Lucas 11
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs NVT
1 Sɔ̃ɔ teeru Yesu u kɑnɑru mɔ̀ ɡɑm ɡum. Sɑɑ ye u kpɑ win bwɑ̃ɑbun turo u nɛɛ, Yinni kpɑ ɑ sun sɔ̃ɔsi mɛ bɑ rɑ kɑnɑru ko, nɡe mɛ Yohɑnu u win bwɑ̃ɑbu sɔ̃ɔsi.
1 Certo dia, Jesus estava orando em determinado lugar. Quando terminou, um de seus discípulos lhe disse: “Senhor, ensine-nos a orar, como João ensinou aos discípulos dele”.
2 Yesu u bu sɔ̃ɔwɑ bɑ̀ n kɑnɑru mɔ̀ bɑ n dɑ nɛɛ,
2 Jesus disse: “Orem da seguinte forma: “Pai, Venha o teu reino.
3 A sun bɛsɛn dĩɑnu kɛ̃ tɔ̃ru bɑɑtere.
3 Dá-nos hoje o pão para este dia,
4 A sun bɛsɛn torɑnu suuru kuo
4 e perdoa nossos pecados, assim como perdoamos aqueles que pecam contra nós. E não nos deixes cair em tentação”.
5 U kpɑm bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, nɡe mɛ n tɛ̃ wɑ̃ɑ, bɛɛn turo u n bɔrɔ mɔ, kpɑ u dɑ win mi wɔ̃ku suunu sɔɔ u nɛɛ u nùn pɛ̃ɛ itɑ bɔkuro,
5 E ele prosseguiu: “Suponha que você fosse à casa de um amigo à meia-noite para pedir três pães, dizendo:
6 domi win kpɑɑsibun turowɑ ɡɑm wee, wi kun mɑɑ ɡɑ̃ɑnu mɔ u nùn wɛ̃.
6 ‘Um amigo meu acaba de chegar para me visitar e não tenho nada para lhe oferecer’,
7 Sɑɑ sɔɔn di kpɑ bɔrɔ wi, u nɛɛ, u ku nùn bɑɑsi, u kɔnnɔ kɛnuɑ kɔ, wi kɑ win bibu bɑ kpĩ. U ǹ mɑɑ kpɛ̃ u se u sere nùn pɛ̃ɛ wɛ̃.
7 e ele respondesse lá de dentro: ‘Não me perturbe. A porta já está trancada, e minha família e eu já estamos deitados. Não posso ajudá-lo’.
8 Yesu u nɛɛ, nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ, bɑɑ ù kun seewe u nùn wɛ̃ bɔrɔnun sɔ̃, u koo se u nùn wɛ̃ yèn bukɑtɑ u mɔ kpuro win bɑɑsibun sɔ̃.
8 Eu lhes digo que, embora ele não o faça por amizade, se você continuar a bater à porta, ele se levantará e lhe dará o que precisa por causa da sua insistência.
9 Nɑ mɑɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ, i n dɑ bikie, bɑ koo bɛɛ wɛ̃. I n dɑ kɑsu, i ko wɑ. I n dɑ ɡɑmbo so, bɑ koo bɛɛ kɛniɑ.
9 “Portanto eu lhes digo: peçam, e receberão. Procurem, e encontrarão. Batam, e a porta lhes será aberta.
10 Domi bɑɑwure wi u bikiɑmɔ bɑ koo nùn wɛ̃. Wi u kɑsu u koo wɑ. Wi u mɑɑ ɡɑmbo soomɔ, bɑ koo yɛ̃ro kɛniɑ.
10 Pois todos que pedem, recebem. Todos que procuram, encontram. E, para todos que batem, a porta é aberta.
11 Bɛɛ sɔɔ, [ɡoon bii ù n nùn pɛ̃ɛ bikiɑ, u koo wurɑ u nùn kperu wɛ̃?] Ǹ kun mɛ ù n swɑ̃ɑ bikiɑ, u koo nùn wɑɑ wɛ̃?
11 “Vocês que são pais, respondam: Se seu filho lhe pedir um peixe, você lhe dará uma cobra?
