Lucas 11
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs ARIB
1 Sɔ̃ɔ teeru Yesu u kɑnɑru mɔ̀ ɡɑm ɡum. Sɑɑ ye u kpɑ win bwɑ̃ɑbun turo u nɛɛ, Yinni kpɑ ɑ sun sɔ̃ɔsi mɛ bɑ rɑ kɑnɑru ko, nɡe mɛ Yohɑnu u win bwɑ̃ɑbu sɔ̃ɔsi.
1 Estava Jesus em certo lugar orando e, quando acabou, disse-lhe um dos seus discípulos: Senhor, ensina-nos a orar, como também João ensinou aos seus discípulos.
2 Yesu u bu sɔ̃ɔwɑ bɑ̀ n kɑnɑru mɔ̀ bɑ n dɑ nɛɛ,
2 Ao que ele lhes disse: Quando orardes, dizei: Pai, santificado seja o teu nome; venha o teu reino;
3 A sun bɛsɛn dĩɑnu kɛ̃ tɔ̃ru bɑɑtere.
3 dá-nos cada dia o nosso pão cotidiano;
4 A sun bɛsɛn torɑnu suuru kuo
4 e perdoa-nos os nossos pecados, pois também nós perdoamos a todo aquele que nos deve; e não nos deixes entrar em tentação, {mas livra-nos do mal.}
5 U kpɑm bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, nɡe mɛ n tɛ̃ wɑ̃ɑ, bɛɛn turo u n bɔrɔ mɔ, kpɑ u dɑ win mi wɔ̃ku suunu sɔɔ u nɛɛ u nùn pɛ̃ɛ itɑ bɔkuro,
5 Disse-lhes também: Se um de vós tiver um amigo, e se for procurá-lo à meia-noite e lhe disser: Amigo, empresta-me três pães,
6 domi win kpɑɑsibun turowɑ ɡɑm wee, wi kun mɑɑ ɡɑ̃ɑnu mɔ u nùn wɛ̃.
6 pois que um amigo meu, estando em viagem, chegou a minha casa, e não tenho o que lhe oferecer;
7 Sɑɑ sɔɔn di kpɑ bɔrɔ wi, u nɛɛ, u ku nùn bɑɑsi, u kɔnnɔ kɛnuɑ kɔ, wi kɑ win bibu bɑ kpĩ. U ǹ mɑɑ kpɛ̃ u se u sere nùn pɛ̃ɛ wɛ̃.
7 e se ele, de dentro, responder: Não me incomodes; já está a porta fechada, e os meus filhos estão comigo na cama; não posso levantar-me para te atender;
8 Yesu u nɛɛ, nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ, bɑɑ ù kun seewe u nùn wɛ̃ bɔrɔnun sɔ̃, u koo se u nùn wɛ̃ yèn bukɑtɑ u mɔ kpuro win bɑɑsibun sɔ̃.
8 digo-vos que, ainda que se levante para lhos dar por ser seu amigo, todavia, por causa da sua importunação, se levantará e lhe dará quantos pães ele precisar.
9 Nɑ mɑɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ, i n dɑ bikie, bɑ koo bɛɛ wɛ̃. I n dɑ kɑsu, i ko wɑ. I n dɑ ɡɑmbo so, bɑ koo bɛɛ kɛniɑ.
9 Pelo que eu vos digo: Pedi, e dar-se-vos-á; buscai e achareis; batei, e abrir-se-vos-á;
10 Domi bɑɑwure wi u bikiɑmɔ bɑ koo nùn wɛ̃. Wi u kɑsu u koo wɑ. Wi u mɑɑ ɡɑmbo soomɔ, bɑ koo yɛ̃ro kɛniɑ.
10 pois todo o que pede, recebe; e quem busca acha; e ao que bate, abrir-se-lhe-á.
