Lucas 1

Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs BKJ

Sair da comparação
1 — ausente —
1 Porquanto muitos já tentaram compilar um relato e pôr em ordem uma declaração daquelas coisas que certamente são cridas entre nós,
2 — ausente —
2 quando eles nos entregaram, os que desde o princípio foram testemunhas oculares e ministros da palavra,
3 — ausente —
3 pareceu-me bem, também a mim, tendo perfeitamente compreendido primeiro todas as coisas, escrevê-las em ordem a ti, ó excelentíssimo Teófilo,
4 — ausente —
4 para que possas conhecer a certeza destas coisas, nas quais tens sido instruído.
5 To, Herodu Yudeɑn tem yɛ̃ron wɑɑti, yɑ̃ku kowo ɡoo wɑ̃ɑ yɑ̃ku kowobun wuuru sɔɔ te bɑ mɔ̀ Abiɑ, win yĩsirɑ Sɑkɑri. Win kurɔ mɑɑ sɑ̃ɑwɑ Aronin bweseru, win yĩsirɑ Elisɑbɛti.
5 Nos dias de Herodes, rei da Judeia, havia um certo sacerdote de nome Zacarias, da turma de Abias; e sua esposa era das filhas de Aarão, e o seu nome era Elizabete.
6 Be yiru kpuro ɡeeɡibɑ Gusunɔn wuswɑɑɔ. Bɑ sĩimɔ Yinni Gusunɔn woodɑ kɑ win sɔ̃ɔsibu kpuro sɔɔ dee dee.
6 E ambos eram justos diante de Deus, andando sem culpa em todos os mandamentos e ordenanças do ­Senhor; eram irrepreensíveis.
7 Adɑmɑ bɑ ǹ bii mɔ yèn sɔ̃ Elisɑbɛti sɑ̃ɑ wĩro, be yiru kpuro bɑ mɑɑ tɔkɔnu kuɑ.
7 E eles não tinham filho, porque Elizabete era estéril, e ambos eram avançados em idade.
8 N wee sɑnɑm mɛ n ben wuuru ɡirɑri, Sɑkɑri win yɑ̃ku kobun sɔmburu mɔ̀ Gusunɔn wuswɑɑɔ.
8 E aconteceu que, enquanto ele exercia o sacerdócio perante Deus, na ordem da sua turma,
9 Mɑ tubu tubu yɑ nùn mwɑ nɡe mɛ yɑ̃ku kowobun komɑru, u kɑ du Yinni Gusunɔn sɑ̃ɑ yerɔ u turɑre dɔ̃ɔ doke.
9 segundo o costume do sacerdócio, coube-lhe por sorte queimar incenso ao entrar no templo do Senhor.
10 Tɔn wɔru kpuro ɡɑ kɑnɑru mɔ̀ tɔɔwɔ sɑnɑm mɛ u turɑre dɔ̃ɔ dokemɔ.
10 E toda a multidão do povo estava orando do lado de fora, à hora do incenso.
11 Mɑ Yinnin ɡɔrɑdo u nùn kure u yɔ̃ mi bɑ rɑ turɑre dɔ̃ɔ doken nɔm ɡeuɔ.
11 E ali lhe apareceu um anjo do Senhor, em pé, à direita do altar do incenso.
12 Ye Sɑkɑri u nùn wɑ, u wom torurɑ mɑ bɛrum nùn mwɑ.
12 E quando Zacarias o viu, ficou perturbado, e o medo caiu sobre ele.
13 Mɑ ɡɔrɑdo wi, u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ ku bɛrum ko Sɑkɑri, domi bɑ wunɛn kɑnɑru mwɑ. Wunɛn kurɔ Elisɑbɛti u koo nun bii tɔn durɔ mɑruɑ, kpɑ ɑ nùn yĩsiru kɛ̃ Yohɑnu.
13 Mas o anjo lhe disse: Não temas, Zacarias; porque a tua oração foi ouvida, e tua esposa Elizabete te dará um filho, e tu chamarás o seu nome de João.
