Juízes 11
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs BKJ
1 Durɔ ɡoo u wɑ̃ɑ Gɑlɑdi mi, win yĩsirɑ Yɛfite. Durɔ wi, tɑbu durɔn tiiwɑ. Gɑlɑdiwɑ u nùn mɑrɑ kɑ kurɔ tɑnɔ ɡoo.
1 Ora, Jefté, o gileadita, era um homem poderoso e valente, e ele era filho de uma prostituta; e Gileade gerou Jefté.
2 Gɑlɑdi wi, u mɑɑ bibu ɡɑbu mɑrɑ kɑ win kurɔ. Sɑnɑm mɛ bii be, bɑ kpɛ̃ɑ bɑ Yɛfite ɡirɑ win tundon yɛnun di bɑ nɛɛ, uǹ tundon tubi dimɔ domi u sɑ̃ɑwɑ kurɔ tɑnɔ bii.
2 E a mulher de Gileade deu-lhe à luz filhos; os filhos da sua mulher cresceram, e eles expulsaram Jefté, e lhe disseram: Tu não herdarás a casa do nosso pai; pois tu és filho de uma mulher estranha.
3 Mɑ Yɛfite u win tundo turosi be dukɑ suuri, u dɑ u wɑ̃ɑ Tobuɔ. Mɑ u ɡɑru koo sɑribɑ mɛnnɑ u kɑ tɔmbu wɔrɑɑ dɑɑmɔ.
3 Então Jefté fugiu dos seus irmãos, e habitou na terra de Tobe; e ali estavam reunidos com Jefté homens vãos, e eles saíram com ele.
4 Yen biru Amɔnibɑ bɑ Isirelibɑ wɔri.
4 E sucedeu que, com o passar do tempo, os filhos de Amom perpetraram guerra contra Israel.
5 Sɑnɑm mɛ tɑbu swĩɑ, yerɑ Isirelibɑn ɡuro ɡurobu be bɑ wɑ̃ɑ Gɑlɑdiɔ bɑ dɑ bɑ Yɛfite deemɑ Tobu mi.
5 E assim foi que, quando os filhos de Amom perpetraram guerra contra Israel, os anciãos de Gileade foram retirar Jefté da terra de Tobe;
6 Bɑ nɛɛ, ɑ nɑ ɑ ko bɛsɛn kpɑro su kɑ Amɔnibɑ wɔri.
6 e eles disseram a Jefté: Vem e sê o nosso capitão, para que possamos lutar contra os filhos de Amom.
7 Yerɑ u ɡuro ɡuro be sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, nɛ wi nɑ sɑ̃ɑ bɛɛn yibɛrɛ? N ǹ bɛɛ i mɑn ɡirɑ sɑɑ nɛn tundon yɛnun di? Yèn sɔ̃ i wɑ̃ɑ wɑhɑlɑ sɔɔ, n ǹ yen sɔ̃nɑ i mɑn somiru kɑnɑmɔ?
7 E Jefté disse aos anciãos de Gileade: Não me odiastes, e não me expulsastes da casa do meu pai? E por que agora vindes até mim, agora quando estais em aflição?
8 Mɑ Gɑlɑdiɡii be, bɑ nùn wisɑ bɑ nɛɛ, ɡeemɑ, yen sɔ̃nɑ sɑ nɑ wunɛn mi, ɑ sun kpɑrɑ su kɑ Amɔnibɑ tɑbu ko. Yen biru kpɑ ɑ n sɑ̃ɑ bɛsɛn kpɑro, bɛsɛ be sɑ wɑ̃ɑ Gɑlɑdin berɑ mi.
8 E os anciãos de Gileade disseram a Jefté: Por isso, voltamo-nos para ti agora, para que possas ir conosco, e lutar contra os filhos de Amom, e ser o nosso cabeça sobre todos os habitantes de Gileade.
9 Yɛfite u bu wisɑ u nɛɛ, ì n kɑ mɑn dɑ sɑ Amɔnibɑ tɑbu wɔri, mɑ Yinni Gusunɔ u derɑ sɑ bu kɑmiɑ, nɛnɑ kon ko bɛɛn kpɑro kɑ ɡem?
