Lucas 14
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs VC
1 Tɔ̃ɔ wɛ̃rɑruɡiru ɡɑru sɔɔ Yesu duɑ Fɑlisibɑn wiruɡii ɡoon yɛnuɔ u kɑ di. Mɑ bɑ nùn lɑɑkɑri sɑ̃ɑ.
1 Jesus entrou num sábado em casa de um fariseu notável, para uma refeição; eles o observavam.
2 N wee durɔ ɡoo wìn wɑsi yi mɔsɑ u yɔ̃ Yesun wuswɑɑɔ.
2 Havia ali um homem hidrópico.
3 Mɑ Yesu u woodɑ yɛ̃robu kɑ Fɑlisibɑ bikiɑ u nɛɛ, n weenɛ bu tɔnu bɛkiɑ tɔ̃ɔ wɛ̃rɑruɡiru sɔɔ? Nɡe n ǹ weenɛ.
3 Jesus dirigiu-se aos doutores da lei e aos fariseus: É permitido ou não fazer curas no dia de sábado?
4 Bɑ mɑɑri. Yerɑ u bɑrɔ wi tii ɡɑwe u nùn bɛkiɑ mɑ u derɑ u doonɑ.
4 Eles nada disseram. Então Jesus, tomando o homem pela mão, curou-o e despediu-o.
5 Mɑ u bu bikiɑ u nɛɛ, bɛɛn wɑrɑ, win bii ǹ kun mɛ win nɑɑ yɑ̀ n dɔkɔ wɔri tɔ̃ɔ wɛ̃rɑruɡiru sɔɔ, u ǹ koo ye wunɑ fuuku.
5 Depois, dirigindo-se a eles, disse: Qual de vós que, se lhe cair o jumento ou o boi num poço, não o tira imediatamente, mesmo em dia de sábado?
6 Yerɑ bɑ kpɑnɑ bu ɡɑri yi wisi.
6 A isto nada lhe podiam replicar.
7 Ye u lɑɑkɑri kuɑ mɑ be bɑ dim sokɑ nɡe mɑɑ wi, bɑ sin yee bɛɛrɛɡinu ɡɔsimɔ, u bu mɔndu kuɑ u nɛɛ,
7 Observando também como os convivas escolhiam os primeiros lugares, propôs-lhes a seguinte parábola:
8 sɑnɑm mɛ bɑ nun sokɑ kurɔ kpɑɑ yerɔ, ɑ ku sinɑ sin yee bɛɛrɛɡirɔ. Sɔrɔkudo bɑ koo rɑ ɡoo soku wi u nun bɛɛrɛ kere.
8 Quando fores convidado às bodas, não te sentes no primeiro lugar, pois pode ser que seja convidada outra pessoa de mais consideração do que tu,
9 Mɑ wi u bɛɛ kpuro sokɑ u koo nɑ u nɛɛ, ɑ durɔ wi sin yee te wɛ̃ɛyɔ. Sɑɑ yerɑ sekurɑ koo nun mwɑ ɑ kɑ dɑ ɑ sinɑ sin yee birukirɔ.
9 e vindo o que te convidou, te diga: Cede o lugar a este. Terias então a confusão de dever ocupar o último lugar.
10 Adɑmɑ sɑnɑm mɛ bɑ nun dim sokɑ, ɑ doo ɑ sinɑ sin yee birukirɔ, kpɑ wi u nun sokɑ ù n tunumɑ u nɛɛ, ɑ seewo nɛn bɔrɔ ɑ nɑ wuswɑɑɔ. Sɑɑ ye, n ko n sɑ̃ɑ bɛɛrɛ bɑkɑ wunɛ sɔɔ be kpuron wuswɑɑɔ be bɑ sɔ̃ kɑ wunɛ sɑnnu.
10 Mas, quando fores convidado, vai tomar o último lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, passa mais para cima. Então serás honrado na presença de todos os convivas.
11 Kɑ ɡeemɑ bɑɑwure wi u tii suɑ wɔllɔ, bɑ koo nùn kɑwɑ. Bɑɑwure wi u mɑɑ tii kɑwɑ, bɑ koo nùn suɑ wɔllɔ.
11 Porque todo aquele que se exaltar será humilhado, e todo aquele que se humilhar será exaltado.
12 U mɑɑ wi u nùn dim sokɑ sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, sɑnɑm mɛ ɑ tɔmbu yɑɑ dibu ǹ kun mɛ tɔ̃ɔ bɑkɑru sokɑ, ɑ ku wunɛn bɔrɔbɑ soku, ǹ kun mɛ wunɛn mɑɑbu, ǹ kun mɛ wunɛn dusibu, ǹ kun mɛ wunɛn beruse ɡobiɡibu, kpɑ ben tii bu ku rɑɑ nun soku bu kɑ nun kɔsiɑ.