11 Bɛɛ sɔɔ, [ɡoon bii ù n nùn pɛ̃ɛ bikiɑ, u koo wurɑ u nùn kperu wɛ̃?] Ǹ kun mɛ ù n swɑ̃ɑ bikiɑ, u koo nùn wɑɑ wɛ̃?
11 E qual o pai dentre vós que, se o filho lhe pedir pão, lhe dará uma pedra? Ou, se lhe pedir peixe, lhe dará por peixe uma serpente?
12 Ǹ kun mɛ ù n sɛ̃ɛru bikiɑ, u koo nùn niɑ wɛ̃?
12 Ou, se pedir um ovo, lhe dará um escorpião?
13 Bɛɛ be i sɑ̃ɑ tɔn kɔ̃sobu, mɑ i yɛ̃ nɡe mɛ bɑ rɑ bibu kɛ̃ɛ ɡeenu wɛ̃, bɛɛn Bɑɑbɑ wɔlluɡii u ǹ koo be bɑ nùn kɑnɑmɔ Hunde Dɛɛro wɛ̃?
13 Se vós, pois, sendo maus, sabeis dar boas dádivas aos vossos filhos, quanto mais dará o Pai celestial o Espírito Santo àqueles que lho pedirem?
14 Yesu u wɛrɛku ɡirɑ ɡe ɡɑ tɔnu ɡoo soso kuɑ. Sɑnɑm mɛ wɛrɛku ɡe, ɡɑ doonɑ, soso wi, u ɡɑri ɡerubu wɔri, mɑ tɔn wɔru ɡɑ biti soorɑ.
14 Estava Jesus expulsando um demônio, que era mudo; e aconteceu que, saindo o demônio, o mudo falou; e as multidões se admiraram.
15 Adɑmɑ ɡɑbɑ nɛɛ, wɛrɛkunun sunɔ Beseburu, win dɑmɑ u kɑ wɛrɛkunu ɡirɑmɔ.
15 Mas alguns deles disseram: É por Belzebu, o príncipe dos demônios, que ele expulsa os demônios.
16 Gɑbɑ kĩ bu win lɑɑkɑri mɛɛri, mɑ bɑ nùn bikiɑ u sɔm mɑɑmɑɑkiɡiru ko u kɑ sɔ̃ɔsi mɑ win yiiko yɑ weewɑ wɔllun di.
16 E outros, experimentando-o, lhe pediam um sinal do céu.
17 Yesu u ben bwisikunu yɛ̃, yerɑ u nɛɛ, bɑndu bɑɑtere tèn tɔmbu bɑ tɑbu mɔ̀ ben tii tiinɛ sɔɔ, bɑn te, tɑ koo kowɑ bɑnsu kpɑ ten yɛnusu su wɔruku.
17 Ele, porém, conhecendo-lhes os pensamentos, disse-lhes: Todo reino dividido contra si mesmo será assolado, e casa sobre casa cairá.
18 Mɛyɑ mɑɑ Setɑm yɑ̀ n kɑ yen tii tɑbu mɔ̀, ɑmɔnɑ yen bɑndɑ koo kɑ yɔ̃rɑ. Domi i nɛɛ, Beseburun dɑmɑ nɑ kɑ wɛrɛkunu ɡirɑmɔ.
18 Ora, pois, se Satanás está dividido contra si mesmo, como subsistirá o seu reino? Pois dizeis que eu expulso dos demônios por Belzebu.
19 Nɛ, nɑ̀ n wɛrɛkunu ɡirɑmɔ kɑ Beseburun dɑm, wɑrɑn dɑmɑ bɛɛn bwɑ̃ɑbu bɑ kɑ ni ɡirɑmɔ. Ben tiiwɑ bɑ koo sɔ̃ɔsi mɑ i torɑ.
19 E, se eu expulso os demônios por Belzebu, por quem os expulsam os vossos filhos? Por isso eles mesmos serão os vossos juizes.
