Marcos 14
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs ARIB
1 N wee, n tie sɔ̃ɔ yiru bu kɑ Gɔɔ sɑrɑribu kɑ pɛ̃ɛ ye bɑ kun seeyɑtiɑ doken tɔ̃ɔ bɑkɑru ko. Mɑ yɑ̃ku kowo tɔnwerobu kɑ woodɑ yɛ̃robu bɑ swɑɑ kɑsu bu kɑ Yesu mwɑ ɑsiri sɔɔ bu ɡo,
1 Ora, dali a dois dias era a páscoa e a festa dos pães ázimos; e os principais sacerdotes e os escribas andavam buscando como prender Jesus a traição, para o matarem.
2 domi bɑ ɡerumɔ bɑ mɔ̀, n ǹ weenɛ bu ko tɔ̃ɔ bɑkɑ te sɔɔ, kpɑ n ku rɑɑ ko ɡɑri bɑkɑ tɔmbun suunu sɔɔ.
2 Pois eles diziam: Não durante a festa, para que não haja tumulto entre o povo.
3 Sɑnɑm mɛ Yesu u wɑ̃ɑ Betɑniɔ Simɔɔn yɛnuɔ wi u rɑɑ bɑrɑ disiɡiru mɔ, kurɔ ɡoo u nɑ win mi u too burɑru nɛni te bɑ kuɑ kɑ ɑbɑtiri, te tɑ turɑre ɡobi bɛkɛɡiɑ yibɑ ye bɑ kuɑ kɑ nɑɑdin ɡum. U too te kɔrɑ mɑ u turɑre ye yɛ̃kɑ Yesun wirɔ sɑnɑm mɛ u dimɔ.
3 Estando ele em Betânia, reclinado à mesa em casa de Simão, o leproso, veio uma mulher que trazia um vaso de alabastro cheio de bálsamo de nardo puro, de grande preço; e, quebrando o vaso, derramou-lhe sobre a cabeça o bálsamo.
4 Gɑbu bɑ sɔ̃ɔnɑmɔ kɑ mɔru bɑ nɛɛ, mbɑn sɔ̃nɑ u turɑre ye kɑm koosiɑ.
4 Mas alguns houve que em si mesmos se indignaram e disseram: Para que se fez este desperdício do bálsamo?
5 Sɑ ko rɑɑ kpĩ su ye dɔrɑ yu ko sɔm kowon wɔ̃ɔ tiɑn kɔsiɑrun sɑkɑ, kpɑ su ɡobi yi sɑ̃ɑrobu bɔnu kuɑ.
5 Pois podia ser vendido por mais de trezentos denários que se dariam aos pobres. E bramavam contra ela.
6 Adɑmɑ Yesu u nɛɛ, i nùn derio. Mbɑ n kuɑ i kɑ nùn wɔkisimɔ. Gɑ̃ɑ burɑnɑ u mɑn kuɑ.
6 Jesus, porém, disse: Deixai-a; por que a molestais? Ela praticou uma boa ação para comigo.
7 Bɑɑdommɑwɑ sɑ̃ɑrobu bɑ wɑ̃ɑ bɛɛn suunu sɔɔ. Sɑnɑm bɑɑmɛre mɛ i kĩ, i ko kpĩ i bu durom kuɑ. Adɑmɑ nɛnɑ nɑ ǹ ko nɑ n wɑ̃ɑ kɑ bɛɛ kɑ bɑɑdommɑ.
7 Porquanto os pobres sempre os tendes convosco e, quando quiserdes, podeis fazer-lhes bem; a mim, porém, nem sempre me tendes.
8 U kuɑ nɡe mɛ win mɔrɑ nɛ. U nɑwɑ u kɑ nɛn wɑsin sikubun sɔɔru ko bu sere yi sike.
8 ela fez o que pode; antecipou-se a ungir o meu corpo para a sepultura.
9 Kɑ ɡeemɑ nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ, bɑɑmɑ mi bɑ Lɑbɑɑri ɡeɑ wɑɑsu mɔ̀ hɑnduniɑ kpuro sɔɔ, bɑ koo mɑɑ kurɔ win ɡɑri ɡere ye u kuɑ minin sɔ̃, bɑ n kɑ nùn yɑɑye.
