Josué 9
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs ARIB
1 — ausente —
1 Depois sucedeu que, ouvindo isto todos os reis que estavam além do Jordão, na região montanhosa, na baixada e em toda a costa do grande mar, defronte do Líbano, os heteus, os amorreus, os cananeus, os perizeus, os heveus, e os jebuseus
2 — ausente —
2 se ajuntaram de comum acordo para pelejar contra Josué e contra Israel.
3 Adɑmɑ ye Gɑbɑoniɡibu be bɑ sɑ̃ɑ Hefibɑ bɑ mɑɑ nuɑ ye Yosue u Yerikoɡibu kɑ Ayiɡibu kuɑ,
3 Ora, os moradores de Gibeão, ouvindo o que Josué fizera a Jericó e a Ai.
4 — ausente —
4 usaram de astúcia: foram e se fingiram embaixadores, tomando sacos velhos sobre os seus jumentos, e odres de vinho velhos, rotos e recosidos,
5 — ausente —
5 tendo nos seus pés sapatos velhos e remendados, e trajando roupas velhas; e todo o pão que traziam para o caminho era seco e bolorento.
6 Mɑ bɑ dɑ bɑ Yosue kɑ Isirelibɑ deemɑ Giliɡɑliɔ bɑ nɛɛ, sɑɑ tontonden diyɑ sɑ wee su kɑ bɛɛ ɑrukɑwɑni bɔke.
6 E vieram a Josué, ao arraial em Gilgal, e disseram a ele e aos homens de Israel: Somos vindos duma terra longínqua; fazei, pois, agora pacto conosco.
7 Mɑ Isirelibɑ bɑ bu wisɑ bɑ nɛɛ, sɔrɔkudo i wɑ̃ɑwɑ bɛsɛn turuku mini, sɑ ǹ kpɛ̃ su kɑ bɛɛ ɑrukɑwɑni bɔke.
7 Responderam os homens de Israel a estes heveus: Bem pode ser que habiteis no meio de nós; como pois faremos pacto convosco?
8 Mɑ bɑ Yosue wisɑ bɑ nɛɛ, sɑ wurɑ su ko wunɛn sɔm kowobu.
8 Então eles disseram a Josué: Nós somos teus servos. Ao que lhes perguntou Josué: Quem sois vós? e donde vindes?
9 Mɑ bɑ nùn wisɑ bɑ nɛɛ, bɛsɛ wunɛn bwɑ̃ɑbu sɑ weewɑ sɑɑ tontonden di yèn sɔ̃ sɑ Gusunɔ wunɛn Yinnin bɑɑru nuɑ kɑ mɑɑmɑɑki ye u kuɑ Eɡibitiɔ,
9 Responderam-lhe: Teus servos vieram duma terra mui distante, por causa do nome do Senhor teu Deus, porquanto ouvimos a sua fama, e tudo o que fez no Egito,
10 kɑ nɡe mɛ u Amɔrebɑn sinɑmbu yiru ye kuɑ, be bɑ wɑ̃ɑ Yuudɛnin sɔ̃ɔ yɑri yeru ɡiɑ. Beyɑ Sihoni, Hɛsibonin sunɔ, kɑ Oɡu, Bɑsɑnin sunɔ wi u wɑ̃ɑ Asitɑrɔtuɔ.
10 e tudo o que fez aos dois reis dos amorreus, que estavam além do Jordão, a Siom, rei de Hesbom, e a Ogue, rei de Basã, que estava em Astarote.
11 Ye sɑ mɑɑ seewɑ bɛsɛn wuun bukurobu kɑ be bɑ tie bɑ sun kirɔ kuɑ bɑ nɛɛ, su dĩɑnu kusenu koowo swɑɑn sɔ̃ kpɑ su nɑ su bɛɛ deemɑ su bɛɛ bikiɑ i kɑ sun ɑrukɑwɑni bɔke kpɑ sɑ n bɛɛ sɑ̃ɑmɔ.
11 Pelo que nossos anciãos e todos os moradores da nossa terra nos falaram, dizendo: Tomai nas mãos provisão para o caminho, e ide-lhes ao encontro, e dizei-lhes: Nós somos vossos servos; fazei, pois, agora pacto conosco.
