Lucas 16
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs ACF
1 Yesu u bwɑ̃ɑ be sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, durɔ ɡobiɡii ɡoo wɑ̃ɑ. U sɔm kowo mɔ wi u win yɛnu nɔmu sɔndiɑ. Yerɑ bɑ sɔm kowo wi kɔrumɔtɔnu kuɑ bɑ nɛɛ u win yinnin dukiɑ sɑnkumɔ.
1 E dizia também aos seus discípulos: Havia um certo homem rico, o qual tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de dissipar os seus bens.
2 Mɑ yinni wi, u nùn sokɑ u nɛɛ, mbɑ nɑ nɔɔmɔ bɑ ɡerumɔ wunɛn sɔ̃. A mɑn sɔ̃ɔwɔ nɡe mɛ ɑ wunɛn sɔmburu koosinɑ, domi ɑ ǹ mɑɑ kpɛ̃ ɑ ko nɛn sɔm kowo.
2 E ele, chamando-o, disse-lhe: Que é isto que ouço de ti? Dá contas da tua mordomia, porque já não poderás ser mais meu mordomo.
3 Sɔm kowo wi, u tii bikiɑ u nɛɛ, mbɑ u koo ko. Wee, win yinni u nùn yɑrɑmɔ win yɛnun sɔmburun di. U ǹ dɑm mɔ u kɑ wuku, u ǹ mɑɑ sekuru kpɛ̃ u bɑrɑ ko.
3 E o mordomo disse consigo: Que farei, pois que o meu senhor me tira a mordomia? Cavar, não posso; de mendigar, tenho vergonha.
4 Wee ye u koo ko, kpɑ ɡɑbu bu kɑ nùn mwɑ ben yɛnuɔ sɑnɑm mɛ bɑ nùn sɔmburu yɑrɑ.
4 Eu sei o que hei de fazer, para que, quando for desapossado da mordomia, me recebam em suas casas.
5 Yerɑ u win yinnin dibuɡii bɑɑwure sokusiɑ mɑ u ɡbiikoo bikiɑ u nɛɛ, nyewɑ ɑ nɛn yinnin dibu nɛni.
5 E, chamando a si cada um dos devedores do seu senhor, disse ao primeiro: Quanto deves ao meu senhor?
6 U wisɑ u nɛɛ, ɡum yĩirutiru wunɔbu (100). U nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, u win tireru suo u sinɑ fuuku kpɑ u yore weerɑɑkuru.
6 E ele respondeu: Cem medidas de azeite. E disse-lhe: Toma a tua obrigação, e assentando-te já, escreve cinqüenta.
7 Mɑ u kpɑm ɡoo bikiɑ u nɛɛ, wunɛ, nyewɑ ɑ nɛni. U wisɑ u nɛɛ, ɑlikɑmɑ sɑkɑku wunɔbu. Mɑ u nùn sɔ̃ɔwɑ u win tireru suo kpɑ u yore wɛnɛ.
7 Disse depois a outro: E tu, quanto deves? E ele respondeu: Cem alqueires de trigo. E disse-lhe: Toma a tua obrigação, e escreve oitenta.
8 Sɔm kowo nɑɑnɛ sɑriruɡii win yinni u nɛɛ, bwisiɡiin tiiwɑ. Mɑ Yesu u nɛɛ, hɑnduniɑɡibu bɑ bwisi mɔ ben wɑ̃ɑsinɑɑ sɔɔ n kere yɑm bururɑmɡibu.
8 E louvou aquele senhor o injusto mordomo por haver procedido prudentemente, porque os filhos deste mundo são mais prudentes na sua geração do que os filhos da luz.
9 Nɑ mɑɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ, i bɔrɔbɑ kɑsuo kɑ hɑnduniɑn dukiɑ, kpɑ bu rɑ bɛɛ mwɑ wɑ̃ɑ yenu sɔɔ ni nu ku rɑ kpe, sɑnɑm mɛ dukiɑ ye, yɑ kpɑ.
9 E eu vos digo: Granjeai amigos com as riquezas da injustiça; para que, quando estas vos faltarem, vos recebam eles nos tabernáculos eternos.
10 Wi u nɑɑnɛ mɔ ɡɑ̃ɑ piiminu sɔɔ, u mɑɑ nɑɑnɛ mɔ ɡɑ̃ɑ bɑkɑnu sɔɔ. Wi u kɔ̃sɑ mɔ̀ ɡɑ̃ɑ piiminu sɔɔ, u mɑɑ kɔ̃sɑ mɔ̀ ɡɑ̃ɑ bɑkɑnu sɔɔ.
