Marcos 10
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs NTLH
1 Yen biru Yesu doonɑ min di u dɑ Yudeɑn temɔ kɑ Yuudɛnin ɡuruɔ. Tɔn wɔru ɡunɑ kpɑm mɛnnɑ win mi. Nɡe mɛ win dɔɔnɛ u kpɑm bu Gusunɔn ɡɑrin keu sɔ̃ɔsimɔ.
1 Jesus saiu daquele lugar e foi para a região da Judeia que fica no lado leste do rio Jordão. Uma grande multidão se ajuntou outra vez em volta dele, e ele ensinava todos, como era o seu costume.
2 Fɑlisi ɡɑbɑ nɑ win mi bu kɑ win lɑɑkɑri mɛɛri. Bɑ nùn bikiɑ bɑ nɛɛ, woodɑ yɑ koo wurɑ tɔnu u win kurɔ yinɑ?
2 Alguns fariseus , querendo conseguir uma prova contra ele, perguntaram: — De acordo com a nossa
3 U bu wisɑ u nɛɛ, woodɑ yerɑ̀ Mɔwisi u bɛɛ wɛ̃.
3 Jesus respondeu com esta pergunta:
4 Bɑ nɛɛ, u nɛɛwɑ durɔ u yinɑnɑɑn tireru yore kpɑ u de win kurɔ u doonɑ.
4 Eles responderam: — Moisés permitiu ao homem dar à sua esposa um documento de divórcio e mandá-la embora.
5 Mɑ Yesu bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, bɛɛn woo bɔbunun sɔ̃nɑ Mɔwisi u bɛɛ woodɑ ye yoruɑ.
5 Então Jesus disse:
6 Adɑmɑ sɑnɑm mɛ Gusunɔ u hɑnduniɑ tɑkɑ kuɑ u tɔmbu tɑkɑ kuɑwɑ durɔ kɑ kurɔ.
6 Mas no começo, quando foram criadas todas as coisas, foi dito: “Deus os fez homem e mulher.
7 Yen sɔ̃nɑ durɔ u koo win tundo kɑ win mɛro deri kpɑ wi kɑ win kurɔ bɑ n mɑninɛ,
7 Por isso o homem deixa o seu pai e a sua mãe para se unir com a sua mulher,
8 kpɑ be yiru kpuro bu ko wɑsi tee. Nɡe mɛyɑ, bɑ ǹ mɑɑ sɑ̃ɑ tɔmbu yiru mɑ n kun mɔ tɔn turo.
8 e os dois se tornam uma só pessoa.” Assim, já não são duas pessoas, mas uma só.
9 Ǹ n mɛn nɑ, tɔnu u ku mɑɑ kɑrɑnɑ ye Gusunɔ u mɛnnɑ.
9 Portanto, que ninguém separe o que Deus uniu.
10 Sɑnɑm mɛ Yesu kɑ win bwɑ̃ɑbu bɑ wurɑ yɛnuɔ, bɑ nùn ɡɑri yin tubusiɑnu bikiɑ.
10 Quando já estavam em casa, os discípulos tornaram a fazer perguntas sobre esse assunto.
11 Mɑ u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, bɑɑwure wi u win kurɔ yinɑ mɑ u kpɑo suɑ, u sɑkɑrɑru kuɑwɑ.
11 E Jesus respondeu:
12 Kurɔ ɡoo ù n mɑɑ win durɔ yinɑ mɑ u kpɑo suɑ, sɑkɑrɑrɑ u kuɑ.
12 E, se a mulher mandar o seu marido embora e casar com outro homem, ela também estará cometendo adultério.
13 Yerɑ tɔmbɑ kɑ bibu nɑ win mi u kɑ bu bɑbɑ. Adɑmɑ win bwɑ̃ɑbɑ bu ɡerusi.
13 Depois disso, algumas pessoas levaram as suas crianças a Jesus para que ele as abençoasse, mas os discípulos repreenderam aquelas pessoas.
14 Ye Yesu wɑ ye bɑ mɔ̀ u mɔru bɑrɑ, mɑ u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, i bibu derio bu nɑ nɛn mi, i ku bu yinɑri, domi Gusunɔ u bɑndu swĩi tɔmbun sɔ̃ be bɑ sɑ̃ɑ nɡe bibu.
14 Quando viu isso, Jesus não gostou e disse:
15 Kɑ ɡeemɑ nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ, bɑɑwure wi u kun bɑn te Gusunɔ u swĩi wure nɡe mɛ bii yɑ̃kɑbu ɡɑ rɑ ɡen mɔwɔbu wure, u ǹ kpɛ̃ u n sɑ̃ɑ bɑn teɡii.
15 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem não receber o Reino de Deus como uma criança nunca entrará nele.
