Lucas 14
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs NTLH
1 Tɔ̃ɔ wɛ̃rɑruɡiru ɡɑru sɔɔ Yesu duɑ Fɑlisibɑn wiruɡii ɡoon yɛnuɔ u kɑ di. Mɑ bɑ nùn lɑɑkɑri sɑ̃ɑ.
1 Num sábado, Jesus entrou na casa de certo líder fariseu para tomar uma refeição. E as pessoas que estavam ali olhavam para Jesus com muita atenção.
2 N wee durɔ ɡoo wìn wɑsi yi mɔsɑ u yɔ̃ Yesun wuswɑɑɔ.
2 Um homem, com as pernas e os braços inchados, chegou perto dele.
3 Mɑ Yesu u woodɑ yɛ̃robu kɑ Fɑlisibɑ bikiɑ u nɛɛ, n weenɛ bu tɔnu bɛkiɑ tɔ̃ɔ wɛ̃rɑruɡiru sɔɔ? Nɡe n ǹ weenɛ.
3 E Jesus perguntou aos mestres da Lei e aos fariseus:
4 Bɑ mɑɑri. Yerɑ u bɑrɔ wi tii ɡɑwe u nùn bɛkiɑ mɑ u derɑ u doonɑ.
4 Mas eles não responderam nada. Então Jesus pegou o homem, curou-o e o mandou embora.
5 Mɑ u bu bikiɑ u nɛɛ, bɛɛn wɑrɑ, win bii ǹ kun mɛ win nɑɑ yɑ̀ n dɔkɔ wɔri tɔ̃ɔ wɛ̃rɑruɡiru sɔɔ, u ǹ koo ye wunɑ fuuku.
5 Aí disse:
6 Yerɑ bɑ kpɑnɑ bu ɡɑri yi wisi.
6 E eles não puderam responder.
7 Ye u lɑɑkɑri kuɑ mɑ be bɑ dim sokɑ nɡe mɑɑ wi, bɑ sin yee bɛɛrɛɡinu ɡɔsimɔ, u bu mɔndu kuɑ u nɛɛ,
7 Certa vez Jesus estava reparando como os convidados escolhiam os melhores lugares à mesa. Então fez esta comparação:
8 sɑnɑm mɛ bɑ nun sokɑ kurɔ kpɑɑ yerɔ, ɑ ku sinɑ sin yee bɛɛrɛɡirɔ. Sɔrɔkudo bɑ koo rɑ ɡoo soku wi u nun bɛɛrɛ kere.
8 — Quando alguém convidá-lo para uma festa de casamento, não sente no melhor lugar. Porque pode ser que alguém mais importante tenha sido convidado.
9 Mɑ wi u bɛɛ kpuro sokɑ u koo nɑ u nɛɛ, ɑ durɔ wi sin yee te wɛ̃ɛyɔ. Sɑɑ yerɑ sekurɑ koo nun mwɑ ɑ kɑ dɑ ɑ sinɑ sin yee birukirɔ.
9 Então quem convidou você e o outro poderá dizer a você: “Dê esse lugar para este aqui.” Aí você ficará envergonhado e terá de sentar-se no último lugar.
10 Adɑmɑ sɑnɑm mɛ bɑ nun dim sokɑ, ɑ doo ɑ sinɑ sin yee birukirɔ, kpɑ wi u nun sokɑ ù n tunumɑ u nɛɛ, ɑ seewo nɛn bɔrɔ ɑ nɑ wuswɑɑɔ. Sɑɑ ye, n ko n sɑ̃ɑ bɛɛrɛ bɑkɑ wunɛ sɔɔ be kpuron wuswɑɑɔ be bɑ sɔ̃ kɑ wunɛ sɑnnu.
10 Pelo contrário, quando você for convidado, sente-se no último lugar. Assim quem o convidou vai dizer a você: “Meu amigo, venha sentar-se aqui num lugar melhor.” E isso será uma grande honra para você diante de todos os convidados.
11 Kɑ ɡeemɑ bɑɑwure wi u tii suɑ wɔllɔ, bɑ koo nùn kɑwɑ. Bɑɑwure wi u mɑɑ tii kɑwɑ, bɑ koo nùn suɑ wɔllɔ.
11 Porque quem se engrandece será humilhado, mas quem se humilha será engrandecido.
12 U mɑɑ wi u nùn dim sokɑ sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, sɑnɑm mɛ ɑ tɔmbu yɑɑ dibu ǹ kun mɛ tɔ̃ɔ bɑkɑru sokɑ, ɑ ku wunɛn bɔrɔbɑ soku, ǹ kun mɛ wunɛn mɑɑbu, ǹ kun mɛ wunɛn dusibu, ǹ kun mɛ wunɛn beruse ɡobiɡibu, kpɑ ben tii bu ku rɑɑ nun soku bu kɑ nun kɔsiɑ.