10 Quem é fiel no mínimo, também é fiel no muito; quem é injusto no mínimo, também é injusto no muito.
11 Yen sɔ̃, ì kun nɑɑnɛ mɔ hɑnduniɑ yen dukiɑ sɔɔ, wɑrɑ koo bɛɛ dukiɑ ɡeɑ nɔmu sɔndiɑ.
11 Pois, se nas riquezas injustas não fostes fiéis, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Ì kun mɑɑ nɑɑnɛ mɔ ɡoon ɡɑ̃ɑnu sɔɔ, wɑrɑ koo bɛɛ wɛ̃ ye n sɑ̃ɑ bɛɛɡiɑ.
12 E, se no alheio não fostes fiéis, quem vos dará o que é vosso?
13 Sɔm kowo kun kpɛ̃ u yinnibu yiru sɑ̃. Domi u koo turo tusi kpɑ u turo kĩɑ, ǹ kun mɛ, u koo turo tii wɛ̃, kpɑ u turo ɡɛm. I ǹ kpɛ̃ i Gusunɔ kɑ dukiɑ mɛnnɑ i sɑ̃ sɑnnu.
13 Nenhum servo pode servir dois senhores; porque, ou há de odiar um e amar o outro, ou se há de chegar a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e a Mamom.
14 Fɑlisibɑ be bɑ ɡobin kĩru mɔ, bɑ ye kpuro swɑɑ dɑki mɑ bɑ Yesu nɔɔ swiikinu mɔ̀.
14 E os fariseus, que eram avarentos, ouviam todas estas coisas, e zombavam dele.
15 U bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, bɛɛ i sɑ̃ɑwɑ be bɑ tii ɡem wɛ̃ɛmɔ tɔmbun wuswɑɑɔ, ɑdɑmɑ Gusunɔ u bɛɛn ɡɔ̃rusu yɛ̃. Domi ye bɑ siɑrɑmɔ tɔmbun mi ɡɑ̃ɑ kɔ̃sunɑ Gusunɔn wuswɑɑɔ.
15 E disse-lhes: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece os vossos corações, porque o que entre os homens é elevado, perante Deus é abominação.
16 Sere kɑ Yohɑnun sɑɑ, woodɑ kɑ Gusunɔn sɔmɔbu bɑ wɑ̃ɑ. Sɑɑ sɑnɑm mɛn di, bɑ bɑndun ɡɑri kpɑrɑmɔ te Gusunɔ u swĩi, mɑ bɑɑwure u kookɑri mɔ̀ u kɑ du kɑ dɑm.
16 A lei e os profetas duraram até João; desde então é anunciado o reino de Deus, e todo o homem emprega força para entrar nele.
17 Woodɑn ɡɑri piikon sɑnkirɑbu sɛ̃, n kere wɔllu kɑ tem kpeebu.
17 E é mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til da lei.
18 Bɑɑwure wi u win kurɔ yinɑ, mɑ u kpɑo suɑ, u sɑkɑrɑru kuɑwɑ. Bɑɑwure wi u mɑɑ kurɔ suɑ wìn durɔ nùn yinɑ, yɛ̃ro sɑkɑrɑru kuɑwɑ.
18 Qualquer que deixa sua mulher, e casa com outra, adultera; e aquele que casa com a repudiada pelo marido, adultera também.
19 Mɑ Yesu kpɑm nɛɛ, durɔ dukiɑɡii ɡoo rɑɑ wɑ̃ɑ, wi u rɑ n yɑbe nɔniɡiru sebuɑ te tɑ wesibu wɑ̃, mɑ bɑɑdommɑ win mi, tɔ̃ɔ bɑkɑrɑ.
19 Ora, havia um homem rico, e vestia-se de púrpura e de linho finíssimo, e vivia todos os dias regalada e esplendidamente.
20 Sɑ̃ɑro ɡoo rɑɑ mɑɑ wɑ̃ɑ, wi bɑ sokumɔ Lɑsɑɑ. U booboosu bɑrɔ, u rɑ n kpĩwɑ dukiɑɡii win yɛnu kɔnnɔwɔ.
20 Havia também um certo mendigo, chamado Lázaro, que jazia cheio de chagas à porta daquele;
21 Domi u kĩ u tii debiɑ kɑ dĩɑ buri yi yi wɔrumɑmɔ sɑɑ ɡobiɡii win tɑbulu wɔllun di. Bɔ̃nu rɑ mɑm nɛ nu n win booboo si dɑbirimɔ.