12 Ǹ kun mɛ ù n sɛ̃ɛru bikiɑ, u koo nùn niɑ wɛ̃?
12 Ou, se lhe pedir um ovo, você lhe dará um escorpião?
13 Bɛɛ be i sɑ̃ɑ tɔn kɔ̃sobu, mɑ i yɛ̃ nɡe mɛ bɑ rɑ bibu kɛ̃ɛ ɡeenu wɛ̃, bɛɛn Bɑɑbɑ wɔlluɡii u ǹ koo be bɑ nùn kɑnɑmɔ Hunde Dɛɛro wɛ̃?
13 Portanto, se vocês que são pecadores sabem como dar bons presentes a seus filhos, quanto mais seu Pai no céu dará o Espírito Santo aos que lhe pedirem!”.
14 Yesu u wɛrɛku ɡirɑ ɡe ɡɑ tɔnu ɡoo soso kuɑ. Sɑnɑm mɛ wɛrɛku ɡe, ɡɑ doonɑ, soso wi, u ɡɑri ɡerubu wɔri, mɑ tɔn wɔru ɡɑ biti soorɑ.
14 Certo dia, Jesus expulsou um demônio que deixava um homem mudo e, quando o demônio saiu, o homem começou a falar. A multidão ficou admirada,
15 Adɑmɑ ɡɑbɑ nɛɛ, wɛrɛkunun sunɔ Beseburu, win dɑmɑ u kɑ wɛrɛkunu ɡirɑmɔ.
15 mas alguns disseram: “É pelo poder de Belzebu, o príncipe dos demônios, que ele expulsa os demônios”.
16 Gɑbɑ kĩ bu win lɑɑkɑri mɛɛri, mɑ bɑ nùn bikiɑ u sɔm mɑɑmɑɑkiɡiru ko u kɑ sɔ̃ɔsi mɑ win yiiko yɑ weewɑ wɔllun di.
16 Outros exigiram que Jesus lhes desse um sinal do céu para provar sua autoridade.
17 Yesu u ben bwisikunu yɛ̃, yerɑ u nɛɛ, bɑndu bɑɑtere tèn tɔmbu bɑ tɑbu mɔ̀ ben tii tiinɛ sɔɔ, bɑn te, tɑ koo kowɑ bɑnsu kpɑ ten yɛnusu su wɔruku.
17 Jesus, conhecendo seus pensamentos, disse: “Todo reino dividido internamente está condenado à ruína. Uma família dividida contra si mesma se desintegrará.
18 Mɛyɑ mɑɑ Setɑm yɑ̀ n kɑ yen tii tɑbu mɔ̀, ɑmɔnɑ yen bɑndɑ koo kɑ yɔ̃rɑ. Domi i nɛɛ, Beseburun dɑmɑ nɑ kɑ wɛrɛkunu ɡirɑmɔ.
18 Vocês dizem que eu expulso demônios pelo poder de Belzebu. Mas, se Satanás está dividido e luta contra si mesmo, como o seu reino sobreviverá?
19 Nɛ, nɑ̀ n wɛrɛkunu ɡirɑmɔ kɑ Beseburun dɑm, wɑrɑn dɑmɑ bɛɛn bwɑ̃ɑbu bɑ kɑ ni ɡirɑmɔ. Ben tiiwɑ bɑ koo sɔ̃ɔsi mɑ i torɑ.
19 E, se meu poder vem de Belzebu, o que dizer de seus discípulos? Eles também expulsam demônios, de modo que condenarão vocês pelo que acabaram de dizer.