20 Adɑmɑ ǹ n kɑ Gusunɔn dɑm nɑ, nɑ wɛrɛkunu ɡirɑmɔ, kɑ ɡem bɑn te Gusunɔ u swĩi, tɑ bɛɛ nɑɑwɑ.
20 Mas, se é pelo dedo de Deus que eu expulso os demônios, logo é chegado a vós o reino de Deus.
21 Sɑnɑm mɛ durɔ dɑmɡii wi u tɑbu yɑ̃nu mɔ u win yɛnu kɔ̃su win dukiɑ ko n wɑ̃ɑwɑ ɑlɑfiɑ sɔɔ.
21 Quando o valente guarda, armado, a sua casa, em segurança estão os seus bens;
22 Adɑmɑ ɡoo wi u nùn dɑm kere, ù n nɑ u nùn wɔri u kɑmiɑ, u koo win tɑbu yɑ̃nu kpuro ɡurɑ ni u nɑɑnɛ sɑ̃ɑ kpɑ u win dukiɑ ɡɑbu bɔnu kuɑ.
22 mas, sobrevindo outro mais valente do que ele, e vencendo-o, tira-lhe toda a armadura em que confiava, e reparte os seus despojos.
23 Wi u kun sɑ̃ɑ nɛɡii u kɑ mɑn yibɛrɛ tɛɛru nɛniwɑ, wi u ku rɑ mɑɑ ɡɑ̃ɑnu mɛnnɛ kɑ nɛ sɑnnu, u rɑ ni yɑrinɑsiewɑ.
23 Quem não é comigo, é contra mim; e quem comigo não ajunta, espalha.
24 Yesu mɑɑ nɛɛ, wɛrɛkunu nù n doonɑ tɔnun min di, nu rɑ n bɔsuwɑ mi ɡɑ̃ɑnu ku rɑ kpi nu n wɛ̃rɑ yeru kɑsu nu n bie. Yerɑ nu rɑ nɛɛ, nu koo ɡɔsirɑ nin wɑ̃ɑ yerɔ mìn di nu rɑɑ doonɑ.
24 Ora, havendo o espírito imundo saindo do homem, anda por lugares áridos, buscando repouso; e não o encontrando, diz: Voltarei para minha casa, donde saí.
25 Nu rɑ wurɑmɛ kpɑ nu deemɑ tɑ kurɑre tɑ sɔnde.
25 E chegando, acha-a varrida e adornada.
26 Kpɑ nu dɑ nu ɡɑnu nɔɔbɑ yiru kɑsumɑ ni nu ni kɔ̃suru kere, kpɑ nu du yɛ̃ro sɔɔ nu n wɑ̃ɑ mi. Sɑɑ ye, yɛ̃ro win wɑ̃ɑ ɡbiikiru tɑ koo sɑ̃ɑyɑ kɑ sere dɑ̃ɑkiru.
26 Então vai, e leva consigo outros sete espíritos piores do que ele e, entrando, habitam ali; e o último estado desse homem vem a ser pior do que o primeiro.
27 Sɑnɑm mɛ Yesu u ɡɑri ɡerumɔ mɛsum, tɔn wɔrun suunu sɔɔn di kurɔ ɡoo u nɔɔɡiru suɑ u nɛɛ, doo nɔɔruɡiiwɑ wi u wunɛn ɡurɑ suɑ, mɑ ɑ win bwɑ̃ɑ nɔrɑ.
27 Ora, enquanto ele dizia estas coisas, certa mulher dentre a multidão levantou a voz e lhe disse: Bem-aventurado o ventre que te trouxe e os peitos em que te amamentaste.
28 Mɑ Yesu u nɛɛ, n sɑnɔ ɑ ɡere, doo nɔɔruɡibɑ be bɑ Gusunɔn ɡɑri swɑɑ dɑkimɔ, mɑ bɑ yi nɛnumɔ.
28 Mas ele respondeu: Antes bem-aventurados os que ouvem a palavra de Deus, e a observam.
29 Sɑnɑm mɛ tɔn wɔru ɡɑ mɛnnɑmɔ yerɑ Yesu u nɛɛ, tɛ̃n tɔmbu tɔn kɔ̃sobɑ. Bɑ yĩreru bikiɑmɔ ɑdɑmɑ yĩreru ɡɑru mɑɑ sɑri te bɑ koo bu sɔ̃ɔsi mɑ n kun mɔ Gusunɔn sɔmɔ Yonɑsiɡiru.
