Gênesis 39
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs NVT
1 Isimɛɛlibɑ bɑ kɑ Yosɛfu dɑ Eɡibitiɔ. Mɑ Potifɑɑ Eɡibitiɡii u nùn dwɑ ben mi. Potifɑɑ wi, u sɑ̃ɑwɑ Eɡibiti sunɔn sinɑ kpɑɑ kɔ̃sobun wiruɡii.
1 Quando José foi levado para o Egito pelos negociantes ismaelitas, eles o venderam a Potifar, um oficial egípcio. Potifar era capitão da guarda do faraó, o rei do Egito.
2 Yinni Gusunɔ u wɑ̃ɑ kɑ Yosɛfu, mɑ u nùn kuɑ tɔn bɑrukɑɡii. U wɑ̃ɑ win yinni Eɡibitiɡiin yɛnuɔ.
2 O S enhor estava com José, por isso ele era bem-sucedido em tudo que fazia no serviço da casa de seu senhor egípcio.
3 Yinni wi, u wɑ mɑ Yinni Gusunɔ u kɑ nùn wɑ̃ɑ, mɑ u mɑɑ nùn swɑɑ kusiɑmmɛ yɑbu bɑɑyere sɔɔ ye u mɔ̀.
3 Potifar percebeu que o S enhor estava com José e lhe dava sucesso em tudo que ele fazia.
4 Yen sɔ̃, u kɑ nùn nɔnu ɡeu mɛɛrɑ u nùn kuɑ win yɛnun sɔm kowobu kpuron wiruɡii, mɑ win ye u mɔ kpuro u nùn nɔmu sɔndiɑ.
4 Satisfeito com isso, nomeou José seu assistente pessoal e o encarregou de toda a sua casa e de todos os seus bens.
5 Sɑɑ mìn di u Yosɛfu kuɑ win yɛnun sɔm kowobu kpuron wiruɡii mɑ u nùn ye u mɔ kpuro nɔmu sɔndiɑ, Yinni Gusunɔ u win yɛnu ɡe domɑru kuɑ kɑ ye u mɔ kpuro yɛnuɔ kɑ ɡberɔ.
5 A partir do dia em que José foi encarregado de toda a casa e de todas as propriedades de Potifar, o S enhor começou a abençoar a casa do egípcio por causa de José. Tudo corria bem na casa, e as plantações e os animais prosperavam.
6 Potifɑɑ wi, u ye u mɔ kpuro deri Yosɛfun nɔmɑ sɔɔ. U ǹ mɑɑ yen ɡɑɑn ɡɑri yɛ̃ mɑ n kun mɔ win dĩɑ ni u koo doke nɔɔwɔ bɑɑsi.
6 Assim, Potifar entregou tudo que possuía aos cuidados de José e, tendo-o como administrador, não se preocupava com nada, exceto com o que iria comer. José era um rapaz muito bonito, de bela aparência,
7 Yerɑ sɔ̃ɔ teeru win yinnin kurɔ u nùn nɔni ɡirɑri mɑ u nɛɛ, ɑ de ɑ kɑ mɑn kpunɑ.
7 e logo a esposa de Potifar começou a olhar para ele com desejo. “Venha e deite-se comigo”, ordenou ela.
8 Adɑmɑ Yosɛfu u yinɑ. U kurɔ wi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, n wee, nɛn yinni u ǹ yɛnun ɡɑ̃ɑnun ɡɑri yɛ̃. Win ye u mɔ kpuro, nɛnɑ u nɔmu sɔndiɑ.
8 José recusou e disse: “Meu senhor me confiou todos os bens de sua casa e não precisa se preocupar com nada.
9 U ǹ mɑn dɑm kere yɛnu ɡe sɔɔ, u ǹ mɑɑ mɑn ɡɑ̃ɑnu yinɑri mɑ n kun mɔ wunɛ tɔnɑ yèn sɔ̃ ɑ sɑ̃ɑ win kurɔ. Yerɑ kon ɡɑ̃ɑ ninin bweseru ko kpɑ n Gusunɔ torɑri?
9 Ninguém aqui tem mais autoridade que eu. Ele não me negou coisa alguma, exceto a senhora, pois é mulher dele. Como poderia eu cometer tamanha maldade? Estaria pecando contra Deus!”.
