Jeremias 14
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs NTLH
1 Sɑnɑm mɛ nim ɡɔ̃ɔrɑ wɑ̃ɑ, Yinni Gusunɔ u Yeremi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ,
1 O Senhor Deus me disse o seguinte a respeito da seca:
2 Yudɑbɑ bɑ ɡɔɔ wooru sɔ̃.
2 “O povo de Judá está de luto, chorando. As suas cidades estão morrendo, o povo está abatido, jogado no chão, e Jerusalém grita pedindo socorro.
3 Dɑmɡibu bɑ bwɛ̃ɛbwɛ̃ɛbu ɡɔrimɔ bu nim kɑsumɑ.
3 Os ricos mandam os empregados buscar água. Eles vão até os poços, porém não encontram água e voltam com os potes vazios. Então cobrem a cabeça, desanimados e atrapalhados.
4 Tem mu bɛsikirɑ yèn sɔ̃ ɡurɑ kun nɛmɔ.
4 Os lavradores também cobrem a cabeça, desesperados porque não chove, e a terra está seca.
5 Yɑkɑ bekusu sɑri.
5 No campo, as veadas abandonam as suas crias, pois não há capim.
6 Wee ɡbeeku kɛtɛkunu nu wɑ̃ɑ ɡuunu wɔllɔ,
6 Os jumentos selvagens ficam parados no alto dos morros e, com falta de ar, respiram como os lobos. Eles não enxergam bem por falta de pasto.”
7 Yudɑbɑ bɑ ɡerumɔ bɑ mɔ̀,
7 O meu povo disse: “Ó mas pedimos que nos ajudes, como prometeste. Muitas vezes, nos afastamos de ti e contra ti temos pecado.
8 Wunɛ wi bɛsɛ Isirelibɑ sɑ nɑɑnɛ sɑ̃ɑ,
8 Tu és a única esperança do povo de Israel, tu és aquele que nos salva quando estamos em dificuldades. Por que é que tens de ser como um estrangeiro em nossa terra ou como um viajante que só pousa uma noite?
9 Mbɑn sɔ̃nɑ kɑɑ n sɑ̃ɑ nɡe wi bɑ wɔri subɑru sɔɔ,
9 Por que é que tens de ser como um homem apanhado de surpresa, como um soldado que não tem força para defender os outros? Mas tu, ó e nós somos o teu povo. Não nos abandones!”
10 Wee ye Yinni Gusunɔ u ɡeruɑ win tɔmbun sɔ̃. U nɛɛ, bɑ rɑ kɑ̃ bɑ n yɑɑyɑɑre mɔ̀. Bɑ ku rɑ kpĩ bu sinɑ bu tii nɛnɛ. Bɑ ǹ mɑɑ nùn wɛ̃remɔ. U ben durum yɑɑye. Yen sɔ̃nɑ u bu sɛɛyɑsiɑmɔ.
10 O Senhor Deus disse o seguinte a respeito desse povo: — Eles gostam de andar por aí e não sabem se controlar. Por isso, não estou satisfeito com eles. Eu lembrarei das maldades que fizeram e os castigarei por causa dos seus pecados.
11 Mɑ Yinni Gusunɔ u Yeremi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ ku tɔn be kɑnɑru kuɑ n kɑ bu ɡeɑ kuɑ.
11 Aí o Senhor me disse: — Não me peça para ajudar esse povo.
12 Domi bɑɑ bɑ̀ n nɔɔ bɔkuɑ, nɑ ǹ ben kɑnɑru nɔɔmɔ. Bɑ̀ n mɑɑ yɑ̃ku dɔ̃ɔ mwɑɑrɑruɡinu kɑ kɛ̃nu ɡɑnu kuɑ, nɑ ǹ nu mwɑɑmɔ. Kon de bu ɡbiwɑ ɡɔ̃ɔrun sɔ̃ kɑ kɛ̃si kɛ̃si bɑrɑrun sɔ̃ kɑ mɑɑ tɑbu sɔɔ.
12 Mesmo que jejuem e orem, eu não os ouvirei. Não os aceitarei, mesmo que me ofereçam animais em sacrifício e me tragam ofertas de cereais. Pelo contrário, eu os matarei na guerra e também por meio de fome e de doenças.