20 Adɑmɑ ǹ n kɑ Gusunɔn dɑm nɑ, nɑ wɛrɛkunu ɡirɑmɔ, kɑ ɡem bɑn te Gusunɔ u swĩi, tɑ bɛɛ nɑɑwɑ.
20 Se, contudo, expulso demônios pelo poder de Deus, então o reino de Deus já chegou a vocês.
21 Sɑnɑm mɛ durɔ dɑmɡii wi u tɑbu yɑ̃nu mɔ u win yɛnu kɔ̃su win dukiɑ ko n wɑ̃ɑwɑ ɑlɑfiɑ sɔɔ.
21 Pois, quando um homem forte está bem armado e guarda seu palácio, seus bens estão seguros,
22 Adɑmɑ ɡoo wi u nùn dɑm kere, ù n nɑ u nùn wɔri u kɑmiɑ, u koo win tɑbu yɑ̃nu kpuro ɡurɑ ni u nɑɑnɛ sɑ̃ɑ kpɑ u win dukiɑ ɡɑbu bɔnu kuɑ.
22 até que alguém ainda mais forte o ataque e o vença, tire dele suas armas e leve embora seus pertences.
23 Wi u kun sɑ̃ɑ nɛɡii u kɑ mɑn yibɛrɛ tɛɛru nɛniwɑ, wi u ku rɑ mɑɑ ɡɑ̃ɑnu mɛnnɛ kɑ nɛ sɑnnu, u rɑ ni yɑrinɑsiewɑ.
23 “Quem não está comigo opõe-se a mim, e quem não trabalha comigo trabalha contra mim.
24 Yesu mɑɑ nɛɛ, wɛrɛkunu nù n doonɑ tɔnun min di, nu rɑ n bɔsuwɑ mi ɡɑ̃ɑnu ku rɑ kpi nu n wɛ̃rɑ yeru kɑsu nu n bie. Yerɑ nu rɑ nɛɛ, nu koo ɡɔsirɑ nin wɑ̃ɑ yerɔ mìn di nu rɑɑ doonɑ.
24 “Quando um espírito impuro sai de uma pessoa, anda por lugares secos à procura de descanso. Mas, não o encontrando, diz: ‘Voltarei à casa da qual saí’.
25 Nu rɑ wurɑmɛ kpɑ nu deemɑ tɑ kurɑre tɑ sɔnde.
25 Ele volta para sua antiga casa e a encontra vazia, varrida e arrumada.
26 Kpɑ nu dɑ nu ɡɑnu nɔɔbɑ yiru kɑsumɑ ni nu ni kɔ̃suru kere, kpɑ nu du yɛ̃ro sɔɔ nu n wɑ̃ɑ mi. Sɑɑ ye, yɛ̃ro win wɑ̃ɑ ɡbiikiru tɑ koo sɑ̃ɑyɑ kɑ sere dɑ̃ɑkiru.
26 Então o espírito busca outros sete espíritos, piores que ele, e todos entram na pessoa e passam a morar nela, e a pessoa fica pior que antes”.
27 Sɑnɑm mɛ Yesu u ɡɑri ɡerumɔ mɛsum, tɔn wɔrun suunu sɔɔn di kurɔ ɡoo u nɔɔɡiru suɑ u nɛɛ, doo nɔɔruɡiiwɑ wi u wunɛn ɡurɑ suɑ, mɑ ɑ win bwɑ̃ɑ nɔrɑ.
27 Enquanto ele falava, uma mulher na multidão gritou: “Feliz é sua mãe, que o deu à luz e o amamentou!”.
28 Mɑ Yesu u nɛɛ, n sɑnɔ ɑ ɡere, doo nɔɔruɡibɑ be bɑ Gusunɔn ɡɑri swɑɑ dɑkimɔ, mɑ bɑ yi nɛnumɔ.
28 Jesus, porém, respondeu: “Ainda mais felizes são os que ouvem a palavra de Deus e a praticam”.
29 Sɑnɑm mɛ tɔn wɔru ɡɑ mɛnnɑmɔ yerɑ Yesu u nɛɛ, tɛ̃n tɔmbu tɔn kɔ̃sobɑ. Bɑ yĩreru bikiɑmɔ ɑdɑmɑ yĩreru ɡɑru mɑɑ sɑri te bɑ koo bu sɔ̃ɔsi mɑ n kun mɔ Gusunɔn sɔmɔ Yonɑsiɡiru.