14 Kɑɑ nuku doo bɑkɑbu wɑ, tɔn dɑbirɑ koo mɑɑ yɛ̃ɛri win mɑrubun sɔ̃.
14 E tu terás alegria e regozijo, e muitos se alegrarão com o seu nascimento.
15 Domi u koo ko tɔn boko Yinni Gusunɔn wuswɑɑɔ. U ǹ tɑm nɔrumɔ. U ko n mɑɑ Hunde Dɛɛro yibɑ win mɛron nukurun di.
15 Porque ele será grande à vista do Senhor, e ele não beberá vinho, nem bebida forte, e ele será cheio do Espírito Santo, já desde o ventre de sua mãe.
16 U koo de Isirelibɑ dɑbiru bu wurɑ Gusunɔ ben Yinnin mi ɡiɑ.
16 E converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor seu Deus.
17 U koo nùn swɑɑ ɡbiiyɑ kpɑ u n sɑ̃ɑ nɡe Gusunɔn sɔmɔ Eli, u n dɑm mɔ u kɑ bɑɑbɑbɑ kɑ ben bibu dorɑsiɑ, kpɑ u mɑɑ kɑ mɛm nɔɔ sɑribɑ wurɑ ɡeeɡibun swɑɑ sɔɔ, kpɑ u mɑɑ tɔmbun ɡɔ̃rusu sɔɔru koosiɑ mɑm mɑm Yinnin sɔ̃.
17 E irá adiante dele no espírito e no poder de Elias, para converter os corações dos pais aos filhos, e os desobedientes à prudência dos justos; tornar pronto um povo preparado para o Senhor.
18 Sɑkɑri u ɡɔrɑdo wi bikiɑ u nɛɛ, ɑmɔnɑ ko nɑ n kɑ yɛ̃ mɑ ɡɑri yi ɡemɑ. Domi nɛ durɔ tɔkɔrɑ, nɛn kurɔn tii mɑɑ tɔkɔru kuɑ.
18 E Zacarias disse ao anjo: Como eu saberei isto? Porque eu sou um homem velho, e minha esposa avançada em idade.
19 Mɑ ɡɔrɑdo wi, u nùn wisɑ u nɛɛ, nɛnɑ Gɑbiriɛ, nɛ wi nɑ rɑ n yɔ̃ Gusunɔn wuswɑɑɔ. Bɑ mɑn ɡɔrimɑwɑ n kɑ nun ɡɑri ko kpɑ n kɑ nun lɑbɑɑri ɡeɑ ye nɔɔsiɑ.
19 E, respondendo o anjo, disse-lhe: Eu sou Gabriel, que permaneço na presença de Deus, e sou enviado para falar-te, e para mostrar-te estas alegres notícias.
20 Adɑmɑ ɑ ǹ nɛn ɡɑri nɑɑnɛ doke yi yi koo koorɑ yin sɑɑ sɔɔ. Yen sɔ̃nɑ, ɑ ǹ mɑɑ kpɛ̃ ɑ ɡɑri ɡere sere dɔmɑ te yɑbu ye, yɑ koorɑ.
20 E eis que tu ficarás mudo, e não poderás falar até o dia em que estas coisas se cumprirem, porque tu não creste nas minhas palavras, que se cumprirão ao seu tempo.
21 Tɔmbɑ Sɑkɑri mɑrɑ, mɑ biti yɑ bu mwɑ ye u kɑ tɛ mɛ sɑ̃ɑ yerɔ.
21 E o povo esperava por Zacarias, e admiravam-se que ele demorasse tanto tempo no templo.
22 Ye u yɑrɑ, u ǹ kpĩɑ u kɑ bu ɡɑri kue, mɑ bɑ ɡiɑ mɑ u kɑ̃siru wɑwɑ sɑ̃ɑ yeru mi. U kɑ bu nɔmɑ ɡɑri sɔ̃ɔmɔ, u ǹ nɔɔ wukie.
