Juízes 6

Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Yen biru Isirelibɑ bɑ kpɑm kuɑ ye yɑǹ Yinni Gusunɔ dore. Mɑ u bu Mɑdiɑnibɑ nɔmu sɔndiɑ sere wɔ̃ɔ nɔɔbɑ yiru.
1 O povo de Israel pecou contra Deus, o Senhor , e por isso ele deixou que o povo de Midiã os dominasse durante sete anos.
2 Mɑdiɑni be, bɑ bu dɑm dɔremɔ ɡem ɡem. Yen sɔ̃nɑ Isirelibɑ bɑ dɑ bɑ kuku yenu kuɑ kpee bɑɑbɑ sɔɔ kɑ kpee wɔrusɔ ɡuunun berɑ ɡiɑ.
2 Os israelitas se escondiam dos midianitas em cavernas e em outros lugares seguros nas montanhas porque os midianitas eram mais fortes do que eles.
3 Isirelibɑ bɑ̀ n ben dĩɑnu duurɑ, Mɑdiɑni be, kɑ Amɑlɛkibɑ kɑ bwesenu ɡɑnu sɑɑ sɔ̃ɔ yɑri yerun di, bɑ rɑ nɛwɑ bu bu wɔri.
3 Todas as vezes que os israelitas semeavam, os midianitas vinham com os amalequitas e os povos do deserto e os atacavam.
4 Kpɑ bu ben sɑnsɑni ɡirɑ Isirelibɑn ɡbeɑɔ, bu ben dĩɑ ni kpuro sɑnku sɑnku, bu kɑ dɑ sere Gɑsɑn bɔkuɔ, kpɑ bu mɑɑ ben yɑɑ sɑbenu ɡurɑ. Bɑ ku rɑ bu ɡɑ̃ɑnu derie ni bɑ koo di.
4 Acampavam na terra e destruíam as suas colheitas até o sul, perto de Gaza. Não deixavam nada para os israelitas viverem — nem ao menos uma ovelha, uma vaca ou um jumento.
5 Bɑ rɑ nɛwɑ kɑ ben yɑɑ sɑbenu kɑ ben kuu bekuruɡinu bɑ n dɑbi nɡe twee. Be kɑ ben yooyoosu bɑǹ ɡeeru mɔ. Bɑ rɑ nɛwɑ tem mɛ sɔɔ bu kɑ mu sɑnku,
5 Chegavam com o seu gado e as suas barracas e eram tão numerosos como gafanhotos. Eles e os seus camelos eram tantos, que nem dava para contar. Vinham para destruir a terra,
6 kpɑ bu Isirelibɑ deri nɔni swɑ̃ɑru sɔɔ. Yerɑ n derɑ Isireli be, bɑ Yinni Gusunɔ nɔɔɡiru sue bɑ nùn sokɑ.
6 e o povo de Israel não podia com eles. Então os israelitas pediram socorro a Deus, o Senhor .
7 Sɑnɑm mɛ bɑ nùn sokɑ Mɑdiɑni ben sɔ̃,
7 Quando eles oraram ao Senhor por causa dos midianitas,
8 u bu win sɔmɔ ɡoo ɡɔriɑ wi u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑmɛniwɑ Yinni Gusunɔ u ɡeruɑ. U nɛɛ, u bɛɛ yɑrɑmɑ yorun di te i rɑɑ Eɡibitiɡibu diiyɑmmɛ.
8 ele mandou um profeta , que lhes disse: — Assim diz o
9 U bɛɛ wɔrɑ ben nɔmɑn di kɑ sere mɑɑ be bɑ bɛɛ dɑm dɔremɔ kpuron nɔmɑn di. Mɑ u be kpuro ɡirɑ bɛɛn wuswɑɑn di. U ben tem mwɑ u bɛɛ wɛ̃.
9 Eu os livrei dos egípcios e dos que lutaram contra vocês aqui, nesta terra. Expulsei os seus inimigos e dei a vocês a terra deles.
10 U bɛɛ sɔ̃ɔwɑ mɑ wiyɑ Gusunɔ bɛɛn Yinni. Yen sɔ̃, i ku Amɔrebɑn bũnu sɑ̃ bèn temɔ i wɑ̃ɑ. Adɑmɑ iǹ win ɡere mɛm nɔɔwɛ.
10 Eu disse que sou o Senhor , o Deus de vocês, e que vocês não deviam adorar os deuses dos amorreus, que viviam nesta terra. Mas vocês não quiseram me ouvir.”
