kowo tɔnwerobun mi u kɑ bu Yesu nɔmu sɔndiɑ.
10 Judas Iscariotes, um dos Doze, foi avistar-se com os sumos sacerdotes para lhes entregar Jesus.
11 Ben nukurɑ dorɑ ɡem ɡem ye bɑ win ɡɑri nuɑ mɑ bɑ nùn ɡobi nɔɔ mwɛɛru kuɑ yi bɑ koo nùn kɛ̃. Mɑ u swɑɑ kɑsu nɡe mɛ u koo ko u kɑ Yesu bu nɔmu sɔndiɑ ù n sɑɑ wɑ.
11 A esta notícia, eles alegraram-se e prometeram dar-lhe dinheiro. E ele buscava ocasião oportuna para o entregar.
12 Pɛ̃ɛ ye bɑ kun seeyɑtiɑ doken tɔ̃ɔ bɑkɑrun tɔ̃ɔ ɡbiikiru, tè sɔɔ bɑ rɑ Gɔɔ sɑrɑribun yɑ̃ɑnu ɡo, Yesun bwɑ̃ɑbɑ nɑ win mi bɑ nɛɛ, mɑnɑ ɑ kĩ su nun Gɔɔ sɑrɑribun yɑɑ dibun sɔɔru kuɑ.
12 No primeiro dia dos Ázimos, em que se imolava a Páscoa, perguntaram-lhe os discípulos: Onde queres que preparemos a refeição da Páscoa?
13 Yerɑ Yesu u win bwɑ̃ɑbun yiru ɡɔrɑ u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, i doo wuu sɔɔ, i ko kɑ durɔ ɡoo yinnɑ u nim tooru sɔɔwɑ. I nùn swĩiyɔ.
13 Ele enviou dois dos seus discípulos, dizendo: Ide à cidade, e sair-vos-á ao encontro um homem, carregando um cântaro de água.
14 Yɛnu mi u duɑ, i yɛnu ɡen yɛ̃ro sɔ̃ɔwɔ i nɛɛ, yinni u nɛɛ, diru mɑnɑ wi kɑ win bwɑ̃ɑbu bɑ koo be Gɔɔ sɑrɑribun yɑɑ dibu di.
14 Segui-o e, onde ele entrar, dizei ao dono da casa: O Mestre pergunta: Onde está a sala em que devo comer a Páscoa com os meus discípulos?
15 Durɔ wi, u koo bɛɛ ɡidɑmbisɑ bɑkɑ sɔ̃ɔsi ye bɑ sɔɔru kuɑ kɑ ɡɑ̃ɑ nìn bukɑtɑ sɑ mɔ kpuro. Miyɑ i ko i sun Gɔɔ sɑrɑribun sɔɔru kuɑ.
15 E ele vos mostrará uma grande sala no andar superior, mobiliada e pronta. Fazei ali os preparativos.
16 Mɑ bwɑ̃ɑ be, bɑ swɑɑ wɔri bɑ turɑ wuu ɡen mi, bɑ ye kpuro wɑ nɡe mɛ Yesu u rɑɑ bu sɔ̃ɔwɑ. Mɑ bɑ Gɔɔ sɑrɑribun yɑɑ dibu sɔɔru kuɑ.
16 Partiram os discípulos para a cidade e acharam tudo como Jesus lhes havia dito, e prepararam a Páscoa.
17 Ye n kuɑ yokɑ Yesu u dɑ mi kɑ win bwɑ̃ɑbu wɔkurɑ yiru ye.
17 Chegando a tarde, dirigiu-se ele para lá com os Doze.
18 Ye bɑ sɔ̃ bɑ dimɔ Yesu u nɛɛ, kɑ ɡeemɑ nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ, bɛɛn turo wi u dimɔ kɑ nɛ sɑnnu u koo mɑn dɔmɛ.
18 E enquanto estavam sentados à mesa e comiam, Jesus disse: Em verdade vos digo: um de vós que come comigo me há de entregar.
