Josué 9

Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 — ausente —
1 À notícia de tais acontecimentos, todos os reis de além do Jordão, da montanha e da planície, do litoral do mar Grande defronte do Líbano, os hiteus, os amorreus, os cananeus, os ferezeus,
2 — ausente —
2 os heveus e os jebuseus coligaram-se para combater Josué e Israel.
3 Adɑmɑ ye Gɑbɑoniɡibu be bɑ sɑ̃ɑ Hefibɑ bɑ mɑɑ nuɑ ye Yosue u Yerikoɡibu kɑ Ayiɡibu kuɑ,
3 Mas os habitantes de Gabaon, sabendo o que Josué tinha feito a Jericó e a Hai, usaram de astúcia.
4 — ausente —
4 Puseram-se a caminho, munidos de provisões, seus jumentos carregados de sacos velhos, e odres de vinho rotos e recosidos.
5 — ausente —
5 Levavam nos pés calçado muito velho e remendado, vestiam-se de roupas muito usadas, e o pão de suas provisões estava seco e estragado.
6 Mɑ bɑ dɑ bɑ Yosue kɑ Isirelibɑ deemɑ Giliɡɑliɔ bɑ nɛɛ, sɑɑ tontonden diyɑ sɑ wee su kɑ bɛɛ ɑrukɑwɑni bɔke.
6 Foram assim ter com Josué no acampamento de Gálgala, e disseram-lhe, bem como a todo o Israel: Viemos de uma terra longínqua; fazei aliança conosco.
7 Mɑ Isirelibɑ bɑ bu wisɑ bɑ nɛɛ, sɔrɔkudo i wɑ̃ɑwɑ bɛsɛn turuku mini, sɑ ǹ kpɛ̃ su kɑ bɛɛ ɑrukɑwɑni bɔke.
7 Os israelitas responderam: Talvez habiteis perto de nós; como, pois, poderíamos fazer aliança convosco?
8 Mɑ bɑ Yosue wisɑ bɑ nɛɛ, sɑ wurɑ su ko wunɛn sɔm kowobu.
8 Mas eles disseram a Josué: Somos teus servos. Josué disse-lhes: Quem sois vós? De onde vindes? Eles responderam-lhe:
9 Mɑ bɑ nùn wisɑ bɑ nɛɛ, bɛsɛ wunɛn bwɑ̃ɑbu sɑ weewɑ sɑɑ tontonden di yèn sɔ̃ sɑ Gusunɔ wunɛn Yinnin bɑɑru nuɑ kɑ mɑɑmɑɑki ye u kuɑ Eɡibitiɔ,
9 Teus servos vêm de uma terra muito distante por causa do nome do Senhor, teu Deus; pois ouvimos falar dele e de tudo o que fez no Egito,
10 kɑ nɡe mɛ u Amɔrebɑn sinɑmbu yiru ye kuɑ, be bɑ wɑ̃ɑ Yuudɛnin sɔ̃ɔ yɑri yeru ɡiɑ. Beyɑ Sihoni, Hɛsibonin sunɔ, kɑ Oɡu, Bɑsɑnin sunɔ wi u wɑ̃ɑ Asitɑrɔtuɔ.
10 e de como tratou os dois reis dos amorreus além do Jordão, Seon, rei de Hesebon e Og, rei de Basã, que moravam em Astarot.
11 Ye sɑ mɑɑ seewɑ bɛsɛn wuun bukurobu kɑ be bɑ tie bɑ sun kirɔ kuɑ bɑ nɛɛ, su dĩɑnu kusenu koowo swɑɑn sɔ̃ kpɑ su nɑ su bɛɛ deemɑ su bɛɛ bikiɑ i kɑ sun ɑrukɑwɑni bɔke kpɑ sɑ n bɛɛ sɑ̃ɑmɔ.
11 Por isso, nossos anciãos e todos os habitantes de nossa terra nos disseram: tomai convosco provisões para o caminho, ide ao seu encontro e dizei-lhes: somos vossos servos; fazei aliança conosco.