16 Yerɑ u bibu suɑ, u ben bɑɑwure nɔmɑ sɔndi, mɑ u bu domɑru kuɑ.
16 Então Jesus abraçou as crianças e as abençoou, pondo as mãos sobre elas.
17 N wee, ye Yesu u kpɑm swɑɑ wɔri u doonɔ, durɔ ɡoo dukɑ dɑ win mi u yiirɑ win wuswɑɑɔ u nɛɛ, yinni, ɑ sɑ̃ɑwɑ tɔn ɡeo, mbɑ kon ko n kɑ wɑ̃ɑru te tɑ ku rɑ kpe wɑ.
17 Quando Jesus estava saindo de viagem, um homem veio correndo, ajoelhou-se na frente dele e perguntou: — Bom Mestre, o que devo fazer para conseguir a vida eterna?
18 Mɑ Yesu nùn bikiɑ u nɛɛ, mbɑn sɔ̃nɑ ɑ mɑn sokumɔ tɔn ɡeo. Goo sɑri wi u sɑ̃ɑ ɡeo, mɑ n kun Gusunɔ turo.
18 Jesus respondeu:
19 N ǹ ɑ woodɑ yɛ̃ rò ye yɑ ɡerumɔ, “I ku tɔnu ɡo. I ku sɑkɑrɑru ko. I ku ɡbɛni. I ku ɡoo ɡɑri mɑni. I ku ɡoo tɑki di. I bɛɛn tundo kɑ mɛro bɛɛrɛ wɛ̃ɛyɔ.”
19 Você conhece os mandamentos: “Não mate, não cometa adultério, não roube, não dê falso testemunho contra ninguém, não tire nada dos outros, respeite o seu pai e a sua mãe.”
20 Mɑ u nɛɛ, yinni, woodɑ yeni kpurowɑ nɑ swĩi nɛn birun di.
20 — Mestre, desde criança eu tenho obedecido a todos esses mandamentos! — respondeu o homem.
21 Yerɑ Yesu u nùn mɛɛrɑ u nùn kĩɑ mɑ u nɛɛ, ɡɑ̃ɑ teenɑ nu nun tie. A doo ɑ dɔrɑ kpuro ye ɑ mɔ kpɑ ɑ yen ɡobi sɑ̃ɑrobu bɔnu kuɑ. À n kuɑ mɛ, kɑɑ n dukiɑ mɔ Gusunɔn mi. Yen biru kpɑ ɑ nɑ ɑ mɑn swĩi.
21 Jesus olhou para ele com amor e disse:
22 Adɑmɑ u mɔruɑ ɡɑri yinin sɔ̃, mɑ u doonɑ kɑ nuku sɑnkirɑnu domi dukiɑ bɑkɑɡiiwɑ.
22 Quando o homem ouviu isso, fechou a cara; e, porque era muito rico, foi embora triste.
23 Yesu u yɑm mɛɛrɑ u kɑ sikerenɑ, mɑ u win bwɑ̃ɑbu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, n sɛ̃ ɡem ɡem dukiɑɡii u kɑ bɑn te Gusunɔ u swĩi wurɑ.
23 Jesus então olhou para os seus discípulos, que estavam em volta dele, e disse:
24 Mɑ biti bɑkɑ bwɑ̃ɑ be mwɑ win ɡɑri yin sɑɑbu. Yesu u kpɑm nɛɛ, bɔrɔbɑ, n sɛ̃ ɡem ɡem be bɑ ben nɑɑnɛ doke dukiɑ sɔɔ bu kɑ bɑn te Gusunɔ u swĩi wurɑ.
24 Quando ouviram isso, os discípulos ficaram espantados, mas Jesus continuou:
25 Yen sɛ̃sɔ ɡɑ kpɑ̃ n kere yooyoo ɡu du yɑburɑn wɛ̃rɔ ɡu yɑri.
25 É mais difícil um rico entrar no Reino de Deus do que um camelo passar pelo fundo de uma agulha.
26 Bwɑ̃ɑ be, bɑ biti soorɑ mɑ bɑ bikiɑnɑmɔ bɑ mɔ̀, ǹ n mɛn nɑ, wɑrɑ koo den fɑɑbɑ wɑ.
26 Quando ouviram isso, os discípulos ficaram espantadíssimos e perguntavam uns aos outros: — Então, quem é que pode se salvar?
27 Yesu bu mɛɛrɑ tii, mɑ u nɛɛ, tɔmbun miyɑ yɑ ǹ koorɔ, ɑdɑmɑ Gusunɔn mi yɑ koo koorɑ, domi Gusunɔ u ku rɑ ɡɑ̃ɑnu ɡɑnu kpɑnɛ.