9 Em verdade vos digo que, em todo o mundo, onde quer que for pregado o evangelho, também o que ela fez será contado para memória sua.
10 Yen biru Yudɑsi Isikɑriɔtu, bwɑ̃ɑbu wɔkurɑ yiru yen turo, u dɑ yɑ̃ku kowo tɔnwerobun mi u kɑ bu Yesu nɔmu sɔndiɑ.
10 Então Judas Iscariotes, um dos doze, foi ter com os principais sacerdotes para lhes entregar Jesus.
11 Ben nukurɑ dorɑ ɡem ɡem ye bɑ win ɡɑri nuɑ mɑ bɑ nùn ɡobi nɔɔ mwɛɛru kuɑ yi bɑ koo nùn kɛ̃. Mɑ u swɑɑ kɑsu nɡe mɛ u koo ko u kɑ Yesu bu nɔmu sɔndiɑ ù n sɑɑ wɑ.
11 Ouvindo-o eles, alegraram-se, e prometeram dar-lhe dinheiro. E buscava como o entregaria em ocasião oportuna.
12 Pɛ̃ɛ ye bɑ kun seeyɑtiɑ doken tɔ̃ɔ bɑkɑrun tɔ̃ɔ ɡbiikiru, tè sɔɔ bɑ rɑ Gɔɔ sɑrɑribun yɑ̃ɑnu ɡo, Yesun bwɑ̃ɑbɑ nɑ win mi bɑ nɛɛ, mɑnɑ ɑ kĩ su nun Gɔɔ sɑrɑribun yɑɑ dibun sɔɔru kuɑ.
12 Ora, no primeiro dia dos pães ázimos, quando imolavam a páscoa, disseram-lhe seus discípulos: Aonde queres que vamos fazer os preparativos para comeres a páscoa?
13 Yerɑ Yesu u win bwɑ̃ɑbun yiru ɡɔrɑ u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, i doo wuu sɔɔ, i ko kɑ durɔ ɡoo yinnɑ u nim tooru sɔɔwɑ. I nùn swĩiyɔ.
13 Enviou, pois, dois dos seus discípulos, e disse-lhes: Ide à cidade, e vos sairá ao encontro um homem levando um cântaro de água; seguí-o;
14 Yɛnu mi u duɑ, i yɛnu ɡen yɛ̃ro sɔ̃ɔwɔ i nɛɛ, yinni u nɛɛ, diru mɑnɑ wi kɑ win bwɑ̃ɑbu bɑ koo be Gɔɔ sɑrɑribun yɑɑ dibu di.
14 e, onde ele entrar, dizei ao dono da casa: O Mestre manda perguntar: Onde está o meu aposento em que hei de comer a páscoa com os meus discípulos?
15 Durɔ wi, u koo bɛɛ ɡidɑmbisɑ bɑkɑ sɔ̃ɔsi ye bɑ sɔɔru kuɑ kɑ ɡɑ̃ɑ nìn bukɑtɑ sɑ mɔ kpuro. Miyɑ i ko i sun Gɔɔ sɑrɑribun sɔɔru kuɑ.
15 E ele vos mostrará um grande cenáculo mobiliado e pronto; aí fazei-nos os preparativos.
16 Mɑ bwɑ̃ɑ be, bɑ swɑɑ wɔri bɑ turɑ wuu ɡen mi, bɑ ye kpuro wɑ nɡe mɛ Yesu u rɑɑ bu sɔ̃ɔwɑ. Mɑ bɑ Gɔɔ sɑrɑribun yɑɑ dibu sɔɔru kuɑ.
16 Partindo, pois, os discípulos, foram à cidade, onde acharam tudo como ele lhes dissera, e prepararam a páscoa.
17 Ye n kuɑ yokɑ Yesu u dɑ mi kɑ win bwɑ̃ɑbu wɔkurɑ yiru ye.
17 Ao anoitecer chegou ele com os doze.
18 Ye bɑ sɔ̃ bɑ dimɔ Yesu u nɛɛ, kɑ ɡeemɑ nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ, bɛɛn turo wi u dimɔ kɑ nɛ sɑnnu u koo mɑn dɔmɛ.