12 Bɛɛn tii i wɑ nɡe mɛ bɛsɛn pɛ̃ɛ ye, yɑ ɡbere yɑ bukusɑ sɑ̃ɑ. Sɑnɑm mɛ sɑ seewɑ yɛnun di, yɑ sɑ̃ɑwɑ pɛ̃ɛ sumɑ.
12 Vede o nosso pão. Nós o tínhamos tomado quente quando partimos de nossas casas para vir ter convosco: ei-lo como está agora seco e mofado.
13 I mɑɑ bɛsɛn ɡɔni mɛɛrio yì sɔɔ sɑ tɑm doke. Yi rɑɑ sɑ̃ɑwɑ ɡɔni kpɛɛ, wee tɛ̃ yi ɡɛ̃ɛkire. Mɛyɑ mɑɑ bɛsɛn bɑrɑnu kɑ yɑ̃ɑ ni sɑ doke, nu ɡɛ̃ɛkirɑ swɑɑ sɔɔ ɡbɑbu ten dɛ̃ɛbun sɔ̃.
13 Estes odres de vinho que tínhamos enchido novos, agora estão rotos e descosidos; nossas vestes e nossos calçados estão gastos por causa da longa viagem que fizemos.
14 Adɑmɑ Isirelibɑ bɑ ǹ Yinni Gusunɔ bikie bu nɔ ù n kĩ bu kɑ bu ɑrukɑwɑni bɔke. Mɑ bɑ sibun dĩɑ kuse ni murɑ bɑ di.
14 Os israelitas, sem ter consultado o Senhor, aceitaram as suas provisões.
15 Mɑ Yosue u kɑ bu nɔɔ tiɑ kuɑ, bɑ ɑrukɑwɑni bɔkuɑ bɑ n kɑ wɑ̃ɑsinɛ ɑlɑfiɑ sɔɔ. Mɑ Isirelibɑn bukurobu bɑ wurɑ kɑ bɔ̃ri mɑ bɑ koo ben ɑrukɑwɑni ye yibiɑ.
15 Josué concedeu-lhes a paz e fez com eles uma aliança que lhes assegurava a vida, e os principais da assembléia confirmaram-na com juramento.
16 Yen sɔ̃ɔ itɑserɑ Isirelibɑ bɑ nuɑ mɑ tɔn ben wusu wɑ̃ɑwɑ ben turuku mi.
16 Três dias depois desse tratado, souberam que aquela gente era vizinha e habitava no meio deles.
17 Mɑ bɑ seewɑ bɑ wuu si mɛɛrim dɑ. Bɑ sĩɑwɑ sɔ̃ɔ yiru, itɑse mɑ bɑ turɑ mi. Wuu siyɑ, Gɑbɑoni, kɑ Kefirɑ kɑ Berɔtu kɑ Yɑrimun wuu.
17 Então os israelitas puseram-se a caminho e ao terceiro dia chegaram às suas cidades, cujos nomes são estes: Gabaon, Cafira, Berot e Cariatiarim.
18 Adɑmɑ bɑ ǹ bu ɡo yèn sɔ̃ ben bukurobɑ kɑ bu ɑrukɑwɑni bɔkuɑ kɔ, mɑ bɑ koo bu deri ɑlɑfiɑ sɔɔ. Mɑ bɑ ye bɔ̃ruɑ kɑ Gusunɔ ben Yinnin yĩsiru. Kɑ mɛ, be Isireli be, bɑ kɑ ben bukuro be wɔki.
18 Eles não os feriram por causa do juramento que lhes tinham feito os principais da assembléia em nome do Senhor, Deus de Israel. E toda a assembléia começou a murmurar contra eles.
19 Mɑ bukuro be, bɑ wisɑ bɑ nɛɛ, sɑ ǹ kpɛ̃ su tɔn be nɔni sɔ̃, domi sɑ kɑ bu ɑrukɑwɑni bɔkuɑ kɔ. Sɑ bɔ̃ruɑ kɑ Yinni Gusunɔn yĩsiru mɑ sɑ ǹ bu ɡɑ̃ɑnu kuɑmmɛ.
