Juízes 6
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs ACF
1 Yen biru Isirelibɑ bɑ kpɑm kuɑ ye yɑǹ Yinni Gusunɔ dore. Mɑ u bu Mɑdiɑnibɑ nɔmu sɔndiɑ sere wɔ̃ɔ nɔɔbɑ yiru.
1 Porém os filhos de Israel fizeram o que era mau aos olhos do SENHOR; e o SENHOR os deu nas mãos dos midianitas por sete anos.
2 Mɑdiɑni be, bɑ bu dɑm dɔremɔ ɡem ɡem. Yen sɔ̃nɑ Isirelibɑ bɑ dɑ bɑ kuku yenu kuɑ kpee bɑɑbɑ sɔɔ kɑ kpee wɔrusɔ ɡuunun berɑ ɡiɑ.
2 E, prevalecendo a mão dos midianitas sobre Israel, fizeram os filhos de Israel para si, por causa dos midianitas, as covas que estão nos montes, as cavernas e as fortificações.
3 Isirelibɑ bɑ̀ n ben dĩɑnu duurɑ, Mɑdiɑni be, kɑ Amɑlɛkibɑ kɑ bwesenu ɡɑnu sɑɑ sɔ̃ɔ yɑri yerun di, bɑ rɑ nɛwɑ bu bu wɔri.
3 Porque sucedia que, semeando Israel, os midianitas e os amalequitas, e também os do oriente, contra ele subiam.
4 Kpɑ bu ben sɑnsɑni ɡirɑ Isirelibɑn ɡbeɑɔ, bu ben dĩɑ ni kpuro sɑnku sɑnku, bu kɑ dɑ sere Gɑsɑn bɔkuɔ, kpɑ bu mɑɑ ben yɑɑ sɑbenu ɡurɑ. Bɑ ku rɑ bu ɡɑ̃ɑnu derie ni bɑ koo di.
4 E punham-se contra ele em campo, e destruíam os frutos da terra, até chegarem a Gaza; e não deixavam mantimento em Israel, nem ovelhas, nem bois, nem jumentos.
5 Bɑ rɑ nɛwɑ kɑ ben yɑɑ sɑbenu kɑ ben kuu bekuruɡinu bɑ n dɑbi nɡe twee. Be kɑ ben yooyoosu bɑǹ ɡeeru mɔ. Bɑ rɑ nɛwɑ tem mɛ sɔɔ bu kɑ mu sɑnku,
5 Porque subiam com os seus gados e tendas; vinham como gafanhotos, em grande multidão que não se podia contar, nem a eles nem aos seus camelos; e entravam na terra, para a destruir.
6 kpɑ bu Isirelibɑ deri nɔni swɑ̃ɑru sɔɔ. Yerɑ n derɑ Isireli be, bɑ Yinni Gusunɔ nɔɔɡiru sue bɑ nùn sokɑ.
6 Assim Israel empobreceu muito pela presença dos midianitas; então os filhos de Israel clamaram ao Senhor.
7 Sɑnɑm mɛ bɑ nùn sokɑ Mɑdiɑni ben sɔ̃,
7 E sucedeu que, clamando os filhos de Israel ao Senhor por causa dos midianitas,
8 u bu win sɔmɔ ɡoo ɡɔriɑ wi u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑmɛniwɑ Yinni Gusunɔ u ɡeruɑ. U nɛɛ, u bɛɛ yɑrɑmɑ yorun di te i rɑɑ Eɡibitiɡibu diiyɑmmɛ.
8 Enviou o Senhor um profeta aos filhos de Israel, que lhes disse: Assim diz o Senhor Deus de Israel: Do Egito eu vos fiz subir, e vos tirei da casa da servidão;
9 U bɛɛ wɔrɑ ben nɔmɑn di kɑ sere mɑɑ be bɑ bɛɛ dɑm dɔremɔ kpuron nɔmɑn di. Mɑ u be kpuro ɡirɑ bɛɛn wuswɑɑn di. U ben tem mwɑ u bɛɛ wɛ̃.
9 E vos livrei da mão dos egípcios, e da mão de todos quantos vos oprimiam; e os expulsei de diante de vós, e a vós dei a sua terra.