19 Yeyɑ bwɑ̃ɑ be kpuron nuki sɑnkirɑ, mɑ bɑ nùn bikiɑbu wɔri tiɑ tiɑ bɑ mɔ̀, ɑsɑ n ǹ nɛ.
19 Começaram a entristecer-se e a perguntar-lhe, um após outro: Porventura sou eu?
20 Mɑ Yesu u bu wisɑ u nɛɛ, bɛɛ wɔkurɑ yiru ye sɔɔ, nɛ kɑ wi sɑ ɡbɛ̃ɛ teeru sɔ̃rɑmɔ, wiyɑ.
20 Respondeu-lhes ele: É um dos Doze, que se serve comigo do mesmo prato.
21 Kɑ ɡeemɑ, Tɔnun Bii u koo ɡbi nɡe mɛ Gusunɔn ɡɑri ɡerumɔ win sɔ̃. Adɑmɑ nɔni swɑ̃ɑruɡiiwɑ wi u koo nùn dɔmɛ. N sɑnɔ bɑ kun dɑɑ yɛ̃ro mɑrɑ.
21 O Filho do homem vai, segundo o que dele está escrito, mas ai daquele homem por quem o Filho do homem for traído! Melhor lhe seria que nunca tivesse nascido...
22 Mi bɑ dimɔ mi, Yesu u pɛ̃ɛ suɑ u Gusunɔ siɑrɑ mɑ u ye mururɑ u win bwɑ̃ɑbu wɛ̃. U nɛɛ, i mɔɔ, yeniwɑ nɛn wɑsi.
22 Durante a refeição, Jesus tomou o pão e, depois de o benzer, partiu-o e deu-lho, dizendo: Tomai, isto é o meu corpo.
23 U mɑɑ nɔrɑ suɑ u Gusunɔ siɑrɑ mɑ u bu wɛ̃, mɑ be kpuro bɑ nɔrɑ.
23 Em seguida, tomou o cálice, deu graças e apresentou-lho, e todos dele beberam.
24 Mɑ Yesu u nɛɛ, yeniwɑ nɛn yɛm mɛ mu Gusunɔn nɔɔ mwɛɛ kpɑɑru sire. Mu koo mɑɑ yɑri tɔn dɑbinun sɔ̃.
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue, o sangue da aliança, que é derramado por muitos.
25 Kɑ ɡeemɑ nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ, nɑ ǹ mɑɑ tɑm mɛni nɔrumɔ sere n kɑ ko sɑnɑm mɛ kon mɛn kpɑm nɔ bɑn te Gusunɔ u koo swĩi sɔɔ.
25 Em verdade vos digo: já não beberei do fruto da videira, até aquele dia em que o beberei de novo no Reino de Deus.
26 Ye bɑ womusu kuɑ bɑ kpɑ, yerɑ bɑ yɑrɑ bɑ dɑ Olifin ɡuuru wɔllɔ.
26 Terminado o canto dos Salmos, saíram para o monte das Oliveiras.
27 Olifin ɡuuru miyɑ Yesu u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, bɛɛ kpurowɑ i ko i biru wurɑ. Domi bɑ yoruɑ Gusunɔn ɡɑri sɔɔ bɑ nɛɛ, “Bɑ koo yɑ̃ɑ kpɑro ɡo, kpɑ yɑ̃ɑnu nu yɑrinɑ.”
27 E Jesus disse-lhes: Vós todos vos escandalizareis, pois está escrito: Ferirei o pastor, e as ovelhas serão dispersas {Zac 13,7}.
28 Adɑmɑ nɑ̀ n seewɑ ɡɔrin di kon bɛɛ ɡbiiyɑ Gɑlileɔ.
28 Mas depois que eu ressurgir, eu vos precederei na Galiléia.
29 Yerɑ Piɛɛ nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, bɑɑ tɔmbu kpuro bɑ̀ n biru wurɑmɔ, n ǹ kɑ nɛ!
29 Entretanto, Pedro lhe respondeu: Ainda que todos se escandalizem de ti, eu, porém, nunca!
30 Yesu u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, kɑ ɡeemɑ nɑ nun sɔ̃ɔmɔ, ɡisɔn wɔ̃ku te, sere ɡoo dɔɔ ɡu kɑ swĩ nɔn yiru, kɑɑ mɑn siki nɔn itɑ.