29 Enquanto a multidão se apertava contra Jesus, ele disse: “Esta geração perversa insiste que eu lhe mostre um sinal, mas o único sinal que lhes darei será o de Jonas.
30 Domi nɡe mɛ Yonɑsi u kuɑ yĩreru Ninifuɡibun sɔ̃, mɛyɑ mɑɑ Tɔnun Bii, u koo ko yĩreru tɛ̃n tɔmbun sɔ̃.
30 O que aconteceu com ele foi um sinal para o povo de Nínive. O que acontecer com o Filho do Homem será um sinal para esta geração.
31 Siribun sɑnɑm sɔɔ Sebɑn tem tɔn kurɔ sunɔ u koo tɛ̃n tɔmbu seesi u bu tɑɑrɛ wɛ̃, yèn sɔ̃ u nɑ sɑɑ tem nɔrun di u kɑ Sɑlomɔɔn bwisin ɡɑri nɔ. Tɛ̃ n wee, ɡɑ̃ɑnu wɑ̃ɑ mini ni nu Sɑlomɔɔ kere.
31 “A rainha de Sabá se levantará contra esta geração no dia do juízo e a condenará, pois veio de uma terra distante para ouvir a sabedoria de Salomão; e vocês têm à sua frente alguém maior que Salomão!
32 Siribun sɑnɑm sɔɔ Ninifuɡibu bɑ koo tɛ̃n tɔmbu seesi bu bu tɑɑrɛ wɛ̃ ye bɑ kɑ ɡɔ̃ru ɡɔsiɑ Yonɑsin wɑɑsun sɔ̃. Mɑ tɛ̃ n wee, ɡɑ̃ɑnu wɑ̃ɑ mini ni nu Yonɑsi kere.
32 Os habitantes de Nínive também se levantarão contra esta geração no dia do juízo e a condenarão, pois eles se arrependeram de seus pecados quando ouviram a mensagem anunciada por Jonas; e vocês têm à sua frente alguém maior que Jonas!”
33 Yesu mɑɑ nɛɛ, ɡoo ku rɑ fitilɑ mɛni kpɑ u ɡu bere, ǹ kun mɛ u kɑɑru wukiri, ɑdɑmɑ bɑ rɑ ɡu sɔndiwɑ dɑbu wɔllɔ, kpɑ be bɑ dumɔ bɑ n kɑ yɑm bururɑm wɑɑmɔ.
33 “Não faz sentido acender uma lâmpada e depois escondê-la ou colocá-la sob um cesto. Pelo contrário, ela é colocada num pedestal, de onde sua luz é vista por todos que entram na casa.
34 Wunɛn nɔniyɑ yi wunɛn wɑsin fitilɑ. Wunɛn nɔni yì n ɑlɑfiɑ mɔ, wunɛn wɑsi kpurowɑ yi yɑm bururɑm mɔ. Adɑmɑ yì kun bwɑ̃ɑ do, wunɛn wɑsi yi ǹ yɑm bururɑm wɑsi.
34 “Seus olhos são como uma lâmpada que ilumina todo o corpo. Quando os olhos são bons, todo o corpo se enche de luz. Mas, quando são maus, o corpo se enche de escuridão.
35 Yen sɔ̃, ɑ lɑɑkɑri koowo yɑm bururɑm mɛ mu wɑ̃ɑ wunɛ sɔɔ mu ku rɑɑ ko yɑm wɔ̃kuru.
35 Portanto, tomem cuidado para que sua luz não seja, na verdade, escuridão.
36 Wunɛn wɑsi kpuro yì n yɑm dɛɛrɑm mɔ, mɑ yin ɡɑm kun wɑ̃ɑ yɑm wɔ̃kuru sɔɔ, yi kpurowɑ yi ko n dɛɛre nɡe sɑnɑm mɛ fitilɑ ɡɑ nun yɑm bururɑsie ɡɑ bɑllimɔ.
