Josué 9
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs NTLH
1 — ausente —
1 Todos os reis que viviam a oeste do rio Jordão, tanto os das montanhas como os das planícies, e também os reis de todo o litoral do mar Mediterrâneo até o Líbano ficaram sabendo disso. Estes eram os reis dos heteus, dos amorreus, dos cananeus, dos perizeus, dos heveus e dos jebuseus.
2 — ausente —
2 E todos eles se reuniram para guerrear contra Josué e o povo de Israel.
3 Adɑmɑ ye Gɑbɑoniɡibu be bɑ sɑ̃ɑ Hefibɑ bɑ mɑɑ nuɑ ye Yosue u Yerikoɡibu kɑ Ayiɡibu kuɑ,
3 Quando os moradores da cidade de Gibeão, que eram heveus, ouviram falar do que Josué tinha feito com Jericó e com Ai,
4 — ausente —
4 resolveram enganá-lo. Pegaram comida e carregaram os seus jumentos com sacos velhos e com odres rasgados e remendados, cheios de vinho.
5 — ausente —
5 Calçaram sandálias velhas e remendadas e vestiram roupas bem gastas. E levaram para comer pão seco e bolorento.
6 Mɑ bɑ dɑ bɑ Yosue kɑ Isirelibɑ deemɑ Giliɡɑliɔ bɑ nɛɛ, sɑɑ tontonden diyɑ sɑ wee su kɑ bɛɛ ɑrukɑwɑni bɔke.
6 Eles foram até o acampamento de Gilgal e disseram a Josué e a todos os homens de Israel: — Nós estamos chegando de um país que fica bem longe daqui. Façam um
7 Mɑ Isirelibɑ bɑ bu wisɑ bɑ nɛɛ, sɔrɔkudo i wɑ̃ɑwɑ bɛsɛn turuku mini, sɑ ǹ kpɛ̃ su kɑ bɛɛ ɑrukɑwɑni bɔke.
7 Porém os homens de Israel disseram: — Pode ser que vocês morem aqui por perto. Como é que podemos fazer um acordo de paz com vocês?
8 Mɑ bɑ Yosue wisɑ bɑ nɛɛ, sɑ wurɑ su ko wunɛn sɔm kowobu.
8 — Estamos prontos para ser seus empregados! — responderam eles. — Quem são vocês? De onde vêm? — perguntou Josué.
9 Mɑ bɑ nùn wisɑ bɑ nɛɛ, bɛsɛ wunɛn bwɑ̃ɑbu sɑ weewɑ sɑɑ tontonden di yèn sɔ̃ sɑ Gusunɔ wunɛn Yinnin bɑɑru nuɑ kɑ mɑɑmɑɑki ye u kuɑ Eɡibitiɔ,
9 Os gibeonitas responderam: — Nós, os seus criados, somos de um país que fica muito longe e viemos até aqui porque ouvimos falar do
10 kɑ nɡe mɛ u Amɔrebɑn sinɑmbu yiru ye kuɑ, be bɑ wɑ̃ɑ Yuudɛnin sɔ̃ɔ yɑri yeru ɡiɑ. Beyɑ Sihoni, Hɛsibonin sunɔ, kɑ Oɡu, Bɑsɑnin sunɔ wi u wɑ̃ɑ Asitɑrɔtuɔ.
10 E também soubemos o que fez com os dois reis amorreus a leste do rio Jordão; a Seom, rei de Hesbom, e a Ogue, rei de Basã, que vivia em Astarote.
11 Ye sɑ mɑɑ seewɑ bɛsɛn wuun bukurobu kɑ be bɑ tie bɑ sun kirɔ kuɑ bɑ nɛɛ, su dĩɑnu kusenu koowo swɑɑn sɔ̃ kpɑ su nɑ su bɛɛ deemɑ su bɛɛ bikiɑ i kɑ sun ɑrukɑwɑni bɔke kpɑ sɑ n bɛɛ sɑ̃ɑmɔ.
