Lucas 16
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs NAA
1 Yesu u bwɑ̃ɑ be sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, durɔ ɡobiɡii ɡoo wɑ̃ɑ. U sɔm kowo mɔ wi u win yɛnu nɔmu sɔndiɑ. Yerɑ bɑ sɔm kowo wi kɔrumɔtɔnu kuɑ bɑ nɛɛ u win yinnin dukiɑ sɑnkumɔ.
1 Jesus disse também aos seus discípulos:
2 Mɑ yinni wi, u nùn sokɑ u nɛɛ, mbɑ nɑ nɔɔmɔ bɑ ɡerumɔ wunɛn sɔ̃. A mɑn sɔ̃ɔwɔ nɡe mɛ ɑ wunɛn sɔmburu koosinɑ, domi ɑ ǹ mɑɑ kpɛ̃ ɑ ko nɛn sɔm kowo.
2 Então, chamando-o, lhe disse: “Que é isto que ouço a seu respeito? Preste contas da sua administração, porque você não pode mais ser o meu administrador.”
3 Sɔm kowo wi, u tii bikiɑ u nɛɛ, mbɑ u koo ko. Wee, win yinni u nùn yɑrɑmɔ win yɛnun sɔmburun di. U ǹ dɑm mɔ u kɑ wuku, u ǹ mɑɑ sekuru kpɛ̃ u bɑrɑ ko.
3 — O administrador, então, se pôs a pensar: “Que farei, agora que estou sendo demitido pelo meu patrão? Trabalhar na terra, não posso. De mendigar, tenho vergonha.
4 Wee ye u koo ko, kpɑ ɡɑbu bu kɑ nùn mwɑ ben yɛnuɔ sɑnɑm mɛ bɑ nùn sɔmburu yɑrɑ.
4 Já sei o que vou fazer, para que, quando for demitido, as pessoas me recebam em suas casas.”
5 Yerɑ u win yinnin dibuɡii bɑɑwure sokusiɑ mɑ u ɡbiikoo bikiɑ u nɛɛ, nyewɑ ɑ nɛn yinnin dibu nɛni.
5 — Tendo chamado cada um dos devedores do seu patrão, perguntou ao primeiro: “Quanto você deve ao meu patrão?”
6 U wisɑ u nɛɛ, ɡum yĩirutiru wunɔbu (100). U nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, u win tireru suo u sinɑ fuuku kpɑ u yore weerɑɑkuru.
6 Ele respondeu: “Cem barris de azeite.” Então o administrador disse: “Pegue a sua conta, sente-se depressa e escreva cinquenta.”
7 Mɑ u kpɑm ɡoo bikiɑ u nɛɛ, wunɛ, nyewɑ ɑ nɛni. U wisɑ u nɛɛ, ɑlikɑmɑ sɑkɑku wunɔbu. Mɑ u nùn sɔ̃ɔwɑ u win tireru suo kpɑ u yore wɛnɛ.
7 Depois, perguntou a outro: “E você, quanto deve?” Ele respondeu: “Cem sacos de trigo.” O administrador lhe disse: “Pegue a sua conta e escreva oitenta.”
8 Sɔm kowo nɑɑnɛ sɑriruɡii win yinni u nɛɛ, bwisiɡiin tiiwɑ. Mɑ Yesu u nɛɛ, hɑnduniɑɡibu bɑ bwisi mɔ ben wɑ̃ɑsinɑɑ sɔɔ n kere yɑm bururɑmɡibu.
8 E o patrão elogiou o administrador infiel por sua esperteza. Porque os filhos do mundo são mais espertos na sua própria geração do que os filhos da luz.
9 Nɑ mɑɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ, i bɔrɔbɑ kɑsuo kɑ hɑnduniɑn dukiɑ, kpɑ bu rɑ bɛɛ mwɑ wɑ̃ɑ yenu sɔɔ ni nu ku rɑ kpe, sɑnɑm mɛ dukiɑ ye, yɑ kpɑ.
9 — E eu recomendo a vocês: usem a riqueza injusta para fazer amigos, para que, quando a riqueza faltar, vocês sejam recebidos nos tabernáculos eternos.
10 Wi u nɑɑnɛ mɔ ɡɑ̃ɑ piiminu sɔɔ, u mɑɑ nɑɑnɛ mɔ ɡɑ̃ɑ bɑkɑnu sɔɔ. Wi u kɔ̃sɑ mɔ̀ ɡɑ̃ɑ piiminu sɔɔ, u mɑɑ kɔ̃sɑ mɔ̀ ɡɑ̃ɑ bɑkɑnu sɔɔ.
10 — Quem é fiel no pouco também é fiel no muito; e quem é injusto no pouco também é injusto no muito.
