Gênesis 24

Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Aburɑhɑmu wee, u tɔkɔ kuɑ ɡem ɡem. Yinni Gusunɔ u mɑɑ nùn domɑru kuɑ yɑbu bɑɑyere kpuro sɔɔ.
1 Abraão já era velho, de idade bem avançada, e o Senhor em tudo o abençoara.
2 Sɔ̃ɔ teeru u win yobun tɔnwero wi u win yɛnun dukiɑ kpuro nɔmu sɔndiɑ sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, nɑ nun kɑnɑmɔ, ɑ wunɛn nɔmɑ dokeo nɛn tɔbuɔ,
2 Disse ele ao servo mais velho de sua casa, que era o responsável por tudo quanto tinha: "Ponha a mão debaixo da minha coxa
3 kpɑ ɑ bɔ̃re kɑ Yinni Gusunɔn yĩsiru wi u sɑ̃ɑ wɔllu kɑ tem Yinni, mɑ ɑ ǹ kɑɑ nɛn bii kurɔ suɑ Kɑnɑnin bii wɔndiɑbɑ sɔɔ bèn suunu sɔɔ sɑ wɑ̃ɑ mini.
3 e jure pelo Senhor, o Deus dos céus e o Deus da terra, que não buscará mulher para meu filho entre as filhas dos cananeus, no meio dos quais estou vivendo,
4 Adɑmɑ kɑɑ dɑ nɛn temɔ sere nɛn wuuɔ ɑ nɛn bii Isɑki kurɔ kɑsuɑmɑ.
4 mas irá à minha terra e buscará entre os meus parentes uma mulher para meu filho Isaque".
5 Yoo wi, u nùn wisɑ u nɛɛ, ɑ̀ ku tubɑ kurɔ wi, u ǹ ko n kĩ u mɑn swĩimɑ sere tem mini. N weenɛ n kɑ wunɛn bii dɑ tem mìn di ɑ yɑrimɑ?
5 O servo lhe perguntou: "E se a mulher não quiser vir comigo a esta terra? Devo então levar teu filho de volta à terra de onde vieste? "
6 Aburɑhɑmu u nɛɛ, ɑɑwo, ɑ lɑɑkɑri ko ɑ ku rɑ kɑ nɛn bii dɑ mi.
6 "Cuidado! ", disse Abraão, "Não deixe o meu filho voltar para lá.
7 Gusunɔ, wɔllun Yinni, wi u mɑn yɑrɑmɑ nɛn bɑɑn yɛnu kɑ nɛn tem di, u kɑ mɑn ɡɑri kuɑ u bɔ̃ruɑ u nɛɛ, nɛn bibun bweserɑ u koo tem mɛ wɛ̃. Wiyɑ u koo de win ɡɔrɑdo u nun ɡbiiyɑ kpɑ ɑ kɑ nɛn bii kurɔ kɑsuɑmɑ min di.
7 "O Senhor, o Deus dos céus, que me tirou da casa de meu pai e de minha terra natal e que me prometeu sob juramento que à minha descendência daria esta terra, enviará o seu anjo adiante de você para que de lá traga uma mulher para meu filho.
8 Kurɔ wi, ù kun kĩ u nun swĩimɑ ɑ dibu yɑrɑ bɔ̃ri yin min di. Adɑmɑ ɑ ku rɑ kɑ nɛn bii dɑ tem mi.
8 Se a mulher não quiser vir, você estará livre do juramento. Mas não leve o meu filho de volta para lá".
9 Yerɑ yoo wi, u win nɔmɑ doke win yinni Aburɑhɑmun tɔbuɔ u kɑ bɔ̃ruɑ mɑ u koo ye kpuro ko mɑm mɑm.
9 Então o servo pôs a mão debaixo da coxa de Abraão, seu senhor, e jurou cumprir aquela palavra.
10 Yen biru u yooyoosu wɔkuru wunɑ sɑɑ win yinnin yooyoosu sɔɔn di, domi win yinnin ɑrumɑni kpuro wɑ̃ɑwɑ win nɔmɑɔ. Mɑ u seewɑ u swɑɑ wɔri u dɑ Aburɑhɑmun wɔnɔ Nɑkorin wuuɔ Mɛsopotɑmin temɔ.
10 O servo partiu, com dez camelos do seu senhor, levando também do que o seu senhor tinha de melhor. Partiu para a Mesopotâmia, em direção à cidade onde Naor tinha morado.
11 Ye u turɑ wuu ɡen bɔkuɔ u win yooyoosu yiirɑsiɑ su kɑ wɛ̃rɑ dɔkɔ ɡɑɑn bɔkuɔ yokɑ, sɑɑ ye tɔn kurɔbɑ rɑ nim tɑkɑm nɛ.
11 Ao cair da tarde, quando as mulheres costumam sair para buscar água, ele fez os camelos se ajoelharem junto ao poço que ficava fora da cidade.