36 Se estiverem cheios de luz, sem nenhum canto escuro, sua vida inteira será radiante, como se uma lamparina os estivesse iluminando”.
37 Sɑnɑm mɛ Yesu u ɡɑri ɡeruɑ u kpɑ, Fɑlisi ɡoo nɑ u nùn kɑnɑ u dɑ u yɑɑ dibu di win yɛnuɔ. Mɑ u dɑ mi, u sinɑ u kɑ di.
37 Quando Jesus terminou de falar, um dos fariseus o convidou para comer em sua casa. Ele foi e tomou lugar à mesa.
38 Fɑlisi wi, u nùn mɛɛrɑ kɑ biti ye u ǹ kɑ niɛ nɡe mɛ ben komɑru u sere di.
38 Seu anfitrião ficou surpreso por ele não realizar primeiro a cerimônia de lavar as mãos, como era costume entre os judeus.
39 Adɑmɑ Yinni u nɛɛ, bɛɛ Fɑlisibɑ i rɑ nɔrɑ kɑ ɡbɛ̃ɛrun biru dɛɛrɑsie ɑdɑmɑ bɛɛn sɔɔwɔ i tɑki kɑ nuku kɔ̃suru yibɑ.
39 Então o Senhor lhe disse: “Vocês, fariseus, têm o cuidado de limpar o exterior do copo e do prato, mas estão sujos por dentro, cheios de ganância e perversidade.
40 Gɑri bɑkɑsu bɛɛ! Wi u wɑsin tɔɔ kuɑ, n ǹ wiyɑ u mɑɑ yin sɔɔ kuɑ?
40 Tolos! Acaso Deus não fez tanto o interior como o exterior?
41 I sɑ̃ɑrobu wɛ̃ɛyɔ ye yɑ wɑ̃ɑ ɡbɛ̃ɛrun sɔɔwɔ, kpɑ ye yɑ tie yu bɛɛ dɛɛrɑ.
41 Portanto, limpem o interior dando ofertas aos necessitados e ficarão limpos por completo.
42 Bɛɛ Fɑlisibɑ, i ko nɔni swɑ̃ɑru wɑ yèn sɔ̃ i rɑ bɛɛn kɑrɑn kpee yi bɑ rɑ soku mɑntu kɑ duu, yin wɔkuru bɑɑteren wɔllɔ tiɑ wɛ̃. Kɑ mɛ, i rɑ ɡeɑn kobu nɔni sɑrɑri, i ǹ mɑɑ Gusunɔ kĩru sɔ̃ɔsimɔ. Yeniwɑ n weenɛ i ko, kpɑ i ku ye yɑ tie deri.
42 “Que aflição os espera, fariseus! Vocês têm o cuidado de dar o dízimo da hortelã, da arruda e de todas as ervas, mas negligenciam a justiça e o amor de Deus. Sim, vocês deviam fazer essas coisas, mas sem descuidar das mais importantes.
43 Bɛɛ Fɑlisibɑ, i ko nɔni swɑ̃ɑru wɑ yèn sɔ̃ i rɑ sin yee ɡbiikinu kɑ̃ mɛnnɔ yenɔ, kɑ tɔbirinɑɑ tɔn dɑbinun wuswɑɑɔ.
43 “Que aflição os espera, fariseus! Pois gostam de sentar-se nos lugares de honra nas sinagogas e de receber saudações respeitosas enquanto andam pelas praças.
44 I ko nɔni swɑ̃ɑru wɑ, bɛɛ, yèn sɔ̃ i kɑ sikinu weenɛ ni ɡoo kun wɑɑmɔ, nìn wɔllɔ bɑ rɑ sĩ bɑ kun kɑ bɑɑru.
44 Sim, que aflição os espera! Pois são como túmulos escondidos: as pessoas passam por cima deles sem saber onde estão pisando”.