11 Os nossos líderes e toda a nossa gente nos mandaram preparar comida para viajar. Eles nos mandaram encontrar com vocês e dizer: “Estamos prontos para ser seus empregados! Façam um acordo de paz com a gente.”
12 Bɛɛn tii i wɑ nɡe mɛ bɛsɛn pɛ̃ɛ ye, yɑ ɡbere yɑ bukusɑ sɑ̃ɑ. Sɑnɑm mɛ sɑ seewɑ yɛnun di, yɑ sɑ̃ɑwɑ pɛ̃ɛ sumɑ.
12 E vejam só o nosso pão! Estava quentinho quando saímos de casa no começo da viagem. Mas olhem! Agora está seco e bolorento.
13 I mɑɑ bɛsɛn ɡɔni mɛɛrio yì sɔɔ sɑ tɑm doke. Yi rɑɑ sɑ̃ɑwɑ ɡɔni kpɛɛ, wee tɛ̃ yi ɡɛ̃ɛkire. Mɛyɑ mɑɑ bɛsɛn bɑrɑnu kɑ yɑ̃ɑ ni sɑ doke, nu ɡɛ̃ɛkirɑ swɑɑ sɔɔ ɡbɑbu ten dɛ̃ɛbun sɔ̃.
13 Quando enchemos de vinho estes odres, eles eram novos. Mas vejam! Agora estão rasgados. As nossas roupas e as nossas sandálias estão gastas por causa da longa viagem que fizemos.
14 Adɑmɑ Isirelibɑ bɑ ǹ Yinni Gusunɔ bikie bu nɔ ù n kĩ bu kɑ bu ɑrukɑwɑni bɔke. Mɑ bɑ sibun dĩɑ kuse ni murɑ bɑ di.
14 Os homens de Israel aceitaram a comida deles, porém não pediram conselho a Deus, o Senhor .
15 Mɑ Yosue u kɑ bu nɔɔ tiɑ kuɑ, bɑ ɑrukɑwɑni bɔkuɑ bɑ n kɑ wɑ̃ɑsinɛ ɑlɑfiɑ sɔɔ. Mɑ Isirelibɑn bukurobu bɑ wurɑ kɑ bɔ̃ri mɑ bɑ koo ben ɑrukɑwɑni ye yibiɑ.
15 Josué fez um acordo de paz com os gibeonitas, prometendo que não seriam mortos. E os líderes do povo de Israel juraram que cumpririam a sua palavra.
16 Yen sɔ̃ɔ itɑserɑ Isirelibɑ bɑ nuɑ mɑ tɔn ben wusu wɑ̃ɑwɑ ben turuku mi.
16 Três dias depois de feito o acordo, descobriram que aquela gente morava perto.
17 Mɑ bɑ seewɑ bɑ wuu si mɛɛrim dɑ. Bɑ sĩɑwɑ sɔ̃ɔ yiru, itɑse mɑ bɑ turɑ mi. Wuu siyɑ, Gɑbɑoni, kɑ Kefirɑ kɑ Berɔtu kɑ Yɑrimun wuu.
17 Tanto assim que os israelitas saíram do acampamento e três dias depois chegaram às cidades onde os gibeonitas viviam, isto é, Gibeão, Cefira, Beerote e Quiriate-Jearim.
18 Adɑmɑ bɑ ǹ bu ɡo yèn sɔ̃ ben bukurobɑ kɑ bu ɑrukɑwɑni bɔkuɑ kɔ, mɑ bɑ koo bu deri ɑlɑfiɑ sɔɔ. Mɑ bɑ ye bɔ̃ruɑ kɑ Gusunɔ ben Yinnin yĩsiru. Kɑ mɛ, be Isireli be, bɑ kɑ ben bukuro be wɔki.