29 Como afluíssem as multidões, começou ele a dizer: Geração perversa é esta; ela pede um sinal; e nenhum sinal se lhe dará, senão o de Jonas;
30 Domi nɡe mɛ Yonɑsi u kuɑ yĩreru Ninifuɡibun sɔ̃, mɛyɑ mɑɑ Tɔnun Bii, u koo ko yĩreru tɛ̃n tɔmbun sɔ̃.
30 porquanto, assim como Jonas foi sinal para os ninivitas, também o Filho do homem o será para esta geração.
31 Siribun sɑnɑm sɔɔ Sebɑn tem tɔn kurɔ sunɔ u koo tɛ̃n tɔmbu seesi u bu tɑɑrɛ wɛ̃, yèn sɔ̃ u nɑ sɑɑ tem nɔrun di u kɑ Sɑlomɔɔn bwisin ɡɑri nɔ. Tɛ̃ n wee, ɡɑ̃ɑnu wɑ̃ɑ mini ni nu Sɑlomɔɔ kere.
31 A rainha do sul se levantará no juízo com os homens desta geração, e os condenará; porque veio dos confins da terra para ouvir a sabedoria de Salomão; e eis, aqui quem é maior do que Salomão.
32 Siribun sɑnɑm sɔɔ Ninifuɡibu bɑ koo tɛ̃n tɔmbu seesi bu bu tɑɑrɛ wɛ̃ ye bɑ kɑ ɡɔ̃ru ɡɔsiɑ Yonɑsin wɑɑsun sɔ̃. Mɑ tɛ̃ n wee, ɡɑ̃ɑnu wɑ̃ɑ mini ni nu Yonɑsi kere.
32 Os homens de Nínive se levantarão no juízo com esta geração, e a condenarão; porque se arrependeram com a pregação de Jonas; e eis aqui quem é maior do que Jonas.
33 Yesu mɑɑ nɛɛ, ɡoo ku rɑ fitilɑ mɛni kpɑ u ɡu bere, ǹ kun mɛ u kɑɑru wukiri, ɑdɑmɑ bɑ rɑ ɡu sɔndiwɑ dɑbu wɔllɔ, kpɑ be bɑ dumɔ bɑ n kɑ yɑm bururɑm wɑɑmɔ.
33 Ninguém, depois de acender uma candeia, a põe em lugar oculto, nem debaixo do alqueire, mas no velador, para que os que entram vejam a luz.
34 Wunɛn nɔniyɑ yi wunɛn wɑsin fitilɑ. Wunɛn nɔni yì n ɑlɑfiɑ mɔ, wunɛn wɑsi kpurowɑ yi yɑm bururɑm mɔ. Adɑmɑ yì kun bwɑ̃ɑ do, wunɛn wɑsi yi ǹ yɑm bururɑm wɑsi.
34 A candeia do corpo são os olhos. Quando, pois, os teus olhos forem bons, todo o teu corpo será luminoso; mas, quando forem maus, o teu corpo será tenebroso.
35 Yen sɔ̃, ɑ lɑɑkɑri koowo yɑm bururɑm mɛ mu wɑ̃ɑ wunɛ sɔɔ mu ku rɑɑ ko yɑm wɔ̃kuru.
35 Vê, então, que a luz que há em ti não sejam trevas.
36 Wunɛn wɑsi kpuro yì n yɑm dɛɛrɑm mɔ, mɑ yin ɡɑm kun wɑ̃ɑ yɑm wɔ̃kuru sɔɔ, yi kpurowɑ yi ko n dɛɛre nɡe sɑnɑm mɛ fitilɑ ɡɑ nun yɑm bururɑsie ɡɑ bɑllimɔ.
