Marcos 14

Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 N wee, n tie sɔ̃ɔ yiru bu kɑ Gɔɔ sɑrɑribu kɑ pɛ̃ɛ ye bɑ kun seeyɑtiɑ doken tɔ̃ɔ bɑkɑru ko. Mɑ yɑ̃ku kowo tɔnwerobu kɑ woodɑ yɛ̃robu bɑ swɑɑ kɑsu bu kɑ Yesu mwɑ ɑsiri sɔɔ bu ɡo,
1 Dali a dois dias, era a Páscoa e a Festa dos Pães Asmos; e os principais sacerdotes e os escribas procuravam como o prenderiam, à traição, e o matariam.
2 domi bɑ ɡerumɔ bɑ mɔ̀, n ǹ weenɛ bu ko tɔ̃ɔ bɑkɑ te sɔɔ, kpɑ n ku rɑɑ ko ɡɑri bɑkɑ tɔmbun suunu sɔɔ.
2 Pois diziam: Não durante a festa, para que não haja tumulto entre o povo.
3 Sɑnɑm mɛ Yesu u wɑ̃ɑ Betɑniɔ Simɔɔn yɛnuɔ wi u rɑɑ bɑrɑ disiɡiru mɔ, kurɔ ɡoo u nɑ win mi u too burɑru nɛni te bɑ kuɑ kɑ ɑbɑtiri, te tɑ turɑre ɡobi bɛkɛɡiɑ yibɑ ye bɑ kuɑ kɑ nɑɑdin ɡum. U too te kɔrɑ mɑ u turɑre ye yɛ̃kɑ Yesun wirɔ sɑnɑm mɛ u dimɔ.
3 Estando ele em Betânia, reclinado à mesa, em casa de Simão, o leproso, veio uma mulher trazendo um vaso de alabastro com preciosíssimo perfume de nardo puro; e, quebrando o alabastro, derramou o bálsamo sobre a cabeça de Jesus.
4 Gɑbu bɑ sɔ̃ɔnɑmɔ kɑ mɔru bɑ nɛɛ, mbɑn sɔ̃nɑ u turɑre ye kɑm koosiɑ.
4 Indignaram-se alguns entre si e diziam: Para que este desperdício de bálsamo?
5 Sɑ ko rɑɑ kpĩ su ye dɔrɑ yu ko sɔm kowon wɔ̃ɔ tiɑn kɔsiɑrun sɑkɑ, kpɑ su ɡobi yi sɑ̃ɑrobu bɔnu kuɑ.
5 Porque este perfume poderia ser vendido por mais de trezentos denários e dar-se aos pobres. E murmuravam contra ela.
6 Adɑmɑ Yesu u nɛɛ, i nùn derio. Mbɑ n kuɑ i kɑ nùn wɔkisimɔ. Gɑ̃ɑ burɑnɑ u mɑn kuɑ.
6 Mas Jesus disse: Deixai-a; por que a molestais? Ela praticou boa ação para comigo.
7 Bɑɑdommɑwɑ sɑ̃ɑrobu bɑ wɑ̃ɑ bɛɛn suunu sɔɔ. Sɑnɑm bɑɑmɛre mɛ i kĩ, i ko kpĩ i bu durom kuɑ. Adɑmɑ nɛnɑ nɑ ǹ ko nɑ n wɑ̃ɑ kɑ bɛɛ kɑ bɑɑdommɑ.
7 Porque os pobres, sempre os tendes convosco e, quando quiserdes, podeis fazer-lhes bem, mas a mim nem sempre me tendes.
8 U kuɑ nɡe mɛ win mɔrɑ nɛ. U nɑwɑ u kɑ nɛn wɑsin sikubun sɔɔru ko bu sere yi sike.
8 Ela fez o que pôde: antecipou-se a ungir-me para a sepultura.
9 Kɑ ɡeemɑ nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ, bɑɑmɑ mi bɑ Lɑbɑɑri ɡeɑ wɑɑsu mɔ̀ hɑnduniɑ kpuro sɔɔ, bɑ koo mɑɑ kurɔ win ɡɑri ɡere ye u kuɑ minin sɔ̃, bɑ n kɑ nùn yɑɑye.
