Jeremias 40

Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Yinni Gusunɔ u kɑ Yeremi ɡɑri kuɑ sɑnɑm mɛ Nɛbusɑrɑdɑ u derɑ u wurɑmɑ sɑɑ Rɑmɑn di.
1 A palavra que veio a Jeremias da parte do Senhor, depois que Nebuzaradão, capitão da guarda, o deixara ir de Ramá, quando o havia tomado, estando ele atado com cadeias no meio de todos os do cativeiro de Jerusalém e de Judá, que estavam sendo levados cativos para Babilônia.
2 Mɑ Nɛbusɑrɑdɑ wi, u nùn sokɑ u kɑ dɑ bee tiɑ u nɛɛ, Gusunɔ wunɛn Yinni u rɑɑ ɡeruɑ u nɛɛ, kɔ̃sɑ yɑ koo wuu ɡeni deemɑ.
2 Ora o capitão da guarda levou Jeremias, e lhe disse: O Senhor teu Deus pronunciou este mal contra este lugar;
3 Wee, tɛ̃, ye u ɡeruɑ mi, yɑ koorɑ yèn sɔ̃ i nùn torɑri, i ǹ win ɡere mɛm nɔɔwɛ.
3 e o Senhor o trouxe, e fez como havia dito; porque pecastes contra o Senhor, e não obedecestes à sua voz, portanto vos sucedeu tudo isto.
4 Tɛ̃, kon nun yɑkiɑ n nun yɔni yi potɑ. Adɑmɑ ɑ̀ n kĩ ɑ kɑ mɑn dɑ Bɑbiloniɔ, ɑ nɑ su dɑ. Kon nun nɔɔri. À kun mɑɑ kĩ, ɑ sinɔ. A doo ɑ sinɑ mi n nun wɛ̃re.
4 Agora pois, eis que te solto hoje das cadeias que estão sobre as tuas mãos. Se te apraz vir comigo para Babilônia, vem, e eu velarei por ti; mas, se não te apraz vir comigo para Babilônia, deixa de vir. Olha, toda a terra está diante de ti; para onde te parecer bem e conveniente ir, para ali vai.
5 Sɑnɑm mɛ Nɛbusɑrɑdɑ u wɑ mɑ Yeremi kun fuuku wisɑ, yerɑ u nɛɛ, ǹ n mɛn nɑ, ɑ doo ɑ Gedɑliɑ, Akikɑmun bii, Sɑfɑnin debubu deemɑ. Wiyɑ sinɑ boko Nɛbukɑnɛsɑɑ u kuɑ sunɔ Yudɑbɑn wusu sɔɔ. Kɑɑ n kɑ nùn wɑ̃ɑ kɑ tɔn be bɑ tie sɑnnu, ǹ kun mɛ, ɑ doo mi ɑ kĩ.
5 Se assim quiseres, volta a Gedalias, filho de Aicão filho de Safã e a quem o rei de Babilônia constituiu governador das cidades de Judá, e habita com ele no meio do povo; ou vai para qualquer outra parte que te aprouver ir. E deu-lhe o capitão da guarda sustento para o caminho, e um presente, e o deixou ir.
6 Yerɑ Yeremi u dɑ Gedɑliɑn mi, Misipɑɔ, u sinɑ mi kɑ tɔn be bɑ tie tem mɛ sɔɔ sɑnnu.
6 Assim veio Jeremias a Gedalias, filho de Aicão, a Mizpá, e habitou com ele no meio do povo que havia ficado na terra.
7 Sɑɑ yè sɔɔ tɑbu sinɑm be bɑ rɑɑ woo tɑbu ɡberɔ kɑ ben tɑbu kowobu bɑ nuɑ mɑ Bɑbilonin sinɑ boko u Gedɑliɑ, Akikɑmun bii kuɑ Yudɑbɑn sunɔ, mɑ u nùn tɔn be bɑ tie Yudɑɔ kpuro nɔmu bɛriɑ, kɑ sere bwɛ̃ɛbwɛ̃ɛ be bɑ ǹ yoru mwɛ bɑ kɑ de Bɑbiloniɔ,
7 Ouvindo pois todos os chefes das forças que estavam no campo, eles e os seus homens, que o rei de Babilônia havia constituído a Gedalias, filho de Aicão, governador da terra, e que lhe havia confiado homens, mulheres e crianças, os mais pobres da terra, que não foram levados cativos para Babilônia,
8 yerɑ bɑ dɑ Gedɑliɑn mi, Misipɑɔ. Be bɑ dɑ mi, berɑ, Isimɛɛli, Nɛtɑniɑn bii, kɑ Yokɑnɑni kɑ Yonɑtɑm, Kɑreɑn bibu, kɑ Serɑyɑ, Tɑnumɛtin bii, kɑ Efɑi Nɛtofɑɡiin bibu, kɑ Yesɑniɑ, Mɑɑkɑɡiin bii, be kpuro kɑ ben tɔmbu.
8 vieram ter com Gedalias, a Mizpá; e eram: Ismael, filho de Netanias, e Joanã e Jônatas, filhos de Careá, e Seraías, filho de Tanumete, e os filhos de Efai, o netofatita, e Jezanias, filho do maacatita, eles e os seus homens.