11 Yen biruwɑ Yinni Gusunɔn ɡɔrɑdo u nɑ Ofɑrɑɔ u sinɑ dɑ̃ru ɡɑrun nuurɔ. Dɑ̃ɑ te, tɑ sɑ̃ɑwɑ Yoɑsiɡiru wi u sɑ̃ɑ Abiesɛɛn bweseru. Win bii Gedeoni u ɑlikɑmɑ soomɔ dɑ̃ɑ bii ɡɑmɑ yerɔ Mɑdiɑnibɑ bu ku rɑɑ kɑ nùn wɑ.
11 Então o Anjo do Senhor veio e sentou-se debaixo de um carvalho que havia perto do povoado de Ofra. Esse carvalho pertencia a Joás, que era da família de Abiezer. O seu filho, Gideão, estava malhando trigo no tanque de pisar uvas, escondido, para que os midianitas não o encontrassem.
12 Mɑ Yinni Gusunɔn ɡɔrɑdo wi, u tii Gedeoni sɔ̃ɔsi, u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, tɑbu durɔ dɑmɡii wunɛ, Yinni Gusunɔ u kɑ nun wɑ̃ɑ.
12 Então o Anjo do Senhor apareceu a ele e disse: — Você é corajoso, e o
13 Gedeoni u nùn wisɑ u nɛɛ, nɛn yinni, Yinni Gusunɔ ù n wɑ̃ɑ kɑ bɛsɛ, mbɑ n kuɑ yenibɑ kpuro yɑ kɑ sun deemɑ. Mbɑn sɔ̃nɑ u ku rɑ mɑɑ sɔm mɑɑmɑɑkiɡiɑ ko ye bɛsɛn bɑɑbɑbɑ bɑ sun sɔ̃ɔwɑ u rɑ rɑɑ ko ye u kɑ bu yɑrɑmɑ Eɡibitin di. Tɛ̃ wee, u sun Mɑdiɑnibɑ nɔmu sɔndiɑ u deri.
13 Gideão respondeu: — Se o
14 Mɑ Yinni Gusunɔ u nùn mɛɛrɑ u nɛɛ, ɑ doo kɑ wunɛn dɑm kpuro ɑ Isirelibɑ wɔrɑ Mɑdiɑnibɑn nɔmɑn di. Nɛnɑ nɑ nun ɡɔrɑ.
14 Então o Senhor Deus ordenou a Gideão: — Vá com toda a sua força e livre o povo de Israel dos midianitas. Sou eu quem está mandando que você vá.
15 Gedeoni u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, nɛn yinni, swɑɑ yerɑ̀ kon kpe n kɑ Isirelibɑ fɑɑbɑ ko, domi Mɑnɑsen bweseru sɔɔ, nɛn tɔmbɑ bɑ bwɛ̃ɛbwɛ̃ɛru bo. Nɛnɑ nɑ mɑɑ sɑ̃ɑ yɑ̃kɑbu nɛn bɑɑn yɛnuɔ.
15 Gideão respondeu: — Senhor, como posso libertar Israel? A minha família é a mais pobre da
16 Yinni Gusunɔ u nùn wisɑ u nɛɛ, kɑ mɛ, ko nɑ n kɑ nun wɑ̃ɑ. Mɑdiɑnibɑn dɑm mu koo ko nɡe tɔn turoɡim kpɑ ɑ bu sɛ̃suku.
16 Mas o Senhor disse: — Você pode fazer isso porque eu o ajudarei. Você esmagará todos os midianitas como se eles fossem um só homem.
17 Gedeoni u nɛɛ, ɑ̀ n kɑ mɑn nɔnu ɡeu mɛɛrɑn nɑ, ɑ mɑn yĩreru ɡɑru sɔ̃ɔsio te tɑ ɡerumɔ mɑ wunɛ Gusunɔwɑ ɑ kɑ mɑn ɡɑri mɔ̀.
