Gênesis 32

Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs BKJ

Sair da comparação
1 Ye n kuɑ buru buru yellu, Lɑbɑni u seewɑ u win bibu kɑ win debuminu nɔɔ kɑnɑ u bu bɔkɑsi, mɑ u ben bɑɑwure domɑru kuɑ. Yen biru u ɡɔsirɑ u wurɑ win yɛnuɔ.
1 E Jacó foi no seu caminho, e os anjos de Deus o encontraram.
2 Yɑkɔbu u swɑɑ mɔ̀ u doonɔ, yerɑ Gusunɔn ɡɔrɑdobɑ bɑ kɑ nùn yinnɑ.
2 E quando Jacó os viu, ele disse: Este é o exército de Deus. E ele chamou o nome do lugar Maanaim.
3 Ye Yɑkɔbu u ɡɔrɑdo be wɑ, yerɑ u nɛɛ, Gusunɔn tɑbu kowobɑ beni.
3 E Jacó enviou mensageiros adiante dele a Esaú, seu irmão, à terra de Seir, região de Edom.
4 Yerɑ u sɔmɔbu ɡɔrɑ win mɔɔ Esɑun mi, Edɔmun temɔ mɛ bɑ mɑɑ mɔ̀ Seiri.
4 E ele lhes ordenou, dizendo: Assim falareis a meu senhor Esaú: Teu servo Jacó diz assim: Eu habitei como peregrino com Labão, e fiquei lá até agora.
5 U bu woodɑ wɛ̃ u nɛɛ, ɑmɛniwɑ i ko nɛn tɔnwero Esɑu sɔ̃ i nɛɛ, nɛ Yɑkɔbu win bɔ̃ɔ, nɑ dɑ nɑ sinɑ Lɑbɑnin mi sere n kɑ kuɑ ɡisɔ.
5 E eu tenho bois, e jumentos, rebanhos, e servos, e servas. E eu enviei para dizer a meu senhor para que eu encontre graça aos seus olhos.
6 Nɑ nɛɛ mɔ kɑ kɛtɛkunu kɑ yɑ̃ɑnu kɑ yoo tɔn durɔbu kɑ tɔn kurɔbu. Yerɑ nɑ nùn nɔɔsiɑmɔ u kɑ mɑn nɔnu ɡeu mɛɛri, wi, wi u sɑ̃ɑ nɛn tɔnwero.
6 E os mensageiros retornaram a Jacó, dizendo: Nós chegamos ao teu irmão Esaú, e ele também vem para te encontrar, e quatrocentos homens com ele.
7 Sɔmɔ be, bɑ dɑ bɑ wurɑmɑ Yɑkɔbun mi, bɑ nɛɛ, sɑ turɑ wunɛn mɔɔ Esɑun mi, u mɑɑ sun sennɔ sisi kɑ tɑbu kowobu tɔmbu nɛɛru (400).
7 Então Jacó ficou muito amedrontado e angustiado, e ele dividiu em dois bandos o povo que estava com ele, e os rebanhos, e o gado, e os camelos,
8 Yerɑ bɛrum Yɑkɔbu mwɑ u nɑndɑ ɡem ɡem. Mɑ u tɔn be bɑ wɑ̃ɑ kɑ wi bɔnu kuɑ wuunu yiru kɑ win yɑ̃ɑnu kɑ kɛtɛbɑ kɑ yooyoosu.
8 e ele disse: Se Esaú vier a um bando e o ferir, então o outro bando que sobrar escapará.
9 Mɑ u nɛɛ, bɑɑ Esɑu ù n nɑ u sube teeru wɔri u tu kɑmiɑ, te tɑ tie tɑ koo yɑri bɑɑni.
9 E Jacó disse: Ó Deus de meu pai Abraão, e Deus de meu pai Isaque, o SENHOR que disse a mim: Torna à tua terra, à tua parentela, e eu te tratarei bem.
10 Mɑ u kɑnɑru kuɑ u nɛɛ, Yinni Gusunɔ, nɛn bɑɑbɑ Aburɑhɑmu kɑ nɛn tundo Isɑkin Yinni, ɑ mɑn sɔ̃ɔwɑ n wuro nɛn temɔ mi bɑ mɑn mɑrɑ. Geɑ tɔnɑwɑ kɑɑ mɑn kuɑ.
10 Eu não sou digno da menor de todas as misericórdias, e de toda a verdade, que tu tens mostrado ao teu servo, porque com meu cajado passei este Jordão, e agora eu me tornei dois bandos.