22 E quando ele saiu, não podia falar com eles, e perceberam que ele havia tido uma visão no templo; porque gesticulava para eles, e permanecia mudo.
23 Ye win yɑ̃ku kowo sɔmburɑ kpɑ, u sĩɑ win yɛnuɔ.
23 E aconteceu que, tendo-se completado os dias do seu ministério, ele partiu para a sua própria casa.
24 Yen biru win kurɔ Elisɑbɛti u ɡurɑ suɑ, mɑ u tii beruɑ suru nɔɔbu. U nɛɛ,
24 E, depois daqueles dias, sua esposa Elizabete engravidou, e escondeu-se por cinco meses, dizendo:
25 n wee ye Yinni Gusunɔ u mɑn kuɑ. U kɑ mɑn nɔnu ɡeu mɛɛrɑ u mɑn sekuru yɑrɑ tɔmbun wuswɑɑɔ.
25 Assim o Senhor fez comigo nos dias em que ele olhou para mim, para tirar a minha vergonha entre os homens.
26 — ausente —
26 E, no sexto mês, o anjo Gabriel foi enviado por Deus a uma cidade da Galileia, chamada Nazaré,
27 — ausente —
27 para uma virgem desposada com um homem, cujo nome era José, da casa de Davi; e o nome da virgem era Maria.
28 Gɔrɑdo wi, u dɑ win mi mɑ u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, nɑ nun tɔburɑ, Gusunɔ u nun durom kuɑ, u mɑɑ wɑ̃ɑ kɑ wunɛ.
28 E o anjo se aproximou dela, e disse: Salve, tu que és muito favorecida; o Senhor está contigo; bendita és tu entre as mulheres.
29 Mɑɑrin lɑɑkɑri yɑ burisinɑ kɑ ɡɑri yi, mɑ u tii bikiɑ u nɛɛ, tɔbiri teren bweserɑ mini.
29 E, vendo-o, ela ficou perturbada com o que ele disse, e pôs-se a pensar que tipo de saudação seria essa.
30 Gɔrɑdo u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ ku bɛrum ko Mɑɑri domi Gusunɔ u nun durom kuɑ.
30 E o anjo lhe disse: Não temas, Maria; porque tu achaste graça diante de Deus.
31 Wee kɑɑ ɡurɑ suɑ ɑ bii tɔn durɔ mɑ kpɑ ɑ nùn yĩsiru kɛ̃ Yesu.
31 E, eis que em teu ventre conceberás e darás à luz um filho, e lhe darás o nome de Jesus.
32 U koo ko tɔn boko. Bɑ ko n dɑ nùn soku Wɔrukoon Bii. Yinni Gusunɔ u koo nùn win sikɑdo Dɑfidin bɑndu wɛ̃.
32 Ele será grande, e será chamado Filho do Altíssimo; e o Senhor Deus lhe dará o trono de Davi, seu pai;
33 U ko n bɑndu dii Yɑkɔbun yɛnuɔ sere kɑ bɑɑdommɑɔ. Win bɑndu tɑ ǹ ko n nɔru mɔ.
33 e ele reinará sobre a casa de Jacó para sempre, e o seu reino não terá fim.
34 Mɑ Mɑɑri u ɡɔrɑdo bikiɑ u nɛɛ, ɑmɔnɑ yeni yɑ koo kɑ koorɑ domi nɑ ǹ durɔ yɛ̃.
34 Então, disse Maria ao anjo: Como será isto, visto que eu não conheço homem algum?
35 Gɔrɑdo u nùn wisɑ u nɛɛ, Hunde Dɛɛro u koo nun deemɑ, kpɑ Wɔrukoon dɑm mu nun wukiri. Yen sɔ̃nɑ bɑ koo bii dɛɛro wi kɑɑ mɑ mi soku Gusunɔn Bii.