9 Em verdade vos digo: onde for pregado em todo o mundo o evangelho, será também contado o que ela fez, para memória sua.
10 Yen biru Yudɑsi Isikɑriɔtu, bwɑ̃ɑbu wɔkurɑ yiru yen turo, u dɑ yɑ̃ku kowo tɔnwerobun mi u kɑ bu Yesu nɔmu sɔndiɑ.
10 E Judas Iscariotes, um dos doze, foi ter com os principais sacerdotes, para lhes entregar Jesus.
11 Ben nukurɑ dorɑ ɡem ɡem ye bɑ win ɡɑri nuɑ mɑ bɑ nùn ɡobi nɔɔ mwɛɛru kuɑ yi bɑ koo nùn kɛ̃. Mɑ u swɑɑ kɑsu nɡe mɛ u koo ko u kɑ Yesu bu nɔmu sɔndiɑ ù n sɑɑ wɑ.
11 Eles, ouvindo-o, alegraram-se e lhe prometeram dinheiro; nesse meio tempo, buscava ele uma boa ocasião para o entregar.
12 Pɛ̃ɛ ye bɑ kun seeyɑtiɑ doken tɔ̃ɔ bɑkɑrun tɔ̃ɔ ɡbiikiru, tè sɔɔ bɑ rɑ Gɔɔ sɑrɑribun yɑ̃ɑnu ɡo, Yesun bwɑ̃ɑbɑ nɑ win mi bɑ nɛɛ, mɑnɑ ɑ kĩ su nun Gɔɔ sɑrɑribun yɑɑ dibun sɔɔru kuɑ.
12 E, no primeiro dia da Festa dos Pães Asmos, quando se fazia o sacrifício do cordeiro pascal, disseram-lhe seus discípulos: Onde queres que vamos fazer os preparativos para comeres a Páscoa?
13 Yerɑ Yesu u win bwɑ̃ɑbun yiru ɡɔrɑ u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, i doo wuu sɔɔ, i ko kɑ durɔ ɡoo yinnɑ u nim tooru sɔɔwɑ. I nùn swĩiyɔ.
13 Então, enviou dois dos seus discípulos, dizendo-lhes: Ide à cidade, e vos sairá ao encontro um homem trazendo um cântaro de água;
14 Yɛnu mi u duɑ, i yɛnu ɡen yɛ̃ro sɔ̃ɔwɔ i nɛɛ, yinni u nɛɛ, diru mɑnɑ wi kɑ win bwɑ̃ɑbu bɑ koo be Gɔɔ sɑrɑribun yɑɑ dibu di.
14 segui-o e dizei ao dono da casa onde ele entrar que o Mestre pergunta: Onde é o meu aposento no qual hei de comer a Páscoa com os meus discípulos?
15 Durɔ wi, u koo bɛɛ ɡidɑmbisɑ bɑkɑ sɔ̃ɔsi ye bɑ sɔɔru kuɑ kɑ ɡɑ̃ɑ nìn bukɑtɑ sɑ mɔ kpuro. Miyɑ i ko i sun Gɔɔ sɑrɑribun sɔɔru kuɑ.
15 E ele vos mostrará um espaçoso cenáculo mobilado e pronto; ali fazei os preparativos.
16 Mɑ bwɑ̃ɑ be, bɑ swɑɑ wɔri bɑ turɑ wuu ɡen mi, bɑ ye kpuro wɑ nɡe mɛ Yesu u rɑɑ bu sɔ̃ɔwɑ. Mɑ bɑ Gɔɔ sɑrɑribun yɑɑ dibu sɔɔru kuɑ.
16 Saíram, pois, os discípulos, foram à cidade e, achando tudo como Jesus lhes tinha dito, prepararam a Páscoa.
17 Ye n kuɑ yokɑ Yesu u dɑ mi kɑ win bwɑ̃ɑbu wɔkurɑ yiru ye.
17 Ao cair da tarde, foi com os doze.
18 Ye bɑ sɔ̃ bɑ dimɔ Yesu u nɛɛ, kɑ ɡeemɑ nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ, bɛɛn turo wi u dimɔ kɑ nɛ sɑnnu u koo mɑn dɔmɛ.