11 Nɑ ǹ turɑ n kɑ wunɛn durom bɑkɑm kɑ wunɛn bɔrɔkiniru kpuro wɑ te ɑ mɑn sɔ̃ɔsi, nɛ wi nɑ sɑ̃ɑ wunɛn bɔ̃ɔ. Domi nɑ Yuudɛni yeni tɔburɑwɑ kɑ nɛn dɛkɑ tɔnɑ. Adɑmɑ tɛ̃ nɛn tɔmbu kɑ nɛn sɑbenu kuɑ wuunu yiru.
11 Livra-me, rogo-te, da mão de meu irmão, da mão de Esaú, porque eu o temo, para que ele não venha e me fira, e a mãe com os filhos.
12 Nɑ nun kɑnɑmɔ ɑ mɑn wɔro sɑɑ nɛn mɔɔ Esɑun nɔmun di. Domi nɑ bɛrum mɔ̀ u ku rɑɑ sun wɔrimɑ u ɡo kɑ nɛn kurɔbu kɑ bibu sɑnnu.
12 E tu disseste: Eu certamente te farei bem, e farei tua semente como a areia do mar, que não pode ser enumerada por ser uma multidão.
13 Wunɑ ɑ mɑɑ ɡeruɑ kɑɑ mɑn durom kuɑ kpɑ ɑ nɛn bibun bweseru dɑbiɑsiɑ nɡe nim wɔ̃kun yɑnim mɛ ɡoo kun kpɛ̃ u ɡɑri.
13 E ele pernoitou ali aquela mesma noite, e tomou do que veio à sua mão por presente para Esaú, seu irmão:
14 Yɑm miyɑ Yɑkɔbu u sɔbiɑ u kpunɑ. Mɑ u win yɑɑ sɑbenun sukum suɑ u kɑ win mɔɔ Esɑu kɛ̃.
14 duzentas cabras e vinte bodes, duzentas ovelhas e vinte carneiros,
15 Sɑbe niyɑ boo ninu ɡoobu (200) kɑ boo kinɛnu yɛndu kɑ yɑ̃ɑ ninu ɡoobu kɑ yɑ̃ɑ kinɛnu yɛndu
15 trinta camelas de leite com suas crias, quarenta vacas e dez novilhos, vinte jumentas e dez jumentinhos.
16 kɑ nɑɑ mɛrobu weeru kɑ nɑɑ kinɛnu wɔkuru kɑ kɛtɛku mɛrobu yɛndu kɑ kɛtɛku dwɑnu wɔkuru, kɑ mɑm yooyoo mɛrobu tɛnɑ kɑ sin bii ni nu bom nɔrumɔ.
16 E ele os entregou na mão de seus servos, cada rebanho à parte, e disse a seus servos: Passai adiante de mim, e deixai espaço entre rebanho e rebanho.
17 U ye kpuro suɑ u win yobu nɔmu bɛriɑ ɡɔ̃ɔ kɑ ɡɔ̃ɔ nɛnnɛnkɑ. Mɑ u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, i n ɡbiɑ nɛn wuswɑɑɔ kpɑ i de ɡɔ̃ɔ si, su n swĩinɛ dɑndɑnkuru.
17 E ele ordenou ao primeiro, dizendo: Quando Esaú, meu irmão, te encontrar e te perguntar, dizendo: De quem és tu? E para onde vais? E de quem são estes diante de ti?
18 Mɑ u ɡbiikoo sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, Esɑu nɛn mɔɔ ù n kɑ nun yinnɑ, ù n nun bikiɑ weren min diyɑ ɑ wee, mɑnɑ ɑ dɔɔ, weren sɑbenɑ ɑ ɡbiisie,
18 Então tu dirás: Eles são de teu servo Jacó. É um presente enviado ao meu senhor Esaú; e eis que ele também está atrás de nós.
19 ɑ nùn wisio ɑ nɛɛ, win bɔ̃ɔ Yɑkɔbuɡinɑ. Nu sɑ̃ɑwɑ kɛ̃ɛ te nɑ wi, nɛn tɔnwero mɔrisiɑmɑ. Nɛn tii nɑ wee biruɔ.
19 E assim ele ordenou ao segundo, e ao terceiro, e a todos os que seguiram os rebanhos, dizendo: Desta maneira falareis a Esaú, quando o encontrardes.
20 Gɑri teeyɑ u yiruse sɔ̃ɔwɑ kɑ itɑse. Mɛyɑ u be kpuro sɔ̃ɔwɑ be bɑ sɑbe ni kpɑre ɡesi.
20 E dizei além disso: Eis que teu servo Jacó está atrás de nós. Porque ele disse: Eu vou apaziguá-lo com o presente que vai adiante de mim, e depois eu verei a sua face, porventura ele me aceitará.
