Gênesis 26

Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Gɔ̃ɔrɑ kpɑm duɑ tem mɛ sɔɔ, nɡe mɛ tɑ rɑɑ kuɑ Aburɑhɑmun wɑɑti. Mɑ Isɑki u dɑ u wɑ̃ɑ Abimɛlɛki Filisitibɑn sinɑ bokon mi Gerɑɔ.
1 Uma fome terrível atingiu a região, como havia acontecido antes no tempo de Abraão. Por isso, Isaque se mudou para Gerar, onde vivia Abimeleque, rei dos filisteus.
2 Sɔ̃ɔ teeru Yinni Gusunɔ u Isɑki kure u kɑ nùn ɡɑri kuɑ u nɛɛ, ɑ ku rɑ dɑ Eɡibitiɔ. A de ɑ sinɑ tem mɛ kon nun sɔ̃ɔsi sɔɔ.
2 O S enhor apareceu a Isaque e disse: “Não desça ao Egito. Faça o que eu mandar.
3 A ku doonɑ tem minin di. Ko nɑ n wɑ̃ɑ kɑ wunɛ kpɑ n nun domɑru kuɑ. Domi wunɛn bibun bweserɑ kon tem mɛ wɛ̃. Mɛsumɑ kon kɑ nɛn nɔɔ mwɛɛru yibiɑ te nɑ wunɛn tundo Aburɑhɑmu kuɑ.
3 Habite aqui como estrangeiro, e eu estarei com você e o abençoarei. Com isso, confirmo que darei todas estas terras a você e a seus descendentes, conforme prometi solenemente a Abraão, seu pai.
4 Kon de wunɛn bibun bweseru tu dɑbiɑ nɡe wɔllun kperi. Beyɑ kon mɑɑ tem mɛ kpuro wɛ̃. Ben min diyɑ hɑnduniɑn bwesenu nu koo domɑru wɑ.
4 Farei que seus descendentes sejam tão numerosos quanto as estrelas do céu e darei a eles todas estas terras. Por meio de sua descendência, todas as nações da terra serão abençoadas.
5 Domi Aburɑhɑmu u nɛn ɡere mɛm nɔɔwɑ, u mɑɑ nɛn woodɑbɑ swĩi ye nɑ nùn sɔ̃ɔwɑ kpuro.
5 Farei isso porque Abraão me deu ouvidos e obedeceu ao que lhe ordenei: meus mandamentos, decretos e instruções”.
6 Yerɑ n derɑ Isɑki u sinɑ Gerɑɔ.
6 Portanto, Isaque ficou em Gerar.
7 Ye u wɑ̃ɑ mi, tɔmbu bɑ̀ n nùn win kurɔn ɡɑri bikiɑ, u rɑ nɛɛ, win sesuwɑ yèn sɔ̃ u bɛrum mɔ̀ bu ku rɑɑ nùn ɡo ù n nɛɛ win kurɔwɑ. Domi Rebekɑ u sɑ̃ɑwɑ kurɔ burɔ.
7 Quando os homens que viviam na região perguntaram a Isaque sobre Rebeca, sua mulher, ele disse: “É minha irmã”. Teve medo de dizer “É minha mulher”, pois pensou: “Ela é tão bonita que os homens vão me matar por causa dela”.
8 Nɡe mɛ u tɛɛmɔ wuu mi, yerɑ sɔ̃ɔ teeru Abimɛlɛki Filisitibɑn sunɔ wi, u mɛɛrimɑ sɑɑ win dirun fɛnɛntin di u wɑ wee, Isɑki kɑ Rebekɑ bɑ bɔndɑ mɔ̀.
8 Algum tempo depois, porém, Abimeleque, rei dos filisteus, olhou pela janela e viu Isaque acariciar Rebeca.
9 Mɑ u Isɑki sokusiɑ. Ye u nɑ, u nùn bikiɑ u nɛɛ, ɑse wunɛn kurɔwɑ Rebekɑ. Mɑ ɑ sun weesu kuɑ ɑ nɛɛ, wunɛn sesuwɑ?
9 No mesmo instante, Abimeleque mandou chamar Isaque e exclamou: “É evidente que ela é sua mulher! Por que você disse que era sua irmã?”. “Porque tive medo que alguém me matasse por causa dela”, respondeu Isaque.
10 Abimɛlɛki u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, mbɑn bweserɑ ɑ sun kuɑ mɛ. Wee, n dɑɑ tie fiiko ɡoo u kɑ wunɛn kurɔ wi kpunɑ, kpɑ ɑ rɑ de sɑ n sɑ̃ɑ tɑɑrɛɡibu.
10 “Como você pôde fazer uma coisa dessas conosco?”, exclamou Abimeleque. “Um dos meus homens poderia ter tomado sua mulher e dormido com ela e, por sua causa, seríamos culpados de grande pecado!”