21 E desejava alimentar-se com as migalhas que caíam da mesa do rico; e os próprios cães vinham lamber-lhe as chagas.
22 Sɑ̃ɑro wi, u ɡu mɑ wɔllun ɡɔrɑdobɑ bɑ nùn suɑ bɑ kɑ dɑ ɡɔriɔ mi Aburɑhɑmu u wɑ̃ɑ. Dukiɑɡii wi, u mɑɑ ɡu, mɑ bɑ nùn sikɑ.
22 E aconteceu que o mendigo morreu, e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; e morreu também o rico, e foi sepultado.
23 U wɑ̃ɑ nɔni swɑ̃ɑru sɔɔ ɡɔriɔ, mɑ u nɔni suɑ wɔllɔ u Lɑsɑɑ wɑ Aburɑhɑmun bɔkuɔ.
23 E no inferno, ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe Abraão, e Lázaro no seu seio.
24 U nɔɔɡiru suɑ u nɛɛ, bɑɑbɑ Aburɑhɑmu, ɑ nɛn wɔnwɔndu wɑɑwo, ɑ Lɑsɑɑ ɡɔrimɑ u win niki biɑn sɛ̃ru doke nim sɔɔ, kpɑ u nɛn yɑrɑ yɛmiɑsiɑ, domi nɑ nɔni swɑ̃ɑ bɑkɑru wɑɑmɔ dɔ̃ɔ yɑrɑ yeni sɔɔ.
24 E, clamando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim, e manda a Lázaro, que molhe na água a ponta do seu dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 Aburɑhɑmu u nɛɛ, nɛn bii, ɑ yɑɑyo mɑ ɑ wunɛn ɡɑ̃ɑ ɡeenu wɑ wunɛn wɑ̃ɑrun sɑnɑm, mɛyɑ mɑɑ Lɑsɑɑ u ɡɑ̃ɑ kɔ̃sunu wɑ. Tɛ̃ mini win nukurɑ yɛm, wunɛ mɑɑ ɑ nɔni swɑ̃ɑru wɑɑmɔ.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que recebeste os teus bens em tua vida, e Lázaro somente males; e agora este é consolado e tu atormentado.
26 Ye kpuron biru bɑnkokoro bɔkɔwɑ ɡɑ wɑ̃ɑ bɛsɛ kɑ bɛɛn bɑɑ sɔɔ. Be bɑ kĩ bu sɑrɑ minin di bu dɑ bɛɛn mi ɡiɑ, bɑ ǹ kpɛ̃. Mɛyɑ ɡoo kun mɑɑ kpɛ̃ u nɑ mini bɛɛn min di.
26 E, além disso, está posto um grande abismo entre nós e vós, de sorte que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem tampouco os de lá passar para cá.
27 Dukiɑɡii wi, u nɛɛ, ǹ n mɛn nɑ, nɑ nun kɑnɑmɔ, bɑɑbɑ, ɑ Lɑsɑɑ ɡɔrio nɛn bɑɑn yɛnuɔ,
27 E disse ele: Rogo-te, pois, ó pai, que o mandes à casa de meu pai,
28 domi nɑ wɔnɔbu nɔɔbu mɔ mi, kpɑ u bu yenin seedɑ diiyɑ bu ku rɑɑ kɑ nɛ ɑye tɔ̃yɑɡii te sɔɔ.
28 Pois tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham também para este lugar de tormento.
29 Aburɑhɑmu u nɛɛ, bɑ Mɔwisi kɑ Gusunɔn sɔmɔbun tirenu mɔ, bu niɡiɑ nɔɔwɔ.
29 Disse-lhe Abraão: Têm Moisés e os profetas; ouçam-nos.
30 Mɑ u nɛɛ, ɑɑwo bɑɑbɑ Aburɑhɑmu, ɡoo ù n dɑ ben mi ɡɔrin di, bɑ koo ɡɔ̃ru ɡɔsiɑ.
30 E disse ele: Não, pai Abraão; mas, se algum dentre os mortos fosse ter com eles, arrepender-se-iam.
31 Mɑ Aburɑhɑmu nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, bɑ̀ kun Mɔwisi kɑ Gusunɔn sɔmɔbuɡiɑ nuɑ, bɑ ǹ nɑɑnɛ dokemɔ bɑɑ ɡoo ù n seewɑ ɡɔrin di.
31 Porém, Abraão lhe disse: Se não ouvem a Moisés e aos profetas, tampouco acreditarão, ainda que algum dos mortos ressuscite.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.