36 Se, pois, todo o teu corpo estiver iluminado, sem ter parte alguma em trevas, será inteiramente luminoso, como quando a candeia te alumia com o seu resplendor.
37 Sɑnɑm mɛ Yesu u ɡɑri ɡeruɑ u kpɑ, Fɑlisi ɡoo nɑ u nùn kɑnɑ u dɑ u yɑɑ dibu di win yɛnuɔ. Mɑ u dɑ mi, u sinɑ u kɑ di.
37 Acabando Jesus de falar, um fariseu o convidou para almoçar com ele; e havendo Jesus entrado, reclinou-se à mesa.
38 Fɑlisi wi, u nùn mɛɛrɑ kɑ biti ye u ǹ kɑ niɛ nɡe mɛ ben komɑru u sere di.
38 O fariseu admirou-se, vendo que ele não se lavara antes de almoçar.
39 Adɑmɑ Yinni u nɛɛ, bɛɛ Fɑlisibɑ i rɑ nɔrɑ kɑ ɡbɛ̃ɛrun biru dɛɛrɑsie ɑdɑmɑ bɛɛn sɔɔwɔ i tɑki kɑ nuku kɔ̃suru yibɑ.
39 Ao que o Senhor lhe disse: Ora vós, os fariseus, limpais o exterior do corpo e do prato; mas o vosso interior do copo e do prato; mas o vosso interior está cheio de rapina e maldade.
40 Gɑri bɑkɑsu bɛɛ! Wi u wɑsin tɔɔ kuɑ, n ǹ wiyɑ u mɑɑ yin sɔɔ kuɑ?
40 Loucos! quem fez o exterior, não fez também o inferior?
41 I sɑ̃ɑrobu wɛ̃ɛyɔ ye yɑ wɑ̃ɑ ɡbɛ̃ɛrun sɔɔwɔ, kpɑ ye yɑ tie yu bɛɛ dɛɛrɑ.
41 Dai, porém, de esmola o que está dentro do copo e do prato, e eis que todas as coisas vos serão limpas.
42 Bɛɛ Fɑlisibɑ, i ko nɔni swɑ̃ɑru wɑ yèn sɔ̃ i rɑ bɛɛn kɑrɑn kpee yi bɑ rɑ soku mɑntu kɑ duu, yin wɔkuru bɑɑteren wɔllɔ tiɑ wɛ̃. Kɑ mɛ, i rɑ ɡeɑn kobu nɔni sɑrɑri, i ǹ mɑɑ Gusunɔ kĩru sɔ̃ɔsimɔ. Yeniwɑ n weenɛ i ko, kpɑ i ku ye yɑ tie deri.
42 Mas ai de vós, fariseus! porque dais o dízimo da hortelã, e da arruda, e de toda hortaliça, e desprezais a justiça e o amor de Deus. Ora, estas coisas importava fazer, sem deixar aquelas.
43 Bɛɛ Fɑlisibɑ, i ko nɔni swɑ̃ɑru wɑ yèn sɔ̃ i rɑ sin yee ɡbiikinu kɑ̃ mɛnnɔ yenɔ, kɑ tɔbirinɑɑ tɔn dɑbinun wuswɑɑɔ.
43 Ai de vós, fariseus! porque gostais dos primeiros assentos nas sinagogas, e das saudações nas praças.
44 I ko nɔni swɑ̃ɑru wɑ, bɛɛ, yèn sɔ̃ i kɑ sikinu weenɛ ni ɡoo kun wɑɑmɔ, nìn wɔllɔ bɑ rɑ sĩ bɑ kun kɑ bɑɑru.
44 Ai de vós! porque sois como as sepulturas que não aparecem, sobre as quais andam os homens sem o saberem.
45 Woodɑ yɛ̃ro ɡoo u nɛɛ, yinni ɑ̀ n ɡerumɔ mɛ, kɑ mɑɑ bɛsɛrɑ ɑ wɔmmɔ.
45 Disse-lhe, então, um dos doutores da lei: Mestre, quando dizes isso, também nos afrontas a nós.
46 Mɑ Yesu u nùn wisɑ u nɛɛ, bɛɛ mɑɑ woodɑ yɛ̃robu i ko nɔni swɑ̃ɑru wɑ, domi i tɔmbu sɔmunu sɔbimɔ ni nu suɑbu sɛ̃, mɑ bɛɛn tii i ku rɑ ni ture bɑɑ kɑ bɛɛn niki biɑ.
