Lucas 16
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs VC
1 Yesu u bwɑ̃ɑ be sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, durɔ ɡobiɡii ɡoo wɑ̃ɑ. U sɔm kowo mɔ wi u win yɛnu nɔmu sɔndiɑ. Yerɑ bɑ sɔm kowo wi kɔrumɔtɔnu kuɑ bɑ nɛɛ u win yinnin dukiɑ sɑnkumɔ.
1 Jesus disse também a seus discípulos: Havia um homem rico que tinha um administrador. Este lhe foi denunciado de ter dissipado os seus bens.
2 Mɑ yinni wi, u nùn sokɑ u nɛɛ, mbɑ nɑ nɔɔmɔ bɑ ɡerumɔ wunɛn sɔ̃. A mɑn sɔ̃ɔwɔ nɡe mɛ ɑ wunɛn sɔmburu koosinɑ, domi ɑ ǹ mɑɑ kpɛ̃ ɑ ko nɛn sɔm kowo.
2 Ele chamou o administrador e lhe disse: Que é que ouço dizer de ti? Presta contas da tua administração, pois já não poderás administrar meus bens.
3 Sɔm kowo wi, u tii bikiɑ u nɛɛ, mbɑ u koo ko. Wee, win yinni u nùn yɑrɑmɔ win yɛnun sɔmburun di. U ǹ dɑm mɔ u kɑ wuku, u ǹ mɑɑ sekuru kpɛ̃ u bɑrɑ ko.
3 O administrador refletiu então consigo: Que farei, visto que meu patrão me tira o emprego? Lavrar a terra? Não o posso. Mendigar? Tenho vergonha.
4 Wee ye u koo ko, kpɑ ɡɑbu bu kɑ nùn mwɑ ben yɛnuɔ sɑnɑm mɛ bɑ nùn sɔmburu yɑrɑ.
4 Já sei o que fazer, para que haja quem me receba em sua casa, quando eu for despedido do emprego.
5 Yerɑ u win yinnin dibuɡii bɑɑwure sokusiɑ mɑ u ɡbiikoo bikiɑ u nɛɛ, nyewɑ ɑ nɛn yinnin dibu nɛni.
5 Chamou, pois, separadamente a cada um dos devedores de seu patrão e perguntou ao primeiro: Quanto deves a meu patrão?
6 U wisɑ u nɛɛ, ɡum yĩirutiru wunɔbu (100). U nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, u win tireru suo u sinɑ fuuku kpɑ u yore weerɑɑkuru.
6 Ele respondeu: Cem medidas de azeite. Disse-lhe: Toma a tua conta, senta-te depressa e escreve: cinqüenta.
7 Mɑ u kpɑm ɡoo bikiɑ u nɛɛ, wunɛ, nyewɑ ɑ nɛni. U wisɑ u nɛɛ, ɑlikɑmɑ sɑkɑku wunɔbu. Mɑ u nùn sɔ̃ɔwɑ u win tireru suo kpɑ u yore wɛnɛ.
7 Depois perguntou ao outro: Tu, quanto deves? Respondeu: Cem medidas de trigo. Disse-lhe o administrador: Toma os teus papéis e escreve: oitenta.
8 Sɔm kowo nɑɑnɛ sɑriruɡii win yinni u nɛɛ, bwisiɡiin tiiwɑ. Mɑ Yesu u nɛɛ, hɑnduniɑɡibu bɑ bwisi mɔ ben wɑ̃ɑsinɑɑ sɔɔ n kere yɑm bururɑmɡibu.
8 E o proprietário admirou a astúcia do administrador, porque os filhos deste mundo são mais prudentes do que os filhos da luz no trato com seus semelhantes.
9 Nɑ mɑɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ, i bɔrɔbɑ kɑsuo kɑ hɑnduniɑn dukiɑ, kpɑ bu rɑ bɛɛ mwɑ wɑ̃ɑ yenu sɔɔ ni nu ku rɑ kpe, sɑnɑm mɛ dukiɑ ye, yɑ kpɑ.
9 Eu vos digo: fazei-vos amigos com a riqueza injusta, para que, no dia em que ela vos faltar, eles vos recebam nos tabernáculos eternos.
10 Wi u nɑɑnɛ mɔ ɡɑ̃ɑ piiminu sɔɔ, u mɑɑ nɑɑnɛ mɔ ɡɑ̃ɑ bɑkɑnu sɔɔ. Wi u kɔ̃sɑ mɔ̀ ɡɑ̃ɑ piiminu sɔɔ, u mɑɑ kɔ̃sɑ mɔ̀ ɡɑ̃ɑ bɑkɑnu sɔɔ.
10 Aquele que é fiel nas coisas pequenas será também fiel nas coisas grandes. E quem é injusto nas coisas pequenas, sê-lo-á também nas grandes.