27 Jesus olhou para eles e disse:
28 Mɑ Piɛɛ nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, n wee, sɑ kpuro deri sɑ nun swĩi.
28 Aí Pedro disse: — Veja! Nós deixamos tudo e seguimos o senhor.
29 Yesu nɛɛ, kɑ ɡeemɑ nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ, ɡoo ù n win kpɑɑru deri nɛn sɔ̃ kɑ Lɑbɑɑri ɡeɑn sɔ̃, ǹ kun mɛ win mɑɑbu kɑ win wɔnɔbu kɑ win sesubu, ǹ kun mɛ win mɛro kɑ win tundo, ǹ kun mɛ win bibu, ǹ kun mɛ win ɡbeɑ,
29 Jesus respondeu:
30 u koo kpɑm kpɑɑnu wɑ wunɔm wunɔm tɛ̃ sɑɑ yeni sɔɔ. U koo dinu wɑ, kɑ mɑɑbu kɑ wɔnɔbu kɑ sesubu kɑ mɛrobu kɑ bibu kɑ ɡbeɑ, kɑ mɑɑ nɔni swɑ̃ɑru. Siɑ u koo mɑɑ wɑ̃ɑru te tɑ ku rɑ kpe wɑ.
30 receberá muito mais, ainda nesta vida. Receberá cem vezes mais casas, irmãos, irmãs, mães, filhos, terras e também perseguições. E no futuro receberá a vida eterna.
31 Adɑmɑ tɔn dɑbinu be bɑ tɛ̃ sɑ̃ɑ ɡbiikobu bɑ koo rɑ ko dɑ̃ɑkobu, be bɑ mɑɑ tɛ̃ sɑ̃ɑ dɑ̃ɑkobu, bɑ koo rɑ ko ɡbiikobu.
31 Muitos que agora são os primeiros serão os últimos, e muitos que agora são os últimos serão os primeiros.
32 Yesu u win bwɑ̃ɑbu ɡbiiye bɑ swɑɑ mɔ̀ bɑ dɔɔ Yerusɑlɛmuɔ. Biti win bwɑ̃ɑbu mɔ̀, mɑ be bɑ bu swĩi bɑ nɑnde. Mɑ Yesu kpɑm ɡɛrɑ bee tiɑ kɑ wɔkurɑ yiru ye, u bu sɔ̃ɔbu wɔri ye n koo nùn deemɑ.
32 Jesus e os discípulos iam pela estrada, subindo para Jerusalém. Ele caminhava na frente, e os discípulos, espantados, iam atrás dele; as outras pessoas que iam com eles estavam com medo. Então Jesus chamou outra vez os discípulos para um lado e começou a falar sobre o que ia acontecer com ele. Jesus disse:
33 U nɛɛ, n wee, sɑ Yerusɑlɛmu dɔɔ mi bɑ koo Tɔnun Bii yɑ̃ku kowo tɔnwerobu kɑ woodɑ yɛ̃robu nɔmu sɔndiɑ. Bɑ koo nùn tɑɑrɛ wɛ̃ bu kɑ nùn ɡo, kpɑ bu nùn tɔn tukobu nɔmu sɔndiɑ.
33 — Escutem! Nós estamos indo para Jerusalém, onde o
34 Beyɑ bɑ koo nùn yɑɑkoru ko, bu nùn yɑ̃ɑtɑm sie, bu nùn sɛni so. Yen biru kpɑ bu nùn ɡo. Sɔ̃ɔ itɑse kpɑ u se ɡɔrin di.
34 Estes vão zombar dele, cuspir nele, bater nele e matá-lo; mas três dias depois ele ressuscitará.
35 Yerɑ Yɑkɔbu kɑ Yohɑnu, Sebeden bibu, bɑ susi Yesun bɔkuɔ mɑ bɑ nɛɛ, yinni sɑ kĩ ɑ sun kuɑ ye sɑ ko nun bikiɑ.
35 Depois Tiago e João, filhos de Zebedeu, chegaram perto de Jesus e disseram: — Mestre, queremos lhe pedir um favor.
36 Mɑ u bu bikiɑ, mbɑ i kĩ n bɛɛ kuɑ.
36 — O que vocês querem que eu faça para vocês? — perguntou Jesus.
37 Bɑ nùn sɔ̃ɔwɑ bɑ nɛɛ, ɑ de su sinɑ, turo wunɛn nɔm ɡeuɔ turo mɑɑ wunɛn nɔm dwɑrɔ, wunɛn yiiko sɔɔ.
37 Eles responderam: — Quando o senhor sentar-se no trono do seu
38 Yesu u nɛɛ, i ǹ yɛ̃ ye i bikiɑmɔ. I ko kpĩ i wɑhɑlɑ sɔbe ye kon sɔbe? I ko bɑtɛmu ye kpĩ yèn bweseru bɑ koo mɑn ko?
38 Jesus respondeu:
39 Bɑ nɛɛ, sɑ ko kpĩ.
39 Eles disseram: — Podemos. Então Jesus disse:
40 ɑdɑmɑ n ǹ nɛn bɑɑ n kɑ ɡɔsi be bɑ koo sinɑ nɛn nɔm ɡeuɔ kɑ nɛn nɔm dwɑrɔ. Tɔn bèn sɔ̃ ɑye ni, nu sɔɔru sɑ̃ɑ, beyɑ bɑ koo nu wɑ.