18 E, quando estavam reclinados à mesa e comiam, disse Jesus: Em verdade vos digo que um de vós, que comigo come, há de trair-me.
19 Yeyɑ bwɑ̃ɑ be kpuron nuki sɑnkirɑ, mɑ bɑ nùn bikiɑbu wɔri tiɑ tiɑ bɑ mɔ̀, ɑsɑ n ǹ nɛ.
19 Ao que eles começaram a entristecer-se e a perguntar-lhe um após outro: Porventura sou eu?
20 Mɑ Yesu u bu wisɑ u nɛɛ, bɛɛ wɔkurɑ yiru ye sɔɔ, nɛ kɑ wi sɑ ɡbɛ̃ɛ teeru sɔ̃rɑmɔ, wiyɑ.
20 Respondeu-lhes: É um dos doze, que mete comigo a mão no prato.
21 Kɑ ɡeemɑ, Tɔnun Bii u koo ɡbi nɡe mɛ Gusunɔn ɡɑri ɡerumɔ win sɔ̃. Adɑmɑ nɔni swɑ̃ɑruɡiiwɑ wi u koo nùn dɔmɛ. N sɑnɔ bɑ kun dɑɑ yɛ̃ro mɑrɑ.
21 Pois o Filho do homem vai, conforme está escrito a seu respeito; mas ai daquele por quem o Filho do homem é traído! bom seria para esse homem se não houvera nascido.
22 Mi bɑ dimɔ mi, Yesu u pɛ̃ɛ suɑ u Gusunɔ siɑrɑ mɑ u ye mururɑ u win bwɑ̃ɑbu wɛ̃. U nɛɛ, i mɔɔ, yeniwɑ nɛn wɑsi.
22 Enquanto comiam, Jesus tomou pão e, abençoando-o, o partiu e deu-lho, dizendo: Tomai; isto é o meu corpo.
23 U mɑɑ nɔrɑ suɑ u Gusunɔ siɑrɑ mɑ u bu wɛ̃, mɑ be kpuro bɑ nɔrɑ.
23 E tomando um cálice, rendeu graças e deu-lho; e todos beberam dele.
24 Mɑ Yesu u nɛɛ, yeniwɑ nɛn yɛm mɛ mu Gusunɔn nɔɔ mwɛɛ kpɑɑru sire. Mu koo mɑɑ yɑri tɔn dɑbinun sɔ̃.
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue, o sangue do pacto, que por muitos é derramado.
25 Kɑ ɡeemɑ nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ, nɑ ǹ mɑɑ tɑm mɛni nɔrumɔ sere n kɑ ko sɑnɑm mɛ kon mɛn kpɑm nɔ bɑn te Gusunɔ u koo swĩi sɔɔ.
25 Em verdade vos digo que não beberei mais do fruto da videira, até aquele dia em que o beber, novo, no reino de Deus.
26 Ye bɑ womusu kuɑ bɑ kpɑ, yerɑ bɑ yɑrɑ bɑ dɑ Olifin ɡuuru wɔllɔ.
26 E, tendo cantado um hino, saíram para o Monte das Oliveiras.
27 Olifin ɡuuru miyɑ Yesu u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, bɛɛ kpurowɑ i ko i biru wurɑ. Domi bɑ yoruɑ Gusunɔn ɡɑri sɔɔ bɑ nɛɛ, “Bɑ koo yɑ̃ɑ kpɑro ɡo, kpɑ yɑ̃ɑnu nu yɑrinɑ.”
27 Disse-lhes então Jesus: Todos vós vos escandalizareis; porque escrito está: Ferirei o pastor, e as ovelhas se dispersarão.
