Juízes 6

Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Yen biru Isirelibɑ bɑ kpɑm kuɑ ye yɑǹ Yinni Gusunɔ dore. Mɑ u bu Mɑdiɑnibɑ nɔmu sɔndiɑ sere wɔ̃ɔ nɔɔbɑ yiru.
1 Fizeram os filhos de Israel o que era mau perante o Senhor ; por isso, o Senhor os entregou nas mãos dos midianitas por sete anos.
2 Mɑdiɑni be, bɑ bu dɑm dɔremɔ ɡem ɡem. Yen sɔ̃nɑ Isirelibɑ bɑ dɑ bɑ kuku yenu kuɑ kpee bɑɑbɑ sɔɔ kɑ kpee wɔrusɔ ɡuunun berɑ ɡiɑ.
2 Prevalecendo o domínio dos midianitas sobre Israel, fizeram estes para si, por causa dos midianitas, as covas que estão nos montes, e as cavernas, e as fortificações.
3 Isirelibɑ bɑ̀ n ben dĩɑnu duurɑ, Mɑdiɑni be, kɑ Amɑlɛkibɑ kɑ bwesenu ɡɑnu sɑɑ sɔ̃ɔ yɑri yerun di, bɑ rɑ nɛwɑ bu bu wɔri.
3 Porque, cada vez que Israel semeava, os midianitas e os amalequitas, como também os povos do Oriente, subiam contra ele.
4 Kpɑ bu ben sɑnsɑni ɡirɑ Isirelibɑn ɡbeɑɔ, bu ben dĩɑ ni kpuro sɑnku sɑnku, bu kɑ dɑ sere Gɑsɑn bɔkuɔ, kpɑ bu mɑɑ ben yɑɑ sɑbenu ɡurɑ. Bɑ ku rɑ bu ɡɑ̃ɑnu derie ni bɑ koo di.
4 E contra ele se acampavam, destruindo os produtos da terra até à vizinhança de Gaza, e não deixavam em Israel sustento algum, nem ovelhas, nem bois, nem jumentos.
5 Bɑ rɑ nɛwɑ kɑ ben yɑɑ sɑbenu kɑ ben kuu bekuruɡinu bɑ n dɑbi nɡe twee. Be kɑ ben yooyoosu bɑǹ ɡeeru mɔ. Bɑ rɑ nɛwɑ tem mɛ sɔɔ bu kɑ mu sɑnku,
5 Pois subiam com os seus gados e tendas e vinham como gafanhotos, em tanta multidão, que não se podiam contar, nem a eles nem aos seus camelos; e entravam na terra para a destruir.
6 kpɑ bu Isirelibɑ deri nɔni swɑ̃ɑru sɔɔ. Yerɑ n derɑ Isireli be, bɑ Yinni Gusunɔ nɔɔɡiru sue bɑ nùn sokɑ.
6 Assim, Israel ficou muito debilitado com a presença dos midianitas; então, os filhos de Israel clamavam ao Senhor .
7 Sɑnɑm mɛ bɑ nùn sokɑ Mɑdiɑni ben sɔ̃,
7 Tendo os filhos de Israel clamado ao Senhor , por causa dos midianitas,
8 u bu win sɔmɔ ɡoo ɡɔriɑ wi u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑmɛniwɑ Yinni Gusunɔ u ɡeruɑ. U nɛɛ, u bɛɛ yɑrɑmɑ yorun di te i rɑɑ Eɡibitiɡibu diiyɑmmɛ.
8 o Senhor lhes enviou um profeta, que lhes disse: Assim diz o Senhor , Deus de Israel: Eu é que vos fiz subir do Egito e vos tirei da casa da servidão;
9 U bɛɛ wɔrɑ ben nɔmɑn di kɑ sere mɑɑ be bɑ bɛɛ dɑm dɔremɔ kpuron nɔmɑn di. Mɑ u be kpuro ɡirɑ bɛɛn wuswɑɑn di. U ben tem mwɑ u bɛɛ wɛ̃.
9 e vos livrei da mão dos egípcios e da mão de todos quantos vos oprimiam; e os expulsei de diante de vós e vos dei a sua terra;
10 U bɛɛ sɔ̃ɔwɑ mɑ wiyɑ Gusunɔ bɛɛn Yinni. Yen sɔ̃, i ku Amɔrebɑn bũnu sɑ̃ bèn temɔ i wɑ̃ɑ. Adɑmɑ iǹ win ɡere mɛm nɔɔwɛ.
10 e disse: Eu sou o Senhor , vosso Deus; não temais os deuses dos amorreus, em cuja terra habitais; contudo, não destes ouvidos à minha voz.