12 Dizia igualmente ao que o tinha convidado: Quando deres alguma ceia, não convides os teus amigos, nem teus irmãos, nem os parentes, nem os vizinhos ricos. Porque, por sua vez, eles te convidarão e assim te retribuirão.
13 Adɑmɑ sɑnɑm mɛ ɑ tɔmbu dim kɑnɑ, ɑ sɑ̃ɑrobu sokuo kɑ ɑlebuɡibu kɑ kɔ̃ri bɑrɔbu kɑ wɔ̃kobu.
13 Mas, quando deres uma ceia, convida os pobres, os aleijados, os coxos e os cegos.
14 Kɑɑ ko doo nɔɔruɡii yèn sɔ̃ bɑ ǹ mɔ bu kɑ nun kɔsiɑ. Kɑɑ wunɛn kɔsiɑru wɑ Gusunɔn min di sɑnɑm mɛ bɑ koo ɡeeɡibu seeyɑ ɡɔrin di.
14 Serás feliz porque eles não têm com que te retribuir, mas ser-te-á retribuído na ressurreição dos justos.
15 Ye be bɑ dimɔ kɑ Yesu sɑnnu, ben turo u ɡɑri yi nuɑ mɑ u nɛɛ, doo nɔɔruɡiiwɑ wi u koo di bɑn te Gusunɔ u swĩi sɔɔ.
15 A estas palavras, disse a Jesus um dos convidados: Feliz daquele que se sentar à mesa no Reino de Deus!
16 Mɑ Yesu nùn wisɑ u nɛɛ, durɔ ɡoo u dim bɑkɑm sɔɔru kuɑ mɑ u tɔn dɑbiru sokɑ.
16 Respondeu-lhe Jesus: Um homem deu uma grande ceia e convidou muitas pessoas.
17 Ye dim sɑɑ yɑ turɑ u win sɔm kowo ɡɔrɑ tɔn ben bɑɑwuren mi bu nɑ domi yɑɑ dibu kpuro sɔɔru kpeerɑ.
17 E à hora da ceia, enviou seu servo para dizer aos convidados: Vinde, tudo já está preparado.
18 Adɑmɑ be kpuro bɑ suuru kɑnɑ bɑ nɛɛ, bɑ ǹ fɛɛ wɑsi bu nɑ. Gbiikoo nɛɛ, wi, u ɡberu dwɑ, tilɑsiwɑ u kɑ dɑ u te wɑ.
18 Mas todos, um a um, começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um terreno e preciso sair para vê-lo; rogo-te me dês por escusado.
19 Kpɑo mɑɑ nɛɛ, wi, u nɛɛ dwɑ wɑsi yiru yiru yen nɔɔbu, mɑ u koo den kɑ yi sɔmburu ko u wɑ.
19 Disse outro: Comprei cinco juntas de bois e vou experimentá-las; rogo-te me dês por escusado.
20 Kpɑo kpɑm nɛɛ, tɛ̃ ɡerɑ wi, u kurɔ suɑ. Yen sɔ̃nɑ wi, u ǹ kpɛ̃ u nɑ.
20 Disse também um outro: Casei-me e por isso não posso ir.
21 Sɔm kowo wi, u ɡɔsirɑ u kɑ be kpuron suuru kɑnɑ bi dɑ u win yinni sɔ̃ɔwɑ. Yerɑ yinni win mɔru seewɑ mɑ u win sɔm kowo sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ doo fuuku wuun bɑtumɑ kɑ ɡen swɛɛ sɔɔ ɑ kɑ sɑ̃ɑrobu nɑ kɑ ɑlebuɡibu kɑ wɔ̃kobu kɑ kɔ̃ri bɑrɔbu.
21 Voltou o servo e referiu isto a seu senhor. Então, irado, o pai de família disse a seu servo: Sai, sem demora, pelas praças e pelas ruas da cidade e introduz aqui os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.