10 U bɛɛ sɔ̃ɔwɑ mɑ wiyɑ Gusunɔ bɛɛn Yinni. Yen sɔ̃, i ku Amɔrebɑn bũnu sɑ̃ bèn temɔ i wɑ̃ɑ. Adɑmɑ iǹ win ɡere mɛm nɔɔwɛ.
10 E vos disse: Eu sou o Senhor vosso Deus; não temais aos deuses dos amorreus, em cuja terra habitais; mas não destes ouvidos à minha voz.
11 Yen biruwɑ Yinni Gusunɔn ɡɔrɑdo u nɑ Ofɑrɑɔ u sinɑ dɑ̃ru ɡɑrun nuurɔ. Dɑ̃ɑ te, tɑ sɑ̃ɑwɑ Yoɑsiɡiru wi u sɑ̃ɑ Abiesɛɛn bweseru. Win bii Gedeoni u ɑlikɑmɑ soomɔ dɑ̃ɑ bii ɡɑmɑ yerɔ Mɑdiɑnibɑ bu ku rɑɑ kɑ nùn wɑ.
11 Então o anjo do Senhor veio, e assentou-se debaixo do carvalho que está em Ofra, que pertencia a Joás, abiezrita; e Gideão, seu filho, estava malhando o trigo no lagar, para o salvar dos midianitas.
12 Mɑ Yinni Gusunɔn ɡɔrɑdo wi, u tii Gedeoni sɔ̃ɔsi, u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, tɑbu durɔ dɑmɡii wunɛ, Yinni Gusunɔ u kɑ nun wɑ̃ɑ.
12 Então o anjo do Senhor lhe apareceu, e lhe disse: O Senhor é contigo, homem valoroso.
13 Gedeoni u nùn wisɑ u nɛɛ, nɛn yinni, Yinni Gusunɔ ù n wɑ̃ɑ kɑ bɛsɛ, mbɑ n kuɑ yenibɑ kpuro yɑ kɑ sun deemɑ. Mbɑn sɔ̃nɑ u ku rɑ mɑɑ sɔm mɑɑmɑɑkiɡiɑ ko ye bɛsɛn bɑɑbɑbɑ bɑ sun sɔ̃ɔwɑ u rɑ rɑɑ ko ye u kɑ bu yɑrɑmɑ Eɡibitin di. Tɛ̃ wee, u sun Mɑdiɑnibɑ nɔmu sɔndiɑ u deri.
13 Mas Gideão lhe respondeu: Ai, Senhor meu, se o Senhor é conosco, por que tudo isto nos sobreveio? E que é feito de todas as suas maravilhas que nossos pais nos contaram, dizendo: Não nos fez o Senhor subir do Egito? Porém agora o Senhor nos desamparou, e nos deu nas mãos dos midianitas.
14 Mɑ Yinni Gusunɔ u nùn mɛɛrɑ u nɛɛ, ɑ doo kɑ wunɛn dɑm kpuro ɑ Isirelibɑ wɔrɑ Mɑdiɑnibɑn nɔmɑn di. Nɛnɑ nɑ nun ɡɔrɑ.
14 Então o Senhor olhou para ele, e disse: Vai nesta tua força, e livrarás a Israel das mãos dos midianitas; porventura não te enviei eu?
15 Gedeoni u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, nɛn yinni, swɑɑ yerɑ̀ kon kpe n kɑ Isirelibɑ fɑɑbɑ ko, domi Mɑnɑsen bweseru sɔɔ, nɛn tɔmbɑ bɑ bwɛ̃ɛbwɛ̃ɛru bo. Nɛnɑ nɑ mɑɑ sɑ̃ɑ yɑ̃kɑbu nɛn bɑɑn yɛnuɔ.
15 E ele lhe disse: Ai, Senhor meu, com que livrarei a Israel? Eis que a minha família é a mais pobre em Manassés, e eu o menor na casa de meu pai.
16 Yinni Gusunɔ u nùn wisɑ u nɛɛ, kɑ mɛ, ko nɑ n kɑ nun wɑ̃ɑ. Mɑdiɑnibɑn dɑm mu koo ko nɡe tɔn turoɡim kpɑ ɑ bu sɛ̃suku.
16 E o Senhor lhe disse: Porquanto eu hei de ser contigo, tu ferirás aos midianitas como se fossem um só homem.
17 Gedeoni u nɛɛ, ɑ̀ n kɑ mɑn nɔnu ɡeu mɛɛrɑn nɑ, ɑ mɑn yĩreru ɡɑru sɔ̃ɔsio te tɑ ɡerumɔ mɑ wunɛ Gusunɔwɑ ɑ kɑ mɑn ɡɑri mɔ̀.