11 Yen biruwɑ Yinni Gusunɔn ɡɔrɑdo u nɑ Ofɑrɑɔ u sinɑ dɑ̃ru ɡɑrun nuurɔ. Dɑ̃ɑ te, tɑ sɑ̃ɑwɑ Yoɑsiɡiru wi u sɑ̃ɑ Abiesɛɛn bweseru. Win bii Gedeoni u ɑlikɑmɑ soomɔ dɑ̃ɑ bii ɡɑmɑ yerɔ Mɑdiɑnibɑ bu ku rɑɑ kɑ nùn wɑ.
11 Então, veio o Anjo do Senhor , e assentou-se debaixo do carvalho que está em Ofra, que pertencia a Joás, abiezrita; e Gideão, seu filho, estava malhando o trigo no lagar, para o pôr a salvo dos midianitas.
12 Mɑ Yinni Gusunɔn ɡɔrɑdo wi, u tii Gedeoni sɔ̃ɔsi, u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, tɑbu durɔ dɑmɡii wunɛ, Yinni Gusunɔ u kɑ nun wɑ̃ɑ.
12 Então, o Anjo do Senhor lhe apareceu e lhe disse: O Senhor é contigo, homem valente.
13 Gedeoni u nùn wisɑ u nɛɛ, nɛn yinni, Yinni Gusunɔ ù n wɑ̃ɑ kɑ bɛsɛ, mbɑ n kuɑ yenibɑ kpuro yɑ kɑ sun deemɑ. Mbɑn sɔ̃nɑ u ku rɑ mɑɑ sɔm mɑɑmɑɑkiɡiɑ ko ye bɛsɛn bɑɑbɑbɑ bɑ sun sɔ̃ɔwɑ u rɑ rɑɑ ko ye u kɑ bu yɑrɑmɑ Eɡibitin di. Tɛ̃ wee, u sun Mɑdiɑnibɑ nɔmu sɔndiɑ u deri.
13 Respondeu-lhe Gideão: Ai, senhor meu! Se o Senhor é conosco, por que nos sobreveio tudo isto? E que é feito de todas as suas maravilhas que nossos pais nos contaram, dizendo: Não nos fez o Senhor subir do Egito? Porém, agora, o Senhor nos desamparou e nos entregou nas mãos dos midianitas.
14 Mɑ Yinni Gusunɔ u nùn mɛɛrɑ u nɛɛ, ɑ doo kɑ wunɛn dɑm kpuro ɑ Isirelibɑ wɔrɑ Mɑdiɑnibɑn nɔmɑn di. Nɛnɑ nɑ nun ɡɔrɑ.
14 Então, se virou o Senhor para ele e disse: Vai nessa tua força e livra Israel da mão dos midianitas; porventura, não te enviei eu?
15 Gedeoni u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, nɛn yinni, swɑɑ yerɑ̀ kon kpe n kɑ Isirelibɑ fɑɑbɑ ko, domi Mɑnɑsen bweseru sɔɔ, nɛn tɔmbɑ bɑ bwɛ̃ɛbwɛ̃ɛru bo. Nɛnɑ nɑ mɑɑ sɑ̃ɑ yɑ̃kɑbu nɛn bɑɑn yɛnuɔ.
15 E ele lhe disse: Ai, Senhor meu! Com que livrarei Israel? Eis que a minha família é a mais pobre em Manassés, e eu, o menor na casa de meu pai.
16 Yinni Gusunɔ u nùn wisɑ u nɛɛ, kɑ mɛ, ko nɑ n kɑ nun wɑ̃ɑ. Mɑdiɑnibɑn dɑm mu koo ko nɡe tɔn turoɡim kpɑ ɑ bu sɛ̃suku.
16 Tornou-lhe o Senhor : Já que eu estou contigo, ferirás os midianitas como se fossem um só homem.
17 Gedeoni u nɛɛ, ɑ̀ n kɑ mɑn nɔnu ɡeu mɛɛrɑn nɑ, ɑ mɑn yĩreru ɡɑru sɔ̃ɔsio te tɑ ɡerumɔ mɑ wunɛ Gusunɔwɑ ɑ kɑ mɑn ɡɑri mɔ̀.