18 Quando estavam à mesa e comiam, disse Jesus: Em verdade vos digo que um dentre vós, o que come comigo, me trairá.
19 Yeyɑ bwɑ̃ɑ be kpuron nuki sɑnkirɑ, mɑ bɑ nùn bikiɑbu wɔri tiɑ tiɑ bɑ mɔ̀, ɑsɑ n ǹ nɛ.
19 E eles começaram a entristecer-se e a dizer-lhe, um após outro: Porventura, sou eu?
20 Mɑ Yesu u bu wisɑ u nɛɛ, bɛɛ wɔkurɑ yiru ye sɔɔ, nɛ kɑ wi sɑ ɡbɛ̃ɛ teeru sɔ̃rɑmɔ, wiyɑ.
20 Respondeu-lhes: É um dos doze, o que mete comigo a mão no prato.
21 Kɑ ɡeemɑ, Tɔnun Bii u koo ɡbi nɡe mɛ Gusunɔn ɡɑri ɡerumɔ win sɔ̃. Adɑmɑ nɔni swɑ̃ɑruɡiiwɑ wi u koo nùn dɔmɛ. N sɑnɔ bɑ kun dɑɑ yɛ̃ro mɑrɑ.
21 Pois o Filho do Homem vai, como está escrito a seu respeito; mas ai daquele por intermédio de quem o Filho do Homem está sendo traído! Melhor lhe fora não haver nascido!
22 Mi bɑ dimɔ mi, Yesu u pɛ̃ɛ suɑ u Gusunɔ siɑrɑ mɑ u ye mururɑ u win bwɑ̃ɑbu wɛ̃. U nɛɛ, i mɔɔ, yeniwɑ nɛn wɑsi.
22 E, enquanto comiam, tomou Jesus um pão e, abençoando-o, o partiu e lhes deu, dizendo: Tomai, isto é o meu corpo.
23 U mɑɑ nɔrɑ suɑ u Gusunɔ siɑrɑ mɑ u bu wɛ̃, mɑ be kpuro bɑ nɔrɑ.
23 A seguir, tomou Jesus um cálice e, tendo dado graças, o deu aos seus discípulos; e todos beberam dele.
24 Mɑ Yesu u nɛɛ, yeniwɑ nɛn yɛm mɛ mu Gusunɔn nɔɔ mwɛɛ kpɑɑru sire. Mu koo mɑɑ yɑri tɔn dɑbinun sɔ̃.
24 Então, lhes disse: Isto é o meu sangue, o sangue da [nova] aliança, derramado em favor de muitos.
25 Kɑ ɡeemɑ nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ, nɑ ǹ mɑɑ tɑm mɛni nɔrumɔ sere n kɑ ko sɑnɑm mɛ kon mɛn kpɑm nɔ bɑn te Gusunɔ u koo swĩi sɔɔ.
25 Em verdade vos digo que jamais beberei do fruto da videira, até àquele dia em que o hei de beber, novo, no reino de Deus.
26 Ye bɑ womusu kuɑ bɑ kpɑ, yerɑ bɑ yɑrɑ bɑ dɑ Olifin ɡuuru wɔllɔ.
26 Tendo cantado um hino, saíram para o monte das Oliveiras.
27 Olifin ɡuuru miyɑ Yesu u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, bɛɛ kpurowɑ i ko i biru wurɑ. Domi bɑ yoruɑ Gusunɔn ɡɑri sɔɔ bɑ nɛɛ, “Bɑ koo yɑ̃ɑ kpɑro ɡo, kpɑ yɑ̃ɑnu nu yɑrinɑ.”