12 Bɛɛn tii i wɑ nɡe mɛ bɛsɛn pɛ̃ɛ ye, yɑ ɡbere yɑ bukusɑ sɑ̃ɑ. Sɑnɑm mɛ sɑ seewɑ yɛnun di, yɑ sɑ̃ɑwɑ pɛ̃ɛ sumɑ.
12 Este nosso pão tomamo-lo quente das nossas casas para nossa provisão, no dia em que saímos para vir ter convosco, e ei-lo aqui agora seco e bolorento;
13 I mɑɑ bɛsɛn ɡɔni mɛɛrio yì sɔɔ sɑ tɑm doke. Yi rɑɑ sɑ̃ɑwɑ ɡɔni kpɛɛ, wee tɛ̃ yi ɡɛ̃ɛkire. Mɛyɑ mɑɑ bɛsɛn bɑrɑnu kɑ yɑ̃ɑ ni sɑ doke, nu ɡɛ̃ɛkirɑ swɑɑ sɔɔ ɡbɑbu ten dɛ̃ɛbun sɔ̃.
13 estes odres, que enchemos de vinho, eram novos, e ei-los aqui já rotos; e esta nossa roupa e nossos sapatos já envelheceram em razão do mui longo caminho.
14 Adɑmɑ Isirelibɑ bɑ ǹ Yinni Gusunɔ bikie bu nɔ ù n kĩ bu kɑ bu ɑrukɑwɑni bɔke. Mɑ bɑ sibun dĩɑ kuse ni murɑ bɑ di.
14 Então os homens de Israel tomaram da provisão deles, e não pediram conselho ao Senhor.
15 Mɑ Yosue u kɑ bu nɔɔ tiɑ kuɑ, bɑ ɑrukɑwɑni bɔkuɑ bɑ n kɑ wɑ̃ɑsinɛ ɑlɑfiɑ sɔɔ. Mɑ Isirelibɑn bukurobu bɑ wurɑ kɑ bɔ̃ri mɑ bɑ koo ben ɑrukɑwɑni ye yibiɑ.
15 Assim Josué fez paz com eles; também fez um pacto com eles, prometendo poupar-lhes a vida; e os príncipes da congregação lhes prestaram juramento.
16 Yen sɔ̃ɔ itɑserɑ Isirelibɑ bɑ nuɑ mɑ tɔn ben wusu wɑ̃ɑwɑ ben turuku mi.
16 Três dias depois de terem feito pacto com eles, ouviram que eram vizinhos e que moravam no meio deles.
17 Mɑ bɑ seewɑ bɑ wuu si mɛɛrim dɑ. Bɑ sĩɑwɑ sɔ̃ɔ yiru, itɑse mɑ bɑ turɑ mi. Wuu siyɑ, Gɑbɑoni, kɑ Kefirɑ kɑ Berɔtu kɑ Yɑrimun wuu.
17 Tendo partido os filhos de Israel, chegaram ao terceiro dia às cidades deles, que eram Gibeom, Cefira, Beerote e Quiriate-Jearir.
18 Adɑmɑ bɑ ǹ bu ɡo yèn sɔ̃ ben bukurobɑ kɑ bu ɑrukɑwɑni bɔkuɑ kɔ, mɑ bɑ koo bu deri ɑlɑfiɑ sɔɔ. Mɑ bɑ ye bɔ̃ruɑ kɑ Gusunɔ ben Yinnin yĩsiru. Kɑ mɛ, be Isireli be, bɑ kɑ ben bukuro be wɔki.
18 Mas os filhos de Israel não os mataram, porquanto os príncipes da congregação lhes haviam prestado juramento pelo Senhor, o Deus de Israel; pelo que toda a congregação murmurava contra os príncipes.
19 Mɑ bukuro be, bɑ wisɑ bɑ nɛɛ, sɑ ǹ kpɛ̃ su tɔn be nɔni sɔ̃, domi sɑ kɑ bu ɑrukɑwɑni bɔkuɑ kɔ. Sɑ bɔ̃ruɑ kɑ Yinni Gusunɔn yĩsiru mɑ sɑ ǹ bu ɡɑ̃ɑnu kuɑmmɛ.