28 Adɑmɑ nɑ̀ n seewɑ ɡɔrin di kon bɛɛ ɡbiiyɑ Gɑlileɔ.
28 Todavia, depois que eu ressurgir, irei adiante de vós para a Galiléia.
29 Yerɑ Piɛɛ nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, bɑɑ tɔmbu kpuro bɑ̀ n biru wurɑmɔ, n ǹ kɑ nɛ!
29 Ao que Pedro lhe disse: Ainda que todos se escandalizem, nunca, porém, eu.
30 Yesu u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, kɑ ɡeemɑ nɑ nun sɔ̃ɔmɔ, ɡisɔn wɔ̃ku te, sere ɡoo dɔɔ ɡu kɑ swĩ nɔn yiru, kɑɑ mɑn siki nɔn itɑ.
30 Replicou-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje, nesta noite, antes que o galo cante duas vezes, três vezes tu me negarás.
31 Adɑmɑ Piɛɛ u nɔɔ ɡɛ̃ɛ dim dim u mɔ̀, nɑ ǹ nun sikimɔ pɑi. Bɑɑ ǹ n ɡɔɔn nɑ, sɑnnɑ sɑ ko ɡbi.
31 Mas ele repetia com veemência: Ainda que me seja necessário morrer contigo, de modo nenhum te negarei. Assim também diziam todos.
32 Yen biru bɑ dɑ ɡɑm ɡum mi bɑ rɑ soku Gɛsemɑnɛ. Mɑ Yesu u win bwɑ̃ɑbu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, bu sinɔ mi, kpɑ u dɑ u kɑnɑru ko.
32 Então chegaram a um lugar chamado Getsêmani, e disse Jesus a seus discípulos: Sentai-vos aqui, enquanto eu oro.
33 Mɑ u Piɛɛ kɑ Yɑkɔbu kɑ Yohɑnu sokɑ bɑ dɑ kɑ wi. Mɑ u nɑndɑ, win wɑsi dwiiyɑ.
33 E levou consigo a Pedro, a Tiago e a João, e começou a ter pavor e a angustiar-se;
34 Yerɑ u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, nɛn nukurɑ sɑnkirɑ sere n ɡɔɔ ɡum ɡirɑri. I yɔ̃ro mini kpɑ i n tii kpɑrenu sɑ̃ɑ.
34 e disse-lhes: A minha alma está triste até a morte; ficai aqui e vigiai.
35 Yen biru u bu dɛsirɑri fiiko u kpunɑ u kibɑri u kɑnɑru kuɑ, ǹ n koo koorɑ, wɑhɑlɑn sɑɑ ye, yu nùn dɛsirɑri.
35 E adiantando-se um pouco, prostrou-se em terra; e orava para que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 Yerɑ u ɡeruɑ u nɛɛ, nɛn Bɑɑbɑ, kɑɑ kpĩ ɑ ɡɑ̃ɑnu kpuro ko. A de wɑhɑlɑ ye, yu mɑn dɛsirɑri. Adɑmɑ ɑ ku nɛn ɡɔ̃ru kĩru ko mɑ n kun mɔ wunɛɡiru.
36 E dizia: Aba, Pai, tudo te é possível; afasta de mim este cálice; todavia não seja o que eu quero, mas o que tu queres.
37 Mɑ u wurɑmɑ bwɑ̃ɑbu itɑ ben mi, u deemɑ bɑ dò. Mɑ u Piɛɛ bikiɑ u nɛɛ, Simɔɔ ɑ dòwɑ? A kpɑnɑ ɑ n wɑsi bɑɑ kɔbi tiɑ?
37 Voltando, achou-os dormindo; e disse a Pedro: Simão, dormes? não pudeste vigiar uma hora?
38 I n tii kpɑrenu sɑ̃ɑ i n kɑnɑru mɔ̀, kpɑ i ku rɑ du kɔkiribu sɔɔ. Kɑ ɡeemɑ, tɔnun ɡɔ̃ru ɡɑ kĩ ɑdɑmɑ wɑsi yen dɑm bie.
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
39 Mɑ u kpɑm wurɑ u kɑnɑru kuɑ. Gɑri tee yiyɑ u ɡerumɔ.
39 Retirou-se de novo e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Ye u kpɑm wurɑmɑ u deemɑ bɑ do domi ben nɔni buniɑ. Bɑ ǹ mɑɑ yɛ̃ ye bɑ koo nùn sɔ̃.
