Gênesis 32

Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ye n kuɑ buru buru yellu, Lɑbɑni u seewɑ u win bibu kɑ win debuminu nɔɔ kɑnɑ u bu bɔkɑsi, mɑ u ben bɑɑwure domɑru kuɑ. Yen biru u ɡɔsirɑ u wurɑ win yɛnuɔ.
1 Também Jacó seguiu o seu caminho, e anjos de Deus lhe saíram a encontrá-lo.
2 Yɑkɔbu u swɑɑ mɔ̀ u doonɔ, yerɑ Gusunɔn ɡɔrɑdobɑ bɑ kɑ nùn yinnɑ.
2 Quando os viu, disse: Este é o acampamento de Deus. E chamou àquele lugar Maanaim.
3 Ye Yɑkɔbu u ɡɔrɑdo be wɑ, yerɑ u nɛɛ, Gusunɔn tɑbu kowobɑ beni.
3 Então, Jacó enviou mensageiros adiante de si a Esaú, seu irmão, à terra de Seir, território de Edom,
4 Yerɑ u sɔmɔbu ɡɔrɑ win mɔɔ Esɑun mi, Edɔmun temɔ mɛ bɑ mɑɑ mɔ̀ Seiri.
4 e lhes ordenou: Assim falareis a meu senhor Esaú: Teu servo Jacó manda dizer isto: Como peregrino morei com Labão, em cuja companhia fiquei até agora.
5 U bu woodɑ wɛ̃ u nɛɛ, ɑmɛniwɑ i ko nɛn tɔnwero Esɑu sɔ̃ i nɛɛ, nɛ Yɑkɔbu win bɔ̃ɔ, nɑ dɑ nɑ sinɑ Lɑbɑnin mi sere n kɑ kuɑ ɡisɔ.
5 Tenho bois, jumentos, rebanhos, servos e servas; mando comunicá-lo a meu senhor, para lograr mercê à sua presença.
6 Nɑ nɛɛ mɔ kɑ kɛtɛkunu kɑ yɑ̃ɑnu kɑ yoo tɔn durɔbu kɑ tɔn kurɔbu. Yerɑ nɑ nùn nɔɔsiɑmɔ u kɑ mɑn nɔnu ɡeu mɛɛri, wi, wi u sɑ̃ɑ nɛn tɔnwero.
6 Voltaram os mensageiros a Jacó, dizendo: Fomos a teu irmão Esaú; também ele vem de caminho para se encontrar contigo, e quatrocentos homens com ele.
7 Sɔmɔ be, bɑ dɑ bɑ wurɑmɑ Yɑkɔbun mi, bɑ nɛɛ, sɑ turɑ wunɛn mɔɔ Esɑun mi, u mɑɑ sun sennɔ sisi kɑ tɑbu kowobu tɔmbu nɛɛru (400).
7 Então, Jacó teve medo e se perturbou; dividiu em dois bandos o povo que com ele estava, e os rebanhos, e os bois, e os camelos.
8 Yerɑ bɛrum Yɑkɔbu mwɑ u nɑndɑ ɡem ɡem. Mɑ u tɔn be bɑ wɑ̃ɑ kɑ wi bɔnu kuɑ wuunu yiru kɑ win yɑ̃ɑnu kɑ kɛtɛbɑ kɑ yooyoosu.
8 Pois disse: Se vier Esaú a um bando e o ferir, o outro bando escapará.
9 Mɑ u nɛɛ, bɑɑ Esɑu ù n nɑ u sube teeru wɔri u tu kɑmiɑ, te tɑ tie tɑ koo yɑri bɑɑni.
9 E orou Jacó: Deus de meu pai Abraão e Deus de meu pai Isaque, ó Senhor , que me disseste: Torna à tua terra e à tua parentela, e te farei bem;
10 Mɑ u kɑnɑru kuɑ u nɛɛ, Yinni Gusunɔ, nɛn bɑɑbɑ Aburɑhɑmu kɑ nɛn tundo Isɑkin Yinni, ɑ mɑn sɔ̃ɔwɑ n wuro nɛn temɔ mi bɑ mɑn mɑrɑ. Geɑ tɔnɑwɑ kɑɑ mɑn kuɑ.
10 sou indigno de todas as misericórdias e de toda a fidelidade que tens usado para com teu servo; pois com apenas o meu cajado atravessei este Jordão; já agora sou dois bandos.