11 Yen sɔ̃, ì kun nɑɑnɛ mɔ hɑnduniɑ yen dukiɑ sɔɔ, wɑrɑ koo bɛɛ dukiɑ ɡeɑ nɔmu sɔndiɑ.
11 Se, pois, não tiverdes sido fiéis nas riquezas injustas, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Ì kun mɑɑ nɑɑnɛ mɔ ɡoon ɡɑ̃ɑnu sɔɔ, wɑrɑ koo bɛɛ wɛ̃ ye n sɑ̃ɑ bɛɛɡiɑ.
12 E se não fostes fiéis no alheio, quem vos dará o que é vosso?
13 Sɔm kowo kun kpɛ̃ u yinnibu yiru sɑ̃. Domi u koo turo tusi kpɑ u turo kĩɑ, ǹ kun mɛ, u koo turo tii wɛ̃, kpɑ u turo ɡɛm. I ǹ kpɛ̃ i Gusunɔ kɑ dukiɑ mɛnnɑ i sɑ̃ sɑnnu.
13 Nenhum servo pode servir a dois senhores: ou há de odiar a um e amar o outro, ou há de aderir a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e ao dinheiro.
14 Fɑlisibɑ be bɑ ɡobin kĩru mɔ, bɑ ye kpuro swɑɑ dɑki mɑ bɑ Yesu nɔɔ swiikinu mɔ̀.
14 Ora, ouviam tudo isto os fariseus, que eram avarentos, e zombavam dele.
15 U bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, bɛɛ i sɑ̃ɑwɑ be bɑ tii ɡem wɛ̃ɛmɔ tɔmbun wuswɑɑɔ, ɑdɑmɑ Gusunɔ u bɛɛn ɡɔ̃rusu yɛ̃. Domi ye bɑ siɑrɑmɔ tɔmbun mi ɡɑ̃ɑ kɔ̃sunɑ Gusunɔn wuswɑɑɔ.
15 Jesus disse-lhes: Vós procurais parecer justos aos olhos dos homens, mas Deus vos conhece os corações; pois o que é elevado aos olhos dos homens é abominável aos olhos de Deus.
16 Sere kɑ Yohɑnun sɑɑ, woodɑ kɑ Gusunɔn sɔmɔbu bɑ wɑ̃ɑ. Sɑɑ sɑnɑm mɛn di, bɑ bɑndun ɡɑri kpɑrɑmɔ te Gusunɔ u swĩi, mɑ bɑɑwure u kookɑri mɔ̀ u kɑ du kɑ dɑm.
16 A lei e os profetas duraram até João. Desde então é anunciado o Reino de Deus, e cada um faz violência para aí entrar.
17 Woodɑn ɡɑri piikon sɑnkirɑbu sɛ̃, n kere wɔllu kɑ tem kpeebu.
17 Mais facilmente, porém, passará o céu e a terra do que se perderá uma só letra da lei.
18 Bɑɑwure wi u win kurɔ yinɑ, mɑ u kpɑo suɑ, u sɑkɑrɑru kuɑwɑ. Bɑɑwure wi u mɑɑ kurɔ suɑ wìn durɔ nùn yinɑ, yɛ̃ro sɑkɑrɑru kuɑwɑ.
18 Todo o que abandonar sua mulher e casar com outra, comete adultério; e quem se casar com a mulher rejeitada, comete adultério também.
19 Mɑ Yesu kpɑm nɛɛ, durɔ dukiɑɡii ɡoo rɑɑ wɑ̃ɑ, wi u rɑ n yɑbe nɔniɡiru sebuɑ te tɑ wesibu wɑ̃, mɑ bɑɑdommɑ win mi, tɔ̃ɔ bɑkɑrɑ.
19 Havia um homem rico que se vestia de púrpura e linho finíssimo, e que todos os dias se banqueteava e se regalava.
20 Sɑ̃ɑro ɡoo rɑɑ mɑɑ wɑ̃ɑ, wi bɑ sokumɔ Lɑsɑɑ. U booboosu bɑrɔ, u rɑ n kpĩwɑ dukiɑɡii win yɛnu kɔnnɔwɔ.
20 Havia também um mendigo, por nome Lázaro, todo coberto de chagas, que estava deitado à porta do rico.
21 Domi u kĩ u tii debiɑ kɑ dĩɑ buri yi yi wɔrumɑmɔ sɑɑ ɡobiɡii win tɑbulu wɔllun di. Bɔ̃nu rɑ mɑm nɛ nu n win booboo si dɑbirimɔ.
21 Ele avidamente desejava matar a fome com as migalhas que caíam da mesa do rico... Até os cães iam lamber-lhe as chagas.