27 Então, lhes disse Jesus: Todos vós vos escandalizareis, porque está escrito:
28 Adɑmɑ nɑ̀ n seewɑ ɡɔrin di kon bɛɛ ɡbiiyɑ Gɑlileɔ.
28 Mas, depois da minha ressurreição, irei adiante de vós para a Galileia.
29 Yerɑ Piɛɛ nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, bɑɑ tɔmbu kpuro bɑ̀ n biru wurɑmɔ, n ǹ kɑ nɛ!
29 Disse-lhe Pedro: Ainda que todos se escandalizem, eu, jamais!
30 Yesu u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, kɑ ɡeemɑ nɑ nun sɔ̃ɔmɔ, ɡisɔn wɔ̃ku te, sere ɡoo dɔɔ ɡu kɑ swĩ nɔn yiru, kɑɑ mɑn siki nɔn itɑ.
30 Respondeu-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje, nesta noite, antes que duas vezes cante o galo, tu me negarás três vezes.
31 Adɑmɑ Piɛɛ u nɔɔ ɡɛ̃ɛ dim dim u mɔ̀, nɑ ǹ nun sikimɔ pɑi. Bɑɑ ǹ n ɡɔɔn nɑ, sɑnnɑ sɑ ko ɡbi.
31 Mas ele insistia com mais veemência: Ainda que me seja necessário morrer contigo, de nenhum modo te negarei. Assim disseram todos.
32 Yen biru bɑ dɑ ɡɑm ɡum mi bɑ rɑ soku Gɛsemɑnɛ. Mɑ Yesu u win bwɑ̃ɑbu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, bu sinɔ mi, kpɑ u dɑ u kɑnɑru ko.
32 Então, foram a um lugar chamado Getsêmani; ali chegados, disse Jesus a seus discípulos: Assentai-vos aqui, enquanto eu vou orar.
33 Mɑ u Piɛɛ kɑ Yɑkɔbu kɑ Yohɑnu sokɑ bɑ dɑ kɑ wi. Mɑ u nɑndɑ, win wɑsi dwiiyɑ.
33 E, levando consigo a Pedro, Tiago e João, começou a sentir-se tomado de pavor e de angústia.
34 Yerɑ u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, nɛn nukurɑ sɑnkirɑ sere n ɡɔɔ ɡum ɡirɑri. I yɔ̃ro mini kpɑ i n tii kpɑrenu sɑ̃ɑ.
34 E lhes disse: A minha alma está profundamente triste até à morte; ficai aqui e vigiai.
35 Yen biru u bu dɛsirɑri fiiko u kpunɑ u kibɑri u kɑnɑru kuɑ, ǹ n koo koorɑ, wɑhɑlɑn sɑɑ ye, yu nùn dɛsirɑri.
35 E, adiantando-se um pouco, prostrou-se em terra; e orava para que, se possível, lhe fosse poupada aquela hora.
36 Yerɑ u ɡeruɑ u nɛɛ, nɛn Bɑɑbɑ, kɑɑ kpĩ ɑ ɡɑ̃ɑnu kpuro ko. A de wɑhɑlɑ ye, yu mɑn dɛsirɑri. Adɑmɑ ɑ ku nɛn ɡɔ̃ru kĩru ko mɑ n kun mɔ wunɛɡiru.
36 E dizia: Aba, Pai, tudo te é possível; passa de mim este cálice; contudo, não seja o que eu quero, e sim o que tu queres.