40 E voltando outra vez, achou-os dormindo, porque seus olhos estavam carregados; e não sabiam o que lhe responder.
41 Ye u wurɑmɑ ben mi nɔn itɑse u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, i den dweeyo tɛ̃, kpɑ i wɛ̃rɑ. N turɑ mɛ. Sɑɑ ye, yɑ tunumɑ kɔ. N wee, bɑ Tɔnun Bii tɔn kɔ̃sobu nɔmu sɔndiɑmmɛ.
41 Ao voltar pela terceira vez, disse-lhes: Dormi agora e descansai.-Basta; é chegada a hora. Eis que o Filho do homem está sendo entregue nas mãos dos pecadores.
42 I seewo su doonɑ. Wee, wi u mɑn dɔmɛmɔ u sisi.
42 Levantai-vos, vamo-nos; eis que é chegado aquele que me trai.
43 Yesu kun ɡɑri yi ɡerum kpɑ Yudɑsi kɑ tunumɑ yɑnde, bwɑ̃ɑbu wɔkurɑ yiru yen turo. Tɔn dɑbirɑ nùn swĩi bɑ tɑkobibɑ kɑ bokunu nɛni. Yɑ̃ku kowo tɔnwerobu kɑ woodɑ yɛ̃robu kɑ ɡuro ɡurobɑ bɑ bu ɡɔrɑ.
43 E logo, enquanto ele ainda falava, chegou Judas, um dos doze, e com ele uma multidão com espadas e varapaus, vinda da parte dos principais sacerdotes, dos escribas e dos anciãos.
44 N deemɑ dɔmɛ wi, u rɑɑ tɔn be sɔ̃ɔwɑ yĩre te u koo ko. U nɛɛ, durɔ wi u koo nɛnɛ u bɔkɑsi, wiyɑ mi, bu nùn mɔɔ, bu nɛnɛ kem kem bu kɑ doonɑ.
44 Ora, o que o traía lhes havia dado um sinal, dizendo: Aquele que eu beijar, esse é; prendei-o e levai-o com segurança.
45 Ye Yudɑsi tunumɑ, mii mii u dɑ Yesun mi, mɑ u nɛɛ, yinni.
45 E, logo que chegou, aproximando-se de Jesus, disse: Rabi! E o beijou.
46 Yerɑ tɔn be, bɑ nɔmu dɛmiɑ bɑ Yesu mwɑ.
46 Ao que eles lhes lançaram as mãos, e o prenderam.
47 Adɑmɑ be bɑ yɔ̃ min turo u win tɑkobi womɑ, mɑ u yɑ̃ku kowo tɔnweron yoon soo sɔ̃rɑ u burɑ.
47 Mas um dos que ali estavam, puxando da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe uma orelha.
48 Yerɑ Yesu bu bikiɑ u nɛɛ, nɛnɑ bɛɛ i mwɑɑbu nɑ kɑ tɑkobibɑ kɑ bokunu nɡe swɑɑ dio?
48 Disse-lhes Jesus: Saístes com espadas e varapaus para me prender, como a um salteador?
49 Bɑɑdommɑwɑ nɑ rɑ n kɑ bɛɛ wɑ̃ɑ sɑ̃ɑ yerɔ nɑ n keu sɔ̃ɔsimɔ, mɑ i ǹ mɑn mwɛ. Adɑmɑ Gusunɔn ɡɑri yi ǹ koo ko yi kun koore.
49 Todos os dias estava convosco no templo, a ensinar, e não me prendestes; mas isto é para que se cumpram as Escrituras.
50 Yerɑ bwɑ̃ɑ be kpuro bɑ yɑrinɑ bɑ nùn deri.
50 Nisto, todos o deixaram e fugiram.
51 Aluwɑɑsi ɡoo mɑɑ Yesu swĩi biruɔ u bekuru wukiri. Yerɑ ɡɑbɑ kĩ bu nùn mwɑ,
51 Ora, seguia-o certo jovem envolto em um lençol sobre o corpo nu; e o agarraram.
52 ɑdɑmɑ u dukɑ tereru, u bu bekuru deriɑ.