12 Depois Jesus disse ao homem que o havia convidado:
13 Adɑmɑ sɑnɑm mɛ ɑ tɔmbu dim kɑnɑ, ɑ sɑ̃ɑrobu sokuo kɑ ɑlebuɡibu kɑ kɔ̃ri bɑrɔbu kɑ wɔ̃kobu.
13 Mas, quando você der uma festa, convide os pobres, os aleijados, os coxos e os cegos
14 Kɑɑ ko doo nɔɔruɡii yèn sɔ̃ bɑ ǹ mɔ bu kɑ nun kɔsiɑ. Kɑɑ wunɛn kɔsiɑru wɑ Gusunɔn min di sɑnɑm mɛ bɑ koo ɡeeɡibu seeyɑ ɡɔrin di.
14 e você será abençoado. Pois eles não poderão pagar o que você fez, mas Deus lhe pagará no dia em que as pessoas que fazem o bem ressuscitarem.
15 Ye be bɑ dimɔ kɑ Yesu sɑnnu, ben turo u ɡɑri yi nuɑ mɑ u nɛɛ, doo nɔɔruɡiiwɑ wi u koo di bɑn te Gusunɔ u swĩi sɔɔ.
15 Um dos que estavam à mesa ouviu isso e disse para Jesus: — Felizes os que irão sentar-se à mesa no
16 Mɑ Yesu nùn wisɑ u nɛɛ, durɔ ɡoo u dim bɑkɑm sɔɔru kuɑ mɑ u tɔn dɑbiru sokɑ.
16 Então Jesus lhe disse:
17 Ye dim sɑɑ yɑ turɑ u win sɔm kowo ɡɔrɑ tɔn ben bɑɑwuren mi bu nɑ domi yɑɑ dibu kpuro sɔɔru kpeerɑ.
17 Quando chegou a hora, mandou o seu empregado dizer aos convidados: “Venham, que tudo já está pronto!”
18 Adɑmɑ be kpuro bɑ suuru kɑnɑ bɑ nɛɛ, bɑ ǹ fɛɛ wɑsi bu nɑ. Gbiikoo nɛɛ, wi, u ɡberu dwɑ, tilɑsiwɑ u kɑ dɑ u te wɑ.
18 — Mas eles, um por um, começaram a dar desculpas. O primeiro disse ao empregado: “Comprei um sítio e tenho de dar uma olhada nele. Peço que me desculpe.”
19 Kpɑo mɑɑ nɛɛ, wi, u nɛɛ dwɑ wɑsi yiru yiru yen nɔɔbu, mɑ u koo den kɑ yi sɔmburu ko u wɑ.
19 — Outro disse: “Comprei cinco juntas de bois e preciso ver se trabalham bem. Peço que me desculpe.”
20 Kpɑo kpɑm nɛɛ, tɛ̃ ɡerɑ wi, u kurɔ suɑ. Yen sɔ̃nɑ wi, u ǹ kpɛ̃ u nɑ.
20 — E outro disse: “Acabei de casar e por isso não posso ir.”
21 Sɔm kowo wi, u ɡɔsirɑ u kɑ be kpuron suuru kɑnɑ bi dɑ u win yinni sɔ̃ɔwɑ. Yerɑ yinni win mɔru seewɑ mɑ u win sɔm kowo sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ doo fuuku wuun bɑtumɑ kɑ ɡen swɛɛ sɔɔ ɑ kɑ sɑ̃ɑrobu nɑ kɑ ɑlebuɡibu kɑ wɔ̃kobu kɑ kɔ̃ri bɑrɔbu.
21 — O empregado voltou e contou tudo ao patrão. Ele ficou com muita raiva e disse: “Vá depressa pelas ruas e pelos becos da cidade e traga os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.”
22 Mɑ sɔm kowo wi, u nɛɛ, yinni, ye ɑ mɑn yiire mi, nɑ ye kuɑ. Wee, ɑyerɑ mɑɑ tie.
22 — Mais tarde o empregado disse: “Patrão, já fiz o que o senhor mandou, mas ainda está sobrando lugar.”
23 Mɑ yinni wi, u nɛɛ, ɑ swɛɛ swĩiyɔ kɑ kɑrɑn ɡoonu ɑ tɔmbu duusiɑmɑ kɑ kɑnkɑnsi, kpɑ nɛn yɛnu ɡu yibu.
23 — Aí o patrão respondeu: “Então vá pelas estradas e pelos caminhos e obrigue os que você encontrar ali a virem, a fim de que a minha casa fique cheia.
