Jeremias 40
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs VC
1 Yinni Gusunɔ u kɑ Yeremi ɡɑri kuɑ sɑnɑm mɛ Nɛbusɑrɑdɑ u derɑ u wurɑmɑ sɑɑ Rɑmɑn di.
1 Eis a palavra do Senhor que foi dirigida a Jeremias, depois que Nabuzardã, chefe dos guardas, mandou trazê-lo de Ramá, onde o encontrara carregado de ferros, entre os deportados de Jerusalém e de Judá que eram conduzidos a Babilônia.
2 Mɑ Nɛbusɑrɑdɑ wi, u nùn sokɑ u kɑ dɑ bee tiɑ u nɛɛ, Gusunɔ wunɛn Yinni u rɑɑ ɡeruɑ u nɛɛ, kɔ̃sɑ yɑ koo wuu ɡeni deemɑ.
2 Mandou o chefe dos guardas que trouxessem Jeremias e lhe disse: havia predito o Senhor, teu Deus, a calamidade que caiu sobre este lugar.
3 Wee, tɛ̃, ye u ɡeruɑ mi, yɑ koorɑ yèn sɔ̃ i nùn torɑri, i ǹ win ɡere mɛm nɔɔwɛ.
3 Ele a fez vir, fez como havia anunciado; e porque pecastes contra ele e não lhe escutastes a voz, tudo isso aconteceu.
4 Tɛ̃, kon nun yɑkiɑ n nun yɔni yi potɑ. Adɑmɑ ɑ̀ n kĩ ɑ kɑ mɑn dɑ Bɑbiloniɔ, ɑ nɑ su dɑ. Kon nun nɔɔri. À kun mɑɑ kĩ, ɑ sinɔ. A doo ɑ sinɑ mi n nun wɛ̃re.
4 Pois bem, agora tiro-te dos grilhões que te prendem as mãos. Se te agradar, vem comigo para Babilônia; velarei por ti. Se, porém, preferes ficar, deixa. Vê: toda essa terra está ao teu dispor; podes ir para onde melhor te parecer.
5 Sɑnɑm mɛ Nɛbusɑrɑdɑ u wɑ mɑ Yeremi kun fuuku wisɑ, yerɑ u nɛɛ, ǹ n mɛn nɑ, ɑ doo ɑ Gedɑliɑ, Akikɑmun bii, Sɑfɑnin debubu deemɑ. Wiyɑ sinɑ boko Nɛbukɑnɛsɑɑ u kuɑ sunɔ Yudɑbɑn wusu sɔɔ. Kɑɑ n kɑ nùn wɑ̃ɑ kɑ tɔn be bɑ tie sɑnnu, ǹ kun mɛ, ɑ doo mi ɑ kĩ.
5 {Ele, porém, ainda não se voltava.} Volta para Godolias, filho de Aicão, filho de Safã, nomeado pelo rei de Babilônia para governador das cidades de Judá, e vai morar com ele no meio do povo, ou aonde melhor te aprouver'. Deu-lhe, então, o chefe dos guardas víveres e presentes, e o deixou ir.
6 Yerɑ Yeremi u dɑ Gedɑliɑn mi, Misipɑɔ, u sinɑ mi kɑ tɔn be bɑ tie tem mɛ sɔɔ sɑnnu.
6 Jeremias foi para junto de Godolias, filho de Aicão, em Masfa, e com ele permaneceu entre o povo que havia deixado na terra.
7 Sɑɑ yè sɔɔ tɑbu sinɑm be bɑ rɑɑ woo tɑbu ɡberɔ kɑ ben tɑbu kowobu bɑ nuɑ mɑ Bɑbilonin sinɑ boko u Gedɑliɑ, Akikɑmun bii kuɑ Yudɑbɑn sunɔ, mɑ u nùn tɔn be bɑ tie Yudɑɔ kpuro nɔmu bɛriɑ, kɑ sere bwɛ̃ɛbwɛ̃ɛ be bɑ ǹ yoru mwɛ bɑ kɑ de Bɑbiloniɔ,
7 Ante a notícia de que o rei de Babilônia nomeara governador da terra Godolias, filho de Aicão, e lhe confiara homens, mulheres, crianças e pobres que não haviam sido deportados, vieram os chefes das tropas, que se tinham dispersado pela terra,
8 yerɑ bɑ dɑ Gedɑliɑn mi, Misipɑɔ. Be bɑ dɑ mi, berɑ, Isimɛɛli, Nɛtɑniɑn bii, kɑ Yokɑnɑni kɑ Yonɑtɑm, Kɑreɑn bibu, kɑ Serɑyɑ, Tɑnumɛtin bii, kɑ Efɑi Nɛtofɑɡiin bibu, kɑ Yesɑniɑ, Mɑɑkɑɡiin bii, be kpuro kɑ ben tɔmbu.
8 procurar o governador, com seus companheiros, em Masfa. Eram eles, Ismael, filho de Natanias, Joanã e Jonatã, filhos de Carée, Saraias, filho de Taneumet, os filhos de Efoi, de Netofa, e Jezonias, filho de Maacati, e suas gentes.