11 Nɑ ǹ turɑ n kɑ wunɛn durom bɑkɑm kɑ wunɛn bɔrɔkiniru kpuro wɑ te ɑ mɑn sɔ̃ɔsi, nɛ wi nɑ sɑ̃ɑ wunɛn bɔ̃ɔ. Domi nɑ Yuudɛni yeni tɔburɑwɑ kɑ nɛn dɛkɑ tɔnɑ. Adɑmɑ tɛ̃ nɛn tɔmbu kɑ nɛn sɑbenu kuɑ wuunu yiru.
11 Livra-me das mãos de meu irmão Esaú, porque eu o temo, para que não venha ele matar-me e as mães com os filhos.
12 Nɑ nun kɑnɑmɔ ɑ mɑn wɔro sɑɑ nɛn mɔɔ Esɑun nɔmun di. Domi nɑ bɛrum mɔ̀ u ku rɑɑ sun wɔrimɑ u ɡo kɑ nɛn kurɔbu kɑ bibu sɑnnu.
12 E disseste: Certamente eu te farei bem e dar-te-ei a descendência como a areia do mar, que, pela multidão, não se pode contar.
13 Wunɑ ɑ mɑɑ ɡeruɑ kɑɑ mɑn durom kuɑ kpɑ ɑ nɛn bibun bweseru dɑbiɑsiɑ nɡe nim wɔ̃kun yɑnim mɛ ɡoo kun kpɛ̃ u ɡɑri.
13 E, tendo passado ali aquela noite, separou do que tinha um presente para seu irmão Esaú:
14 Yɑm miyɑ Yɑkɔbu u sɔbiɑ u kpunɑ. Mɑ u win yɑɑ sɑbenun sukum suɑ u kɑ win mɔɔ Esɑu kɛ̃.
14 duzentas cabras e vinte bodes; duzentas ovelhas e vinte carneiros;
15 Sɑbe niyɑ boo ninu ɡoobu (200) kɑ boo kinɛnu yɛndu kɑ yɑ̃ɑ ninu ɡoobu kɑ yɑ̃ɑ kinɛnu yɛndu
15 trinta camelas de leite com suas crias, quarenta vacas e dez touros; vinte jumentas e dez jumentinhos.
16 kɑ nɑɑ mɛrobu weeru kɑ nɑɑ kinɛnu wɔkuru kɑ kɛtɛku mɛrobu yɛndu kɑ kɛtɛku dwɑnu wɔkuru, kɑ mɑm yooyoo mɛrobu tɛnɑ kɑ sin bii ni nu bom nɔrumɔ.
16 Entregou-os às mãos dos seus servos, cada rebanho à parte, e disse aos servos: Passai adiante de mim e deixai espaço entre rebanho e rebanho.
17 U ye kpuro suɑ u win yobu nɔmu bɛriɑ ɡɔ̃ɔ kɑ ɡɔ̃ɔ nɛnnɛnkɑ. Mɑ u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, i n ɡbiɑ nɛn wuswɑɑɔ kpɑ i de ɡɔ̃ɔ si, su n swĩinɛ dɑndɑnkuru.
17 Ordenou ao primeiro, dizendo: Quando Esaú, meu irmão, te encontrar e te perguntar: De quem és, para onde vais, de quem são estes diante de ti?
18 Mɑ u ɡbiikoo sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, Esɑu nɛn mɔɔ ù n kɑ nun yinnɑ, ù n nun bikiɑ weren min diyɑ ɑ wee, mɑnɑ ɑ dɔɔ, weren sɑbenɑ ɑ ɡbiisie,
18 Responderás: São de teu servo Jacó; é presente que ele envia a meu senhor Esaú; e eis que ele mesmo vem vindo atrás de nós.
19 ɑ nùn wisio ɑ nɛɛ, win bɔ̃ɔ Yɑkɔbuɡinɑ. Nu sɑ̃ɑwɑ kɛ̃ɛ te nɑ wi, nɛn tɔnwero mɔrisiɑmɑ. Nɛn tii nɑ wee biruɔ.
19 Ordenou também ao segundo, ao terceiro e a todos os que vinham conduzindo os rebanhos: Falareis desta maneira a Esaú, quando vos encontrardes com ele.
20 Gɑri teeyɑ u yiruse sɔ̃ɔwɑ kɑ itɑse. Mɛyɑ u be kpuro sɔ̃ɔwɑ be bɑ sɑbe ni kpɑre ɡesi.
20 Direis assim: Eis que o teu servo Jacó vem vindo atrás de nós. Porque dizia consigo mesmo: Eu o aplacarei com o presente que me antecede, depois o verei; porventura me aceitará a presença.