9 E Jefté disse aos anciãos de Gileade: Se vós me trouxerdes de volta para casa para lutar contra os filhos de Amom, e o SENHOR os entregar diante de mim, serei eu o vosso cabeça?
10 Mɑ tɔn be, bɑ nùn wisɑ bɑ nɛɛ, Yinni Gusunɔwɑ ko n sɑ̃ɑ bɛsɛn seedɑ sɑ̀ kun kue ye sɑ ɡeruɑ.
10 E os anciãos de Gileade disseram a Jefté: O SENHOR seja testemunha entre nós, se não procedermos de acordo com as tuas palavras.
11 Yerɑ Yɛfite u kɑ bu dɑ, mɑ bɑ nùn kuɑ ben kpɑro. Sɑɑ ye sɔɔrɑ u win ɡɑri yi kpuro Yinni Gusunɔ sɑɑriɑ Misipɑɔ.
11 Então Jefté foi com os anciãos de Gileade, e o povo fez dele o cabeça e capitão sobre eles; e Jefté declarou todas as suas palavras diante do SENHOR em Mispá.
12 Yerɑ Yɛfite u Amɔnibɑn sinɑ boko ɡɔriɑ u nɛɛ, mbɑ n sun mɔɔsinɛ nɛ kɑ wunɛ, ɑ kɑ nɛn tem tɑbu wɔrimɔ.
12 E Jefté enviou mensageiros até o rei dos filhos de Amom, dizendo: O que tens tu para fazer comigo, que viestes contra mim para lutar na minha terra?
13 Mɑ sinɑ boko wi, u nùn wisɑ u nɛɛ, sɑnɑm mɛ Isirelibɑ bɑ wee Eɡibitin di, bɑ nɛn tem mwɑ sɑɑ dɑɑ te bɑ mɔ̀ Aɑnɔɔn di n kɑ ɡirɑri dɑɑ te bɑ mɔ̀ Yɑbɔkuɔ kɑ Yuudɛnin wɔwɑɔ. Yen sɔ̃, i sun bɛsɛn tem wesio kɑ bɛɛn tii. Ì n kuɑ mɛ, sɑnnɔ mɑɑ sɑri.
13 E o rei dos filhos de Amom respondeu aos mensageiros de Jefté: Como Israel tomou a minha terra, quando subiu do Egito, desde Arnom até o Jaboque, e até o Jordão; agora, portanto, restitui aquelas terras novamente de modo pacífico.
14 Yerɑ Yɛfite u mɑɑ sunɔ wi ɡɔriɑ u nɛɛ,
14 E Jefté enviou mensageiros, novamente, ao rei dos filhos de Amom;
15 Isirelibɑ bɑǹ Mɔɑbubɑn tem kɑ Amɔnibɑn tem mwɛ.
15 e lhe disse: Assim diz Jefté: Israel não tomou a terra de Moabe, nem a terra dos filhos de Amom;
16 Geemɑ, sɑnɑm mɛ bɑ wee Eɡibitin di, bɑ ɡbɑburu sɑrɑ mɑ bɑ nim wɔ̃ku ɡe bɑ mɔ̀ Nɑɑ yɑri tɔburɑ. Yen biru bɑ dɑ Kɑdɛsiɔ.
16 mas quando Israel subiu do Egito, e caminhou através do deserto até o Mar Vermelho, e chegou a Cades;
17 Sɑɑ min diyɑ bɑ Edɔmun sunɔ ɡɔriɑ bɑ nɛɛ, u de bu win tem sɑrɑ bu dɑ wuswɑɑɔ Kɑnɑnin temɔ. Adɑmɑ u yinɑ mɑm mɑm. Mɛyɑ bɑ mɑɑ Mɔɑbun sunɔ ɡɔriɑ. Yerɑ win tii, u mɑɑ yinɑ. Mɑ Isirelibɑ bɑ sinɑ Kɑdɛsi mi.
17 então Israel enviou mensageiros ao rei de Edom, dizendo: Deixa-me, rogo-te, passar através da tua terra; mas o rei de Edom não quis dar ouvidos. E, de modo semelhante, eles enviaram ao rei de Moabe; mas ele não quis consentir; e Israel permaneceu em Cades.