35 E, respondendo o anjo, disse-lhe: O Espírito Santo virá sobre ti, e o poder do Altíssimo fará sombra sobre ti; por isso também o santo nascido de ti será chamado Filho de Deus.
36 Wee wunɛn mɛro bisi Elisɑbɛti wi bɑ rɑɑ sokumɔ wĩro, win tii u bii tɔn durɔn ɡurɑ mɔ win tɔkɔru sɔɔ. U wɑ̃ɑ win suru nɔɔbɑ tiɑse sɔɔ tɛ̃.
36 E, eis que tua prima Elizabete, também concebeu um filho em sua velhice; e este é o sexto mês para ela, que era chamada estéril.
37 Domi ɡɑ̃ɑnu sɑri ni Gusunɔ kpɑnɛ.
37 Porque com Deus nada será impossível.
38 Mɑɑri nɛɛ, nɛnɑ Yinnin yoo. N mɑn kuo nɡe mɛ ɑ ɡeruɑ. Mɑ ɡɔrɑdo wi, u doonɑ.
38 E disse Maria: Eis aqui a serva do Senhor; faça-se em mim segundo a tua palavra. E o anjo se ausentou.
39 Sɔ̃ɔ mɛɛ te sɔɔ, Mɑɑri u seewɑ kpɑɑkɑ u dɑ Yudeɑn wuu ɡɑɡu sɔɔ ɡe ɡɑ wɑ̃ɑ ɡuunun berɑ ɡiɑ.
39 E Maria se levantou naqueles dias, e foi apressadamente à região montanhosa, para uma cidade de Judá,
40 U duɑ Sɑkɑrin yɛnuɔ mɑ u Elisɑbɛti tɔburɑ.
40 e entrou na casa de Zacarias, e saudou a Elizabete.
41 Ye Elisɑbɛti u Mɑɑrin tɔbiribu nuɑ, yerɑ bii wi u wɑ̃ɑ win nukurɔ u diirɑ mɑ Elisɑbɛti u Hunde Dɛɛro yibɑ.
41 E aconteceu que, quando Elizabete ouviu a saudação de Maria, o bebê saltou no seu ventre, e Elizabete foi cheia com o Espírito Santo;
42 Mɑ u ɡbɑ̃rɑ u nɛɛ, domɑruɡiiwɑ wunɛ tɔn kurɔbu sɔɔ, domɑruɡiiwɑ mɑɑ bii wi kɑɑ mɑ.
42 e ela falou em alta voz, dizendo: Abençoada és tu entre as mulheres, e abençoado é o fruto do teu ventre.
43 Wɑrɑ rɑ n nɛ, nɛn Yinnin mɛro u kɑ mɑn berɑm nɑ.
43 E por que motivo isso é para mim, que a mãe do meu Senhor venha a mim?
44 Domi wee, ye wunɛn tɔbiribun nɔɔ ɡɑ nɛn swɑɑ wɔri, bii wi u wɑ̃ɑ nɛn nukurɔ u diirɑ kɑ nuku dobu.
44 Pois, eis que assim que a voz da tua saudação soou aos meus ouvidos, o bebê saltou de alegria no meu ventre.
45 Doo nɔɔruɡiiwɑ wunɛ ye ɑ kɑ nɑɑnɛ doke mɑ ye kpuro yɑ koo koorɑ ye Gusunɔ u nun sɔ̃ɔwɑ.
45 E abençoada a que creu; porque haverá cumprimento das coisas que foram ditas pelo Senhor.
46 Mɑɑri u womu kuɑ u nɛɛ,
46 E Maria disse: A minha alma engrandece ao Senhor,
47 Nɛn hunde yɛ̃ɛrimɔ Gusunɔ nɛn Fɑɑbɑ kowon sɔ̃,
47 e o meu espírito regozijou-se em Deus meu Salvador.
48 yèn sɔ̃ u kɑ mɑn nɔnu ɡeu mɛɛrɑ, nɛ wi nɑ sɑ̃ɑ win yoo bwɛ̃ɛbwɛ̃ɛ.