21 Mɑ Yɑkɔbu u mɑɑ nɛɛ, i ɡeruo i nɛɛ, wee, nɛ win bɔ̃ɔ nɑ wee bɛɛn biruɔ.
21 Assim foi o presente antes dele, e ele mesmo pernoitou aquela noite no acampamento.
22 Kɛ̃ɛ te, tɑ ɡbiɑ mɑ u yɔ̃rɑ u kpunɑ mi, wɔ̃ku te.
22 E ele levantou-se naquela noite, e tomou suas duas mulheres, e suas duas servas, e seus onze filhos, e passou o vau de Jaboque.
23 Yɑkɔbu u seewɑ wɔ̃ku te, u win kurɔbu yiru kɑ win yoo tɔn kurɔbu yiru kɑ win bibu wɔkurɑ tiɑ suɑ u dɑ u kɑ bu Yɑbɔkun dɑɑru tɔburɑ.
23 E ele os tomou, e os enviou a passar o ribeiro, e enviou o que ele tinha.
24 Ye u bu tɔburɑsiɑ u kpɑ, mɑ u wurɑ u mɑɑ ye u mɔ kpuro tɔburɑsiɑ.
24 E Jacó foi deixado só. E ali lutou com ele um homem até o romper do dia.
25 Yɑkɔbu u tiɑ wi turo. Yerɑ durɔ ɡoo u nɑ u kɑ nùn ɡɑbirinɑ sere yɑm kɑ sɑ̃rɑ.
25 E quando este viu que não prevalecia contra ele, tocou a junta de sua coxa. E se desconjuntou a junta de sua coxa, enquanto lutava com ele.
26 Ye durɔ wi, u wɑ mɑ u ǹ kpɛ̃ u Yɑkɔbu surɑ, mɑ u win ɡɑ̃ɑ kpɔɔ so, ɡɑ sɔsiɑrɑ ye bɑ wɔri mɔ̀.
26 E ele disse: Deixa-me ir, pois o dia já rompe. E ele disse: Eu não te deixarei ir, a não ser que me abençoes.
27 Yen biru durɔ wi, u nɛɛ, ɑ de n doonɑ, domi yɑm sɑ̃rerɑ wee.
27 E ele lhe disse: Qual é o teu nome? E ele disse: Jacó.
28 Yerɑ durɔ wi, u bikiɑ u nɛɛ, ɑmɔnɑ wunɛn yĩsiru.
28 E disse-lhe: Teu nome não será mais chamado Jacó, mas Israel, porque como um príncipe tu tens poder com Deus e com homens, e prevaleceste.
29 Durɔ wi, u mɑɑ nɛɛ, bɑ ǹ mɑɑ nun sokumɔ Yɑkɔbu. Isireliwɑ bɑ koo nun soku yèn sɔ̃ ɑ kɑ Gusunɔ ɡɑbirinɑ kɑ mɑɑ tɔnu, mɑ ɑ kɑmiɑ.
29 E Jacó lhe perguntou, e disse: Dize-me, rogo-te, teu nome. E ele disse: Por que é que tu perguntas o meu nome? E ele o abençoou ali.
30 Yerɑ Yɑkɔbu u nɛɛ, ɑ ɡem mɔ, ɑ mɑn wunɛn yĩsiru sɔ̃ɔwɔ.
30 E Jacó chamou o nome do lugar Peniel, pois eu tenho visto a Deus face a face, e a minha vida foi preservada.
31 Yɑkɔbu u yɑm mi yĩsiru kɑ̃ Peniɛli. Yĩsi ten tubusiɑnɑ, Gusunɔn wuswɑɑ. U nɛɛ, nɑ Gusunɔ wɑ nɔni kɑ nɔni, nɛn hunde mɑɑ fɑɑbɑ wɑɑrɑ.
31 E quando ele passou por Peniel, o sol se levantou sobre ele, e ele manquejava da sua coxa.
32 Ye u Peniɛli tɔburɑ, mɑ sɔ̃ɔ u n yɑrimɔ. Sɑɑ dɔmɑ ten diyɑ u killimɔ kɑ ɡɑ̃ɑ te.
32 Por isso os filhos de Israel não comem, até o dia de hoje, do nervo que está sobre a juntura da coxa, porque ele tocou a juntura da coxa de Jacó no tendão que se encolheu.
33 Yen sɔ̃nɑ sere kɑ ɡisɔ Isirelibɑ bɑ ku rɑ yɑɑn sĩiru tem te tɑ kɑ ɡɑ̃ɑru sɔrinɛ, yèn sɔ̃ sĩiru miyɑ Gusunɔ u Yɑkɔbu so u kɑ kuɑ ɡɑ̃ɑruɡii.
33 — ausente —

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.