9 Yerɑ Gedɑliɑ u bu sɔ̃ɔwɑ kɑ bɔ̃ri u nɛɛ, i ku bɛrum ko i kɑ Bɑbiloniɡibu sɑ̃. I ɡesi sinɔ bɛsɛn tem mɛ sɔɔ kpɑ i Bɑbilonin sinɑ boko sɑ̃. Sɑɑ yerɑ i ko i n wɑ̃ɑ bɔri yɛndu sɔɔ.
9 E jurou Gedalias, filho de Aicão, filho de Safã, eles e pôs seus homens, dizendo: Não temais servir aos caldeus; habitai na terra, e servi o rei de Babilônia, e bem vos terá.
10 Wee, nɑ wɑ̃ɑ Misipɑ mini nɑ n kɑ sɑ̃ɑ bɛɛn nɔni Bɑbiloniɡii ben mi. Adɑmɑ bɛɛ, i doo i ɡberun dɑ̃ɑ mɑrum sɔri mɛ bɑ rɑ di kɑ mɛ bɑ rɑ kɑ mɑɑ ɡum kɑ tɑm ko. Kpɑ i mu bere bɛɛn wekenɔ, kpɑ i sinɑ i n wɑ̃ɑ wuu si i mwɑ sɔɔ.
10 Quanto a mim, eis que habito em Mizpá, para vos representar diante dos caldeus que vierem a nós; vós, porém, colhei o vinho e os frutos de verão, e o azeite, e metei-os nos vossos vasos, e habitai nas vossas cidades, que tomastes.
11 Mɑ Yudɑ be bɑ wɑ̃ɑ Mɔɑbun temɔ kɑ Amɔnibɑn temɔ kɑ Edɔmubɑn temɔ, bɑ nuɑ mɑ Bɑbilonin sunɔ u ɡɑbu deri Yudɑbɑn temɔ, mɑ u Gedɑliɑ kuɑ ben kpɑro.
11 Do mesmo modo, quando todos os judeus que estavam em Moabe, e entre os filhos de Amom, e em Edom, e os que havia em todos os países, ouviram que o rei de Babilônia havia deixado um resto em Judá, e que havia posto sobre eles a Guedalias, o de Aicão, filho de Safã;
12 Yerɑ be kpuro bɑ wurɑmɑ ben temɔ. Mɑ bɑ dɑ bɑ Gedɑliɑ deemɑ Misipɑɔ. Wɔ̃ɔ ɡe sɔɔ, bɑ resɛm wɑ too, kɑ mɑɑ dɑ̃ɑ mɑrum ɡɑm.
12 voltaram, então, todos os judeus de todos os lugares para onde foram arrojados, e vieram para a terra de Judá, a Gedalias, a Mizpá, e colheram vinho e frutos do verão com muita abundância.
13 Sɔ̃ɔ teeru Yokɑnɑni, Kɑreɑn bii, kɑ sere tɑbu sinɑm be bɑ wurɑmɑ tɑbu ɡberun di mi, bɑ nɑ Gedɑliɑn mi Misipɑɔ.
13 Joanã, filho de Careá, e todos os chefes das forças que estavam no campo vieram ter com Gedalias, a Mizpá,
14 Mɑ bɑ nùn sɔ̃ɔwɑ bɑ nɛɛ, ɑ yɛ̃ mɑ Bɑɑlisi, Amɔnibɑn sinɑ boko u Isimɛɛli, Nɛtɑniɑn bii ɡɔrɑ u nun ɡo?
14 e disseram-lhe: Sabes que Baalis, rei dos filhos de Amom, enviou a Ismael, filho de Netanias, para te tirar a vida? Mas não lhes deu crédito Gedalias, filho de Aicão.
15 Mɑ Yokɑnɑni u dɑ Misipɑɔ u Gedɑliɑ sɔ̃ɔwɑ ɑsiri sɔɔ u nɛɛ, ɑ de n dɑ n Isimɛɛli, Nɛtɑniɑn bii wi ɡo, kpɑ ɡoo u kun yɛ̃. Nɡe mbɑn sɔ̃nɑ kɑɑ de u nun ɡo, kpɑ Yudɑ be bɑ mɛnnɛ mini bu mɑɑ yɑrinɑ kpɑ ben ɡɑbu bu ɡbi.
15 Todavia Joanã, filho de Careá, falou a Gedalias em segredo, em Mizpá, dizendo: Deixa, peço-te, que eu vá e mate a Ismael, filho de Netanias, sem que ninguém o saiba. Por que razão te tiraria ele a vida, de modo que fossem dispersos todos os judeus que se têm congregado a ti, e perecesse o resto de Judá?
16 Mɑ Gedɑliɑ u Yokɑnɑni wisɑ u nɛɛ, ɑ ku Isimɛɛli ɡo, domi ye ɑ ɡeruɑ win sɔ̃ mi, weesɑ.
16 Mas disse Gedalias, filho de Aicão, a Joanã, filho de Careá: Não faças tal coisa; pois falas falsamente contra Ismael.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jeremias 40, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.