37 Mɑ u wurɑmɑ bwɑ̃ɑbu itɑ ben mi, u deemɑ bɑ dò. Mɑ u Piɛɛ bikiɑ u nɛɛ, Simɔɔ ɑ dòwɑ? A kpɑnɑ ɑ n wɑsi bɑɑ kɔbi tiɑ?
37 Voltando, achou-os dormindo; e disse a Pedro: Simão, tu dormes? Não pudeste vigiar nem uma hora?
38 I n tii kpɑrenu sɑ̃ɑ i n kɑnɑru mɔ̀, kpɑ i ku rɑ du kɔkiribu sɔɔ. Kɑ ɡeemɑ, tɔnun ɡɔ̃ru ɡɑ kĩ ɑdɑmɑ wɑsi yen dɑm bie.
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
39 Mɑ u kpɑm wurɑ u kɑnɑru kuɑ. Gɑri tee yiyɑ u ɡerumɔ.
39 Retirando-se de novo, orou repetindo as mesmas palavras.
40 Ye u kpɑm wurɑmɑ u deemɑ bɑ do domi ben nɔni buniɑ. Bɑ ǹ mɑɑ yɛ̃ ye bɑ koo nùn sɔ̃.
40 Voltando, achou-os outra vez dormindo, porque os seus olhos estavam pesados; e não sabiam o que lhe responder.
41 Ye u wurɑmɑ ben mi nɔn itɑse u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, i den dweeyo tɛ̃, kpɑ i wɛ̃rɑ. N turɑ mɛ. Sɑɑ ye, yɑ tunumɑ kɔ. N wee, bɑ Tɔnun Bii tɔn kɔ̃sobu nɔmu sɔndiɑmmɛ.
41 E veio pela terceira vez e disse-lhes: Ainda dormis e repousais! Basta! Chegou a hora; o Filho do Homem está sendo entregue nas mãos dos pecadores.
42 I seewo su doonɑ. Wee, wi u mɑn dɔmɛmɔ u sisi.
42 Levantai-vos, vamos! Eis que o traidor se aproxima.
43 Yesu kun ɡɑri yi ɡerum kpɑ Yudɑsi kɑ tunumɑ yɑnde, bwɑ̃ɑbu wɔkurɑ yiru yen turo. Tɔn dɑbirɑ nùn swĩi bɑ tɑkobibɑ kɑ bokunu nɛni. Yɑ̃ku kowo tɔnwerobu kɑ woodɑ yɛ̃robu kɑ ɡuro ɡurobɑ bɑ bu ɡɔrɑ.
43 E logo, falava ele ainda, quando chegou Judas, um dos doze, e com ele, vinda da parte dos principais sacerdotes, escribas e anciãos, uma turba com espadas e porretes.
44 N deemɑ dɔmɛ wi, u rɑɑ tɔn be sɔ̃ɔwɑ yĩre te u koo ko. U nɛɛ, durɔ wi u koo nɛnɛ u bɔkɑsi, wiyɑ mi, bu nùn mɔɔ, bu nɛnɛ kem kem bu kɑ doonɑ.
44 Ora, o traidor tinha-lhes dado esta senha: Aquele a quem eu beijar, é esse; prendei-o e levai-o com segurança.
45 Ye Yudɑsi tunumɑ, mii mii u dɑ Yesun mi, mɑ u nɛɛ, yinni.
45 E, logo que chegou, aproximando-se, disse-lhe: Mestre! E o beijou.
46 Yerɑ tɔn be, bɑ nɔmu dɛmiɑ bɑ Yesu mwɑ.
46 Então, lhe deitaram as mãos e o prenderam.
47 Adɑmɑ be bɑ yɔ̃ min turo u win tɑkobi womɑ, mɑ u yɑ̃ku kowo tɔnweron yoon soo sɔ̃rɑ u burɑ.
47 Nisto, um dos circunstantes, sacando da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe a orelha.
48 Yerɑ Yesu bu bikiɑ u nɛɛ, nɛnɑ bɛɛ i mwɑɑbu nɑ kɑ tɑkobibɑ kɑ bokunu nɡe swɑɑ dio?
48 Disse-lhes Jesus: Saístes com espadas e porretes para prender-me, como a um salteador?
49 Bɑɑdommɑwɑ nɑ rɑ n kɑ bɛɛ wɑ̃ɑ sɑ̃ɑ yerɔ nɑ n keu sɔ̃ɔsimɔ, mɑ i ǹ mɑn mwɛ. Adɑmɑ Gusunɔn ɡɑri yi ǹ koo ko yi kun koore.
49 Todos os dias eu estava convosco no templo, ensinando, e não me prendestes; contudo, é para que se cumpram as Escrituras.
50 Yerɑ bwɑ̃ɑ be kpuro bɑ yɑrinɑ bɑ nùn deri.
50 Então, deixando-o, todos fugiram.
51 Aluwɑɑsi ɡoo mɑɑ Yesu swĩi biruɔ u bekuru wukiri. Yerɑ ɡɑbɑ kĩ bu nùn mwɑ,
51 Seguia-o um jovem, coberto unicamente com um lençol, e lançaram-lhe a mão.
52 ɑdɑmɑ u dukɑ tereru, u bu bekuru deriɑ.