19 Mas os príncipes disseram a toda a congregação: Nós lhes prestamos juramento pelo Senhor, o Deus de Israel, e agora não lhes podemos tocar.
20 Tilɑsiwɑ su kɑ bu deri. Mɑ n kun mɛ, sɑ ko Yinni Gusunɔn mɔru seeyɑ.
20 Isso cumpriremos para com eles, poupando-lhes a vida, para que não haja ira sobre nós, por causa do juramento que lhes fizemos.
21 Yen sɔ̃, wee ye sɑ ko bu kuɑ. Bɑ ko n dɑ sun dɑ̃ɑ kɑsuewɑ kpɑ bɑ n dɑ sun nim tɑkirie.
21 Disseram, pois, os príncipes: Vivam. Assim se tornaram rachadores de lenha e tiradores de água para toda a congregação, como os príncipes lhes disseram.
22 Mɑ Yosue u Gɑbɑoniɡii be kpuro sokusiɑ. Ye bɑ tunumɑ u bu bikiɑ u nɛɛ, mbɑn sɔ̃nɑ i sun weesu kuɑ, i nɛɛ, i weewɑ tontonden di. Mɑ sɑ deemɑ i wɑ̃ɑ bɛsɛn turuku.
22 Então Josué os chamou, e lhes disse: Por que nos enganastes, dizendo: Mui longe de vós habitamos, morando vós no meio de nós?
23 Tɛ̃ i kuɑ bɔ̃rurobu bɛɛ kpuro. I ko i n sɑ̃ɑwɑ bɛsɛn yobu, kpɑ i n dɑ nim tɑkiri, i dɑ̃ɑ kɑsu bɛsɛn Yinnin sɑ̃ɑ yerun sɔ̃.
23 Agora, pois, sois malditos, e dentre vós nunca deixará de haver servos, rachadores de lenha e tiradores de água para a casa do meu Deus.
24 Mɑ Gɑbɑoniɡii be, bɑ nɛɛ, wee yèn sɔ̃ sɑ kuɑ mɛ. Sɑ nuɑ mɑ Gusunɔ wunɛn Yinni u win sɔm kowo Mɔwisi woodɑ wɛ̃ u bɛɛ tem mɛ kpuro wɛ̃ kpɑ i mɛn tɔmbu kpuro ɡo be i kɑ ɡesi yinnɑ kpuro. Yen sɔ̃nɑ sɑ kɑ bɛsɛn wɑ̃ɑru nɑndɑ.
24 Respondendo a Josué, disseram: Porquanto foi anunciado aos teus servos que o Senhor teu Deus ordenou a Moisés, seu servo, que vos desse toda esta terra, e destruísse todos os seus moradores diante de vós, temíamos muito pelas nossas vidas por causa de vós, e fizemos isso.
25 Tɛ̃, wee sɑ wɑ̃ɑ wunɛn nɔmuɔ. A kɑ sun koowo nɡe mɛ n weenɛ.
25 E eis que agora estamos na tua mão; faze aquilo que te pareça bom e reto que se nos faça.
26 Mɑ Yosue u ǹ wure Isirelibɑ bu bu ɡo.
26 Assim pois ele lhes fez, e livrou-os das mãos dos filhos de Israel, de sorte que estes não os mataram.
27 Adɑmɑ u bu sure bɑ n dɑ dɑ̃ɑ kɑsu kpɑ bu nim tɑkiri Isirelibɑn sɔ̃ kɑ ben yɑ̃kunun sɔ̃ yɑm mi Yinni Gusunɔ u koo rɑ ɡɔsi bu nùn sɑ̃. Sere kɑ ɡisɔn ɡisɔ Gɑbɑoniɡibun bibun bwese terɑ, tɑ sɔmbu te mɔ̀.
27 Mas, naquele dia, Josué os fez rachadores de lenha e tiradores de água para a congregação e para o altar do Senhor, no lugar que ele escolhesse, como ainda o são.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.