Marcos 10

Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Yen biru Yesu doonɑ min di u dɑ Yudeɑn temɔ kɑ Yuudɛnin ɡuruɔ. Tɔn wɔru ɡunɑ kpɑm mɛnnɑ win mi. Nɡe mɛ win dɔɔnɛ u kpɑm bu Gusunɔn ɡɑrin keu sɔ̃ɔsimɔ.
1 Levantando-se Jesus, foi dali para o território da Judeia, além do Jordão. E outra vez as multidões se reuniram junto a ele, e, de novo, ele as ensinava, segundo o seu costume.
2 Fɑlisi ɡɑbɑ nɑ win mi bu kɑ win lɑɑkɑri mɛɛri. Bɑ nùn bikiɑ bɑ nɛɛ, woodɑ yɑ koo wurɑ tɔnu u win kurɔ yinɑ?
2 E, aproximando-se alguns fariseus, o experimentaram, perguntando-lhe: É lícito ao marido repudiar sua mulher?
3 U bu wisɑ u nɛɛ, woodɑ yerɑ̀ Mɔwisi u bɛɛ wɛ̃.
3 Ele lhes respondeu: Que vos ordenou Moisés?
4 Bɑ nɛɛ, u nɛɛwɑ durɔ u yinɑnɑɑn tireru yore kpɑ u de win kurɔ u doonɑ.
4 Tornaram eles: Moisés permitiu lavrar carta de divórcio e repudiar.
5 Mɑ Yesu bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, bɛɛn woo bɔbunun sɔ̃nɑ Mɔwisi u bɛɛ woodɑ ye yoruɑ.
5 Mas Jesus lhes disse: Por causa da dureza do vosso coração, ele vos deixou escrito esse mandamento;
6 Adɑmɑ sɑnɑm mɛ Gusunɔ u hɑnduniɑ tɑkɑ kuɑ u tɔmbu tɑkɑ kuɑwɑ durɔ kɑ kurɔ.
6 porém, desde o princípio da criação, Deus os fez homem e mulher.
7 Yen sɔ̃nɑ durɔ u koo win tundo kɑ win mɛro deri kpɑ wi kɑ win kurɔ bɑ n mɑninɛ,
7 Por isso, deixará o homem a seu pai e mãe [e unir-se-á a sua mulher],
8 kpɑ be yiru kpuro bu ko wɑsi tee. Nɡe mɛyɑ, bɑ ǹ mɑɑ sɑ̃ɑ tɔmbu yiru mɑ n kun mɔ tɔn turo.
8 e, com sua mulher, serão os dois uma só carne. De modo que já não são dois, mas uma só carne.
9 Ǹ n mɛn nɑ, tɔnu u ku mɑɑ kɑrɑnɑ ye Gusunɔ u mɛnnɑ.
9 Portanto, o que Deus ajuntou não separe o homem.
10 Sɑnɑm mɛ Yesu kɑ win bwɑ̃ɑbu bɑ wurɑ yɛnuɔ, bɑ nùn ɡɑri yin tubusiɑnu bikiɑ.
10 Em casa, voltaram os discípulos a interrogá-lo sobre este assunto.
11 Mɑ u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, bɑɑwure wi u win kurɔ yinɑ mɑ u kpɑo suɑ, u sɑkɑrɑru kuɑwɑ.
11 E ele lhes disse: Quem repudiar sua mulher e casar com outra comete adultério contra aquela.
12 Kurɔ ɡoo ù n mɑɑ win durɔ yinɑ mɑ u kpɑo suɑ, sɑkɑrɑrɑ u kuɑ.
12 E, se ela repudiar seu marido e casar com outro, comete adultério.
13 Yerɑ tɔmbɑ kɑ bibu nɑ win mi u kɑ bu bɑbɑ. Adɑmɑ win bwɑ̃ɑbɑ bu ɡerusi.
13 Então, lhe trouxeram algumas crianças para que as tocasse, mas os discípulos os repreendiam.
14 Ye Yesu wɑ ye bɑ mɔ̀ u mɔru bɑrɑ, mɑ u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, i bibu derio bu nɑ nɛn mi, i ku bu yinɑri, domi Gusunɔ u bɑndu swĩi tɔmbun sɔ̃ be bɑ sɑ̃ɑ nɡe bibu.