19 Eles responderam: Fizemos-lhes um juramento em nome do Senhor, Deus de Israel, e não podemos tocar neles.
20 Tilɑsiwɑ su kɑ bu deri. Mɑ n kun mɛ, sɑ ko Yinni Gusunɔn mɔru seeyɑ.
20 Eis, porém, como havemos de tratá-los: deixá-los-emos vivos, para que não se excite contra nós a ira do Senhor, se faltarmos ao juramento.
21 Yen sɔ̃, wee ye sɑ ko bu kuɑ. Bɑ ko n dɑ sun dɑ̃ɑ kɑsuewɑ kpɑ bɑ n dɑ sun nim tɑkirie.
21 Ficarão vivos, declararam os chefes, mas serão empregados em cortar lenha e carregar água para toda a assembléia. Inteirado da decisão dos chefes,
22 Mɑ Yosue u Gɑbɑoniɡii be kpuro sokusiɑ. Ye bɑ tunumɑ u bu bikiɑ u nɛɛ, mbɑn sɔ̃nɑ i sun weesu kuɑ, i nɛɛ, i weewɑ tontonden di. Mɑ sɑ deemɑ i wɑ̃ɑ bɛsɛn turuku.
22 Josué convocou-os e interpelou-os: Por que nos enganastes dizendo que éreis de uma terra longínqua, quando habitáveis no meio de nós?
23 Tɛ̃ i kuɑ bɔ̃rurobu bɛɛ kpuro. I ko i n sɑ̃ɑwɑ bɛsɛn yobu, kpɑ i n dɑ nim tɑkiri, i dɑ̃ɑ kɑsu bɛsɛn Yinnin sɑ̃ɑ yerun sɔ̃.
23 Agora malditos sejais: vossa servidão não cessará jamais e continuareis a cortar lenha e a carregar água para a casa do meu Deus.
24 Mɑ Gɑbɑoniɡii be, bɑ nɛɛ, wee yèn sɔ̃ sɑ kuɑ mɛ. Sɑ nuɑ mɑ Gusunɔ wunɛn Yinni u win sɔm kowo Mɔwisi woodɑ wɛ̃ u bɛɛ tem mɛ kpuro wɛ̃ kpɑ i mɛn tɔmbu kpuro ɡo be i kɑ ɡesi yinnɑ kpuro. Yen sɔ̃nɑ sɑ kɑ bɛsɛn wɑ̃ɑru nɑndɑ.
24 Eles responderam a Josué: A nós, teus servos, chegou a notícia de que o Senhor teu Deus havia ordenado a Moisés, seu servo, que vos desse toda a terra e exterminasse todos os seus habitantes diante de vós. Tivemos, pois, muito medo à vossa aproximação e, temendo por nossas vidas, tomamos esse expediente.
25 Tɛ̃, wee sɑ wɑ̃ɑ wunɛn nɔmuɔ. A kɑ sun koowo nɡe mɛ n weenɛ.
25 Agora, eis-nos em tuas mãos; trata-nos como te parecer justo e bom.
26 Mɑ Yosue u ǹ wure Isirelibɑ bu bu ɡo.
26 Fez Josué como tinha dito, e livrou-os das mãos dos filhos de Israel, que os não mataram.
27 Adɑmɑ u bu sure bɑ n dɑ dɑ̃ɑ kɑsu kpɑ bu nim tɑkiri Isirelibɑn sɔ̃ kɑ ben yɑ̃kunun sɔ̃ yɑm mi Yinni Gusunɔ u koo rɑ ɡɔsi bu nùn sɑ̃. Sere kɑ ɡisɔn ɡisɔ Gɑbɑoniɡibun bibun bwese terɑ, tɑ sɔmbu te mɔ̀.
27 Determinou naquele dia que fossem empregados no serviço da comunidade e do altar, cortando lenha e carregando água para o lugar que o Senhor escolhesse, funções que exercem ainda hoje.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.