30 Jesus disse-lhe: Em verdade te digo: hoje, nesta mesma noite, antes que o galo cante duas vezes, três vezes me terás negado.
31 Adɑmɑ Piɛɛ u nɔɔ ɡɛ̃ɛ dim dim u mɔ̀, nɑ ǹ nun sikimɔ pɑi. Bɑɑ ǹ n ɡɔɔn nɑ, sɑnnɑ sɑ ko ɡbi.
31 Mas Pedro repetia com maior ardor: Ainda que seja preciso morrer contigo, não te renegarei.E todos disseram o mesmo.
32 Yen biru bɑ dɑ ɡɑm ɡum mi bɑ rɑ soku Gɛsemɑnɛ. Mɑ Yesu u win bwɑ̃ɑbu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, bu sinɔ mi, kpɑ u dɑ u kɑnɑru ko.
32 Foram em seguida para o lugar chamado Getsêmani, e Jesus disse a seus discípulos: Sentai-vos aqui, enquanto vou orar.
33 Mɑ u Piɛɛ kɑ Yɑkɔbu kɑ Yohɑnu sokɑ bɑ dɑ kɑ wi. Mɑ u nɑndɑ, win wɑsi dwiiyɑ.
33 Levou consigo Pedro, Tiago e João; e começou a ter pavor e a angustiar-se.
34 Yerɑ u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, nɛn nukurɑ sɑnkirɑ sere n ɡɔɔ ɡum ɡirɑri. I yɔ̃ro mini kpɑ i n tii kpɑrenu sɑ̃ɑ.
34 Disse-lhes: A minha alma está numa tristeza mortal; ficai aqui e vigiai.
35 Yen biru u bu dɛsirɑri fiiko u kpunɑ u kibɑri u kɑnɑru kuɑ, ǹ n koo koorɑ, wɑhɑlɑn sɑɑ ye, yu nùn dɛsirɑri.
35 Adiantando-se alguns passos, prostrou-se com a face por terra e orava que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 Yerɑ u ɡeruɑ u nɛɛ, nɛn Bɑɑbɑ, kɑɑ kpĩ ɑ ɡɑ̃ɑnu kpuro ko. A de wɑhɑlɑ ye, yu mɑn dɛsirɑri. Adɑmɑ ɑ ku nɛn ɡɔ̃ru kĩru ko mɑ n kun mɔ wunɛɡiru.
36 Aba! {Pai!}, suplicava ele. Tudo te é possível; afasta de mim este cálice! Contudo, não se faça o que eu quero, senão o que tu queres.
37 Mɑ u wurɑmɑ bwɑ̃ɑbu itɑ ben mi, u deemɑ bɑ dò. Mɑ u Piɛɛ bikiɑ u nɛɛ, Simɔɔ ɑ dòwɑ? A kpɑnɑ ɑ n wɑsi bɑɑ kɔbi tiɑ?
37 Em seguida, foi ter com seus discípulos e achou-os dormindo. Disse a Pedro: Simão, dormes? Não pudeste vigiar uma hora!
38 I n tii kpɑrenu sɑ̃ɑ i n kɑnɑru mɔ̀, kpɑ i ku rɑ du kɔkiribu sɔɔ. Kɑ ɡeemɑ, tɔnun ɡɔ̃ru ɡɑ kĩ ɑdɑmɑ wɑsi yen dɑm bie.
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação. Pois o espírito está pronto, mas a carne é fraca.
39 Mɑ u kpɑm wurɑ u kɑnɑru kuɑ. Gɑri tee yiyɑ u ɡerumɔ.
39 Afastou-se outra vez e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Ye u kpɑm wurɑmɑ u deemɑ bɑ do domi ben nɔni buniɑ. Bɑ ǹ mɑɑ yɛ̃ ye bɑ koo nùn sɔ̃.