14 Jesus, porém, vendo isto, indignou-se e disse-lhes: Deixai vir a mim os pequeninos, não os embaraceis, porque dos tais é o reino de Deus.
15 Kɑ ɡeemɑ nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ, bɑɑwure wi u kun bɑn te Gusunɔ u swĩi wure nɡe mɛ bii yɑ̃kɑbu ɡɑ rɑ ɡen mɔwɔbu wure, u ǹ kpɛ̃ u n sɑ̃ɑ bɑn teɡii.
15 Em verdade vos digo: Quem não receber o reino de Deus como uma criança de maneira nenhuma entrará nele.
16 Yerɑ u bibu suɑ, u ben bɑɑwure nɔmɑ sɔndi, mɑ u bu domɑru kuɑ.
16 Então, tomando-as nos braços e impondo-lhes as mãos, as abençoava.
17 N wee, ye Yesu u kpɑm swɑɑ wɔri u doonɔ, durɔ ɡoo dukɑ dɑ win mi u yiirɑ win wuswɑɑɔ u nɛɛ, yinni, ɑ sɑ̃ɑwɑ tɔn ɡeo, mbɑ kon ko n kɑ wɑ̃ɑru te tɑ ku rɑ kpe wɑ.
17 E, pondo-se Jesus a caminho, correu um homem ao seu encontro e, ajoelhando-se, perguntou-lhe: Bom Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
18 Mɑ Yesu nùn bikiɑ u nɛɛ, mbɑn sɔ̃nɑ ɑ mɑn sokumɔ tɔn ɡeo. Goo sɑri wi u sɑ̃ɑ ɡeo, mɑ n kun Gusunɔ turo.
18 Respondeu-lhe Jesus: Por que me chamas bom? Ninguém é bom senão um, que é Deus.
19 N ǹ ɑ woodɑ yɛ̃ rò ye yɑ ɡerumɔ, “I ku tɔnu ɡo. I ku sɑkɑrɑru ko. I ku ɡbɛni. I ku ɡoo ɡɑri mɑni. I ku ɡoo tɑki di. I bɛɛn tundo kɑ mɛro bɛɛrɛ wɛ̃ɛyɔ.”
19 Sabes os mandamentos: Não matarás, não adulterarás, não furtarás, não dirás falso testemunho, não defraudarás ninguém, honra a teu pai e tua mãe.
20 Mɑ u nɛɛ, yinni, woodɑ yeni kpurowɑ nɑ swĩi nɛn birun di.
20 Então, ele respondeu: Mestre, tudo isso tenho observado desde a minha juventude.
21 Yerɑ Yesu u nùn mɛɛrɑ u nùn kĩɑ mɑ u nɛɛ, ɡɑ̃ɑ teenɑ nu nun tie. A doo ɑ dɔrɑ kpuro ye ɑ mɔ kpɑ ɑ yen ɡobi sɑ̃ɑrobu bɔnu kuɑ. À n kuɑ mɛ, kɑɑ n dukiɑ mɔ Gusunɔn mi. Yen biru kpɑ ɑ nɑ ɑ mɑn swĩi.
21 E Jesus, fitando-o, o amou e disse: Só uma coisa te falta: Vai, vende tudo o que tens, dá-o aos pobres e terás um tesouro no céu; então, vem e segue-me.
22 Adɑmɑ u mɔruɑ ɡɑri yinin sɔ̃, mɑ u doonɑ kɑ nuku sɑnkirɑnu domi dukiɑ bɑkɑɡiiwɑ.
22 Ele, porém, contrariado com esta palavra, retirou-se triste, porque era dono de muitas propriedades.
23 Yesu u yɑm mɛɛrɑ u kɑ sikerenɑ, mɑ u win bwɑ̃ɑbu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, n sɛ̃ ɡem ɡem dukiɑɡii u kɑ bɑn te Gusunɔ u swĩi wurɑ.
