Lucas 14

Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Tɔ̃ɔ wɛ̃rɑruɡiru ɡɑru sɔɔ Yesu duɑ Fɑlisibɑn wiruɡii ɡoon yɛnuɔ u kɑ di. Mɑ bɑ nùn lɑɑkɑri sɑ̃ɑ.
1 Certo sábado, Jesus foi comer na casa de um líder fariseu, onde o observavam atentamente.
2 N wee durɔ ɡoo wìn wɑsi yi mɔsɑ u yɔ̃ Yesun wuswɑɑɔ.
2 Estava ali um homem com o corpo muito inchado.
3 Mɑ Yesu u woodɑ yɛ̃robu kɑ Fɑlisibɑ bikiɑ u nɛɛ, n weenɛ bu tɔnu bɛkiɑ tɔ̃ɔ wɛ̃rɑruɡiru sɔɔ? Nɡe n ǹ weenɛ.
3 Jesus perguntou aos fariseus e aos especialistas da lei: “A lei permite ou não curar no sábado?”.
4 Bɑ mɑɑri. Yerɑ u bɑrɔ wi tii ɡɑwe u nùn bɛkiɑ mɑ u derɑ u doonɑ.
4 Eles nada responderam, e Jesus tocou no homem enfermo, o curou e o mandou embora.
5 Mɑ u bu bikiɑ u nɛɛ, bɛɛn wɑrɑ, win bii ǹ kun mɛ win nɑɑ yɑ̀ n dɔkɔ wɔri tɔ̃ɔ wɛ̃rɑruɡiru sɔɔ, u ǹ koo ye wunɑ fuuku.
5 Depois, perguntou a eles: “Qual de vocês, se seu filho ou seu boi cair num buraco, não se apressará em tirá-lo de lá, mesmo que seja sábado?”.
6 Yerɑ bɑ kpɑnɑ bu ɡɑri yi wisi.
6 Mais uma vez, não puderam responder.
7 Ye u lɑɑkɑri kuɑ mɑ be bɑ dim sokɑ nɡe mɑɑ wi, bɑ sin yee bɛɛrɛɡinu ɡɔsimɔ, u bu mɔndu kuɑ u nɛɛ,
7 Quando Jesus observou que os convidados para o jantar procuravam ocupar os lugares de honra à mesa, deu-lhes este conselho:
8 sɑnɑm mɛ bɑ nun sokɑ kurɔ kpɑɑ yerɔ, ɑ ku sinɑ sin yee bɛɛrɛɡirɔ. Sɔrɔkudo bɑ koo rɑ ɡoo soku wi u nun bɛɛrɛ kere.
8 “Quando você for convidado para um banquete de casamento, não ocupe o lugar de honra. E se chegar algum convidado mais importante que você?
9 Mɑ wi u bɛɛ kpuro sokɑ u koo nɑ u nɛɛ, ɑ durɔ wi sin yee te wɛ̃ɛyɔ. Sɑɑ yerɑ sekurɑ koo nun mwɑ ɑ kɑ dɑ ɑ sinɑ sin yee birukirɔ.
9 O anfitrião virá e dirá: ‘Dê o seu lugar a esta pessoa’, e você, envergonhado, terá de sentar-se no último lugar da mesa.
10 Adɑmɑ sɑnɑm mɛ bɑ nun dim sokɑ, ɑ doo ɑ sinɑ sin yee birukirɔ, kpɑ wi u nun sokɑ ù n tunumɑ u nɛɛ, ɑ seewo nɛn bɔrɔ ɑ nɑ wuswɑɑɔ. Sɑɑ ye, n ko n sɑ̃ɑ bɛɛrɛ bɑkɑ wunɛ sɔɔ be kpuron wuswɑɑɔ be bɑ sɔ̃ kɑ wunɛ sɑnnu.
10 “Em vez disso, ocupe o lugar menos importante à mesa. Assim, quando o anfitrião o vir, dirá: ‘Amigo, temos um lugar melhor para você!’. Então você será honrado diante de todos os convidados.
11 Kɑ ɡeemɑ bɑɑwure wi u tii suɑ wɔllɔ, bɑ koo nùn kɑwɑ. Bɑɑwure wi u mɑɑ tii kɑwɑ, bɑ koo nùn suɑ wɔllɔ.
11 Pois os que se exaltam serão humilhados, e os que se humilham serão exaltados”.
12 U mɑɑ wi u nùn dim sokɑ sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, sɑnɑm mɛ ɑ tɔmbu yɑɑ dibu ǹ kun mɛ tɔ̃ɔ bɑkɑru sokɑ, ɑ ku wunɛn bɔrɔbɑ soku, ǹ kun mɛ wunɛn mɑɑbu, ǹ kun mɛ wunɛn dusibu, ǹ kun mɛ wunɛn beruse ɡobiɡibu, kpɑ ben tii bu ku rɑɑ nun soku bu kɑ nun kɔsiɑ.