52 Mas ele, largando o lençol, fugiu despido.
53 Sɑnɑm mɛyɑ bɑ kɑ Yesu dɑ yɑ̃ku kowo tɔnweron yɛnuɔ mi yɑ̃ku kowo tɔnwerobu kɑ ɡuro ɡurobu kɑ mɑɑ woodɑ yɛ̃robu bɑ mɛnnɛ.
53 Levaram Jesus ao sumo sacerdote, e ajuntaram-se todos os principais sacerdotes, os anciãos e os escribas.
54 Mɑ Piɛɛ u bu swĩi dɑndɑnkuru sere kɑ yɑ̃ku kowo tɔnweron yɛnu yɑɑrɑɔ. Miyɑ u sinɑ, wi kɑ tɑbu kowobu sɑnnu bɑ dɔ̃ɔ wɔ̃su.
54 E Pedro o seguiu de longe até dentro do pátio do sumo sacerdote, e estava sentado com os guardas, aquentando-se ao fogo.
55 Yɑ̃ku kowo tɔnwerobu kɑ mɑɑ ɡuro ɡurobun mɛnnɔ ɡe kpuro bɑ seedɑ kɑsu ye bɑ koo Yesu mɑni bu kɑ nùn ɡo. Adɑmɑ bɑ ǹ wɑ.
55 Os principais sacerdotes testemunho contra Jesus para o matar, e não o achavam.
56 Domi tɔn dɑbiru tɑ nùn seedɑ weesuɡiɑ diisimɔ ɑdɑmɑ seedɑɡii be, bɑ ǹ nɔɔ tiɑ sɑ̃ɑ.
56 Porque contra ele muitos depunham falsamente, mas os testemunhos não concordavam.
57 Yerɑ ɡɑbɑ seewɑ bɑ nùn weesu mɑni bɑ nɛɛ,
57 Levantaram-se por fim alguns que depunham falsamente contra ele, dizendo:
58 bɛsɛ sɑ nuɑ u nɛɛ u koo sɑ̃ɑ yeru surɑ te bɑ kɑ nɔmɑ bɑnɑ, kpɑ sɔ̃ɔ itɑn bɑɑ sɔɔ u be ten kpɑɑru bɑni te bɑ ǹ kɑ nɔmɑ bɑnɛ.
58 Nós o ouvimos dizer: Eu destruirei este santuário, construído por mãos de homens, e em três dias edificarei outro, não feito por mãos de homens.
59 Kɑ mɛ, bɑɑ ɡɑri yinin tii sɔɔ bɑ ǹ nɔɔ tiɑ kue.
59 E nem assim concordava o seu testemunho.
60 Mɑ yɑ̃ku kowo tɔnwero u seewɑ u yɔ̃rɑ be kpuron wuswɑɑɔ, u Yesu bikiɑ u nɛɛ, ɑ ǹ ɡɛɛ wisimɔ? Mbɑ tɔn beni bɑ nun sɑɑrisimɔ.
60 Levantou-se então o sumo sacerdote no meio e perguntou a Jesus: Não respondes coisa alguma? Que é que estes depõem conta ti?
61 Adɑmɑ Yesu u mɑɑri piti, u ǹ bu ɡɑ̃ɑnu wisɑ. Yerɑ yɑ̃ku kowo tɔnwero wi, u kpɑm nùn bikiɑ u nɛɛ, wunɑ Kirisi wi? Gusunɔ Yinni wi sɑ siɑrɑmɔn Bii?
61 Ele, porém, permaneceu calado, e nada respondeu. Tornou o sumo sacerdote a interrogá-lo, perguntando-lhe: És tu o Cristo, o Filho do Deus bendito?