17 Ele respondeu: Se, agora, achei mercê diante dos teus olhos, dá-me um sinal de que és tu, Senhor , que me falas.
18 Nɑ nun kɑnɑmɔ ɑ ku doonɑ minin di sere n kɑ wurɑmɑ wunɛn mi kɑ nɛn kɛ̃ru kpɑ n nun tu wɛ̃.
18 Rogo-te que daqui não te apartes até que eu volte, e traga a minha oferta, e a deponha perante ti. Respondeu ele: Esperarei até que voltes.
19 Ye Gedeoni u dɑ yɛnuɔ u boo buu ɡo u ɡu sɑwɑ mɑ u som suɑ kilo tɛnɑɡim u kɑ pɛ̃ɛ kuɑ ye yɑǹ seeyɑtiɑ mɔ. U yɑɑ ye doke bireru sɔɔ, mɑ u kpee tɔm doke wekeru sɔɔ u kɑ nɑ u nùn ye kpuro yiiyɑ dɑ̃ɑ ten nuurɔ.
19 Entrou Gideão e preparou um cabrito e bolos asmos de um efa de farinha; a carne pôs num cesto, e o caldo, numa panela; e trouxe-lho até debaixo do carvalho e lho apresentou.
20 Gɔrɑdo wi, u nɛɛ, ɑ yɑɑ ye kɑ pɛ̃ɛ ye suo ɑ sɔndi kpee tenin wɔllɔ kpɑ ɑ kpee tɔm mɛ wisi yen wɔllɔ.
20 Porém o Anjo de Deus lhe disse: Toma a carne e os bolos asmos, põe-nos sobre esta penha e derrama-lhes por cima o caldo. E assim o fez.
21 Gɔrɑdo wi, u yɑɑ ye kɑ pɛ̃ɛ ye bɑbɑ kɑ win dɛkɑ ye u nɛnin sɛ̃ru. Mɑ dɔ̃ɔ u yɑrimɑ kpee ten min di u yɑɑ ye kɑ pɛ̃ɛ ye mwɑ. Yerɑ Gedeoni u ɡɔrɑdo wi biɑ.
21 Estendeu o Anjo do Senhor a ponta do cajado que trazia na mão e tocou a carne e os bolos asmos; então, subiu fogo da penha e consumiu a carne e os bolos; e o Anjo do Senhor desapareceu de sua presença.
22 Sɑɑ yerɑ u tubɑ mɑ Yinni Gusunɔn ɡɔrɑdowɑ mɑ u nɛɛ, Yinni Gusunɔ, nɑ kɑm kuɑ, domi nɑ wunɛn ɡɔrɑdo wɑ nɔni kɑ nɔni.
22 Viu Gideão que era o Anjo do Senhor e disse: Ai de mim, Senhor Deus! Pois vi o Anjo do Senhor face a face.
23 Adɑmɑ Yinni Gusunɔ u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ wunɛn lɑɑkɑri kpĩiyɔ, ɑ ku bɛrum ko, ɑǹ ɡbimɔ.
23 Porém o Senhor lhe disse: Paz seja contigo! Não temas! Não morrerás!
24 Mɑ Gedeoni u nùn yɑ̃ku yeru bɑniɑ mi, mɑ u tu yĩsiru kɑ̃, Yinni Gusunɔ u rɑ bɔri yɛndu wɛ̃. Yɑ̃ku yee te, tɑ wɑ̃ɑ mi sere kɑ ɡisɔ Ofɑrɑɔ Abiesɛɛbɑn temɔ.
24 Então, Gideão edificou ali um altar ao Senhor e lhe chamou de O Senhor É Paz. Ainda até ao dia de hoje está o altar em Ofra, que pertence aos abiezritas.
25 Wɔ̃ku tee te sɔɔrɑ Yinni Gusunɔ u mɑɑ Gedeoni sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ wunɛn bɑɑn nɑɑ kinɛru suo kɑ nɑɑ kinɛru ɡɑru te tɑ wɔ̃ɔ nɔɔbɑ yiru mɔ, kpɑ ɑ bũu wi bɑ mɔ̀ Bɑɑlin sɑ̃ɑ yee te surɑ te wunɛn bɑɑ u mɔ mi, kpɑ ɑ ten bũu dɑ̃ɑ te tɑ ɡire mi wukɑ.