10 Bɑɑdommɑwɑ kurɔ wi, u rɑ n kɑ nùn ɡɑri yi mɔ̀. Kɑ mɛ, Yosɛfu u yinɑ u kɑ nùn kpunɑ. U ku rɑ mɑm kɑ̃ bɑ n wɑ̃ɑ sɑnnu.
10 A mulher continuava a assediar José diariamente, mas ele se recusava a deitar-se com ela.
11 Sɔ̃ɔ teeru Yosɛfu u duɑ dirɔ u kɑ win sɔmburu ko. N deemɑ yɛnu ɡen tɔnu ɡoo sɑri turuku.
11 Certo dia, porém, quando José entrou para fazer seu trabalho, não havia mais ninguém na casa.
12 Yerɑ kurɔ wi, u Yosɛfun bekuru nɛnuɑ u nɛɛ, ɑ kɑ mɑn kpunɔ.
12 Ela se aproximou, agarrou-o pelo manto e exigiu: “Venha, deite-se comigo!”. José se desvencilhou e fugiu da casa, mas o manto ficou na mão da mulher.
13 Ye kurɔ wi, u wɑ mɑ u nùn beku te deriɑ u dukɑ yɑrɑ tɔɔwɔ,
13 Quando ela viu que José tinha fugido, mas que o manto havia ficado na mão dela,
14 yerɑ u win yɛnuɡibu sokɑ u nɛɛ, i nɑ i wɑ. Heberu wi nɛn durɔ kɑ nɑ u sun kɑm mɛɛrɑ. U kĩ u kɑ mɑn kpunɑ ɑdɑmɑ nɑ wurɑ kuɑ tɑ̃ɑ tɑ̃ɑ.
14 chamou seus servos. “Vejam!”, disse ela. “Meu marido trouxe esse escravo hebreu para nos fazer de bobos! Ele entrou no meu quarto para me violentar, mas eu gritei.
15 Ye u nuɑ nɑ wurɑ kuɑ mɛ, u mɑn win bekuru deriɑ u dukɑ yɑrɑ tɔɔwɔ.
15 Quando ele me ouviu gritar, saiu correndo e escapou, mas largou seu manto comigo.”
16 Mɑ kurɔ wi, u beku te yii yeru kuɑ sere win yinni u kɑ wurɑmɑ yɛnuɔ.
16 Ela guardou o manto até o marido voltar para casa.
17 Sɑnɑm mɛ u wurɑmɑ mi, kurɔ wi, u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, yoo Heberu wi ɑ kɑ sun nɑɑwɑ mi, u mɑn duwi u kɑ mɑn sɑnku.
17 Então, contou-lhe sua versão da história. “O escravo hebreu que você trouxe para nossa casa tentou aproveitar-se de mim”, disse ela.
18 Ye nɑ wurɑ kuɑ, yerɑ u mɑn win bekuru deriɑ u dukɑ yɑrɑ tɔɔwɔ.
18 “Mas, quando eu gritei, ele saiu correndo e largou seu manto comigo!”
19 Ye durɔ wi, u win kurɔn ɡɑri yi nuɑ, yerɑ u mɔru bɛsirɑ.
19 Ao ouvir a mulher contar como José a havia tratado, Potifar se enfureceu.
20 Mɑ u Yosɛfu suɑ u doke pirisɔm dirɔ mi bɑ rɑ sunɔn pirisɔmbɑ doke.
20 Pegou José e o lançou na prisão onde ficavam os prisioneiros do rei, e ali José permaneceu.
21 Adɑmɑ Yinni Gusunɔ u wɑ̃ɑ kɑ wi. U mɑɑ nùn domɑru kuɑ u derɑ u kĩi ɡeeru wɑ pirisɔm kɔ̃sobun wiruɡiin mi.
21 Mas o S enhor estava com ele na prisão e o tratou com bondade. Fez José conquistar a simpatia do carcereiro, que,
22 Mɑ wiruɡii wi, u nùn pirisɔm be bɑ wɑ̃ɑ mi kpuro nɔmu sɔndiɑ. Ye bɑ koo ko kpuro, wiyɑ rɑ yen woodɑ wɛ̃.
22 em pouco tempo, encarregou José de todos os outros presos e de todas as tarefas da prisão.
23 Wiruɡii wi, u ku rɑ mɛɛri ye Yosɛfu u mɔ̀ domi Yinni Gusunɔ u wɑ̃ɑ kɑ wi. Mɑ u derɑ win ye u kuɑ kpuro yɑ wɛ̃rɑ.
23 O carcereiro não precisava mais se preocupar com nada, pois José cuidava de tudo. O S enhor estava com ele e lhe dava sucesso em tudo que ele fazia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 39, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.