11 Yen sɔ̃, ì kun nɑɑnɛ mɔ hɑnduniɑ yen dukiɑ sɔɔ, wɑrɑ koo bɛɛ dukiɑ ɡeɑ nɔmu sɔndiɑ.
11 Portanto, se vocês não forem fiéis na aplicação da riqueza injusta, quem lhes confiará a verdadeira riqueza?
12 Ì kun mɑɑ nɑɑnɛ mɔ ɡoon ɡɑ̃ɑnu sɔɔ, wɑrɑ koo bɛɛ wɛ̃ ye n sɑ̃ɑ bɛɛɡiɑ.
12 Se vocês não são fiéis na aplicação do que é dos outros, quem lhes dará o que é de vocês?
13 Sɔm kowo kun kpɛ̃ u yinnibu yiru sɑ̃. Domi u koo turo tusi kpɑ u turo kĩɑ, ǹ kun mɛ, u koo turo tii wɛ̃, kpɑ u turo ɡɛm. I ǹ kpɛ̃ i Gusunɔ kɑ dukiɑ mɛnnɑ i sɑ̃ sɑnnu.
13 Nenhum servo pode servir a dois senhores; porque irá odiar um e amar o outro ou irá se dedicar a um e desprezar o outro. Vocês não podem servir a Deus e à riqueza.
14 Fɑlisibɑ be bɑ ɡobin kĩru mɔ, bɑ ye kpuro swɑɑ dɑki mɑ bɑ Yesu nɔɔ swiikinu mɔ̀.
14 Os fariseus, que eram avarentos, ouviam tudo isto e zombavam de Jesus.
15 U bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, bɛɛ i sɑ̃ɑwɑ be bɑ tii ɡem wɛ̃ɛmɔ tɔmbun wuswɑɑɔ, ɑdɑmɑ Gusunɔ u bɛɛn ɡɔ̃rusu yɛ̃. Domi ye bɑ siɑrɑmɔ tɔmbun mi ɡɑ̃ɑ kɔ̃sunɑ Gusunɔn wuswɑɑɔ.
15 Mas Jesus lhes disse:
16 Sere kɑ Yohɑnun sɑɑ, woodɑ kɑ Gusunɔn sɔmɔbu bɑ wɑ̃ɑ. Sɑɑ sɑnɑm mɛn di, bɑ bɑndun ɡɑri kpɑrɑmɔ te Gusunɔ u swĩi, mɑ bɑɑwure u kookɑri mɔ̀ u kɑ du kɑ dɑm.
16 — A Lei e os Profetas duraram até João; desde esse tempo o evangelho do Reino de Deus vem sendo anunciado, e todos se esforçam para entrar nele.
17 Woodɑn ɡɑri piikon sɑnkirɑbu sɛ̃, n kere wɔllu kɑ tem kpeebu.
17 E é mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til sequer da Lei.
18 Bɑɑwure wi u win kurɔ yinɑ, mɑ u kpɑo suɑ, u sɑkɑrɑru kuɑwɑ. Bɑɑwure wi u mɑɑ kurɔ suɑ wìn durɔ nùn yinɑ, yɛ̃ro sɑkɑrɑru kuɑwɑ.
18 — Quem repudiar a sua mulher e casar com outra comete adultério; e aquele que casa com a mulher repudiada pelo marido também comete adultério.
19 Mɑ Yesu kpɑm nɛɛ, durɔ dukiɑɡii ɡoo rɑɑ wɑ̃ɑ, wi u rɑ n yɑbe nɔniɡiru sebuɑ te tɑ wesibu wɑ̃, mɑ bɑɑdommɑ win mi, tɔ̃ɔ bɑkɑrɑ.
19 — Ora, havia certo homem rico que se vestia de púrpura e de linho finíssimo e que se alegrava todos os dias com grande ostentação.
20 Sɑ̃ɑro ɡoo rɑɑ mɑɑ wɑ̃ɑ, wi bɑ sokumɔ Lɑsɑɑ. U booboosu bɑrɔ, u rɑ n kpĩwɑ dukiɑɡii win yɛnu kɔnnɔwɔ.
20 Havia também certo mendigo, chamado Lázaro, coberto de feridas, que ficava deitado à porta da casa do rico.
21 Domi u kĩ u tii debiɑ kɑ dĩɑ buri yi yi wɔrumɑmɔ sɑɑ ɡobiɡii win tɑbulu wɔllun di. Bɔ̃nu rɑ mɑm nɛ nu n win booboo si dɑbirimɔ.