9 Yerɑ Gedɑliɑ u bu sɔ̃ɔwɑ kɑ bɔ̃ri u nɛɛ, i ku bɛrum ko i kɑ Bɑbiloniɡibu sɑ̃. I ɡesi sinɔ bɛsɛn tem mɛ sɔɔ kpɑ i Bɑbilonin sinɑ boko sɑ̃. Sɑɑ yerɑ i ko i n wɑ̃ɑ bɔri yɛndu sɔɔ.
9 Godolias, filho de Aicão, filho de Safã, declarou-lhes sob juramento: Não tenhais receio de servir aos caldeus. Ficai na terra submissos ao rei de Babilônia, e nada vos acontecerá.
10 Wee, nɑ wɑ̃ɑ Misipɑ mini nɑ n kɑ sɑ̃ɑ bɛɛn nɔni Bɑbiloniɡii ben mi. Adɑmɑ bɛɛ, i doo i ɡberun dɑ̃ɑ mɑrum sɔri mɛ bɑ rɑ di kɑ mɛ bɑ rɑ kɑ mɑɑ ɡum kɑ tɑm ko. Kpɑ i mu bere bɛɛn wekenɔ, kpɑ i sinɑ i n wɑ̃ɑ wuu si i mwɑ sɔɔ.
10 Ficarei em Masfa para estar às ordens dos caldeus que para aqui vierem. Recolhei, pois, o vinho, as frutas e o óleo, fazendo deles provisão. E instalai-vos nas cidades para onde voltais.
11 Mɑ Yudɑ be bɑ wɑ̃ɑ Mɔɑbun temɔ kɑ Amɔnibɑn temɔ kɑ Edɔmubɑn temɔ, bɑ nuɑ mɑ Bɑbilonin sunɔ u ɡɑbu deri Yudɑbɑn temɔ, mɑ u Gedɑliɑ kuɑ ben kpɑro.
11 Sabendo, a seu turno, que o rei de Babilônia deixara em Judá o resto do povo, sob as ordens de Godolias, filho de Aicão, filho de Safã, todos os judeus, que estavam em Moab e entre os filhos de Amon, ou na Iduméia e nas demais regiões,
12 Yerɑ be kpuro bɑ wurɑmɑ ben temɔ. Mɑ bɑ dɑ bɑ Gedɑliɑ deemɑ Misipɑɔ. Wɔ̃ɔ ɡe sɔɔ, bɑ resɛm wɑ too, kɑ mɑɑ dɑ̃ɑ mɑrum ɡɑm.
12 deixaram esses lugares por onde andavam dispersos e vieram à terra de Judá para junto de Godolias, em Masfa, e lá fizeram abundante colheita de vinho e de frutos.
13 Sɔ̃ɔ teeru Yokɑnɑni, Kɑreɑn bii, kɑ sere tɑbu sinɑm be bɑ wurɑmɑ tɑbu ɡberun di mi, bɑ nɑ Gedɑliɑn mi Misipɑɔ.
13 Joanã, filho de Carée, e todos os chefes de tropas, disseminados pelas províncias, vieram procurar Godolias em Masfa.
14 Mɑ bɑ nùn sɔ̃ɔwɑ bɑ nɛɛ, ɑ yɛ̃ mɑ Bɑɑlisi, Amɔnibɑn sinɑ boko u Isimɛɛli, Nɛtɑniɑn bii ɡɔrɑ u nun ɡo?
14 Sabes, disseram-lhe então, que Baalis, rei dos filhos de Amon, encarregou Ismael, filho de Natanias, de tirar-te a vida? Não quis, porém, Godolias acreditar nisso.
15 Mɑ Yokɑnɑni u dɑ Misipɑɔ u Gedɑliɑ sɔ̃ɔwɑ ɑsiri sɔɔ u nɛɛ, ɑ de n dɑ n Isimɛɛli, Nɛtɑniɑn bii wi ɡo, kpɑ ɡoo u kun yɛ̃. Nɡe mbɑn sɔ̃nɑ kɑɑ de u nun ɡo, kpɑ Yudɑ be bɑ mɛnnɛ mini bu mɑɑ yɑrinɑ kpɑ ben ɡɑbu bu ɡbi.
15 Então Joanã, filho de Carée, tomou à parte Godolias, em Masfa, e lhe disse: E se eu fosse matar Ismael, filho de Natanias, sem que pessoa alguma o soubesse? Por que permitir que te matem? Seria isso a dispersão de todos os judeus que se reuniram em torno de ti e o aniquilamento do que resta de Judá.
16 Mɑ Gedɑliɑ u Yokɑnɑni wisɑ u nɛɛ, ɑ ku Isimɛɛli ɡo, domi ye ɑ ɡeruɑ win sɔ̃ mi, weesɑ.
16 Godolias, filho de Aicão, disse porém a Joanã, filho de Carée: Não faças isso. É falso o que dizes de Ismael.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jeremias 40, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.