12 Yerɑ u nɛɛ, Gusunɔ, wunɛ wi ɑ sɑ̃ɑ nɛn yinni Aburɑhɑmu Yinni, nɑ nun kɑnɑmɔ, ɑ Aburɑhɑmu durom kuo, ɑ de ye nɑ kɑso nɑ n ye wɑ ɡisɔ.
12 Então orou: "SENHOR, Deus do meu senhor Abraão, dá-me neste dia bom êxito e seja bondoso com o meu senhor Abraão.
13 Wee nɑ wɑ̃ɑ dɔkɔ yèn bɔkuɔ mi wuu ɡen wɔndiɑbɑ bɑ koo yɑrimɑ bu nim tɑkiri.
13 Como vês, estou aqui ao lado desta fonte, e as jovens do povo desta cidade estão vindo para tirar água.
14 Ben wi kon nim nɔrurɑm kɑnɑ n nɔ, kpɑ u win tooru sikɑ u nɛɛ, n nɔruo, kpɑ u mɑɑ nɛn yooyoosu kɛ̃, ɑ de wɔndiɑ wi, u n sɑ̃ɑ wi ɑ wunɛn bɔ̃ɔ Isɑki ɡɔsiɑ. À n kuɑ mɛ, ko nɑ n yɛ̃ mɑ ɑ nɛn yinni durom kuɑwɑ.
14 Concede que a jovem a quem eu disser: ‘Por favor, incline o seu cântaro e dê-me de beber’, e ela me responder: ‘Bebe; também darei água aos teus camelos’, seja essa a que escolheste para teu servo Isaque. Saberei assim que foste bondoso com o meu senhor".
15 U kɑ ɡɑri yi ɡere u kpe, wee Rebekɑ u yɑrimɑ kɑ tooru. Rebekɑ wi, win tundowɑ Bɛtuɛli, Nɑkorin bii wi Milikɑ u nùn mɑruɑ.
15 Antes que ele terminasse de orar, surgiu Rebeca, filha de Betuel, filho de Milca, mulher de Naor, irmão de Abraão, trazendo no ombro o seu cântaro.
16 Wɔndiɑ wi, kurɔ burɔn tii tiiwɑ. Mɛyɑ u ǹ durɔ yɛ̃. U duɑ bwiɑɔ u nim tɑkɑ mɑ u kpɑm mɑkɑmɑ.
16 A jovem era muito bonita e virgem; nenhum homem tivera relações com ela. Rebeca desceu à fonte, encheu seu cântaro e voltou.
17 Yerɑ yoo wi, u dukɑ dɑ u kɑ nùn yinnɑ u nùn bikiɑ u nɛɛ, kɑɑ wurɑ ɑ mɑn nim kɛ̃ n nɔ fiiko wunɛn tooru min di?
17 O servo apressou-se ao encontro dela e disse: "Por favor, dê-me um pouco de água do seu cântaro".
18 U nɛɛ, oo.
18 "Beba, meu senhor", disse ela, e tirou rapidamente dos ombros o cântaro e o serviu.
19 Sɑnɑm mɛ u durɔ wi nim mɛ kɑ̃ u kpɑ u nɛɛ, kon mɑɑ wunɛn yooyoosu tɑkiriɑmɑ su nɔ su debu.
19 Depois que lhe deu de beber, disse: "Tirarei água também para os seus camelos até saciá-los".
20 Yerɑ u nim mɛ mu tie wisi kɑ sɛndɑru mi yɛɛ rɑ nim nɔ mɑ u dukɑ wurɑ bwiɑɔ u yooyoo si kpuro tɑkiriɑ.
20 Assim ela esvaziou depressa seu cântaro no bebedouro e correu de volta ao poço para tirar mais água para todos os camelos.
21 Durɔ wi, u nùn mɛɛrɑ kɑ biti, ɑdɑmɑ u mɑri u kɑ wɑ Yinni Gusunɔ ù n win sɑnum mɛ dorɑsiɑmɔn nɑ.
21 Sem dizer nada, o homem a observava atentamente para saber se o Senhor tinha ou não coroado de êxito a sua missão.
22 Sɑnɑm mɛ yooyoo si, su nim nɔrɑ su kpɑ, durɔ wi, u wurɑn tɑɑbu yɑrɑmɑ ɡe ɡɑ ɡeɑ sɑ̃ɑ kɑ wurɑn sum bɛkɛ yiru yi yi bunu u nùn wɛ̃.