17 Gideão respondeu: — Se tu estás contente comigo, então dá-me uma prova de que és tu mesmo que estás falando.
18 Nɑ nun kɑnɑmɔ ɑ ku doonɑ minin di sere n kɑ wurɑmɑ wunɛn mi kɑ nɛn kɛ̃ru kpɑ n nun tu wɛ̃.
18 E, por favor, não vás embora até que eu te traga uma oferta. — Eu ficarei aqui até você voltar! — disse Deus.
19 Ye Gedeoni u dɑ yɛnuɔ u boo buu ɡo u ɡu sɑwɑ mɑ u som suɑ kilo tɛnɑɡim u kɑ pɛ̃ɛ kuɑ ye yɑǹ seeyɑtiɑ mɔ. U yɑɑ ye doke bireru sɔɔ, mɑ u kpee tɔm doke wekeru sɔɔ u kɑ nɑ u nùn ye kpuro yiiyɑ dɑ̃ɑ ten nuurɔ.
19 Então Gideão entrou, cozinhou um cabrito e fez pão sem fermento com mais ou menos dez quilos de farinha. Pôs a comida numa cesta e pôs o caldo numa panela. Levou tudo e entregou ao Anjo do Senhor , que estava debaixo do carvalho.
20 Gɔrɑdo wi, u nɛɛ, ɑ yɑɑ ye kɑ pɛ̃ɛ ye suo ɑ sɔndi kpee tenin wɔllɔ kpɑ ɑ kpee tɔm mɛ wisi yen wɔllɔ.
20 Então o Anjo ordenou: — Ponha a carne e o pão nesta pedra e derrame o caldo em cima. Gideão fez o que ele mandou.
21 Gɔrɑdo wi, u yɑɑ ye kɑ pɛ̃ɛ ye bɑbɑ kɑ win dɛkɑ ye u nɛnin sɛ̃ru. Mɑ dɔ̃ɔ u yɑrimɑ kpee ten min di u yɑɑ ye kɑ pɛ̃ɛ ye mwɑ. Yerɑ Gedeoni u ɡɔrɑdo wi biɑ.
21 Em seguida o Anjo estendeu o bastão que tinha na mão e tocou com a sua ponta a carne e o pão. Então saiu fogo da pedra e queimou a carne e o pão. E o Anjo desapareceu.
22 Sɑɑ yerɑ u tubɑ mɑ Yinni Gusunɔn ɡɔrɑdowɑ mɑ u nɛɛ, Yinni Gusunɔ, nɑ kɑm kuɑ, domi nɑ wunɛn ɡɔrɑdo wɑ nɔni kɑ nɔni.
22 Aí Gideão compreendeu que era mesmo o Anjo do Senhor que ele tinha visto. E disse, apavorado: — Ai de mim,
23 Adɑmɑ Yinni Gusunɔ u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ wunɛn lɑɑkɑri kpĩiyɔ, ɑ ku bɛrum ko, ɑǹ ɡbimɔ.
23 Mas o Senhor respondeu: — Não fique com medo. Tudo está bem. Você não morrerá.
24 Mɑ Gedeoni u nùn yɑ̃ku yeru bɑniɑ mi, mɑ u tu yĩsiru kɑ̃, Yinni Gusunɔ u rɑ bɔri yɛndu wɛ̃. Yɑ̃ku yee te, tɑ wɑ̃ɑ mi sere kɑ ɡisɔ Ofɑrɑɔ Abiesɛɛbɑn temɔ.
24 Gideão construiu ali um altar para Deus, o Senhor , e o chamou de “O Senhor é paz”. E até hoje esse altar está em Ofra, cidade que pertence às famílias de Abiezer.
25 Wɔ̃ku tee te sɔɔrɑ Yinni Gusunɔ u mɑɑ Gedeoni sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ wunɛn bɑɑn nɑɑ kinɛru suo kɑ nɑɑ kinɛru ɡɑru te tɑ wɔ̃ɔ nɔɔbɑ yiru mɔ, kpɑ ɑ bũu wi bɑ mɔ̀ Bɑɑlin sɑ̃ɑ yee te surɑ te wunɛn bɑɑ u mɔ mi, kpɑ ɑ ten bũu dɑ̃ɑ te tɑ ɡire mi wukɑ.