18 Yen biruwɑ bɑ seewɑ Kɑdɛsin min di bɑ ɡbɑburun swɑɑ mwɑ bɑ Mɔɑbubɑ kɑ Edɔmubɑn tem sɛ̃ɛnɑ sere bɑ kɑ turɑ Mɔɑbu ben tem sɔ̃ɔ yɑri yerɔ. Mɑ bɑ ben sɑnsɑni ɡirɑ dɑɑ te bɑ mɔ̀ Aɑnɔɔn bɔkuɔ mi Mɔɑbubɑn tem mu nɔɔ yɔ̃rɑ.
18 Depois, eles seguiram através do deserto, e circundaram a terra de Edom, e a terra de Moabe, e vieram pelo lado leste da terra de Moabe, e acamparam no outro lado de Arnom, mas não entraram no limite de Moabe; pois Arnom era o limite de Moabe.
19 Sɑɑ min diyɑ bɑ mɑɑ Sihoni, Amɔrebɑn sinɑ boko ɡɔriɑ wi u wɑ̃ɑ Hɛsiboniɔ bɑ nɛɛ, u de bu sɑrɑ win temɔ bu doonɑ Kɑnɑnin tem ɡiɑ.
19 E Israel enviou mensageiros até Seom, rei dos amorreus, o rei de Hesbom; e Israel lhe disse: Deixa-nos passar, rogamos-te, através da tua terra para o meu lugar.
20 Adɑmɑ Sihoni uǹ Isirelibɑ nɑɑnɛ kue u sere de bu sɑrɑ win temɔ. Mɑ u win tɑbu kowobu kpuro mɛnnɑ bɑ ben sɑnsɑni ɡirɑ Yɑhɑsiɔ. Mɑ bɑ kɑ Isirelibɑ tɑbu kuɑ.
20 Porém, Seom não confiou que Israel passasse através do seu termo; mas Seom reuniu todo o seu povo, e acampou em Jaza, e lutou contra Israel.
21 Yerɑ Yinni Gusunɔ u Sihoni kɑ win tɔmbu kpuro Isirelibɑ nɔmu bɛriɑ. Mɑ Isirelibɑ bɑ bu ɡo ɡo bɑ kɑmiɑ bɑ tem mɛ kpuro mwɑ.
21 E o SENHOR Deus de Israel entregou Seom e todo o seu povo na mão de Israel, e eles os feriram; assim Israel possuiu toda a terra dos amorreus, os habitantes daquela região.
22 Bɑ mwɑwɑ sɑɑ dɑɑ te bɑ mɔ̀ Aɑnɔɔn di n kɑ ɡirɑri dɑɑ te bɑ mɔ̀ Yɑbɔkuɔ. Sɑɑ mɑɑ ɡbɑburun di te tɑ wɑ̃ɑ sɔ̃ɔ yɑri yerɔ n kɑ ɡirɑri Yuudɛniɔ.
22 E eles possuíram todos os termos dos amorreus, desde o Arnom até o Jaboque, e desde o deserto até o Jordão.
23 Wee tɛ̃ Gusunɔ, bɛsɛ Isirelibɑn Yinni u Amɔrebɑn tem mɛ mwɑ u sun wɛ̃. Yerɑ ɑ kĩ ɑ mɑɑ sun mu mwɑɑri?
23 Então o SENHOR Deus de Israel desapropriou os amorreus diante do seu povo, Israel, e deverias tu possuí-lo?
24 Tem mɛ wunɛn bũu Kemɔsi u nun wɛ̃, ɑǹ mu nɛni wunɛ ro? Ǹ n mɛn nɑ, sɑ ko mɑɑ tem mɛ Gusunɔ bɛsɛn Yinni u sun wɛ̃ nɛnɛwɑ.
24 Não possuirás tu aquilo que o teu deus, Quemós, dá-te para possuirdes? Portanto, todos aqueles que, de diante de nós, o SENHOR nosso Deus expulsar, nós os possuiremos.
25 Bɑɑ Bɑlɑki Siporin bii, Mɔɑbubɑn sunɔ wi u dɑm bɑkɑm mɔ, uǹ wure u kɑ sun sikirinɑ u sere nɛɛ, u koo sun tɑbu wɔri. Wunɛ ɑ nùn dɑm kerewɑ?