12 Então Jesus se voltou para o anfitrião e disse: “Quando oferecer um banquete ou jantar, não convide amigos, irmãos, parentes e vizinhos ricos. Eles poderão retribuir o convite, e essa será sua única recompensa.
13 Adɑmɑ sɑnɑm mɛ ɑ tɔmbu dim kɑnɑ, ɑ sɑ̃ɑrobu sokuo kɑ ɑlebuɡibu kɑ kɔ̃ri bɑrɔbu kɑ wɔ̃kobu.
13 Em vez disso, convide os pobres, os aleijados, os mancos e os cegos.
14 Kɑɑ ko doo nɔɔruɡii yèn sɔ̃ bɑ ǹ mɔ bu kɑ nun kɔsiɑ. Kɑɑ wunɛn kɔsiɑru wɑ Gusunɔn min di sɑnɑm mɛ bɑ koo ɡeeɡibu seeyɑ ɡɔrin di.
14 Assim, na ressurreição dos justos, você será recompensado por ter convidado aqueles que não podiam lhe retribuir”.
15 Ye be bɑ dimɔ kɑ Yesu sɑnnu, ben turo u ɡɑri yi nuɑ mɑ u nɛɛ, doo nɔɔruɡiiwɑ wi u koo di bɑn te Gusunɔ u swĩi sɔɔ.
15 Ao ouvir isso, um homem que estava à mesa com Jesus exclamou: “Feliz será aquele que participar do banquete no reino de Deus!”.
16 Mɑ Yesu nùn wisɑ u nɛɛ, durɔ ɡoo u dim bɑkɑm sɔɔru kuɑ mɑ u tɔn dɑbiru sokɑ.
16 Jesus respondeu com a seguinte parábola: “Certo homem preparou um grande banquete e enviou muitos convites.
17 Ye dim sɑɑ yɑ turɑ u win sɔm kowo ɡɔrɑ tɔn ben bɑɑwuren mi bu nɑ domi yɑɑ dibu kpuro sɔɔru kpeerɑ.
17 Quando estava tudo pronto, mandou seu servo dizer aos convidados: ‘Venham, o banquete está pronto’.
18 Adɑmɑ be kpuro bɑ suuru kɑnɑ bɑ nɛɛ, bɑ ǹ fɛɛ wɑsi bu nɑ. Gbiikoo nɛɛ, wi, u ɡberu dwɑ, tilɑsiwɑ u kɑ dɑ u te wɑ.
18 Mas todos eles deram desculpas. Um disse: ‘Acabei de comprar um campo e preciso inspecioná-lo. Peço que me desculpe’.
19 Kpɑo mɑɑ nɛɛ, wi, u nɛɛ dwɑ wɑsi yiru yiru yen nɔɔbu, mɑ u koo den kɑ yi sɔmburu ko u wɑ.
19 Outro disse: ‘Acabei de comprar cinco juntas de bois e quero experimentá-las. Sinto muito’.
20 Kpɑo kpɑm nɛɛ, tɛ̃ ɡerɑ wi, u kurɔ suɑ. Yen sɔ̃nɑ wi, u ǹ kpɛ̃ u nɑ.
20 Ainda outro disse: ‘Acabei de me casar e não posso ir’.
21 Sɔm kowo wi, u ɡɔsirɑ u kɑ be kpuron suuru kɑnɑ bi dɑ u win yinni sɔ̃ɔwɑ. Yerɑ yinni win mɔru seewɑ mɑ u win sɔm kowo sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ doo fuuku wuun bɑtumɑ kɑ ɡen swɛɛ sɔɔ ɑ kɑ sɑ̃ɑrobu nɑ kɑ ɑlebuɡibu kɑ wɔ̃kobu kɑ kɔ̃ri bɑrɔbu.
21 “O servo voltou e informou a seu senhor o que tinham dito. Ele ficou furioso e ordenou: ‘Vá depressa pelas ruas e becos da cidade e convide os pobres, os aleijados, os cegos e os mancos’.
22 Mɑ sɔm kowo wi, u nɛɛ, yinni, ye ɑ mɑn yiire mi, nɑ ye kuɑ. Wee, ɑyerɑ mɑɑ tie.
22 Depois de cumprir essa ordem, o servo informou: ‘Ainda há lugar para mais gente’.
23 Mɑ yinni wi, u nɛɛ, ɑ swɛɛ swĩiyɔ kɑ kɑrɑn ɡoonu ɑ tɔmbu duusiɑmɑ kɑ kɑnkɑnsi, kpɑ nɛn yɛnu ɡu yibu.
23 Então o senhor disse: ‘Vá pelas estradas do campo e junto às cercas entre as videiras e insista com todos que encontrar para que venham, de modo que minha casa fique cheia.