22 Quando os camelos acabaram de beber, o homem deu à jovem um pendente de ouro de seis gramas e duas pulseiras de ouro de cento e vinte gramas,
23 Mɑ u nɛɛ, wɑrɑn biiwɑ ɑ sɑ̃ɑ. A ɡem mɔ, ɑ mɑn sɔ̃ɔwɔ, ɑyerɑ wɑ̃ɑ wunɛn bɑɑn yɛnuɔ n kɑ sɔbiɑ mi?
23 e perguntou: "De quem você é filha? Diga-me, por favor, se há lugar na casa de seu pai para eu e meus companheiros passarmos a noite".
24 Rebekɑ u nùn wisɑ u nɛɛ, nɛn bɑɑwɑ Bɛtuɛli wi Milikɑ u Nɑkori mɑruɑ.
24 "Sou filha de Betuel, o filho que Milca deu a Naor", respondeu ela;
25 Bɛsɛn yɛnuɔ yɑkɑsu kɑ tɑkɑ kpuro yibɑwɑ, ɑyerɑ mɑɑ wɑ̃ɑ mi kɑɑ sɔbiɑ.
25 e acrescentou: "Temos bastante palha e forragem, e também temos lugar para vocês passarem a noite".
26 Mɑ durɔ wi, u yiirɑ u Yinni Gusunɔ siɑrɑ u nɛɛ,
26 Então o homem curvou-se em adoração ao Senhor,
27 Gusunɔɡiɑ siɑrɑbu wi u sɑ̃ɑ nɛn yinni Aburɑhɑmun Yinni, wi u kun dere win wɔnwɔndu kɑ win bɔrɔkiniru tu nùn dɛsirɑri. Mɑ u mɑn kpɑrɑ u kɑ dɑ sere win wɔnɔbun yɛnuɔ.
27 dizendo: "Bendito seja o Senhor, o Deus do meu senhor Abraão, que não retirou sua bondade e sua fidelidade do meu senhor. Quanto a mim, o Senhor me conduziu na jornada até a casa dos parentes do meu senhor".
28 Mɑ Rebekɑ u dukɑ dɑ u win mɛron yɛnuɡibu ye kpuro sɑɑriɑ.
28 A jovem correu para casa e contou tudo à família de sua mãe.
29 N deemɑ u sesu ɡoo mɔ, win yĩsirɑ Lɑbɑni.
29 Rebeca tinha um irmão chamado Labão. Ele saiu apressado à fonte para conhecer o homem,
30 Lɑbɑni wi, u tɑɑbu ɡe kɑ sumi yi wɑ win sesu Rebekɑn nɔmɑɔ, u mɑɑ win ɡere kpuro nuɑ ye u nɛɛ, mɛsumɑ durɔ wi, u nùn sɔ̃ɔwɑ. Yerɑ u yɑrɑ kɑ dukɑ u durɔ wi sennɔ dɑ mi u wɑ̃ɑ kɑ win yooyoosu bwiɑn bɔkuɔ.
30 pois tinha visto o pendente, e as pulseiras no braço de sua irmã, e ouvira Rebeca contar o que o homem lhe dissera. Saiu, pois, e foi encontrá-lo parado junto à fonte, ao lado dos camelos.
31 Ye u turɑ mi, u nɛɛ, ɑ seewo su dɑ yɛnuɔ, wunɛ wi Yinni Gusunɔ u domɑru kuɑ. Mbɑn sɔ̃nɑ kɑɑ n yɔ̃ tɔɔwɔ. Wɔɔ, nɑ nun ɑyeru kuɑ yɛnuɔ kɑ wunɛn yooyoosuɡiru kpuro.
31 E disse: "Venha, bendito do Senhor! Por que ficar aí fora? Já arrumei a casa e um lugar para os camelos".
32 Ye durɔ wi, u turɑ yɛnu mi, Lɑbɑni u derɑ bɑ yooyoosun sɔmunu kusiɑ mɑ u su yɑkɑsu kɑ tɑkɑ wɛ̃ su di. Mɑ u nim tɑmɑ mɛ durɔ wi kɑ wiɡibu bɑ koo kɑ kɔ̃ri kpɑkiɑ.
32 Assim o homem dirigiu-se à casa, e os camelos foram descarregados. Deram palha e forragem aos camelos, e água ao homem e aos que estavam com ele para lavarem os pés.
33 Mɑ bɑ nùn dĩɑnu yiiyɑ. Adɑmɑ u nɛɛ, nɑ ǹ ɡinɑ dimɔ mɑ n kun mɔ nɑ ɡɑri yi nɑ kɑ sĩimɔ ɡeruɑ nɑ kpɑ.
33 Depois lhe trouxeram comida, mas ele disse: "Não comerei enquanto não disser o que tenho para dizer". Disse Labão: "Então fale".