11 Sɑɑ yerɑ u kpɑrɑ u nɛɛ, wi u Isɑki ǹ kun mɛ win kurɔ bɑbɑ bɑ koo yɛ̃ro ɡowɑ.
11 Então Abimeleque declarou a todo o povo: “Quem tocar neste homem ou em sua mulher será executado!”.
12 Yenibɑ kpuron biru Isɑki u ɡberu kuɑ tem mi. Mɑ win dĩɑnu ɡeɑ kuɑ wɔ̃ɔ ɡe sɔɔ. Nu kuɑwɑ ye u duurɑn nɔn wunɔbu (100) yèn sɔ̃ Yinni Gusunɔ u nùn domɑru kuɑ.
12 Naquele ano, quando Isaque plantou lavouras, colheu cem vezes mais cereais do que havia semeado, pois o S enhor o abençoou.
13 Nɡe mɛyɑ Isɑkin dukiɑ yɑ kɑ kuurɑmɔ yɑ dɔɔ. Mɑ u kuɑ ɡobiɡii kpoko.
13 Isaque prosperou e se tornou rico e influente.
14 U yɑ̃ɑnu kɑ kɛtɛbɑ mɔ kɑ yoo dɑbinu.
14 Adquiriu tantos rebanhos de ovelhas e bois e tantos servos que os filisteus o invejaram.
15 Mɑ bɑ dɔkɔ be win tundo Aburɑhɑmun yobɑ rɑɑ ɡbɑ kpuro kɔruɑ kɑ tem.
15 Por isso, os filisteus fecharam com terra todos os poços de Isaque, que tinham sido cavados pelos servos de seu pai, Abraão.
16 Yerɑ Abimɛlɛki u nɛɛ, ɑ doonɔ bɛsɛn min di, domi ɑ sun dɑm kere.
16 Por fim, Abimeleque ordenou que Isaque deixasse aquela terra. “Vá para outro lugar”, disse ele. “Você se tornou poderoso demais para nós.”
17 Mɑ Isɑki u doonɑ ben min di u dɑ u wɑ̃ɑ dɑru wɔwɑ ɡɑɑn mi, Gerɑn tem mɛ sɔɔ.
17 Então Isaque partiu de onde estava e se estabeleceu no vale de Gerar, onde armou suas tendas.
18 U win tundo Aburɑhɑmun dɔkɔbɑ wiɑ ye Filisitibɑ bɑ rɑɑ kɔruɑ win ɡɔɔn biru. Mɑ u dɔkɔ be yĩsɑ kɑ̃ kɑ̃ nɡe mɛ win tundo u rɑ rɑɑ bu soku.
18 Reabriu os poços que seu pai havia cavado e que os filisteus haviam fechado depois da morte de Abraão e lhes deu os mesmos nomes que Abraão tinha dado.
19 Mɑ Isɑkin yoo be, bɑ dɔkɔ ɡbɑ wɔwɑ ye sɔɔ, bɑ nim ɡem kɑmɛ.
19 Os servos de Isaque também cavaram no vale de Gerar e encontraram uma fonte de água corrente.
20 Kɑ mɛ, Gerɑɡibun nɑɑ kpɑrobɑ nɑ bɑ Isɑkin nɑɑ kpɑrobu sɑnnɔ nɔɔ kuurɑ bɑ nɛɛ, ben dɔkɔwɑ.
20 Contudo, os pastores de Gerar entraram em conflito com os pastores de Isaque. “Esta água é nossa!”, diziam eles. Por isso, Isaque chamou o poço de Eseque.
21 Yerɑ Isɑkin yoo be, bɑ kpɑm dɔkɔ ɡɑɑ ɡbɑ, mɑ Gerɑɡibun nɑɑ kpɑro be, bɑ kpɑm nɑ bɑ kɑ bu sɑnnɑ dɔkɔ yen sɔ̃. Mɑ Isɑki u dɔkɔ ye yĩsiru kɑ̃ Yibɛrɛ.
21 Em seguida, os homens de Isaque cavaram outro poço, mas, novamente, houve conflito por causa dele. Por isso, Isaque o chamou de Sitna.
22 Mɑ u win kuru wukɑ sɑɑ min di u dɑ u sinɑ ɡɑm ɡiɑ. Mɑ u kpɑm dɔkɔ ɡbɑ mi. Adɑmɑ bɑ ǹ mɑɑ kɑ nùn sɑnnɛ. Mɑ u yɑm mi yĩsiru kɑ̃ Tii mɔru.
22 Isaque abandonou esse poço e mandou cavar outro mais adiante. Dessa vez, ninguém discutiu por causa dele, de modo que Isaque o chamou de Reobote, pois disse: “Finalmente o S enhor criou espaço suficiente para prosperarmos nesta terra!”.
23 Yen biru Isɑki u doonɑ sɑɑ min di mɑ u dɑ Beri Sebɑɔ.
23 Dali, Isaque se mudou para Berseba,
24 Yerɑ Yinni Gusunɔ u nùn kure wɔ̃ku te, u nɛɛ, nɛnɑ nɑ Gusunɔ wunɛn tundo Aburɑhɑmun Yinni. A ku bɛrum ko. Ko nɑ n wɑ̃ɑ kɑ wunɛ. Kon nun domɑru kuɑ kpɑ n de wunɛn bweseru tu dɑbiɑ nɛn bɔ̃ɔ Aburɑhɑmun sɔ̃.