18 Porém, por causa do juramento que os seus líderes tinham feito aos gibeonitas em nome do Senhor , o Deus de Israel, os israelitas não os mataram. E por isso todo o povo reclamou contra os líderes,
19 Mɑ bukuro be, bɑ wisɑ bɑ nɛɛ, sɑ ǹ kpɛ̃ su tɔn be nɔni sɔ̃, domi sɑ kɑ bu ɑrukɑwɑni bɔkuɑ kɔ. Sɑ bɔ̃ruɑ kɑ Yinni Gusunɔn yĩsiru mɑ sɑ ǹ bu ɡɑ̃ɑnu kuɑmmɛ.
19 mas eles explicaram assim: — Nós juramos em nome do
20 Tilɑsiwɑ su kɑ bu deri. Mɑ n kun mɛ, sɑ ko Yinni Gusunɔn mɔru seeyɑ.
20 Por causa da nossa promessa temos de deixá-los viver; se não, Deus nos castigará.
21 Yen sɔ̃, wee ye sɑ ko bu kuɑ. Bɑ ko n dɑ sun dɑ̃ɑ kɑsuewɑ kpɑ bɑ n dɑ sun nim tɑkirie.
21 Deixem que eles vivam; mas terão de cortar lenha e carregar água para nós. Foi isso o que os líderes disseram.
22 Mɑ Yosue u Gɑbɑoniɡii be kpuro sokusiɑ. Ye bɑ tunumɑ u bu bikiɑ u nɛɛ, mbɑn sɔ̃nɑ i sun weesu kuɑ, i nɛɛ, i weewɑ tontonden di. Mɑ sɑ deemɑ i wɑ̃ɑ bɛsɛn turuku.
22 Então Josué chamou os gibeonitas e perguntou: — Por que vocês nos enganaram, afirmando que vinham de longe, quando vivem aqui mesmo?
23 Tɛ̃ i kuɑ bɔ̃rurobu bɛɛ kpuro. I ko i n sɑ̃ɑwɑ bɛsɛn yobu, kpɑ i n dɑ nim tɑkiri, i dɑ̃ɑ kɑsu bɛsɛn Yinnin sɑ̃ɑ yerun sɔ̃.
23 E, já que vocês fizeram isso, de agora em diante vão viver debaixo do castigo de Deus. É do povo gibeonita que sairão sempre os escravos para cortar madeira e carregar água para a casa do meu Deus.
24 Mɑ Gɑbɑoniɡii be, bɑ nɛɛ, wee yèn sɔ̃ sɑ kuɑ mɛ. Sɑ nuɑ mɑ Gusunɔ wunɛn Yinni u win sɔm kowo Mɔwisi woodɑ wɛ̃ u bɛɛ tem mɛ kpuro wɛ̃ kpɑ i mɛn tɔmbu kpuro ɡo be i kɑ ɡesi yinnɑ kpuro. Yen sɔ̃nɑ sɑ kɑ bɛsɛn wɑ̃ɑru nɑndɑ.
24 Eles responderam: — Fizemos isso porque ficamos sabendo que o
25 Tɛ̃, wee sɑ wɑ̃ɑ wunɛn nɔmuɔ. A kɑ sun koowo nɡe mɛ n weenɛ.
25 Agora estamos nas suas mãos; faça de nós o que achar melhor.
26 Mɑ Yosue u ǹ wure Isirelibɑ bu bu ɡo.
26 Josué protegeu os gibeonitas e não deixou que fossem mortos.
27 Adɑmɑ u bu sure bɑ n dɑ dɑ̃ɑ kɑsu kpɑ bu nim tɑkiri Isirelibɑn sɔ̃ kɑ ben yɑ̃kunun sɔ̃ yɑm mi Yinni Gusunɔ u koo rɑ ɡɔsi bu nùn sɑ̃. Sere kɑ ɡisɔn ɡisɔ Gɑbɑoniɡibun bibun bwese terɑ, tɑ sɔmbu te mɔ̀.
27 Mas, daquele dia em diante, ele os obrigou a serem carregadores de água e rachadores de lenha para o povo de Israel e para o altar de Deus, o Senhor . E até hoje eles continuam fazendo isso, trabalhando no lugar escolhido por Deus para a sua adoração.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.