46 Ele, porém, respondeu: Ai de vós também, doutores da lei! porque carregais os homens com fardos difíceis de suportar, e vós mesmos nem ainda com um dos vossos dedos tocais nesses fardos.
47 I ko nɔni swɑ̃ɑru wɑ bɛɛ, yèn sɔ̃ i Gusunɔn sɔmɔbun sikɑ bɑnimɔ, be bɛɛn bɑɑbɑbɑ bɑ ɡo.
47 Ai de vós! porque edificais os túmulos dos profetas, e vossos pais os mataram.
48 Nɡe mɛyɑ i sɔ̃ɔsimɔ ye bɑ kuɑ, i ǹ mɑɑ bu tɑɑrɛ wɛ̃. Domi beyɑ bɑ Gusunɔn sɔmɔbu ɡo, mɑ bɛɛ i ben sikɑ bɑnimɔ.
48 Assim sois testemunhas e aprovais as obras de vossos pais; porquanto eles os mataram, e vós lhes edificais os túmulos.
49 Yeyɑ Gusunɔ u yɛ̃ u kɑ nɛɛ, wi, u koo bu Gusunɔn sɔmɔbu kɑ ɡɔrobu ɡɔriɑ. Bɑ koo ɡɑbu ɡo, bɑ koo mɑɑ ɡɑbu nɔni sɔ̃,
49 Por isso diz também a sabedoria de Deus: Profetas e apóstolos lhes mandarei; e eles matarão uns, e perseguirão outros;
50 kpɑ bu tɛ̃n tɔmbu Gusunɔn sɔmɔ be kpuron yɛm bikiɑ mɛ mu yɑri hɑnduniɑn toren di,
50 para que a esta geração se peçam contas do sangue de todos os profetas que, desde a fundação do mundo, foi derramado;
51 sɑɑ Abɛlin yɛm di sere kɑ Sɑkɑrin yɛm wi bɑ ɡo yɑ̃ku yeru kɑ sɑ̃ɑ yerun bɑɑ sɔɔ. Kɑ ɡeemɑ nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ, bɑ koo mu tɛ̃n tɔmbu bikiɑ.
51 desde o sangue de Abel, até o sangue de Zacarias, que foi morto entre o altar e o santuário; sim, eu vos digo, a esta geração se pedirão contas.
52 I ko nɔni swɑ̃ɑru wɑ, bɛɛ woodɑ yɛ̃robu, yèn sɔ̃ i yɛ̃run ɡɑmbo kɛnuɑ. Bɛɛn tii i ǹ due, i mɑɑ yinɑ ɡɑbu bu du be bɑ kĩ.
52 Ai de vós, doutores da lei! porque tirastes a chave da ciência; vós mesmos não entrastes, e impedistes aos que entravam.
53 Ye u yɑrɑ min di, woodɑ yɛ̃robu kɑ Fɑlisibɑ bɑ nùn ɡɑri dɑbinu bikikiɑ kɑ yibɛrɛ tɛɛru.
53 Ao sair ele dali, começaram os escribas e os fariseus a apertá-lo fortemente, e a interrogá-lo acerca de muitas coisas,
54 Bɑ nùn yɛ̃ri bɛriɑmmɛ ɡɑri sɔɔ, kpɑ ɡɛɛ yi kɑ nùn sɑmbɑ ko.
54 armando-lhe ciladas, a fim de o apanharem em alguma coisa que dissesse.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.