40 Mas eu não tenho o direito de escolher quem vai sentar à minha direita e à minha esquerda. Pois foi Deus quem preparou esses lugares e ele os dará a quem quiser.
41 Ye bwɑ̃ɑbu wɔku te tɑ tie tɑ ɡɑri yi nuɑ, tɑ kɑ Yɑkɔbu kɑ Yohɑnu mɔru kuɑ.
41 Quando os outros dez discípulos ouviram isso, começaram a ficar zangados com Tiago e João.
42 Mɑ Yesu u bu sokɑ u nɛɛ, bɛɛn tii i yɛ̃ nɡe mɛ be tɔn tukobɑ rɑ ɡɑrisi ben tem yɛ̃robu, bɑ rɑ n bu dɑm dɔremɔ kpɑ ben wiruɡibu bɑ n bu tɑɑre.
42 Então Jesus chamou todos para perto de si e disse:
43 Adɑmɑ n ǹ sɑ̃ɑ mɛ bɛɛn mi. Bɛɛn ɡoo ù n kĩ u ko wiruɡii bɛɛn suunu sɔɔ, u koowo bɛɛn sɔmɔ.
43 Mas entre vocês não pode ser assim. Pelo contrário, quem quiser ser importante, que sirva os outros,
44 Mɛyɑ mɑɑ bɛɛn wi u kĩ u ko ɡbiikoo, u koowo bɛɛ kpuron yoo.
44 e quem quiser ser o primeiro, que seja o escravo de todos.
45 Domi bɑɑ Tɔnun Bii, u ǹ nɛ bu kɑ nùn sɑ̃, u nɑwɑ u kɑ ɡɑbu sɑ̃, kpɑ u ɡbi u kɑ tɔn dɑbinu yɑkiɑ.
45 Porque até o
46 Yerɑ bɑ Yeriko duɑ. Sɑnɑm mɛ Yesu u yɑriɔ kɑ win bwɑ̃ɑbu kɑ tɔn wɔru ɡunɑ sɑnnu, bɑrɑ kowo wɔ̃ko ɡoo wi bɑ rɑ soku Bɑɑtimɛ, Timɛn bii, u sɔ̃ swɑɑ bɑɑrɔ.
46 Jesus e os discípulos chegaram à cidade de Jericó. Quando ele estava saindo da cidade, com os discípulos e uma grande multidão, encontrou um cego chamado Bartimeu, filho de Timeu. O cego estava sentado na beira do caminho, pedindo esmola.
47 Ye u nuɑ mɑ Yesu Nɑsɑrɛtiɡiiwɑ wɑ̃ɑ mi, u nɔɔɡiru suɑ u mɔ̀, Yesu, Dɑfidin sikɑdobu, ɑ nɛn wɔnwɔndu wɑɑwo.
47 Quando ouviu alguém dizer que era Jesus de Nazaré que estava passando, o cego começou a gritar: — Jesus,
48 Mɑ tɔn dɑbirɑ nùn ɡerusimɔ, bɑ nùn sɔ̃ɔmɔ u mɑrio. Adɑmɑ u ɡbɑ̃rɑmɔ too too u mɔ̀, Dɑfidin sikɑdobu, ɑ nɛn wɔnwɔndu wɑɑwo.
48 Muitas pessoas o repreenderam e mandaram que ele calasse a boca, mas ele gritava ainda mais: — Filho de Davi, tenha pena de mim!
49 Yesu yɔ̃rɑ, mɑ u nɛɛ bu nùn sokumɑ.
49 Então Jesus parou e disse: Eles chamaram e lhe disseram: — Coragem! Levante-se porque ele está chamando você!
50 Wɔ̃ko wi, u win ɡɔ̃ɡɔ kɑkiɑ u kɔ̃ u seewɑ fuuku, mɑ u nɑ Yesun mi.
50 Então Bartimeu jogou a sua capa para um lado, levantou-se depressa e foi até o lugar onde Jesus estava.
51 Mɑ Yesu u nùn bikiɑ u nɛɛ, mbɑ ɑ kĩ n nun kuɑ.
51 — O que é que você quer que eu faça? — perguntou Jesus. — Mestre, eu quero ver de novo! — respondeu ele.
52 Mɑ Yesu u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ doo, wunɛn nɑɑnɛ dokebu nun bɛkiɑ.
52 — Vá; você está curado porque teve fé! — afirmou Jesus. No mesmo instante, Bartimeu começou a ver de novo e foi seguindo Jesus pelo caminho.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.