48 Pois ele tem considerado a humildade de sua serva; porquanto, eis que daqui em diante todas as gerações me chamarão de abençoada.
49 yèn sɔ̃ Gusunɔ dɑm kpuroɡii u mɑn ɡɑ̃ɑ bɑkɑnu kuɑ.
49 Porque aquele que é poderoso me fez grandes coisas; e santo é o seu nome.
50 U rɑ be bɑ nùn nɑsie durom kue sɑɑ bɑɑyere.
50 E a sua misericórdia está sobre os que o temem de geração em geração.
51 U win dɑm sɔ̃ɔsi,
51 Ele mostrou força com o seu braço; ele espalhou os orgulhosos na imaginação de seus corações.
52 U sinɑmbu bɑndu yɑrɑ.
52 Ele derrubou os poderosos de seus assentos, e exaltou os humildes.
53 U ɡɔ̃ɔrobu debiɑ kɑ ɡɑ̃ɑ ɡeenu.
53 Ele encheu de coisas boas os famintos, e ao rico ele enviou vazio.
54 U win sɔmɔ Isireli somi
54 Ele ajudou a seu servo Israel, em lembrança de sua misericórdia;
55 mɛ u Aburɑhɑmu kɑ win bibu kuɑmmɛ sere kɑ bɑɑdommɑ
55 como ele falou a nossos pais, a Abraão e à sua semente para sempre.
56 Mɑɑri u kɑ Elisɑbɛti sinɑ nɡe suru itɑ, yen biru u ɡɔsirɑ win kpɑɑrɔ.
56 E Maria ficou com ela em torno de três meses, e depois voltou para sua própria casa.
57 Elisɑbɛtin mɑrubun sɑnɑm yibɑ, mɑ u bii tɔn durɔ mɑrɑ.
57 Ora, completou-se o tempo de Elizabete para o parto; e ela teve um filho.
58 Win berusebu kɑ win dusibu bɑ nuɑ mɑ Yinni u nùn durom bɑkɑm kuɑ, mɑ bɑ kɑ nùn nuku dobu mɔ̀ sɑnnu.
58 E os seus vizinhos e parentes ouviram que o Senhor tinha mostrado grande misericórdia sobre ela, e regozijaram-se com ela.
59 Mɑ n kuɑ sɔ̃ɔ nɔɔbɑ itɑse bɑ mɛnnɑ bu kɑ bii wi bɑnɡo ko, mɑ bɑ kĩ bu nùn yĩsiru kɛ̃ Sɑkɑri nɡe win tundon yĩsiru.
59 E aconteceu que, ao oitavo dia, eles vieram circuncidar o menino; e chamaram-no Zacarias, conforme o nome de seu pai.
60 Adɑmɑ win mɛro u ɡeruɑ u nɛɛ, ɑɑwo, Yohɑnuwɑ bɑ koo nùn soku.
60 E, respondendo sua mãe, disse: Não! Mas ele será chamado de João.
61 Mɑ bɑ nɛɛ, wunɛn bweseru sɔɔ, ɡoo sɑri wi u yĩsi te mɔ.
61 E disseram-lhe: Não há ninguém na tua parentela que se chame por este nome.
62 Yerɑ bɑ win tundo ɡɑri bikiɑ kɑ yĩreru bu kɑ ɡiɑ mɛ u kĩ bu nùn soku.
62 E eles fizeram sinais ao pai, como ele queria que o chamasse.
63 Mɑ u bu ɡɑ̃ɑnu bikiɑ nì sɔɔ u koo yore mɑ u yoruɑ, Yohɑnuwɑ win yĩsiru. Mɑ biti yɑ tɔn be kpuro mwɑ.
63 E, ele pedindo uma tábua de escrever, escreveu, dizendo: O seu nome é João. E todos se maravilharam.
64 Yɑnde win nɔɔ ɡɑ wukiɑrɑ, win yɑrɑ dɛndɑ, u ɡɑri mɔ̀ mɑ u Gusunɔ siɑrɑmɔ.
64 E sua boca foi aberta imediatamente, e soltou-se sua língua; e ele falava, louvando a Deus.
65 Bɛrum be kpuro mwɑ be bɑ wɑ̃ɑ berɑ mi, mɑ bɑ ɡɑri yi kpuro sɔ̃ɔnɑ bɑ kɑ sikerenɑ Yudeɑn tem wusu sɔɔ si su wɑ̃ɑ ɡuunun berɑ ɡiɑ.