25 E, agora, és tu melhor do que Balaque, o filho de Zipor, rei de Moabe? Será que ele já pelejou contra Israel, ou já lutou contra eles,
26 Wee yen wɔ̃ɔ ɡoobɑ wunɔbuwɑ (300) mini ye Isirelibɑ bɑ kɑ wɑ̃ɑ Hɛsiboniɔ kɑ Aroɛɛɔ kɑ sere wuu si su wɑ̃ɑ mi kpuro kɑ si su wɑ̃ɑ dɑɑ te bɑ mɔ̀ Aɑnɔɔn bɔkuɔ. Mbɑn sɔ̃nɑ iǹ bu tem mɛ mwɑɑri sɑɑ sɑɑ yen di.
26 enquanto Israel habitou em Hesbom e suas cidades, e em Aroer e as suas aldeias, e em todas as cidades que estão ao longo dos termos de Arnom, trezentos anos? Portanto, por que vós não as recuperastes durante aquele tempo?
27 Sinɑ boko, n ǹ nɛ nɑ torɑ, wunɑ ɑ torɑ. Domi wunɑ ɑ ɡbiɑ ɑ sun tɑbu wɔrimɑ. Yen sɔ̃nɑ Yinni Gusunɔ wi u rɑ tɔmbu sirie u sun siriɑ ɡisɔ bɛsɛ kɑ bɛɛ.
27 Por isso, eu não pequei contra ti, mas tu me fazes mal ao guerrear contra mim; o SENHOR, que é juiz, julgue neste dia entre os filhos de Israel e os filhos de Amom.
28 Adɑmɑ Amɔnibɑn sinɑ boko wi, uǹ Yɛfiten ɡɑri wure.
28 Todavia, o rei dos filhos de Amom não atentou para as palavras de Jefté, que ele lhe enviou.
29 Yerɑ Yinni Gusunɔn Hunde u Yɛfite yɔɔwɑ. Mɑ u Mɑnɑsen tem sɑrɑ u dɑ Misipɑɔ Gɑlɑdin temɔ. Min diyɑ u mɑɑ dɑ Amɔnibɑn temɔ.
29 Então, o Espírito do SENHOR veio sobre Jefté, e ele atravessou Gileade, e Manassés, e atravessou Mispá de Gileade, e de Mispá de Gileade, ele atravessou até os filhos de Amom.
30 Miyɑ u Yinni Gusunɔ nɔɔ mwɛɛ teni kuɑ u nɛɛ, Yinni, ɑ̀ n mɑn Amɔnibɑ nɔmu bɛriɑ,
30 E Jefté fez um voto ao SENHOR, e disse: Se tu, sem falta, entregares os filhos de Amom nas minhas mãos,
31 mɑ nɑ bu kɑmiɑ nɑ wee, tɔnu wi nɑ ɡbiɑ nɑ kɑ yinnɑ, wiyɑ kon mwɑ n kɑ nun yɑ̃ku dɔ̃ɔ mwɑɑrɑruɡiru kuɑ.
31 então será que, o que quer que saia das portas da minha casa para me encontrar, quando eu retornar em paz dos filhos de Amom, certamente será do SENHOR, e eu oferecerei como oferta queimada.
32 Min diyɑ u seewɑ u dɑ Amɔnibɑn temɔ u kɑ bu tɑbu ko. Mɑ Yinni Gusunɔ u mɑɑ nùn bu nɔmu bɛriɑ.
32 Assim Jefté atravessou até os filhos de Amom para lutar contra eles; e o SENHOR os entregou nas suas mãos.
33 Mɑ u bu kɑmiɑ u nɑsɑrɑ suɑ u ben wusu yɛndu mwɑ si su wɑ̃ɑ Aroɛɛn di n kɑ dɑ Minitiɔ sere kɑ Abɛli Kerɑmimuɔ. Mɑ Gusunɔ u derɑ Isirelibɑ bɑ bu tɑɑre mɑm mɑm.
33 E ele os feriu desde Aroer, até chegarem a Minite, vinte cidades, e até a planície dos vinhedos, com um massacre mui grande. Assim os filhos de Amom foram subjugados diante dos filhos de Israel.