25 Naquela noite o Senhor disse a Gideão: — Leve o touro que pertence a seu pai e outro touro de sete anos e derrube o altar do deus
26 Kpee tenin wɔllɔwɑ kɑɑ mɑn yɑ̃ku yeru bɑniɑ nɡe mɛ bɑ rɑ ko, kpɑ ɑ nɑɑ kinɛru yiruse te suɑ ɑ kɑ yɑ̃ku dɔ̃ɔ mwɑɑrɑruɡiru ko kɑ bũu dɑ̃ɑ te ɑ wukɑ mi.
26 Nesse lugar alto e seguro, faça para o Senhor , seu Deus, um altar de pedras bem-arrumadas. Depois pegue o segundo touro e a madeira do poste de Aserá arrancado e queime tudo no altar como sacrifício .
27 Mɑ Gedeoni u tɔmbu wɔkuru ɡɔsɑ win sɔm kowobu sɔɔ u dɑ u kuɑ ye Yinni Gusunɔ u nùn yiire. Adɑmɑ yèn sɔ̃ u win bɑɑn yɛnuɡibu kɑ wuuɡibun bɛrum mɔ, uǹ ye kue sɔ̃ɔ sɔɔ. Wɔ̃kurɑ u ye kuɑ.
27 Gideão levou dez dos seus empregados e fez o que o Senhor tinha dito. Porém, como estava com medo da sua família e do povo da cidade, em vez de fazer isso de dia, fez de noite.
28 Ye wuuɡibɑ seewɑ buru buru yellu, bɑ wɑ wee, bɑ bũu wi bɑ mɔ̀ Bɑɑlin yɑ̃ku yeru surɑ, mɑ bɑ ten bũu dɑ̃ru wukɑ, mɑ bɑ nɑɑ kinɛru yiruse te ɡo bɑ kɑ yɑ̃ku dɔ̃ɔ mwɑɑrɑruɡiru kuɑ sɑ̃ɑ yee kpɑɑ te bɑ ɡirɑ mi sɔɔ.
28 De madrugada, quando os homens da cidade se levantaram, acharam o altar de Baal e o poste da deusa Aserá derrubados e o segundo touro queimado no altar que tinha sido construído ali.
29 Yerɑ bɑ bikiɑnɑmɔ bɑ mɔ̀, wɑrɑ u yɑbu ye kuɑ.
29 E perguntavam: — Quem será que fez isso? Procuraram saber e descobriram que tinha sido Gideão, filho de Joás.
30 Mɑ bɑ Yoɑsi sɔ̃ɔwɑ bɑ nɛɛ, ɑ wunɛn bii yɑrɑmɑ su nùn ɡo, domi u bũu wi bɑ mɔ̀ Bɑɑlin yɑ̃ku yeru surɑ, u mɑɑ ten bũu dɑ̃ru wukɑ.
30 Então disseram a Joás: — Traga o seu filho aqui para ser morto, porque ele derrubou o altar de Baal e o poste da deusa Aserá.
31 Yoɑsi u be bɑ yɔ̃ mi kpuro sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, bɛɛyɑ i ko Bɑɑli sɑnnɑ? Bɛɛyɑ i ko nùn fɑɑbɑ ko? Bɑɑwure wi u nùn mɔru bɑrɑ, u koo ɡbi yɑm mu sere sɑ̃rɑ. Ù n sɑ̃ɑn nɑ Gusunɔ, i de u kɑ tii yinɑ. Domi win sɑ̃ɑ yerɑ bɑ surɑ.
31 Mas Joás disse a todos os que estavam ali reunidos contra ele: — Vocês estão defendendo Baal? Quem o defender será morto antes do amanhecer. Se Baal é deus, que ele mesmo se defenda. O altar dele é que foi derrubado.
32 Sɑɑ dɔmɑ ten diyɑ bɑ Gedeoni sokɑ Yerubɑɑli yèn sɔ̃ Yoɑsi u nɛɛ, bu de Bɑɑli u kɑ tii yinɑ, domi win yɑ̃ku yerɑ bɑ surɑ.
32 Daquele dia em diante, Gideão passou a ser chamado de Jerubaal , pois Joás tinha dito: “Que Baal mesmo se defenda. O altar dele é que foi derrubado.”