22 Mɑ sɔm kowo wi, u nɛɛ, yinni, ye ɑ mɑn yiire mi, nɑ ye kuɑ. Wee, ɑyerɑ mɑɑ tie.
22 Disse o servo: Senhor, está feito como ordenaste e ainda há lugar.
23 Mɑ yinni wi, u nɛɛ, ɑ swɛɛ swĩiyɔ kɑ kɑrɑn ɡoonu ɑ tɔmbu duusiɑmɑ kɑ kɑnkɑnsi, kpɑ nɛn yɛnu ɡu yibu.
23 O senhor ordenou: Sai pelos caminhos e atalhos e obriga todos a entrar, para que se encha a minha casa.
24 Domi ɡeemɑ nɑ ɡerumɔ, bɑɑ tɔn ben turo kun mɑɑ nɛn dĩɑnu dendɑmɔ, be, be nɑ ɡbiɑ nɑ sokɑ.
24 Pois vos digo: nenhum daqueles homens, que foram convidados, provará a minha ceia.
25 Tɔn wɔru ɡunɑ yɑ swɑɑ mɔ̀ bɑ sĩimɔ kɑ Yesu sɑnnu, mɑ u sĩirɑ u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ,
25 Muito povo acompanhava Jesus. Voltando-se, disse-lhes:
26 ɡoo ù n kĩ u mɑn swĩi, mɑ u ǹ mɑn kĩɛ n kere win bɑɑ kɑ win mɛro kɑ win kurɔ kɑ win bibu kɑ win mɑɑbu kɑ wɔnɔbu kɑ win sesubu kɑ mɑm win tiin wɑ̃ɑru, u ǹ kpɛ̃ u ko nɛn bɔ̃ɔ.
26 Se alguém vem a mim e não odeia seu pai, sua mãe, sua mulher, seus filhos, seus irmãos, suas irmãs e até a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Bɑɑwure wi u kun win tiin dɑ̃ɑ bunɑnɑru sue, u kɑ nɛn yirɑ swĩi, u ǹ kpɛ̃ u ko nɛn bɔ̃ɔ.
27 E quem não carrega a sua cruz e me segue, não pode ser meu discípulo.
28 Nɡe wɑrɑ bɛɛ sɔɔ ù n kĩ u diru bɑni, u ǹ koo ɡinɑ sinɑ u dooru ko u wɑ win ɡobi yì n turɑ u kɑ tu wiru ɡo.
28 Quem de vós, querendo fazer uma construção, antes não se senta para calcular os gastos que são necessários, a fim de ver se tem com que acabá-la?
29 Mɑ n kun mɛ, ù n kpɛɛkpɛɛku surɑ, mɑ u kpɑnɑ u dɑkurɑ, be bɑ ɡu wɑɑmɔ kpuro bɑ koo nùn yɑɑkoru ko,
29 Para que, depois que tiver lançado os alicerces e não puder acabá-la, todos os que o virem não comecem a zombar dele,
30 kpɑ bu nɛɛ, durɔ wi, u bɑnɑ toruɑ, mɑ u kpɑnɑ u ye dɑkurɑ.
30 dizendo: Este homem principiou a edificar, mas não pode terminar.
31 Nɡe sunɔ wɑrɑ ù n seewɑ kɑ tɑbu kowobu nɔrɔbun subɑ wɔkuru (10.000) u kɑ tɑbu ko kɑ win sunɔsi ɡoo wi u tɑbu kowobu mɔ nɔrɔbun subɑ yɛndu (20.000), u ǹ koo ɡinɑ sinɑ u mɛɛri u wɑ ù n dɑm mɔ u kɑ tɑɑ bi ko?
31 Ou qual é o rei que, estando para guerrear com outro rei, não se senta primeiro para considerar se com dez mil homens poderá enfrentar o que vem contra ele com vinte mil?
32 Ù n wɑ u ǹ kpɛ̃, sɑnɑm mɛ wini kun tunumɑm kpɑ, u koo nùn sɔmɔbu ɡɔriɑ bu nùn bikiɑ ye u koo mɔɔru mwɑ bu ku mɑɑ kɑ tɑbu ko.
32 De outra maneira, quando o outro ainda está longe, envia-lhe embaixadores para tratar da paz.
33 Yen sɔ̃nɑ bɛɛn bɑɑwure wi u kun deri kpuro ye u mɔ, u ǹ kpɛ̃ u ko nɛn bɔ̃ɔ.
33 Assim, pois, qualquer um de vós que não renuncia a tudo o que possui não pode ser meu discípulo.
34 Mɑ Yesu mɑɑ nɛɛ, bɔru ɡɑ̃ɑ ɡeenɑ, ɑdɑmɑ bɔru tɑ̀ n nɔɔ ɡu, mbɑ bɑ koo mɑɑ kɑ tu dorɑsiɑ.
34 O sal é uma coisa boa, mas se ele perder o seu sabor, com que o recuperará?
35 Bɑ ǹ mɑɑ kɑ tu bukɑtɑ ɡɑɑ mɔ̀ ɡberɔ bɑɑ tɑɑki wɔllɔ bu kɑ tem kɔ̃sisiɑ. Bɑ rɑ kubewɑ tɔɔwɔ. Wi u swɑɑ mɔ u kɑ nɔ, u nɔɔwɔ.
35 Não servirá nem para a terra nem para adubo, mas lançar-se-á fora. O que tem ouvidos para ouvir, ouça!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.