24 Domi ɡeemɑ nɑ ɡerumɔ, bɑɑ tɔn ben turo kun mɑɑ nɛn dĩɑnu dendɑmɔ, be, be nɑ ɡbiɑ nɑ sokɑ.
24 Pois eu afirmo a vocês que nenhum dos que foram convidados provará o meu jantar!”
25 Tɔn wɔru ɡunɑ yɑ swɑɑ mɔ̀ bɑ sĩimɔ kɑ Yesu sɑnnu, mɑ u sĩirɑ u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ,
25 Certa vez uma grande multidão estava acompanhando Jesus. Ele virou-se para eles e disse:
26 ɡoo ù n kĩ u mɑn swĩi, mɑ u ǹ mɑn kĩɛ n kere win bɑɑ kɑ win mɛro kɑ win kurɔ kɑ win bibu kɑ win mɑɑbu kɑ wɔnɔbu kɑ win sesubu kɑ mɑm win tiin wɑ̃ɑru, u ǹ kpɛ̃ u ko nɛn bɔ̃ɔ.
26 — Quem quiser me acompanhar não pode ser meu seguidor se não me amar mais do que ama o seu pai, a sua mãe, a sua esposa, os seus filhos, os seus irmãos, as suas irmãs e até a si mesmo.
27 Bɑɑwure wi u kun win tiin dɑ̃ɑ bunɑnɑru sue, u kɑ nɛn yirɑ swĩi, u ǹ kpɛ̃ u ko nɛn bɔ̃ɔ.
27 Não pode ser meu seguidor quem não estiver pronto para morrer como eu vou morrer e me acompanhar.
28 Nɡe wɑrɑ bɛɛ sɔɔ ù n kĩ u diru bɑni, u ǹ koo ɡinɑ sinɑ u dooru ko u wɑ win ɡobi yì n turɑ u kɑ tu wiru ɡo.
28 Se um de vocês quer construir uma torre , primeiro senta e calcula quanto vai custar, para ver se o dinheiro dá.
29 Mɑ n kun mɛ, ù n kpɛɛkpɛɛku surɑ, mɑ u kpɑnɑ u dɑkurɑ, be bɑ ɡu wɑɑmɔ kpuro bɑ koo nùn yɑɑkoru ko,
29 Se não fizer isso, ele consegue colocar os alicerces, mas não pode terminar a construção. Aí todos os que virem o que aconteceu vão caçoar dele, dizendo:
30 kpɑ bu nɛɛ, durɔ wi, u bɑnɑ toruɑ, mɑ u kpɑnɑ u ye dɑkurɑ.
30 “Este homem começou a construir, mas não pôde terminar!”
31 Nɡe sunɔ wɑrɑ ù n seewɑ kɑ tɑbu kowobu nɔrɔbun subɑ wɔkuru (10.000) u kɑ tɑbu ko kɑ win sunɔsi ɡoo wi u tɑbu kowobu mɔ nɔrɔbun subɑ yɛndu (20.000), u ǹ koo ɡinɑ sinɑ u mɛɛri u wɑ ù n dɑm mɔ u kɑ tɑɑ bi ko?
31 — Se um rei que tem dez mil soldados vai partir para combater outro que vem contra ele com vinte mil, ele senta primeiro e vê se está bastante forte para enfrentar o outro.
32 Ù n wɑ u ǹ kpɛ̃, sɑnɑm mɛ wini kun tunumɑm kpɑ, u koo nùn sɔmɔbu ɡɔriɑ bu nùn bikiɑ ye u koo mɔɔru mwɑ bu ku mɑɑ kɑ tɑbu ko.
32 Se não fizer isso, acabará precisando mandar mensageiros ao outro rei, enquanto este ainda estiver longe, para combinar condições de paz. Jesus terminou, dizendo:
33 Yen sɔ̃nɑ bɛɛn bɑɑwure wi u kun deri kpuro ye u mɔ, u ǹ kpɛ̃ u ko nɛn bɔ̃ɔ.
33 — Assim nenhum de vocês pode ser meu discípulo se não deixar tudo o que tem.
34 Mɑ Yesu mɑɑ nɛɛ, bɔru ɡɑ̃ɑ ɡeenɑ, ɑdɑmɑ bɔru tɑ̀ n nɔɔ ɡu, mbɑ bɑ koo mɑɑ kɑ tu dorɑsiɑ.
34 — O sal é uma coisa útil; mas, se perde o gosto, deixa de ser sal.
35 Bɑ ǹ mɑɑ kɑ tu bukɑtɑ ɡɑɑ mɔ̀ ɡberɔ bɑɑ tɑɑki wɔllɔ bu kɑ tem kɔ̃sisiɑ. Bɑ rɑ kubewɑ tɔɔwɔ. Wi u swɑɑ mɔ u kɑ nɔ, u nɔɔwɔ.
35 É jogado fora, pois não serve mais nem para a terra nem para o monte de esterco. Se vocês têm ouvidos para ouvirem, então ouçam.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.