45 Woodɑ yɛ̃ro ɡoo u nɛɛ, yinni ɑ̀ n ɡerumɔ mɛ, kɑ mɑɑ bɛsɛrɑ ɑ wɔmmɔ.
45 Então um especialista da lei disse: “Mestre, o senhor insultou também a nós com o que acabou de dizer”.
46 Mɑ Yesu u nùn wisɑ u nɛɛ, bɛɛ mɑɑ woodɑ yɛ̃robu i ko nɔni swɑ̃ɑru wɑ, domi i tɔmbu sɔmunu sɔbimɔ ni nu suɑbu sɛ̃, mɑ bɛɛn tii i ku rɑ ni ture bɑɑ kɑ bɛɛn niki biɑ.
46 Jesus respondeu: “Sim, que aflição também os espera, especialistas da lei! Pois oprimem as pessoas com exigências insuportáveis e não movem um dedo sequer para aliviar seus fardos.
47 I ko nɔni swɑ̃ɑru wɑ bɛɛ, yèn sɔ̃ i Gusunɔn sɔmɔbun sikɑ bɑnimɔ, be bɛɛn bɑɑbɑbɑ bɑ ɡo.
47 Que aflição os espera! Pois constroem monumentos para os profetas que seus próprios antepassados assassinaram.
48 Nɡe mɛyɑ i sɔ̃ɔsimɔ ye bɑ kuɑ, i ǹ mɑɑ bu tɑɑrɛ wɛ̃. Domi beyɑ bɑ Gusunɔn sɔmɔbu ɡo, mɑ bɛɛ i ben sikɑ bɑnimɔ.
48 Com isso, porém, testemunham que concordam com o que seus antepassados fizeram. Eles mataram os profetas, e vocês cooperam com eles construindo os monumentos!
49 Yeyɑ Gusunɔ u yɛ̃ u kɑ nɛɛ, wi, u koo bu Gusunɔn sɔmɔbu kɑ ɡɔrobu ɡɔriɑ. Bɑ koo ɡɑbu ɡo, bɑ koo mɑɑ ɡɑbu nɔni sɔ̃,
49 Foi a isto que Deus, em sua sabedoria, se referiu: ‘Eu lhes enviarei profetas e apóstolos, mas eles matarão alguns e perseguirão outros’.
50 kpɑ bu tɛ̃n tɔmbu Gusunɔn sɔmɔ be kpuron yɛm bikiɑ mɛ mu yɑri hɑnduniɑn toren di,
50 “Portanto, esta geração será responsabilizada pelo assassinato de todos os profetas de Deus desde a criação do mundo,
51 sɑɑ Abɛlin yɛm di sere kɑ Sɑkɑrin yɛm wi bɑ ɡo yɑ̃ku yeru kɑ sɑ̃ɑ yerun bɑɑ sɔɔ. Kɑ ɡeemɑ nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ, bɑ koo mu tɛ̃n tɔmbu bikiɑ.
51 desde o assassinato do justo Abel até o de Zacarias, morto entre o altar e o santuário. Sim, certamente esta geração será considerada responsável.
52 I ko nɔni swɑ̃ɑru wɑ, bɛɛ woodɑ yɛ̃robu, yèn sɔ̃ i yɛ̃run ɡɑmbo kɛnuɑ. Bɛɛn tii i ǹ due, i mɑɑ yinɑ ɡɑbu bu du be bɑ kĩ.
52 “Que aflição os espera, especialistas da lei! Vocês se apossaram da chave do conhecimento e, além de não entrarem no reino, impedem que outros entrem”.
53 Ye u yɑrɑ min di, woodɑ yɛ̃robu kɑ Fɑlisibɑ bɑ nùn ɡɑri dɑbinu bikikiɑ kɑ yibɛrɛ tɛɛru.
53 Quando Jesus se retirou dali, os mestres da lei e os fariseus ficaram extremamente irados e tentaram provocá-lo com muitas perguntas.
54 Bɑ nùn yɛ̃ri bɛriɑmmɛ ɡɑri sɔɔ, kpɑ ɡɛɛ yi kɑ nùn sɑmbɑ ko.
54 Queriam apanhá-lo numa armadilha, levando-o a dizer algo que pudessem usar contra ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.