24 Domi ɡeemɑ nɑ ɡerumɔ, bɑɑ tɔn ben turo kun mɑɑ nɛn dĩɑnu dendɑmɔ, be, be nɑ ɡbiɑ nɑ sokɑ.
24 Pois nenhum dos que antes foram convidados provará do meu banquete’”.
25 Tɔn wɔru ɡunɑ yɑ swɑɑ mɔ̀ bɑ sĩimɔ kɑ Yesu sɑnnu, mɑ u sĩirɑ u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ,
25 Uma grande multidão seguia Jesus, que se voltou para ela e disse:
26 ɡoo ù n kĩ u mɑn swĩi, mɑ u ǹ mɑn kĩɛ n kere win bɑɑ kɑ win mɛro kɑ win kurɔ kɑ win bibu kɑ win mɑɑbu kɑ wɔnɔbu kɑ win sesubu kɑ mɑm win tiin wɑ̃ɑru, u ǹ kpɛ̃ u ko nɛn bɔ̃ɔ.
26 “Se alguém que me segue amar pai e mãe, esposa e filhos, irmãos e irmãs, e até mesmo a própria vida, mais que a mim, não pode ser meu discípulo.
27 Bɑɑwure wi u kun win tiin dɑ̃ɑ bunɑnɑru sue, u kɑ nɛn yirɑ swĩi, u ǹ kpɛ̃ u ko nɛn bɔ̃ɔ.
27 E, se não tomar sua cruz e me seguir, não pode ser meu discípulo.
28 Nɡe wɑrɑ bɛɛ sɔɔ ù n kĩ u diru bɑni, u ǹ koo ɡinɑ sinɑ u dooru ko u wɑ win ɡobi yì n turɑ u kɑ tu wiru ɡo.
28 “Quem começa a construir uma torre sem antes calcular o custo e ver se possui dinheiro suficiente para terminá-la?
29 Mɑ n kun mɛ, ù n kpɛɛkpɛɛku surɑ, mɑ u kpɑnɑ u dɑkurɑ, be bɑ ɡu wɑɑmɔ kpuro bɑ koo nùn yɑɑkoru ko,
29 Pois, se completar apenas os alicerces e ficar sem dinheiro, todos rirão dele,
30 kpɑ bu nɛɛ, durɔ wi, u bɑnɑ toruɑ, mɑ u kpɑnɑ u ye dɑkurɑ.
30 dizendo: ‘Esse aí começou a construir, mas não conseguiu terminar!’.
31 Nɡe sunɔ wɑrɑ ù n seewɑ kɑ tɑbu kowobu nɔrɔbun subɑ wɔkuru (10.000) u kɑ tɑbu ko kɑ win sunɔsi ɡoo wi u tɑbu kowobu mɔ nɔrɔbun subɑ yɛndu (20.000), u ǹ koo ɡinɑ sinɑ u mɛɛri u wɑ ù n dɑm mɔ u kɑ tɑɑ bi ko?
31 “Ou que rei iria à guerra sem antes avaliar se seu exército de dez mil poderia derrotar os vinte mil que vêm contra ele?
32 Ù n wɑ u ǹ kpɛ̃, sɑnɑm mɛ wini kun tunumɑm kpɑ, u koo nùn sɔmɔbu ɡɔriɑ bu nùn bikiɑ ye u koo mɔɔru mwɑ bu ku mɑɑ kɑ tɑbu ko.
32 E, se concluir que não, o rei enviará uma delegação para negociar um acordo de paz enquanto o inimigo está longe.
33 Yen sɔ̃nɑ bɛɛn bɑɑwure wi u kun deri kpuro ye u mɔ, u ǹ kpɛ̃ u ko nɛn bɔ̃ɔ.
33 Da mesma forma, ninguém pode se tornar meu discípulo sem abrir mão de tudo que possui.
34 Mɑ Yesu mɑɑ nɛɛ, bɔru ɡɑ̃ɑ ɡeenɑ, ɑdɑmɑ bɔru tɑ̀ n nɔɔ ɡu, mbɑ bɑ koo mɑɑ kɑ tu dorɑsiɑ.
34 “O sal é bom para temperar, mas, se perder o sabor, como torná-lo salgado outra vez?
35 Bɑ ǹ mɑɑ kɑ tu bukɑtɑ ɡɑɑ mɔ̀ ɡberɔ bɑɑ tɑɑki wɔllɔ bu kɑ tem kɔ̃sisiɑ. Bɑ rɑ kubewɑ tɔɔwɔ. Wi u swɑɑ mɔ u kɑ nɔ, u nɔɔwɔ.
35 O sal sem sabor não serve nem para o solo nem para adubo; é jogado fora. Quem é capaz de ouvir, ouça com atenção!”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.