17 E ele disse: Se agora tenho achado graça aos teus olhos, dá-me um sinal de que és tu que falas comigo.
18 Nɑ nun kɑnɑmɔ ɑ ku doonɑ minin di sere n kɑ wurɑmɑ wunɛn mi kɑ nɛn kɛ̃ru kpɑ n nun tu wɛ̃.
18 Rogo-te que daqui não te apartes, até que eu volte e traga o meu presente, e o ponha perante ti. E disse: Eu esperarei até que voltes.
19 Ye Gedeoni u dɑ yɛnuɔ u boo buu ɡo u ɡu sɑwɑ mɑ u som suɑ kilo tɛnɑɡim u kɑ pɛ̃ɛ kuɑ ye yɑǹ seeyɑtiɑ mɔ. U yɑɑ ye doke bireru sɔɔ, mɑ u kpee tɔm doke wekeru sɔɔ u kɑ nɑ u nùn ye kpuro yiiyɑ dɑ̃ɑ ten nuurɔ.
19 E entrou Gideão e preparou um cabrito e pães ázimos de um efa de farinha; a carne pôs num cesto e o caldo pôs numa panela; e trouxe-lho até debaixo do carvalho, e lho ofereceu.
20 Gɔrɑdo wi, u nɛɛ, ɑ yɑɑ ye kɑ pɛ̃ɛ ye suo ɑ sɔndi kpee tenin wɔllɔ kpɑ ɑ kpee tɔm mɛ wisi yen wɔllɔ.
20 Porém o anjo de Deus lhe disse: Toma a carne e os pães ázimos, e põe-nos sobre esta penha e derrama-lhe o caldo. E assim fez.
21 Gɔrɑdo wi, u yɑɑ ye kɑ pɛ̃ɛ ye bɑbɑ kɑ win dɛkɑ ye u nɛnin sɛ̃ru. Mɑ dɔ̃ɔ u yɑrimɑ kpee ten min di u yɑɑ ye kɑ pɛ̃ɛ ye mwɑ. Yerɑ Gedeoni u ɡɔrɑdo wi biɑ.
21 E o anjo do Senhor estendeu a ponta do cajado, que estava na sua mão, e tocou a carne e os pães ázimos; então subiu o fogo da penha, e consumiu a carne e os pães ázimos; e o anjo do Senhor desapareceu de seus olhos.
22 Sɑɑ yerɑ u tubɑ mɑ Yinni Gusunɔn ɡɔrɑdowɑ mɑ u nɛɛ, Yinni Gusunɔ, nɑ kɑm kuɑ, domi nɑ wunɛn ɡɔrɑdo wɑ nɔni kɑ nɔni.
22 Então viu Gideão que era o anjo do SENHOR e disse: Ah, Senhor DEUS, pois vi o anjo do SENHOR face a face.
23 Adɑmɑ Yinni Gusunɔ u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ wunɛn lɑɑkɑri kpĩiyɔ, ɑ ku bɛrum ko, ɑǹ ɡbimɔ.
23 Porém o Senhor lhe disse: Paz seja contigo; não temas; não morrerás.
24 Mɑ Gedeoni u nùn yɑ̃ku yeru bɑniɑ mi, mɑ u tu yĩsiru kɑ̃, Yinni Gusunɔ u rɑ bɔri yɛndu wɛ̃. Yɑ̃ku yee te, tɑ wɑ̃ɑ mi sere kɑ ɡisɔ Ofɑrɑɔ Abiesɛɛbɑn temɔ.
24 Então Gideão edificou ali um altar ao SENHOR, e chamou-lhe: O SENHOR É PAZ; e ainda até o dia de hoje está em Ofra dos abiezritas.
25 Wɔ̃ku tee te sɔɔrɑ Yinni Gusunɔ u mɑɑ Gedeoni sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ wunɛn bɑɑn nɑɑ kinɛru suo kɑ nɑɑ kinɛru ɡɑru te tɑ wɔ̃ɔ nɔɔbɑ yiru mɔ, kpɑ ɑ bũu wi bɑ mɔ̀ Bɑɑlin sɑ̃ɑ yee te surɑ te wunɛn bɑɑ u mɔ mi, kpɑ ɑ ten bũu dɑ̃ɑ te tɑ ɡire mi wukɑ.