52 Mas ele, largando o lençol, fugiu desnudo.
53 Sɑnɑm mɛyɑ bɑ kɑ Yesu dɑ yɑ̃ku kowo tɔnweron yɛnuɔ mi yɑ̃ku kowo tɔnwerobu kɑ ɡuro ɡurobu kɑ mɑɑ woodɑ yɛ̃robu bɑ mɛnnɛ.
53 E levaram Jesus ao sumo sacerdote, e reuniram-se todos os principais sacerdotes, os anciãos e os escribas.
54 Mɑ Piɛɛ u bu swĩi dɑndɑnkuru sere kɑ yɑ̃ku kowo tɔnweron yɛnu yɑɑrɑɔ. Miyɑ u sinɑ, wi kɑ tɑbu kowobu sɑnnu bɑ dɔ̃ɔ wɔ̃su.
54 Pedro seguira-o de longe até ao interior do pátio do sumo sacerdote e estava assentado entre os serventuários, aquentando-se ao fogo.
55 Yɑ̃ku kowo tɔnwerobu kɑ mɑɑ ɡuro ɡurobun mɛnnɔ ɡe kpuro bɑ seedɑ kɑsu ye bɑ koo Yesu mɑni bu kɑ nùn ɡo. Adɑmɑ bɑ ǹ wɑ.
55 E os principais sacerdotes e todo o Sinédrio procuravam algum testemunho contra Jesus para o condenar à morte e não achavam.
56 Domi tɔn dɑbiru tɑ nùn seedɑ weesuɡiɑ diisimɔ ɑdɑmɑ seedɑɡii be, bɑ ǹ nɔɔ tiɑ sɑ̃ɑ.
56 Pois muitos testemunhavam falsamente contra Jesus, mas os depoimentos não eram coerentes.
57 Yerɑ ɡɑbɑ seewɑ bɑ nùn weesu mɑni bɑ nɛɛ,
57 E, levantando-se alguns, testificavam falsamente, dizendo:
58 bɛsɛ sɑ nuɑ u nɛɛ u koo sɑ̃ɑ yeru surɑ te bɑ kɑ nɔmɑ bɑnɑ, kpɑ sɔ̃ɔ itɑn bɑɑ sɔɔ u be ten kpɑɑru bɑni te bɑ ǹ kɑ nɔmɑ bɑnɛ.
58 Nós o ouvimos declarar: Eu destruirei este santuário edificado por mãos humanas e, em três dias, construirei outro, não por mãos humanas.
59 Kɑ mɛ, bɑɑ ɡɑri yinin tii sɔɔ bɑ ǹ nɔɔ tiɑ kue.
59 Nem assim o testemunho deles era coerente.
60 Mɑ yɑ̃ku kowo tɔnwero u seewɑ u yɔ̃rɑ be kpuron wuswɑɑɔ, u Yesu bikiɑ u nɛɛ, ɑ ǹ ɡɛɛ wisimɔ? Mbɑ tɔn beni bɑ nun sɑɑrisimɔ.
60 Levantando-se o sumo sacerdote, no meio, perguntou a Jesus: Nada respondes ao que estes depõem contra ti?
61 Adɑmɑ Yesu u mɑɑri piti, u ǹ bu ɡɑ̃ɑnu wisɑ. Yerɑ yɑ̃ku kowo tɔnwero wi, u kpɑm nùn bikiɑ u nɛɛ, wunɑ Kirisi wi? Gusunɔ Yinni wi sɑ siɑrɑmɔn Bii?
61 Ele, porém, guardou silêncio e nada respondeu. Tornou a interrogá-lo o sumo sacerdote e lhe disse: És tu o Cristo, o Filho do Deus Bendito?