25 Naquela mesma noite, lhe disse o Senhor : Toma um boi que pertence a teu pai, a saber, o segundo boi de sete anos, e derriba o altar de Baal que é de teu pai, e corta o poste-ídolo que está junto ao altar.
26 Kpee tenin wɔllɔwɑ kɑɑ mɑn yɑ̃ku yeru bɑniɑ nɡe mɛ bɑ rɑ ko, kpɑ ɑ nɑɑ kinɛru yiruse te suɑ ɑ kɑ yɑ̃ku dɔ̃ɔ mwɑɑrɑruɡiru ko kɑ bũu dɑ̃ɑ te ɑ wukɑ mi.
26 Edifica ao Senhor , teu Deus, um altar no cimo deste baluarte, em camadas de pedra, e toma o segundo boi, e o oferecerás em holocausto com a lenha do poste-ídolo que vieres a cortar.
27 Mɑ Gedeoni u tɔmbu wɔkuru ɡɔsɑ win sɔm kowobu sɔɔ u dɑ u kuɑ ye Yinni Gusunɔ u nùn yiire. Adɑmɑ yèn sɔ̃ u win bɑɑn yɛnuɡibu kɑ wuuɡibun bɛrum mɔ, uǹ ye kue sɔ̃ɔ sɔɔ. Wɔ̃kurɑ u ye kuɑ.
27 Então, Gideão tomou dez homens dentre os seus servos e fez como o Senhor lhe dissera; temendo ele, porém, a casa de seu pai e os homens daquela cidade, não o fez de dia, mas de noite.
28 Ye wuuɡibɑ seewɑ buru buru yellu, bɑ wɑ wee, bɑ bũu wi bɑ mɔ̀ Bɑɑlin yɑ̃ku yeru surɑ, mɑ bɑ ten bũu dɑ̃ru wukɑ, mɑ bɑ nɑɑ kinɛru yiruse te ɡo bɑ kɑ yɑ̃ku dɔ̃ɔ mwɑɑrɑruɡiru kuɑ sɑ̃ɑ yee kpɑɑ te bɑ ɡirɑ mi sɔɔ.
28 Levantando-se, pois, de madrugada, os homens daquela cidade, eis que estava o altar de Baal derribado, e o poste-ídolo que estava junto dele, cortado; e o referido segundo boi fora oferecido no altar edificado.
29 Yerɑ bɑ bikiɑnɑmɔ bɑ mɔ̀, wɑrɑ u yɑbu ye kuɑ.
29 E uns aos outros diziam: Quem fez isto? E, perguntando e inquirindo, disseram: Gideão, o filho de Joás, fez esta coisa.
30 Mɑ bɑ Yoɑsi sɔ̃ɔwɑ bɑ nɛɛ, ɑ wunɛn bii yɑrɑmɑ su nùn ɡo, domi u bũu wi bɑ mɔ̀ Bɑɑlin yɑ̃ku yeru surɑ, u mɑɑ ten bũu dɑ̃ru wukɑ.
30 Então, os homens daquela cidade disseram a Joás: Leva para fora o teu filho, para que morra; pois derribou o altar de Baal e cortou o poste-ídolo que estava junto dele.
31 Yoɑsi u be bɑ yɔ̃ mi kpuro sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, bɛɛyɑ i ko Bɑɑli sɑnnɑ? Bɛɛyɑ i ko nùn fɑɑbɑ ko? Bɑɑwure wi u nùn mɔru bɑrɑ, u koo ɡbi yɑm mu sere sɑ̃rɑ. Ù n sɑ̃ɑn nɑ Gusunɔ, i de u kɑ tii yinɑ. Domi win sɑ̃ɑ yerɑ bɑ surɑ.
31 Porém Joás disse a todos os que se puseram contra ele: Contendereis vós por Baal? Livrá-lo-eis vós? Qualquer que por ele contender, ainda esta manhã, será morto. Se é deus, que por si mesmo contenda; pois derribaram o seu altar.
32 Sɑɑ dɔmɑ ten diyɑ bɑ Gedeoni sokɑ Yerubɑɑli yèn sɔ̃ Yoɑsi u nɛɛ, bu de Bɑɑli u kɑ tii yinɑ, domi win yɑ̃ku yerɑ bɑ surɑ.