25 E aconteceu naquela mesma noite, que o Senhor lhe disse: Toma o boi que pertence a teu pai, a saber, o segundo boi de sete anos, e derruba o altar de Baal, que é de teu pai; e corta o bosque que está ao pé dele.
26 Kpee tenin wɔllɔwɑ kɑɑ mɑn yɑ̃ku yeru bɑniɑ nɡe mɛ bɑ rɑ ko, kpɑ ɑ nɑɑ kinɛru yiruse te suɑ ɑ kɑ yɑ̃ku dɔ̃ɔ mwɑɑrɑruɡiru ko kɑ bũu dɑ̃ɑ te ɑ wukɑ mi.
26 E edifica ao Senhor teu Deus um altar no cume deste lugar forte, num lugar conveniente; e toma o segundo boi, e o oferecerás em holocausto com a lenha que cortares do bosque.
27 Mɑ Gedeoni u tɔmbu wɔkuru ɡɔsɑ win sɔm kowobu sɔɔ u dɑ u kuɑ ye Yinni Gusunɔ u nùn yiire. Adɑmɑ yèn sɔ̃ u win bɑɑn yɛnuɡibu kɑ wuuɡibun bɛrum mɔ, uǹ ye kue sɔ̃ɔ sɔɔ. Wɔ̃kurɑ u ye kuɑ.
27 Então Gideão tomou dez homens dentre os seus servos, e fez como o Senhor lhe dissera; e sucedeu que, temendo ele a casa de seu pai, e os homens daquela cidade, não o fez de dia, mas fê-lo de noite.
28 Ye wuuɡibɑ seewɑ buru buru yellu, bɑ wɑ wee, bɑ bũu wi bɑ mɔ̀ Bɑɑlin yɑ̃ku yeru surɑ, mɑ bɑ ten bũu dɑ̃ru wukɑ, mɑ bɑ nɑɑ kinɛru yiruse te ɡo bɑ kɑ yɑ̃ku dɔ̃ɔ mwɑɑrɑruɡiru kuɑ sɑ̃ɑ yee kpɑɑ te bɑ ɡirɑ mi sɔɔ.
28 Levantando-se, pois, os homens daquela cidade, de madrugada, eis que estava o altar de Baal derrubado, e o bosque estava ao pé dele, cortado; e o segundo boi oferecido no altar que fora edificado.
29 Yerɑ bɑ bikiɑnɑmɔ bɑ mɔ̀, wɑrɑ u yɑbu ye kuɑ.
29 E uns aos outros disseram: Quem fez esta coisa? E, esquadrinhando, e inquirindo, disseram: Gideão, o filho de Joás, fez esta coisa.
30 Mɑ bɑ Yoɑsi sɔ̃ɔwɑ bɑ nɛɛ, ɑ wunɛn bii yɑrɑmɑ su nùn ɡo, domi u bũu wi bɑ mɔ̀ Bɑɑlin yɑ̃ku yeru surɑ, u mɑɑ ten bũu dɑ̃ru wukɑ.
30 Então os homens daquela cidade disseram a Joás: Tira para fora a teu filho; para que morra; pois derribou o altar de Baal, e cortou o bosque que estava ao pé dele.
31 Yoɑsi u be bɑ yɔ̃ mi kpuro sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, bɛɛyɑ i ko Bɑɑli sɑnnɑ? Bɛɛyɑ i ko nùn fɑɑbɑ ko? Bɑɑwure wi u nùn mɔru bɑrɑ, u koo ɡbi yɑm mu sere sɑ̃rɑ. Ù n sɑ̃ɑn nɑ Gusunɔ, i de u kɑ tii yinɑ. Domi win sɑ̃ɑ yerɑ bɑ surɑ.
31 Porém Joás disse a todos os que se puseram contra ele: Contendereis vós por Baal? Livrá-lo-eis vós? Qualquer que por ele contender ainda esta manhã será morto; se é deus, por si mesmo contenda; pois derrubaram o seu altar.
32 Sɑɑ dɔmɑ ten diyɑ bɑ Gedeoni sokɑ Yerubɑɑli yèn sɔ̃ Yoɑsi u nɛɛ, bu de Bɑɑli u kɑ tii yinɑ, domi win yɑ̃ku yerɑ bɑ surɑ.