65 E veio temor sobre todos os que moravam ao seu redor; e todos estes dizeres foram divulgados ao longo de toda região montanhosa da Judeia.
66 Mɑ be bɑ ɡɑri yi nuɑ kpuro, bɑ yi beruɑ ben ɡɔ̃rusɔ, bɑ bikiɑnɑmɔ bɑ mɔ̀, ǹ n mɛn nɑ, ɑmɔnɑ bii wi, u koo rɑ ko.
66 E todos os que ouviam os colocavam no seu coração, dizendo: Que tipo de menino será esse? E a mão do Senhor estava com ele.
67 Mɑ bii win tundo Sɑkɑri, u Hunde Dɛɛro yibɑ mɑ u ɡeruɑ u nɛɛ,
67 E seu pai Zacarias ficou cheio com o Espírito Santo, e profetizou, dizendo:
68 su Gusunɔ Isirelibɑn Yinni siɑrɑ
68 Bendito seja o Senhor Deus de Israel, porque tem visitado e redimido o seu povo,
69 Mɑ u kɑ sun Fɑɑbɑ kowo dɑmɡii nɑɑwɑ
69 e levantou para nós o chifre de salvação na casa de seu servo Davi,
70 — ausente —
70 como ele falou pela boca dos seus santos profetas, desde o princípio do mundo;
71 — ausente —
71 para nos salvar dos nossos inimigos e da mão de todos os que nos odeiam,
72 Mɛyɑ u kɑ bɛsɛn bɑɑbɑbɑ durom kuɑ,
72 para realizar a misericórdia prometida a nossos pais, e lembrar-se do seu santo pacto;
73 Nɡe mɛ u rɑɑ bɔ̃ruɑ
73 e do juramento que ele prometeu a nosso pai Abraão,
74 u kɑ sun wɔrɑ sɑɑ bɛsɛn yibɛrɛbɑn nɔmɑn di,
74 de nos conceder que, libertados da mão dos nossos inimigos, possamos servi-lo sem medo,
75 kpɑ su ko dɛɛrobu kɑ ɡemɡibu win wuswɑɑɔ
75 em santidade e justiça perante ele, todos os dias da nossa vida.
76 Wunɛ mɑɑ nɛn bii,
76 E tu, ó menino, serás chamado profeta do Altíssimo; porque tu irás ante a face do Senhor, para preparar os seus caminhos,
77 kpɑ ɑ mɑɑ win tɔmbu sɔ̃ mɑ bɑ koo fɑɑbɑ
77 para dar o conhecimento da salvação ao seu povo, pela remissão dos seus pecados,
78 bɛsɛn Yinnin wɔnwɔndun sɔ̃ te tɑ kpɑ̃.
78 mediante a terna misericórdia do nosso Deus, pela qual na aurora lá do alto nos visitou;
79 u kɑ bu yɑm dɛɛrɑsiɑ
79 para dar luz aos que estão assentados em trevas e na sombra da morte, para guiar os nossos pés no caminho da paz.
80 Mɑ bii wi, u kpɛ̃ɑmɔ u bwisi mɔ̀, mɑ u dɑ u wɑ̃ɑ ɡbɑburɔ sere n kɑ kuɑ tɔ̃ɔ te u tii sɔ̃ɔsi Isirelibɑn wuswɑɑɔ.
80 E o menino crescia, e se fortalecia no espírito, e estava nos desertos até ao dia da sua aparição a Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.