22 Sɑ̃ɑro wi, u ɡu mɑ wɔllun ɡɔrɑdobɑ bɑ nùn suɑ bɑ kɑ dɑ ɡɔriɔ mi Aburɑhɑmu u wɑ̃ɑ. Dukiɑɡii wi, u mɑɑ ɡu, mɑ bɑ nùn sikɑ.
22 Ora, aconteceu morrer o mendigo e ser levado pelos anjos ao seio de Abraão. Morreu também o rico e foi sepultado.
23 U wɑ̃ɑ nɔni swɑ̃ɑru sɔɔ ɡɔriɔ, mɑ u nɔni suɑ wɔllɔ u Lɑsɑɑ wɑ Aburɑhɑmun bɔkuɔ.
23 E estando ele nos tormentos do inferno, levantou os olhos e viu, ao longe, Abraão e Lázaro no seu seio.
24 U nɔɔɡiru suɑ u nɛɛ, bɑɑbɑ Aburɑhɑmu, ɑ nɛn wɔnwɔndu wɑɑwo, ɑ Lɑsɑɑ ɡɔrimɑ u win niki biɑn sɛ̃ru doke nim sɔɔ, kpɑ u nɛn yɑrɑ yɛmiɑsiɑ, domi nɑ nɔni swɑ̃ɑ bɑkɑru wɑɑmɔ dɔ̃ɔ yɑrɑ yeni sɔɔ.
24 Gritou, então: - Pai Abraão, compadece-te de mim e manda Lázaro que molhe em água a ponta de seu dedo, a fim de me refrescar a língua, pois sou cruelmente atormentado nestas chamas.
25 Aburɑhɑmu u nɛɛ, nɛn bii, ɑ yɑɑyo mɑ ɑ wunɛn ɡɑ̃ɑ ɡeenu wɑ wunɛn wɑ̃ɑrun sɑnɑm, mɛyɑ mɑɑ Lɑsɑɑ u ɡɑ̃ɑ kɔ̃sunu wɑ. Tɛ̃ mini win nukurɑ yɛm, wunɛ mɑɑ ɑ nɔni swɑ̃ɑru wɑɑmɔ.
25 Abraão, porém, replicou: - Filho, lembra-te de que recebeste teus bens em vida, mas Lázaro, males; por isso ele agora aqui é consolado, mas tu estás em tormento.
26 Ye kpuron biru bɑnkokoro bɔkɔwɑ ɡɑ wɑ̃ɑ bɛsɛ kɑ bɛɛn bɑɑ sɔɔ. Be bɑ kĩ bu sɑrɑ minin di bu dɑ bɛɛn mi ɡiɑ, bɑ ǹ kpɛ̃. Mɛyɑ ɡoo kun mɑɑ kpɛ̃ u nɑ mini bɛɛn min di.
26 Além de tudo, há entre nós e vós um grande abismo, de maneira que, os que querem passar daqui para vós, não o podem, nem os de lá passar para cá.
27 Dukiɑɡii wi, u nɛɛ, ǹ n mɛn nɑ, nɑ nun kɑnɑmɔ, bɑɑbɑ, ɑ Lɑsɑɑ ɡɔrio nɛn bɑɑn yɛnuɔ,
27 O rico disse: - Rogo-te então, pai, que mandes Lázaro à casa de meu pai, pois tenho cinco irmãos,
28 domi nɑ wɔnɔbu nɔɔbu mɔ mi, kpɑ u bu yenin seedɑ diiyɑ bu ku rɑɑ kɑ nɛ ɑye tɔ̃yɑɡii te sɔɔ.
28 para lhes testemunhar, que não aconteça virem também eles parar neste lugar de tormentos.
29 Aburɑhɑmu u nɛɛ, bɑ Mɔwisi kɑ Gusunɔn sɔmɔbun tirenu mɔ, bu niɡiɑ nɔɔwɔ.
29 Abraão respondeu: - Eles lá têm Moisés e os profetas; ouçam-nos!
30 Mɑ u nɛɛ, ɑɑwo bɑɑbɑ Aburɑhɑmu, ɡoo ù n dɑ ben mi ɡɔrin di, bɑ koo ɡɔ̃ru ɡɔsiɑ.
30 O rico replicou: - Não, pai Abraão; mas se for a eles algum dos mortos, arrepender-se-ão.
31 Mɑ Aburɑhɑmu nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, bɑ̀ kun Mɔwisi kɑ Gusunɔn sɔmɔbuɡiɑ nuɑ, bɑ ǹ nɑɑnɛ dokemɔ bɑɑ ɡoo ù n seewɑ ɡɔrin di.
31 Abraão respondeu-lhe: - Se não ouvirem a Moisés e aos profetas, tampouco se deixarão convencer, ainda que ressuscite algum dos mortos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.