13 Mɑ Yeremi u wisɑ u nɛɛ, Yinni Gusunɔ, wee wunɛn sɔmɔbu bɑ wunɛn tɔmbu sɔ̃ɔmɔ bɑ mɔ̀, bɑ ǹ tɑbu wɑsi. Gɔ̃ɔrɑ kun mɑɑ duɔ ben temɔ. Kɑɑ de bɑ n wɑ̃ɑwɑ bɔri yɛndu sɔɔ kɑ toro sindu.
13 Então eu disse: — Ó
14 Yinni Gusunɔ u mɑɑ nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, weesɑ bɑ ɡerumɔ kɑ nɛn yĩsiru. Nɑ ǹ bu ɡɔre, nɑ ǹ bu woodɑ ɡɑɑ wɛ̃. Mɛyɑ nɑ ǹ mɑɑ bu ɡɑri ɡɛɛ sɔ̃ɔwɑ. Kɑ̃sinu kɑ siɑn ɡɑri kɑ ben ɡɔ̃rusun ɡɑri yi bɑ ɡerumɔ, ye kpuro weesɑ.
14 Mas o Senhor respondeu: — Esses profetas estão profetizando mentiras em meu nome. Eu não os enviei, nem lhes dei ordens e nunca lhes disse nada. As suas visões são mentiras, e as suas adivinhações não valem nada; eles inventam
15 Yen sɔ̃, sɔmɔ be nɑ ǹ ɡɔre mi, bɑ kɑ tɔmbu sɔ̃ɔmɔ bɑ mɔ̀, bɑ ǹ tɑbu wɑsi ben temɔ, ɡɔ̃ɔrɑ kun duɔ mi, kon de bu ɡbi tɑbu sɔɔ, kɑ ɡɔ̃ɔrun sɔ̃.
15 Eu, o Senhor , digo a você o que vou fazer com esses profetas que não enviei e que profetizam em meu nome, dizendo que não haverá guerra nem fome neste país. Eu os matarei na guerra e de fome.
16 Kpɑ tɔn be bɑ mɑɑ weesun ɡɑri sɔɔmɔ mi, bɑ n wɔrukɑ Yerusɑlɛmun swɛɛ sɔɔ ɡɔ̃ɔ te, kɑ tɑɑ bin sɔ̃. Bɑ ǹ ɡoo wɑsi wi u koo bu sike, be kɑ ben kurɔbu kɑ bibu. Kon de ben nuku kɔ̃suru tu wɔriwɑ ben tii sɔɔ.
16 As pessoas a quem eles disseram essas coisas também serão mortas na guerra e de fome. Os corpos delas serão jogados nas ruas de Jerusalém, e não haverá ninguém para sepultá-los. Isso acontecerá com todos eles — com as suas esposas, os seus filhos e as suas filhas. Eles pagarão pelas suas maldades.
17 Yeremi u nɛɛ, Gusunɔ u mɑn sɔ̃ɔwɑ n tɔn be sɔ̃ n nɛɛ,
17 Deus me mandou contar ao povo a minha tristeza e dizer: “Que os meus olhos derramem lágrimas dia e noite e que nunca parem de chorar, porque o meu pobre povo está muito machucado, está gravemente ferido.
18 Nɑ̀ n yɑrɑ nɑ dɑ yɑkɑsɔ,
18 Quando vou ao campo, vejo os corpos dos homens mortos na guerra; quando entro nas cidades, vejo pessoas morrendo de fome. Os profetas e os sacerdotes continuam o seu trabalho, porém não sabem o que estão fazendo.”
19 Yinni Gusunɔ,
19 “Ó Senhor Deus, será que rejeitaste completamente o povo de Judá? Será que detestas o povo de Por que nos feriste tanto, que não podemos ser curados? Nós esperamos a paz, mas nada de bom aconteceu; pensamos que íamos ser curados, mas o que veio foi o terror.
20 Yinni Gusunɔ, sɑ durum kuɑ wunɛn mi.
20 Ó Senhor , confessamos o nosso pecado e o pecado dos nossos antepassados; de fato, pecamos contra ti.
21 A wunɛn ɑrukɑwɑni yɑɑyo ye ɑ kɑ sun bɔkuɑ.
21 Lembra das tuas promessas e não nos desprezes. Não deixes que seja humilhada a cidade de Jerusalém, o lugar do teu trono Lembra da e não desistas dele.
22 Bũu ɡoo sɑri wi u koo kpĩ u ɡurɑ nɛɛsiɑ,
22 Nenhum dos ídolos das nações pode fazer chover, nem o céu pode fazer cair chuva. Pusemos a nossa esperança em ti, ó pois tu és aquele que faz todas estas coisas.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jeremias 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.