24 onde o S enhor lhe apareceu na noite de sua chegada e disse: “Eu sou o Deus de seu pai, Abraão. Não tenha medo, pois estou com você e o abençoarei. Multiplicarei seus descendentes, e eles se tornarão uma grande nação. Farei isso por causa da minha promessa ao meu servo, Abraão”.
25 Mɑ Isɑki u yɑ̃ku yeru bɑnɑ Beri Sebɑ mi, u Yinni Gusunɔ sɑ̃wɑ. U win kuu bekuruɡinu ɡirɑ, mɑ win yobɑ dɔkɔ ɡbɑ mi.
25 Isaque construiu ali um altar e invocou o nome do S enhor . Armou acampamento naquele local, e seus servos cavaram outro poço.
26 Sɑɑ yerɑ Abimɛlɛki kɑ win bɔrɔ Ahusɑti kɑ sere mɑɑ win tɑbu sunɔ Pikoli bɑ seewɑ Gerɑn di bɑ Isɑki berɑm dɑ.
26 Certo dia, o rei Abimeleque veio de Gerar com Auzate, seu conselheiro, e com Ficol, comandante do seu exército.
27 Ye bɑ turɑ mi, yerɑ u bu bikiɑ u nɛɛ, mbɑn sɔ̃nɑ i mɑɑ mɑn nɑɑ swĩi. Domi bɛɛyɑ i mɑn tusɑ i ɡirɑ bɛɛn suunu sɔɔn di.
27 “Por que vocês vieram?”, perguntou Isaque. “É evidente que me odeiam, já que me expulsaram de sua terra.”
28 Mɑ bɑ nùn wisɑ bɑ nɛɛ, sɑ yɛ̃ mɑ Yinni Gusunɔ u wɑ̃ɑ kɑ wunɛ. Yen sɔ̃nɑ sɑ nɑ ɑ kɑ sun ɑrukɑwɑni bɔke.
28 Eles responderam: “Podemos ver claramente que o S enhor está com você. Por isso, queremos fazer com você um acordo sob juramento, uma aliança.
29 Ǹ n mɛn nɑ, ɑ bɔ̃ruo mɑ ɑ ǹ kɑɑ sun kɔ̃sɑ ɡɑɑ kuɑ nɡe mɛ sɑ nun ɡeɑ kuɑ sɑ derɑ ɑ doonɑ kɑ bɔri yɛndu bɛsɛn min di. Wee tɛ̃ Yinni Gusunɔ u nun domɑru kuɑ.
29 Jure que não nos fará mal, assim como nós nunca lhe fizemos mal. Sempre o tratamos bem e o despedimos em paz. E agora, veja como o S enhor o abençoou!”.
30 Mɑ Isɑki u bu yɑɑrɛ kuɑ, bɑ di bɑ nɔrɑ mɑ bɑ kpunɑ mi.
30 Então Isaque lhes preparou um banquete, e eles comeram e beberam juntos.
31 Yerɑ bɑ seewɑ buru buru yellu bɑ ɑrukɑwɑni ye bɔkuɑ kɑ bɔ̃ri. Mɑ Isɑki u derɑ bɑ doonɑ kɑ ɑlɑfiɑ.
31 Logo cedo, na manhã seguinte, cada um fez o juramento solene de não interferir com o outro. Isaque se despediu deles, e partiram em paz.
32 Yen tɔ̃ɔ terɑ Isɑkin yobu bɑ nɑ bɑ nùn sɔ̃ɔwɑ bɑ nɛɛ bɑ nim wɑ dɔkɔ ye bɑ ɡbɑ sɔɔ.
32 Naquele mesmo dia, os servos de Isaque vieram lhe falar de um novo poço que tinham cavado. “Encontramos água!”, exclamaram.
33 Mɑ u dɔkɔ ye yĩsiru kɑ̃ Sebɑ. Yen tubusiɑnɑ Nɔɔ mwɛɛru. Yen sɔ̃nɑ bɑ kɑ wuu ɡe sokumɔ Beri Sebɑ sere kɑ ɡisɔn ɡisɔ. Yen tubusiɑnɑ nɔɔ mwɛɛrun dɔkɔ.
33 Por isso, Isaque chamou o poço de Seba. E, até hoje, a cidade que se formou ali é conhecida como Berseba.
34 Esɑu u mɔwɑ wɔ̃ɔ weeru u kɑ kurɔbu yiru suɑ. Berɑ Yuditi, Berin bii, kɑ Bɑsimɑti, Elonin bii. Be kpuro bɑ sɑ̃ɑwɑ Hɛtibɑ.
34 Quando Esaú tinha 40 anos, casou-se com duas mulheres hititas: Judite, filha de Beeri, e Basemate, filha de Elom.
35 Adɑmɑ kurɔ be, bɑ Isɑki kɑ Rebekɑ nuki sɑnkɑ to.
35 Essas duas mulheres causaram grande desgosto a Isaque e Rebeca.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.