32 Por isso naquele dia lhe chamaram Jerubaal, dizendo: Baal contenda contra ele, pois derrubou o seu altar.
33 Yen biru Mɑdiɑnibɑ kpuro kɑ Amɑlɛkibɑ kɑ bwese ni nu wɑ̃ɑ sɔ̃ɔ yɑri yeru ɡiɑ bɑ mɛnnɑ bɑ Yuudɛni tɔburɑ bɑ ben sɑnsɑni ɡirɑ wɔwɑɔ ye bɑ rɑ soku Yisirɛɛli.
33 E todos os midianitas e amalequitas, e os filhos do oriente se ajuntaram, e passaram, e acamparam no vale de Jizreel.
34 Mɑ Yinni Gusunɔn Hunde u Gedeoni yɔɔwɑ. Mɑ u kɔbɑ wurɑ u kɑ Abiesɛɛbɑ sokɑ bu nùn swĩi.
34 Então o Espírito do SENHOR revestiu a Gideão, o qual tocou a buzina, e os abiezritas se ajuntaram após ele.
35 Mɑ u Mɑnɑsebɑ kpuro sokusiɑ kɑ Asɛɛbɑ kɑ Sɑbulonibɑ kɑ Nɛfitɑlibɑ. Mɑ be kpuro bɑ nɑ bɑ mɛnnɑ sɑnnu, bɑ nùn swĩi.
35 E enviou mensageiros por toda a tribo de Manassés, que também se ajuntou após ele; também enviou mensageiros a Aser, e a Zebulom, e a Naftali, que saíram-lhe ao encontro.
36 Yerɑ Gedeoni u Gusunɔ sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ̀ n kɑɑ Isirelibɑ fɑɑbɑ kon nɑ sɑɑ nɛn min di nɡe mɛ ɑ ɡeruɑ, ɑ mɑn yĩreru sɔ̃ɔsio.
36 E disse Gideão a Deus: Se hás de livrar a Israel por minha mão, como disseste,
37 Wee, kon yɑ̃ɑ sɑn sini yi temɔ ɑlikɑmɑ soo yerɔ. Ǹ n kuɑ bururu, dirum mù n wɑ̃ɑ yɑ̃ɑ sɑn si tɔnɑ sɔɔ, kpɑ ɑlikɑmɑ soo yee te kpuro tɑ n ɡbere, sɑnɑm mɛ sɔɔrɑ kon ɡiɑ mɑ ɡeemɑ, kɑɑ Isirelibɑ fɑɑbɑ kowɑ sɑɑ nɛn min di nɡe mɛ ɑ ɡeruɑ.
37 Eis que eu porei um velo de lã na eira; se o orvalho estiver somente no velo, e toda a terra ficar seca, então conhecerei que hás de livrar a Israel por minha mão, como disseste.
38 Mɑ n koorɑ mɛ. Sisiru u seewɑ buru buru yellu u yɑ̃ɑ sɑn si ɡɑmɑ mɑ sin nim mu ɡbɛ̃ɛ yoruku yibɑ.
38 E assim sucedeu; porque no outro dia se levantou de madrugada, e apertou o velo; e do orvalho que espremeu do velo, encheu uma taça de água.
39 Mɑ Gedeoni u Gusunɔ sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ ku kɑ mɑn mɔru ko, ɑ de n kɑ nun ɡɑri ko nɔn tee teni. Nɑ kĩ ɑ mɑɑ mɑn yĩreru sɔ̃ɔsi kɑ yɑ̃ɑ sɑn si. A de si tɔnɑ su n ɡbere kpɑ ɑlikɑmɑ soo yee te, tɑ n kɑkoru sɑ̃ɑ bɑɑmɑ.
39 E disse Gideão a Deus: Não se acenda contra mim a tua ira, se ainda falar só esta vez; rogo-te que só esta vez faça a prova com o velo; rogo-te que só o velo fique seco, e em toda a terra haja o orvalho.
40 Mɑ Gusunɔ u kuɑ mɛ wɔ̃ku te. Yɑ̃ɑ sɑn si tɔnɑ su ɡbere, mɑ ɑlikɑmɑ soo yee te, tɑ kɑkoru sɑ̃ɑ.
40 E Deus assim fez naquela noite; pois só o velo ficou seco, e sobre toda a terra havia orvalho.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.