33 Yen biru Mɑdiɑnibɑ kpuro kɑ Amɑlɛkibɑ kɑ bwese ni nu wɑ̃ɑ sɔ̃ɔ yɑri yeru ɡiɑ bɑ mɛnnɑ bɑ Yuudɛni tɔburɑ bɑ ben sɑnsɑni ɡirɑ wɔwɑɔ ye bɑ rɑ soku Yisirɛɛli.
33 Então todos os midianitas, os amalequitas e os povos do deserto se juntaram, e atravessaram o rio Jordão, e acamparam no vale de Jezreel.
34 Mɑ Yinni Gusunɔn Hunde u Gedeoni yɔɔwɑ. Mɑ u kɔbɑ wurɑ u kɑ Abiesɛɛbɑ sokɑ bu nùn swĩi.
34 E o Espírito do Senhor dominou Gideão. Ele tocou uma corneta feita de chifre de carneiro, e os homens do grupo de famílias de Abiezer foram juntar-se a ele.
35 Mɑ u Mɑnɑsebɑ kpuro sokusiɑ kɑ Asɛɛbɑ kɑ Sɑbulonibɑ kɑ Nɛfitɑlibɑ. Mɑ be kpuro bɑ nɑ bɑ mɛnnɑ sɑnnu, bɑ nùn swĩi.
35 Gideão enviou também mensageiros para chamar os homens das tribos de Manassés, de Aser, de Zebulom e de Naftali. E eles também foram se juntar a ele.
36 Yerɑ Gedeoni u Gusunɔ sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ̀ n kɑɑ Isirelibɑ fɑɑbɑ kon nɑ sɑɑ nɛn min di nɡe mɛ ɑ ɡeruɑ, ɑ mɑn yĩreru sɔ̃ɔsio.
36 Então Gideão disse: — Ó Deus, tu disseste que queres me usar para libertar o povo de Israel.
37 Wee, kon yɑ̃ɑ sɑn sini yi temɔ ɑlikɑmɑ soo yerɔ. Ǹ n kuɑ bururu, dirum mù n wɑ̃ɑ yɑ̃ɑ sɑn si tɔnɑ sɔɔ, kpɑ ɑlikɑmɑ soo yee te kpuro tɑ n ɡbere, sɑnɑm mɛ sɔɔrɑ kon ɡiɑ mɑ ɡeemɑ, kɑɑ Isirelibɑ fɑɑbɑ kowɑ sɑɑ nɛn min di nɡe mɛ ɑ ɡeruɑ.
37 Pois bem. Vou pôr um pouco de lã no lugar onde malhamos o trigo. Se de manhã o orvalho tiver molhado somente a lã, e o chão em volta dela estiver seco, então poderei ficar certo de que tu realmente me usarás para libertar Israel.
38 Mɑ n koorɑ mɛ. Sisiru u seewɑ buru buru yellu u yɑ̃ɑ sɑn si ɡɑmɑ mɑ sin nim mu ɡbɛ̃ɛ yoruku yibɑ.
38 O que ele disse aconteceu. Na manhã seguinte Gideão se levantou, espremeu a lã, e dela saiu água que deu para encher uma tigela.
39 Mɑ Gedeoni u Gusunɔ sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ ku kɑ mɑn mɔru ko, ɑ de n kɑ nun ɡɑri ko nɔn tee teni. Nɑ kĩ ɑ mɑɑ mɑn yĩreru sɔ̃ɔsi kɑ yɑ̃ɑ sɑn si. A de si tɔnɑ su n ɡbere kpɑ ɑlikɑmɑ soo yee te, tɑ n kɑkoru sɑ̃ɑ bɑɑmɑ.
39 Então ele pediu a Deus: — Não fiques zangado comigo. Mas deixa que eu fale só mais uma vez. Deixa, por favor, que eu faça mais uma prova com a lã. Que desta vez a lã fique seca, e que haja orvalho somente no chão em volta dela!
40 Mɑ Gusunɔ u kuɑ mɛ wɔ̃ku te. Yɑ̃ɑ sɑn si tɔnɑ su ɡbere, mɑ ɑlikɑmɑ soo yee te, tɑ kɑkoru sɑ̃ɑ.
40 E Deus fez isso naquela noite. A lã ficou seca, e o chão em volta ficou coberto de orvalho.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.