21 Mɑ Yɑkɔbu u mɑɑ nɛɛ, i ɡeruo i nɛɛ, wee, nɛ win bɔ̃ɔ nɑ wee bɛɛn biruɔ.
21 Assim, passou o presente para diante dele; ele, porém, ficou aquela noite no acampamento.
22 Kɛ̃ɛ te, tɑ ɡbiɑ mɑ u yɔ̃rɑ u kpunɑ mi, wɔ̃ku te.
22 Levantou-se naquela mesma noite, tomou suas duas mulheres, suas duas servas e seus onze filhos e transpôs o vau de Jaboque.
23 Yɑkɔbu u seewɑ wɔ̃ku te, u win kurɔbu yiru kɑ win yoo tɔn kurɔbu yiru kɑ win bibu wɔkurɑ tiɑ suɑ u dɑ u kɑ bu Yɑbɔkun dɑɑru tɔburɑ.
23 Tomou-os e fê-los passar o ribeiro; fez passar tudo o que lhe pertencia,
24 Ye u bu tɔburɑsiɑ u kpɑ, mɑ u wurɑ u mɑɑ ye u mɔ kpuro tɔburɑsiɑ.
24 ficando ele só; e lutava com ele um homem, até ao romper do dia.
25 Yɑkɔbu u tiɑ wi turo. Yerɑ durɔ ɡoo u nɑ u kɑ nùn ɡɑbirinɑ sere yɑm kɑ sɑ̃rɑ.
25 Vendo este que não podia com ele, tocou-lhe na articulação da coxa; deslocou-se a junta da coxa de Jacó, na luta com o homem.
26 Ye durɔ wi, u wɑ mɑ u ǹ kpɛ̃ u Yɑkɔbu surɑ, mɑ u win ɡɑ̃ɑ kpɔɔ so, ɡɑ sɔsiɑrɑ ye bɑ wɔri mɔ̀.
26 Disse este: Deixa-me ir, pois já rompeu o dia. Respondeu Jacó: Não te deixarei ir se me não abençoares.
27 Yen biru durɔ wi, u nɛɛ, ɑ de n doonɑ, domi yɑm sɑ̃rerɑ wee.
27 Perguntou-lhe, pois: Como te chamas? Ele respondeu: Jacó.
28 Yerɑ durɔ wi, u bikiɑ u nɛɛ, ɑmɔnɑ wunɛn yĩsiru.
28 Então, disse: Já não te chamarás Jacó, e sim Israel, pois como príncipe lutaste com Deus e com os homens e prevaleceste.
29 Durɔ wi, u mɑɑ nɛɛ, bɑ ǹ mɑɑ nun sokumɔ Yɑkɔbu. Isireliwɑ bɑ koo nun soku yèn sɔ̃ ɑ kɑ Gusunɔ ɡɑbirinɑ kɑ mɑɑ tɔnu, mɑ ɑ kɑmiɑ.
29 Tornou Jacó: Dize, rogo-te, como te chamas? Respondeu ele: Por que perguntas pelo meu nome? E o abençoou ali.
30 Yerɑ Yɑkɔbu u nɛɛ, ɑ ɡem mɔ, ɑ mɑn wunɛn yĩsiru sɔ̃ɔwɔ.
30 Àquele lugar chamou Jacó Peniel, pois disse: Vi a Deus face a face, e a minha vida foi salva.
31 Yɑkɔbu u yɑm mi yĩsiru kɑ̃ Peniɛli. Yĩsi ten tubusiɑnɑ, Gusunɔn wuswɑɑ. U nɛɛ, nɑ Gusunɔ wɑ nɔni kɑ nɔni, nɛn hunde mɑɑ fɑɑbɑ wɑɑrɑ.
31 Nasceu-lhe o sol, quando ele atravessava Peniel; e manquejava de uma coxa.
32 Ye u Peniɛli tɔburɑ, mɑ sɔ̃ɔ u n yɑrimɔ. Sɑɑ dɔmɑ ten diyɑ u killimɔ kɑ ɡɑ̃ɑ te.
32 Por isso, os filhos de Israel não comem, até hoje, o nervo do quadril, na articulação da coxa, porque o homem tocou a articulação da coxa de Jacó no nervo do quadril.
33 Yen sɔ̃nɑ sere kɑ ɡisɔ Isirelibɑ bɑ ku rɑ yɑɑn sĩiru tem te tɑ kɑ ɡɑ̃ɑru sɔrinɛ, yèn sɔ̃ sĩiru miyɑ Gusunɔ u Yɑkɔbu so u kɑ kuɑ ɡɑ̃ɑruɡii.
33 — ausente —

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.