40 Voltando, achou-os de novo dormindo, porque seus olhos estavam pesados; e não sabiam o que lhe responder.
41 Ye u wurɑmɑ ben mi nɔn itɑse u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, i den dweeyo tɛ̃, kpɑ i wɛ̃rɑ. N turɑ mɛ. Sɑɑ ye, yɑ tunumɑ kɔ. N wee, bɑ Tɔnun Bii tɔn kɔ̃sobu nɔmu sɔndiɑmmɛ.
41 Voltando pela terceira vez, disse-lhes: Dormi e descansai. Basta! Veio a hora! O Filho do homem vai ser entregue nas mãos dos pecadores.
42 I seewo su doonɑ. Wee, wi u mɑn dɔmɛmɔ u sisi.
42 Levantai-vos e vamos! Aproxima-se o que me há de entregar.
43 Yesu kun ɡɑri yi ɡerum kpɑ Yudɑsi kɑ tunumɑ yɑnde, bwɑ̃ɑbu wɔkurɑ yiru yen turo. Tɔn dɑbirɑ nùn swĩi bɑ tɑkobibɑ kɑ bokunu nɛni. Yɑ̃ku kowo tɔnwerobu kɑ woodɑ yɛ̃robu kɑ ɡuro ɡurobɑ bɑ bu ɡɔrɑ.
43 Ainda falava, quando chegou Judas Iscariotes, um dos Doze, e com ele um bando armado de espadas e cacetes, enviado pelos sumos sacerdotes, escribas e anciãos.
44 N deemɑ dɔmɛ wi, u rɑɑ tɔn be sɔ̃ɔwɑ yĩre te u koo ko. U nɛɛ, durɔ wi u koo nɛnɛ u bɔkɑsi, wiyɑ mi, bu nùn mɔɔ, bu nɛnɛ kem kem bu kɑ doonɑ.
44 Ora, o traidor tinha-lhes dado o seguinte sinal: Aquele a quem eu beijar é ele. Prendei-o e levai-o com cuidado.
45 Ye Yudɑsi tunumɑ, mii mii u dɑ Yesun mi, mɑ u nɛɛ, yinni.
45 Assim que ele se aproximou de Jesus, disse: Rabi!, e o beijou.
46 Yerɑ tɔn be, bɑ nɔmu dɛmiɑ bɑ Yesu mwɑ.
46 Lançaram-lhe as mãos e o prenderam.
47 Adɑmɑ be bɑ yɔ̃ min turo u win tɑkobi womɑ, mɑ u yɑ̃ku kowo tɔnweron yoon soo sɔ̃rɑ u burɑ.
47 Um dos circunstantes tirou da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e decepou-lhe a orelha.
48 Yerɑ Yesu bu bikiɑ u nɛɛ, nɛnɑ bɛɛ i mwɑɑbu nɑ kɑ tɑkobibɑ kɑ bokunu nɡe swɑɑ dio?
48 Mas Jesus tomou a palavra e disse-lhes: Como a um bandido, saístes com espadas e cacetes para prender-me!
49 Bɑɑdommɑwɑ nɑ rɑ n kɑ bɛɛ wɑ̃ɑ sɑ̃ɑ yerɔ nɑ n keu sɔ̃ɔsimɔ, mɑ i ǹ mɑn mwɛ. Adɑmɑ Gusunɔn ɡɑri yi ǹ koo ko yi kun koore.
49 Entretanto, todos os dias estava convosco, ensinando no templo, e não me prendestes. Mas isso acontece para que se cumpram as Escrituras.
50 Yerɑ bwɑ̃ɑ be kpuro bɑ yɑrinɑ bɑ nùn deri.
50 Então todos o abandonaram e fugiram.
51 Aluwɑɑsi ɡoo mɑɑ Yesu swĩi biruɔ u bekuru wukiri. Yerɑ ɡɑbɑ kĩ bu nùn mwɑ,
51 Seguia-o um jovem coberto somente de um pano de linho; e prenderam-no.
52 ɑdɑmɑ u dukɑ tereru, u bu bekuru deriɑ.