34 Sɑnɑm mɛ Yɛfite u ɡɔsirɔ win wuuɔ, Misipɑɔ, yerɑ win bii wɔndiɑ u yɑrimɑ u nùn sennɔ wee, u bɑrɑ kpɑ̃ru soomɔ u yɑɑmɔ. N deemɑ bii wɔndiɑ wi turowɑ u mɑrɑ. Uǹ mɑɑ bii ɡoo mɔ.
34 E Jefté veio a Mispá, até a sua casa, e eis que a sua filha saiu para encontrá-lo com adufes e com danças; e ela era a sua única filha; além dela, ele não tinha nenhum outro filho ou filha.
35 Sɑnɑm mɛ u bii wi wɑ, yerɑ u win tiin yɑberu nɛnuɑ u kɑrɑnɑ nuku sɑnkirɑnun sɔ̃, u nɔɔɡiru suɑ u nɛɛ, nɛn bii, nuku sɑnkirɑ bɑkɑnu sɔɔrɑ ɑ mɑn doke mi. Domi nɑ Yinni Gusunɔ nɔɔ mwɛɛru kuɑ. Tɑǹ mɑɑ kɔbiɑrɔ.
35 E sucedeu que, quando ele a viu, rasgou as suas vestes, e disse: Ai, filha minha! Tu me colocaste muito para baixo, e tu és uma daquelas que me aflige; pois abri a minha boca para o SENHOR, e não posso voltar atrás.
36 Mɑ bii wɔndiɑ wi, u win tundo wisɑ u nɛɛ, ɑ̀ n Yinni Gusunɔ nɔɔ mwɛɛru kuɑ, ɑ kɑ mɑn koowo kpuro nɡe mɛ ɑ ɡeruɑ domi u derɑ ɑ Amɔnibɑ be bɑ sɑ̃ɑ wunɛn yibɛrɛbɑ mɔru kɔsiɑ.
36 E ela disse a ele: Meu pai, se tu abriste a tua boca para o SENHOR, faz comigo segundo aquilo que procedeu da tua boca; tanto mais que o SENHOR fez vingança por ti contra os teus inimigos, os filhos de Amom.
37 Adɑmɑ ɑ mɑn suru yiru kɛ̃ɛyɔ ɡinɑ kpɑ n dɑ ɡuunu wɔllɔ kɑ nɛn wɔndiɑ kpɑɑsibu su wuri ko mi, yèn sɔ̃ nɑǹ durɔ sue nɑ kɑ ɡbiɔ.
37 E ela disse ao seu pai: Que isto seja feito a mim; deixa-me a sós por dois meses, para que eu possa subir e descer os montes, e lamentar pela minha virgindade: eu e as minhas companheiras.
38 Mɑ Yɛfite u nùn suru yiru ye kɑ̃. U dɑ ɡuunu wɔllu mi, kɑ win wɔndiɑ kpɑɑsibu bɑ wuri kuɑ.
38 E ele disse: Vai. E ele a despediu por dois meses; e ela foi com as suas companheiras, e lamentou pela sua virgindade sobre os montes.
39 Ye suru yiru ye, yɑ yibɑ, u dɑ u win tundo deemɑ. Mɑ tundo u kɑ nùn yɑ̃ku te kuɑ, tèn nɔɔ mwɛɛru u Yinni Gusunɔ kuɑ. Nɡe mɛyɑ wɔndiɑ wi, u kɑ ɡu, uǹ durɔ sue. Sɑɑ dɔmɑ ten diyɑ bɑ woro teni yi Isireliɔ.
39 E sucedeu que, ao final de dois meses, ela retornou ao seu pai, que fez com ela segundo o seu voto que havia feito; e ela não conheceu homem algum. E tornou-se um costume em Israel,
40 Wɔ̃ɔ bɑɑɡere Isirelibɑn tɔn kurɔbu bɑ rɑ yɑriwɑ wuun di bu dɑ bu Yɛfite Gɑlɑdiɡiin bii wɔndiɑ wi swĩiyɑ sɔ̃ɔ nnɛ.
40 que as filhas de Israel saíssem anualmente para lamentar a filha de Jefté, o gileadita, quatro dias por ano.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.