32 Naquele dia, Gideão passou a ser chamado Jerubaal, porque foi dito: Baal contenda contra ele, pois ele derribou o seu altar.
33 Yen biru Mɑdiɑnibɑ kpuro kɑ Amɑlɛkibɑ kɑ bwese ni nu wɑ̃ɑ sɔ̃ɔ yɑri yeru ɡiɑ bɑ mɛnnɑ bɑ Yuudɛni tɔburɑ bɑ ben sɑnsɑni ɡirɑ wɔwɑɔ ye bɑ rɑ soku Yisirɛɛli.
33 E todos os midianitas, e amalequitas, e povos do Oriente se ajuntaram, e passaram, e se acamparam no vale de Jezreel.
34 Mɑ Yinni Gusunɔn Hunde u Gedeoni yɔɔwɑ. Mɑ u kɔbɑ wurɑ u kɑ Abiesɛɛbɑ sokɑ bu nùn swĩi.
34 Então, o Espírito do Senhor revestiu a Gideão, o qual tocou a rebate, e os abiezritas se ajuntaram após dele.
35 Mɑ u Mɑnɑsebɑ kpuro sokusiɑ kɑ Asɛɛbɑ kɑ Sɑbulonibɑ kɑ Nɛfitɑlibɑ. Mɑ be kpuro bɑ nɑ bɑ mɛnnɑ sɑnnu, bɑ nùn swĩi.
35 Enviou mensageiros por toda a tribo de Manassés, que também foi convocada para o seguir; enviou ainda mensageiros a Aser, e a Zebulom, e a Naftali, e saíram para encontrar-se com ele.
36 Yerɑ Gedeoni u Gusunɔ sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ̀ n kɑɑ Isirelibɑ fɑɑbɑ kon nɑ sɑɑ nɛn min di nɡe mɛ ɑ ɡeruɑ, ɑ mɑn yĩreru sɔ̃ɔsio.
36 Disse Gideão a Deus: Se hás de livrar a Israel por meu intermédio, como disseste,
37 Wee, kon yɑ̃ɑ sɑn sini yi temɔ ɑlikɑmɑ soo yerɔ. Ǹ n kuɑ bururu, dirum mù n wɑ̃ɑ yɑ̃ɑ sɑn si tɔnɑ sɔɔ, kpɑ ɑlikɑmɑ soo yee te kpuro tɑ n ɡbere, sɑnɑm mɛ sɔɔrɑ kon ɡiɑ mɑ ɡeemɑ, kɑɑ Isirelibɑ fɑɑbɑ kowɑ sɑɑ nɛn min di nɡe mɛ ɑ ɡeruɑ.
37 eis que eu porei uma porção de lã na eira; se o orvalho estiver somente nela, e seca a terra ao redor, então, conhecerei que hás de livrar Israel por meu intermédio, como disseste.
38 Mɑ n koorɑ mɛ. Sisiru u seewɑ buru buru yellu u yɑ̃ɑ sɑn si ɡɑmɑ mɑ sin nim mu ɡbɛ̃ɛ yoruku yibɑ.
38 E assim sucedeu, porque, ao outro dia, se levantou de madrugada e, apertando a lã, do orvalho dela espremeu uma taça cheia de água.
39 Mɑ Gedeoni u Gusunɔ sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ ku kɑ mɑn mɔru ko, ɑ de n kɑ nun ɡɑri ko nɔn tee teni. Nɑ kĩ ɑ mɑɑ mɑn yĩreru sɔ̃ɔsi kɑ yɑ̃ɑ sɑn si. A de si tɔnɑ su n ɡbere kpɑ ɑlikɑmɑ soo yee te, tɑ n kɑkoru sɑ̃ɑ bɑɑmɑ.
39 Disse mais Gideão: Não se acenda contra mim a tua ira, se ainda falar só esta vez; rogo-te que mais esta vez faça eu a prova com a lã; que só a lã esteja seca, e na terra ao redor haja orvalho.
40 Mɑ Gusunɔ u kuɑ mɛ wɔ̃ku te. Yɑ̃ɑ sɑn si tɔnɑ su ɡbere, mɑ ɑlikɑmɑ soo yee te, tɑ kɑkoru sɑ̃ɑ.
40 E Deus assim o fez naquela noite, pois só a lã estava seca, e sobre a terra ao redor havia orvalho.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.