52 Mas, lançando ele de si o pano de linho, escapou-lhes despido.
53 Sɑnɑm mɛyɑ bɑ kɑ Yesu dɑ yɑ̃ku kowo tɔnweron yɛnuɔ mi yɑ̃ku kowo tɔnwerobu kɑ ɡuro ɡurobu kɑ mɑɑ woodɑ yɛ̃robu bɑ mɛnnɛ.
53 Conduziram Jesus à casa do sumo sacerdote, onde se reuniram todos os sacerdotes, escribas e anciãos.
54 Mɑ Piɛɛ u bu swĩi dɑndɑnkuru sere kɑ yɑ̃ku kowo tɔnweron yɛnu yɑɑrɑɔ. Miyɑ u sinɑ, wi kɑ tɑbu kowobu sɑnnu bɑ dɔ̃ɔ wɔ̃su.
54 Pedro o foi seguindo de longe até dentro do pátio. Sentou-se junto do fogo com os servos e aquecia-se.
55 Yɑ̃ku kowo tɔnwerobu kɑ mɑɑ ɡuro ɡurobun mɛnnɔ ɡe kpuro bɑ seedɑ kɑsu ye bɑ koo Yesu mɑni bu kɑ nùn ɡo. Adɑmɑ bɑ ǹ wɑ.
55 Os sumos sacerdotes e todo o conselho buscavam algum testemunho contra Jesus, para o condenar à morte, mas não o achavam.
56 Domi tɔn dɑbiru tɑ nùn seedɑ weesuɡiɑ diisimɔ ɑdɑmɑ seedɑɡii be, bɑ ǹ nɔɔ tiɑ sɑ̃ɑ.
56 Muitos diziam falsos testemunhos contra ele, mas seus depoimentos não concordavam.
57 Yerɑ ɡɑbɑ seewɑ bɑ nùn weesu mɑni bɑ nɛɛ,
57 Levantaram-se, então, alguns e deram esse falso testemunho contra ele:
58 bɛsɛ sɑ nuɑ u nɛɛ u koo sɑ̃ɑ yeru surɑ te bɑ kɑ nɔmɑ bɑnɑ, kpɑ sɔ̃ɔ itɑn bɑɑ sɔɔ u be ten kpɑɑru bɑni te bɑ ǹ kɑ nɔmɑ bɑnɛ.
58 Ouvimo-lo dizer: Eu destruirei este templo, feito por mãos de homens, e em três dias edificarei outro, que não será feito por mãos de homens.
59 Kɑ mɛ, bɑɑ ɡɑri yinin tii sɔɔ bɑ ǹ nɔɔ tiɑ kue.
59 Mas nem neste ponto eram coerentes os seus testemunhos.
60 Mɑ yɑ̃ku kowo tɔnwero u seewɑ u yɔ̃rɑ be kpuron wuswɑɑɔ, u Yesu bikiɑ u nɛɛ, ɑ ǹ ɡɛɛ wisimɔ? Mbɑ tɔn beni bɑ nun sɑɑrisimɔ.
60 O sumo sacerdote levantou-se no meio da assembléia e perguntou a Jesus: Não respondes nada? O que é isto que dizem contra ti?
61 Adɑmɑ Yesu u mɑɑri piti, u ǹ bu ɡɑ̃ɑnu wisɑ. Yerɑ yɑ̃ku kowo tɔnwero wi, u kpɑm nùn bikiɑ u nɛɛ, wunɑ Kirisi wi? Gusunɔ Yinni wi sɑ siɑrɑmɔn Bii?
61 Mas Jesus se calava e nada respondia. O sumo sacerdote tornou a perguntar-lhe: És tu o Cristo, o Filho de Deus bendito?
62 Mɑ Yesu u nɛɛ, oo, nɛnɑ mi. Sɔ̃ɔ teeru i ko Tɔnun Bii wɑ u sɔ̃ Dɑm Kpuroɡiin nɔm ɡeuɔ, u wee wɔllun di ɡuru winu sɔɔ.
62 Jesus respondeu: Eu o sou. E vereis o Filho do Homem sentado à direita do poder de Deus, vindo sobre as nuvens do céu.