23 Então, Jesus, olhando ao redor, disse aos seus discípulos: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
24 Mɑ biti bɑkɑ bwɑ̃ɑ be mwɑ win ɡɑri yin sɑɑbu. Yesu u kpɑm nɛɛ, bɔrɔbɑ, n sɛ̃ ɡem ɡem be bɑ ben nɑɑnɛ doke dukiɑ sɔɔ bu kɑ bɑn te Gusunɔ u swĩi wurɑ.
24 Os discípulos estranharam estas palavras; mas Jesus insistiu em dizer-lhes: Filhos, quão difícil é [para os que confiam nas riquezas] entrar no reino de Deus!
25 Yen sɛ̃sɔ ɡɑ kpɑ̃ n kere yooyoo ɡu du yɑburɑn wɛ̃rɔ ɡu yɑri.
25 É mais fácil passar um camelo pelo fundo de uma agulha do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Bwɑ̃ɑ be, bɑ biti soorɑ mɑ bɑ bikiɑnɑmɔ bɑ mɔ̀, ǹ n mɛn nɑ, wɑrɑ koo den fɑɑbɑ wɑ.
26 Eles ficaram sobremodo maravilhados, dizendo entre si: Então, quem pode ser salvo?
27 Yesu bu mɛɛrɑ tii, mɑ u nɛɛ, tɔmbun miyɑ yɑ ǹ koorɔ, ɑdɑmɑ Gusunɔn mi yɑ koo koorɑ, domi Gusunɔ u ku rɑ ɡɑ̃ɑnu ɡɑnu kpɑnɛ.
27 Jesus, porém, fitando neles o olhar, disse: Para os homens é impossível; contudo, não para Deus, porque para Deus tudo é possível.
28 Mɑ Piɛɛ nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, n wee, sɑ kpuro deri sɑ nun swĩi.
28 Então, Pedro começou a dizer-lhe: Eis que nós tudo deixamos e te seguimos.
29 Yesu nɛɛ, kɑ ɡeemɑ nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ, ɡoo ù n win kpɑɑru deri nɛn sɔ̃ kɑ Lɑbɑɑri ɡeɑn sɔ̃, ǹ kun mɛ win mɑɑbu kɑ win wɔnɔbu kɑ win sesubu, ǹ kun mɛ win mɛro kɑ win tundo, ǹ kun mɛ win bibu, ǹ kun mɛ win ɡbeɑ,
29 Tornou Jesus: Em verdade vos digo que ninguém há que tenha deixado casa, ou irmãos, ou irmãs, ou mãe, ou pai, ou filhos, ou campos por amor de mim e por amor do evangelho,
30 u koo kpɑm kpɑɑnu wɑ wunɔm wunɔm tɛ̃ sɑɑ yeni sɔɔ. U koo dinu wɑ, kɑ mɑɑbu kɑ wɔnɔbu kɑ sesubu kɑ mɛrobu kɑ bibu kɑ ɡbeɑ, kɑ mɑɑ nɔni swɑ̃ɑru. Siɑ u koo mɑɑ wɑ̃ɑru te tɑ ku rɑ kpe wɑ.
30 que não receba, já no presente, o cêntuplo de casas, irmãos, irmãs, mães, filhos e campos, com perseguições; e, no mundo por vir, a vida eterna.
31 Adɑmɑ tɔn dɑbinu be bɑ tɛ̃ sɑ̃ɑ ɡbiikobu bɑ koo rɑ ko dɑ̃ɑkobu, be bɑ mɑɑ tɛ̃ sɑ̃ɑ dɑ̃ɑkobu, bɑ koo rɑ ko ɡbiikobu.
31 Porém muitos primeiros serão últimos; e os últimos, primeiros.
32 Yesu u win bwɑ̃ɑbu ɡbiiye bɑ swɑɑ mɔ̀ bɑ dɔɔ Yerusɑlɛmuɔ. Biti win bwɑ̃ɑbu mɔ̀, mɑ be bɑ bu swĩi bɑ nɑnde. Mɑ Yesu kpɑm ɡɛrɑ bee tiɑ kɑ wɔkurɑ yiru ye, u bu sɔ̃ɔbu wɔri ye n koo nùn deemɑ.