21 Ele desejava alimentar-se das migalhas que caíam da mesa do rico, e até os cães vinham lamber-lhe as feridas.
22 Sɑ̃ɑro wi, u ɡu mɑ wɔllun ɡɔrɑdobɑ bɑ nùn suɑ bɑ kɑ dɑ ɡɔriɔ mi Aburɑhɑmu u wɑ̃ɑ. Dukiɑɡii wi, u mɑɑ ɡu, mɑ bɑ nùn sikɑ.
22 E aconteceu que o mendigo morreu e foi levado pelos anjos para junto de Abraão. Morreu também o rico e foi sepultado.
23 U wɑ̃ɑ nɔni swɑ̃ɑru sɔɔ ɡɔriɔ, mɑ u nɔni suɑ wɔllɔ u Lɑsɑɑ wɑ Aburɑhɑmun bɔkuɔ.
23 — No inferno, estando em tormentos, o rico levantou os olhos e viu ao longe Abraão, e Lázaro junto dele.
24 U nɔɔɡiru suɑ u nɛɛ, bɑɑbɑ Aburɑhɑmu, ɑ nɛn wɔnwɔndu wɑɑwo, ɑ Lɑsɑɑ ɡɔrimɑ u win niki biɑn sɛ̃ru doke nim sɔɔ, kpɑ u nɛn yɑrɑ yɛmiɑsiɑ, domi nɑ nɔni swɑ̃ɑ bɑkɑru wɑɑmɔ dɔ̃ɔ yɑrɑ yeni sɔɔ.
24 Então, gritando, disse: “Pai Abraão, tenha misericórdia de mim! E mande que Lázaro molhe a ponta do dedo em água e me refresque a língua, porque estou atormentado neste fogo.”
25 Aburɑhɑmu u nɛɛ, nɛn bii, ɑ yɑɑyo mɑ ɑ wunɛn ɡɑ̃ɑ ɡeenu wɑ wunɛn wɑ̃ɑrun sɑnɑm, mɛyɑ mɑɑ Lɑsɑɑ u ɡɑ̃ɑ kɔ̃sunu wɑ. Tɛ̃ mini win nukurɑ yɛm, wunɛ mɑɑ ɑ nɔni swɑ̃ɑru wɑɑmɔ.
25 Mas Abraão disse: “Filho, lembre-se de que você recebeu os seus bens durante a sua vida, enquanto Lázaro só teve males. Agora, porém, ele está consolado aqui, enquanto você está em tormentos.
26 Ye kpuron biru bɑnkokoro bɔkɔwɑ ɡɑ wɑ̃ɑ bɛsɛ kɑ bɛɛn bɑɑ sɔɔ. Be bɑ kĩ bu sɑrɑ minin di bu dɑ bɛɛn mi ɡiɑ, bɑ ǹ kpɛ̃. Mɛyɑ ɡoo kun mɑɑ kpɛ̃ u nɑ mini bɛɛn min di.
26 E, além de tudo, há um grande abismo entre nós e vocês, de modo que os que querem passar daqui até vocês não podem, nem os de lá passar para cá.”
27 Dukiɑɡii wi, u nɛɛ, ǹ n mɛn nɑ, nɑ nun kɑnɑmɔ, bɑɑbɑ, ɑ Lɑsɑɑ ɡɔrio nɛn bɑɑn yɛnuɔ,
27 Então o rico disse: “Pai, eu peço que mande Lázaro à minha casa paterna,
28 domi nɑ wɔnɔbu nɔɔbu mɔ mi, kpɑ u bu yenin seedɑ diiyɑ bu ku rɑɑ kɑ nɛ ɑye tɔ̃yɑɡii te sɔɔ.
28 porque tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham também para este lugar de tormento.”
29 Aburɑhɑmu u nɛɛ, bɑ Mɔwisi kɑ Gusunɔn sɔmɔbun tirenu mɔ, bu niɡiɑ nɔɔwɔ.
29 Abraão respondeu: “Eles têm Moisés e os Profetas; ouçam-nos.”
30 Mɑ u nɛɛ, ɑɑwo bɑɑbɑ Aburɑhɑmu, ɡoo ù n dɑ ben mi ɡɔrin di, bɑ koo ɡɔ̃ru ɡɔsiɑ.
30 Mas ele insistiu: “Não, pai Abraão; se alguém dentre os mortos for até lá, eles irão se arrepender.”
31 Mɑ Aburɑhɑmu nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, bɑ̀ kun Mɔwisi kɑ Gusunɔn sɔmɔbuɡiɑ nuɑ, bɑ ǹ nɑɑnɛ dokemɔ bɑɑ ɡoo ù n seewɑ ɡɔrin di.
31 Abraão, porém, lhe respondeu: “Se não ouvem Moisés e os Profetas, também não se deixarão convencer, mesmo que ressuscite alguém dentre os mortos.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.