62 Mɑ Yesu u nɛɛ, oo, nɛnɑ mi. Sɔ̃ɔ teeru i ko Tɔnun Bii wɑ u sɔ̃ Dɑm Kpuroɡiin nɔm ɡeuɔ, u wee wɔllun di ɡuru winu sɔɔ.
62 Respondeu Jesus: Eu o sou; e vereis o Filho do homem assentado à direita do Poder e vindo com as nuvens do céu.
63 Sɑnɑm mɛyɑ yɑ̃ku kowo tɔnwero u win tiin yɑberu nɛnuɑ u kɑrɑnɑ, mɑ u nɛɛ, ee, seedɑ yerɑ̀ i mɑɑ kɑsu.
63 Então o sumo sacerdote, rasgando as suas vestes, disse: Para que precisamos ainda de testemunhas?
64 Bɛɛ i nuɑ ɡɑri kɑm yi u ɡeruɑ. Amɔnɑ i wɑ durɔ wi sɔɔ.
64 Acabais de ouvir a blasfêmia; que vos parece? E todos o condenaram como réu de morte.
65 Yerɑ ben ɡɑbɑ yɑnde nùn yɑ̃ɑtɑm siem wɔri, bɑ win nɔni wɔ̃kuɑ, mɑ bɑ nùn nɔm kusɑ soomɔ, bɑ nɛɛ u tubuo wi u nùn soomɔ.
65 E alguns começaram a cuspir nele, e a cobrir-lhe o rosto, e a dar-lhe socos, e a dizer-lhe: Profetiza. E os guardas receberam-no a bofetadas.
66 Sɑnɑm mɛ Piɛɛ u wɑ̃ɑ yɛnu yɑɑrɑɔ, yerɑ wɔndiɑ ɡoo wi u sɔmburu mɔ̀ yɑ̃ku kowo tɔnweron mi u nɑ mi.
66 Ora, estando Pedro em baixo, no átrio, chegou uma das criadas do sumo sacerdote
67 Ye u Piɛɛ wɑ u dɔ̃ɔ wɔ̃su, u nùn mɛɛrɑ tii. Yerɑ u nɛɛ, wunɛ mɑɑ, ɑ rɑɑ wɑ̃ɑ kɑ Yesu Nɑsɑrɛtiɡii sɑnnu.
67 e, vendo a Pedro, que se estava aquentando, encarou-o e disse: Tu também estavas com o nazareno, esse Jesus.
68 Adɑmɑ Piɛɛ u ɡɑri yi siki, u nɛɛ, nɑ ǹ yɛ̃ fɑ, yɑ ǹ mɑn yeeri ye ɑ ɡerumɔ.
68 Mas ele o negou, dizendo: Não sei nem compreendo o que dizes. E saiu para o alpendre.
69 Wɔndiɑ sɔm kowo wi, u kpɑm nùn wɑ mi, mɑ u be bɑ yɔ̃ mi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, durɔ win tɔmbun turowɑ mini.
69 E a criada, vendo-o, começou de novo a dizer aos que ali estavam: Esse é um deles.
70 Adɑmɑ Piɛɛ u kpɑm ɡɑri yi siki. Ye n tɛ fiiko, be bɑ yɔ̃ mi bɑ Piɛɛ sɔ̃ɔwɑ bɑ nɛɛ, kɑ ɡem, wunɛ tɔn ben turowɑ domi wunɛn tii Gɑlileɡiiwɑ.
70 Mas ele o negou outra vez. E pouco depois os que ali estavam disseram novamente a Pedro: Certamente tu és um deles; pois és também galileu.
71 Yerɑ Piɛɛ u bɔ̃ruɑ u sɔnnɑ u nɛɛ, nɑ ǹ durɔ wi yɛ̃ wi bɛɛ i kɑ yɑ̃ mini.
71 Ele, porém, começou a praguejar e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais.
72 Mii mii mɑ ɡoo dɔɔ ɡɑ swĩ nɔn mɛɛruse. Yerɑ u Yesun ɡɑri yɑɑyɑ yi u rɑɑ nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, sere ɡoo dɔɔ ɡu kɑ swĩ nɔn yiru, u koo nùn siki nɔn itɑ. Mɑ u swĩi wɔri.
72 Nesse instante o galo cantou pela segunda vez. E Pedro lembrou-se da palavra que lhe dissera Jesus: Antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás. E caindo em si, começou a chorar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.