32 Estavam de caminho, subindo para Jerusalém, e Jesus ia adiante dos seus discípulos. Estes se admiravam e o seguiam tomados de apreensões. E Jesus, tornando a levar à parte os doze, passou a revelar-lhes as coisas que lhe deviam sobrevir, dizendo:
33 U nɛɛ, n wee, sɑ Yerusɑlɛmu dɔɔ mi bɑ koo Tɔnun Bii yɑ̃ku kowo tɔnwerobu kɑ woodɑ yɛ̃robu nɔmu sɔndiɑ. Bɑ koo nùn tɑɑrɛ wɛ̃ bu kɑ nùn ɡo, kpɑ bu nùn tɔn tukobu nɔmu sɔndiɑ.
33 Eis que subimos para Jerusalém, e o Filho do Homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas; condená-lo-ão à morte e o entregarão aos gentios;
34 Beyɑ bɑ koo nùn yɑɑkoru ko, bu nùn yɑ̃ɑtɑm sie, bu nùn sɛni so. Yen biru kpɑ bu nùn ɡo. Sɔ̃ɔ itɑse kpɑ u se ɡɔrin di.
34 hão de escarnecê-lo, cuspir nele, açoitá-lo e matá-lo; mas, depois de três dias, ressuscitará.
35 Yerɑ Yɑkɔbu kɑ Yohɑnu, Sebeden bibu, bɑ susi Yesun bɔkuɔ mɑ bɑ nɛɛ, yinni sɑ kĩ ɑ sun kuɑ ye sɑ ko nun bikiɑ.
35 Então, se aproximaram dele Tiago e João, filhos de Zebedeu, dizendo-lhe: Mestre, queremos que nos concedas o que te vamos pedir.
36 Mɑ u bu bikiɑ, mbɑ i kĩ n bɛɛ kuɑ.
36 E ele lhes perguntou: Que quereis que vos faça?
37 Bɑ nùn sɔ̃ɔwɑ bɑ nɛɛ, ɑ de su sinɑ, turo wunɛn nɔm ɡeuɔ turo mɑɑ wunɛn nɔm dwɑrɔ, wunɛn yiiko sɔɔ.
37 Responderam-lhe: Permite-nos que, na tua glória, nos assentemos um à tua direita e o outro à tua esquerda.
38 Yesu u nɛɛ, i ǹ yɛ̃ ye i bikiɑmɔ. I ko kpĩ i wɑhɑlɑ sɔbe ye kon sɔbe? I ko bɑtɛmu ye kpĩ yèn bweseru bɑ koo mɑn ko?
38 Mas Jesus lhes disse: Não sabeis o que pedis. Podeis vós beber o cálice que eu bebo ou receber o batismo com que eu sou batizado?
39 Bɑ nɛɛ, sɑ ko kpĩ.
39 Disseram-lhe: Podemos. Tornou-lhes Jesus: Bebereis o cálice que eu bebo e recebereis o batismo com que eu sou batizado;
40 ɑdɑmɑ n ǹ nɛn bɑɑ n kɑ ɡɔsi be bɑ koo sinɑ nɛn nɔm ɡeuɔ kɑ nɛn nɔm dwɑrɔ. Tɔn bèn sɔ̃ ɑye ni, nu sɔɔru sɑ̃ɑ, beyɑ bɑ koo nu wɑ.
40 quanto, porém, ao assentar-se à minha direita ou à minha esquerda, não me compete concedê-lo; porque é para aqueles a quem está preparado.
41 Ye bwɑ̃ɑbu wɔku te tɑ tie tɑ ɡɑri yi nuɑ, tɑ kɑ Yɑkɔbu kɑ Yohɑnu mɔru kuɑ.
41 Ouvindo isto, indignaram-se os dez contra Tiago e João.
42 Mɑ Yesu u bu sokɑ u nɛɛ, bɛɛn tii i yɛ̃ nɡe mɛ be tɔn tukobɑ rɑ ɡɑrisi ben tem yɛ̃robu, bɑ rɑ n bu dɑm dɔremɔ kpɑ ben wiruɡibu bɑ n bu tɑɑre.