63 Sɑnɑm mɛyɑ yɑ̃ku kowo tɔnwero u win tiin yɑberu nɛnuɑ u kɑrɑnɑ, mɑ u nɛɛ, ee, seedɑ yerɑ̀ i mɑɑ kɑsu.
63 O sumo sacerdote rasgou então as suas vestes. Para que desejamos ainda testemunhas?!, exclamou ele.
64 Bɛɛ i nuɑ ɡɑri kɑm yi u ɡeruɑ. Amɔnɑ i wɑ durɔ wi sɔɔ.
64 Ouvistes a blasfêmia! Que vos parece? E unanimemente o julgaram merecedor da morte.
65 Yerɑ ben ɡɑbɑ yɑnde nùn yɑ̃ɑtɑm siem wɔri, bɑ win nɔni wɔ̃kuɑ, mɑ bɑ nùn nɔm kusɑ soomɔ, bɑ nɛɛ u tubuo wi u nùn soomɔ.
65 Alguns começaram a cuspir nele, a tapar-lhe o rosto, a dar-lhe socos e a dizer-lhe: Adivinha! Os servos igualmente davam-lhe bofetadas.
66 Sɑnɑm mɛ Piɛɛ u wɑ̃ɑ yɛnu yɑɑrɑɔ, yerɑ wɔndiɑ ɡoo wi u sɔmburu mɔ̀ yɑ̃ku kowo tɔnweron mi u nɑ mi.
66 Estando Pedro embaixo, no pátio, veio uma das criadas do sumo sacerdote.
67 Ye u Piɛɛ wɑ u dɔ̃ɔ wɔ̃su, u nùn mɛɛrɑ tii. Yerɑ u nɛɛ, wunɛ mɑɑ, ɑ rɑɑ wɑ̃ɑ kɑ Yesu Nɑsɑrɛtiɡii sɑnnu.
67 Ela fixou os olhos em Pedro, que se aquecia, e disse: Também tu estavas com Jesus de Nazaré.
68 Adɑmɑ Piɛɛ u ɡɑri yi siki, u nɛɛ, nɑ ǹ yɛ̃ fɑ, yɑ ǹ mɑn yeeri ye ɑ ɡerumɔ.
68 Ele negou: Não sei, nem compreendo o que dizes. E saiu para a entrada do pátio; e o galo cantou.
69 Wɔndiɑ sɔm kowo wi, u kpɑm nùn wɑ mi, mɑ u be bɑ yɔ̃ mi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, durɔ win tɔmbun turowɑ mini.
69 A criada, que o vira, começou a dizer aos circunstantes: Este faz parte do grupo deles.
70 Adɑmɑ Piɛɛ u kpɑm ɡɑri yi siki. Ye n tɛ fiiko, be bɑ yɔ̃ mi bɑ Piɛɛ sɔ̃ɔwɑ bɑ nɛɛ, kɑ ɡem, wunɛ tɔn ben turowɑ domi wunɛn tii Gɑlileɡiiwɑ.
70 Mas Pedro negou outra vez. Pouco depois, os que ali estavam diziam de novo a Pedro: Certamente tu és daqueles, pois és galileu.
71 Yerɑ Piɛɛ u bɔ̃ruɑ u sɔnnɑ u nɛɛ, nɑ ǹ durɔ wi yɛ̃ wi bɛɛ i kɑ yɑ̃ mini.
71 Então ele começou a praguejar e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais.
72 Mii mii mɑ ɡoo dɔɔ ɡɑ swĩ nɔn mɛɛruse. Yerɑ u Yesun ɡɑri yɑɑyɑ yi u rɑɑ nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, sere ɡoo dɔɔ ɡu kɑ swĩ nɔn yiru, u koo nùn siki nɔn itɑ. Mɑ u swĩi wɔri.
72 E imediatamente cantou o galo pela segunda vez. Pedro lembrou-se da palavra que Jesus lhe havia dito: Antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás. E, lembrando-se disso, rompeu em soluços.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.