62 Mɑ Yesu u nɛɛ, oo, nɛnɑ mi. Sɔ̃ɔ teeru i ko Tɔnun Bii wɑ u sɔ̃ Dɑm Kpuroɡiin nɔm ɡeuɔ, u wee wɔllun di ɡuru winu sɔɔ.
62 Jesus respondeu: Eu sou, e vereis o Filho do Homem assentado à direita do Todo-Poderoso e vindo com as nuvens do céu.
63 Sɑnɑm mɛyɑ yɑ̃ku kowo tɔnwero u win tiin yɑberu nɛnuɑ u kɑrɑnɑ, mɑ u nɛɛ, ee, seedɑ yerɑ̀ i mɑɑ kɑsu.
63 Então, o sumo sacerdote rasgou as suas vestes e disse: Que mais necessidade temos de testemunhas?
64 Bɛɛ i nuɑ ɡɑri kɑm yi u ɡeruɑ. Amɔnɑ i wɑ durɔ wi sɔɔ.
64 Ouvistes a blasfêmia; que vos parece? E todos o julgaram réu de morte.
65 Yerɑ ben ɡɑbɑ yɑnde nùn yɑ̃ɑtɑm siem wɔri, bɑ win nɔni wɔ̃kuɑ, mɑ bɑ nùn nɔm kusɑ soomɔ, bɑ nɛɛ u tubuo wi u nùn soomɔ.
65 Puseram-se alguns a cuspir nele, a cobrir-lhe o rosto, a dar-lhe murros e a dizer-lhe: Profetiza! E os guardas o tomaram a bofetadas.
66 Sɑnɑm mɛ Piɛɛ u wɑ̃ɑ yɛnu yɑɑrɑɔ, yerɑ wɔndiɑ ɡoo wi u sɔmburu mɔ̀ yɑ̃ku kowo tɔnweron mi u nɑ mi.
66 Estando Pedro embaixo no pátio, veio uma das criadas do sumo sacerdote
67 Ye u Piɛɛ wɑ u dɔ̃ɔ wɔ̃su, u nùn mɛɛrɑ tii. Yerɑ u nɛɛ, wunɛ mɑɑ, ɑ rɑɑ wɑ̃ɑ kɑ Yesu Nɑsɑrɛtiɡii sɑnnu.
67 e, vendo a Pedro, que se aquentava, fixou-o e disse: Tu também estavas com Jesus, o Nazareno.
68 Adɑmɑ Piɛɛ u ɡɑri yi siki, u nɛɛ, nɑ ǹ yɛ̃ fɑ, yɑ ǹ mɑn yeeri ye ɑ ɡerumɔ.
68 Mas ele o negou, dizendo: Não o conheço, nem compreendo o que dizes. E saiu para o alpendre. [E o galo cantou.]
69 Wɔndiɑ sɔm kowo wi, u kpɑm nùn wɑ mi, mɑ u be bɑ yɔ̃ mi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, durɔ win tɔmbun turowɑ mini.
69 E a criada, vendo-o, tornou a dizer aos circunstantes: Este é um deles.
70 Adɑmɑ Piɛɛ u kpɑm ɡɑri yi siki. Ye n tɛ fiiko, be bɑ yɔ̃ mi bɑ Piɛɛ sɔ̃ɔwɑ bɑ nɛɛ, kɑ ɡem, wunɛ tɔn ben turowɑ domi wunɛn tii Gɑlileɡiiwɑ.
70 Mas ele outra vez o negou. E, pouco depois, os que ali estavam disseram a Pedro: Verdadeiramente, és um deles, porque também tu és galileu.
71 Yerɑ Piɛɛ u bɔ̃ruɑ u sɔnnɑ u nɛɛ, nɑ ǹ durɔ wi yɛ̃ wi bɛɛ i kɑ yɑ̃ mini.
71 Ele, porém, começou a praguejar e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais!
72 Mii mii mɑ ɡoo dɔɔ ɡɑ swĩ nɔn mɛɛruse. Yerɑ u Yesun ɡɑri yɑɑyɑ yi u rɑɑ nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, sere ɡoo dɔɔ ɡu kɑ swĩ nɔn yiru, u koo nùn siki nɔn itɑ. Mɑ u swĩi wɔri.
72 E logo cantou o galo pela segunda vez. Então, Pedro se lembrou da palavra que Jesus lhe dissera: Antes que duas vezes cante o galo, tu me negarás três vezes. E, caindo em si, desatou a chorar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.