42 Mas Jesus, chamando-os para junto de si, disse-lhes: Sabeis que os que são considerados governadores dos povos têm-nos sob seu domínio, e sobre eles os seus maiorais exercem autoridade.
43 Adɑmɑ n ǹ sɑ̃ɑ mɛ bɛɛn mi. Bɛɛn ɡoo ù n kĩ u ko wiruɡii bɛɛn suunu sɔɔ, u koowo bɛɛn sɔmɔ.
43 Mas entre vós não é assim; pelo contrário, quem quiser tornar-se grande entre vós, será esse o que vos sirva;
44 Mɛyɑ mɑɑ bɛɛn wi u kĩ u ko ɡbiikoo, u koowo bɛɛ kpuron yoo.
44 e quem quiser ser o primeiro entre vós será servo de todos.
45 Domi bɑɑ Tɔnun Bii, u ǹ nɛ bu kɑ nùn sɑ̃, u nɑwɑ u kɑ ɡɑbu sɑ̃, kpɑ u ɡbi u kɑ tɔn dɑbinu yɑkiɑ.
45 Pois o próprio Filho do Homem não veio para ser servido, mas para servir e dar a sua vida em resgate por muitos.
46 Yerɑ bɑ Yeriko duɑ. Sɑnɑm mɛ Yesu u yɑriɔ kɑ win bwɑ̃ɑbu kɑ tɔn wɔru ɡunɑ sɑnnu, bɑrɑ kowo wɔ̃ko ɡoo wi bɑ rɑ soku Bɑɑtimɛ, Timɛn bii, u sɔ̃ swɑɑ bɑɑrɔ.
46 E foram para Jericó. Quando ele saía de Jericó, juntamente com os discípulos e numerosa multidão, Bartimeu, cego mendigo, filho de Timeu, estava assentado à beira do caminho
47 Ye u nuɑ mɑ Yesu Nɑsɑrɛtiɡiiwɑ wɑ̃ɑ mi, u nɔɔɡiru suɑ u mɔ̀, Yesu, Dɑfidin sikɑdobu, ɑ nɛn wɔnwɔndu wɑɑwo.
47 e, ouvindo que era Jesus, o Nazareno, pôs-se a clamar: Jesus, Filho de Davi, tem compaixão de mim!
48 Mɑ tɔn dɑbirɑ nùn ɡerusimɔ, bɑ nùn sɔ̃ɔmɔ u mɑrio. Adɑmɑ u ɡbɑ̃rɑmɔ too too u mɔ̀, Dɑfidin sikɑdobu, ɑ nɛn wɔnwɔndu wɑɑwo.
48 E muitos o repreendiam, para que se calasse; mas ele cada vez gritava mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
49 Yesu yɔ̃rɑ, mɑ u nɛɛ bu nùn sokumɑ.
49 Parou Jesus e disse: Chamai-o. Chamaram, então, o cego, dizendo-lhe: Tem bom ânimo; levanta-te, ele te chama.
50 Wɔ̃ko wi, u win ɡɔ̃ɡɔ kɑkiɑ u kɔ̃ u seewɑ fuuku, mɑ u nɑ Yesun mi.
50 Lançando de si a capa, levantou-se de um salto e foi ter com Jesus.
51 Mɑ Yesu u nùn bikiɑ u nɛɛ, mbɑ ɑ kĩ n nun kuɑ.
51 Perguntou-lhe Jesus: Que queres que eu te faça? Respondeu o cego: Mestre, que eu torne a ver.
52 Mɑ Yesu u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ doo, wunɛn nɑɑnɛ dokebu nun bɛkiɑ.
52 Então, Jesus lhe disse: Vai, a tua fé te salvou. E imediatamente tornou a ver e seguia a Jesus estrada fora.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.