34 Yerɑ u nɛɛ, nɑ sɑ̃ɑwɑ Aburɑhɑmun yoo.
34 E ele disse: "Sou servo de Abraão.
35 Yinni Gusunɔ u nɛn yinni wi domɑru kuɑ ɡem ɡem mɑ u kuɑ ɡobiɡii kpoko. U nùn yɑ̃ɑnu kɑ̃ kɑ kɛtɛbɑ kɑ yooyoosu kɑ kɛtɛkunu kɑ sii ɡeesu kɑ wurɑ kɑ yoo tɔn durɔbu kɑ tɔn kurɔbu.
35 O Senhor o abençoou muito, e ele se tornou muito rico. Deu-lhe ovelhas e bois, prata e ouro, servos e servas, camelos e jumentos.
36 Win kurɔ Sɑɑrɑɑ u mɑɑ nùn bii tɔn durɔ mɑruɑ win tɔkɔru sɔɔ, mɑ u bii wi ye u mɔ kpuro wɛ̃.
36 Sara, mulher do meu senhor, na velhice lhe deu um filho, que é o herdeiro de tudo o que Abraão possui.
37 U mɑɑ mɑn bɔ̃rusiɑ sɑnɑm mɛ u nɛɛ, n ku rɑ win bii wi kurɔ suɑ Kɑnɑnin wɔndiɑbɑ sɔɔ, bèn temɔ u wɑ̃ɑ mi.
37 E meu senhor fez-me jurar, dizendo: ‘Você não buscará mulher para meu filho entre as filhas dos cananeus, em cuja terra estou vivendo,
38 Adɑmɑ n doo win dusibun mi, n nùn kurɔ kɑsuɑ.
38 mas irá à família de meu pai, ao meu próprio clã, buscar uma mulher para meu filho’.
39 Nɑ nùn sɔ̃ɔwɑ nɑ nɛɛ, kurɔ wi, ù kun kĩ u mɑn swĩimɑ mɑɑ ni?
39 "Então perguntei a meu senhor: ‘E se a mulher não quiser me acompanhar? ’
40 Mɑ u mɑn wisɑ u nɛɛ, Yinni Gusunɔ wi u sɑ̃ɑmɔ u koo win ɡɔrɑdo ɡɔrimɑ u kɑ mɑn dɑ kpɑ u nɛn sɑnum dorɑsiɑ kpɑ n win bii kurɔ suɑmɑ win dusibun min di.
40 "Ele respondeu: ‘O Senhor, a quem tenho servido, enviará seu anjo com você e coroará de êxito a sua missão, para que você traga para meu filho uma mulher do meu próprio clã, da família de meu pai.
41 Nɑ̀ n wurɑ nɑ dɑ win dusibun mi, nɑ dibu yɑrɑ nɛn bɔ̃rin di. Nɑ̀ n mɑɑ turɑ mi, mɑ bɑ kun mɑn ɡoo wɛ̃, kɑ mɛ, nɑ dibu yɑrɑ nɛn bɔ̃rin di.
41 Quando chegar aos meus parentes, você estará livre do juramento se eles se recusarem a entregá-la a você. Só então você estará livre do juramento’.
42 Ye nɑ tunumɑ bwiɑɔ ɡisɔ nɑ nɛɛ, Gusunɔ, wunɛ wi ɑ sɑ̃ɑ nɛn yinni Aburɑhɑmun Yinni, ɑ mɑn nɛn sɑnum mɛ dorɑsio.
42 "Hoje, quando cheguei à fonte, eu disse: Ó Senhor, Deus do meu senhor Abraão, se assim desejares, dá êxito à missão de que fui incumbido.
43 Wee, nɑ wɑ̃ɑ bwiɑ yen bɔkuɔ. Bii wɔndiɑ wi u koo nim tɑkɑm nɑ, mɑ nɑ nùn kɑnɑ nɑ nɛɛ, u mɑn nim kɛ̃ n nɔ win toorun di,
43 Aqui estou em pé diante desta fonte; se uma moça vier tirar água e eu lhe disser: ‘Por favor, dê-me de beber um pouco de seu cântaro’,
44 kpɑ u mɑn wisi u nɛɛ, n nɔruo kpɑ u mɑɑ nɛn yooyoosu tɑkɑ, ɑ de wɔndiɑ wi, u n sɑ̃ɑ kurɔ wi ɑ nɛn yinnin bii ɡɔsiɑ.
44 e ela me responder: ‘Bebe. Também darei água aos teus camelos’, seja essa a que o Senhor escolheu para o filho do meu senhor.
45 N kɑ nɛn ɡɔ̃ruɔ ɡɑri yi ɡere n kpe, mɑ Rebekɑ u yɑrimɑ kɑ win tooru. Mɑ u duɑ bwiɑɔ u nim tɑkɑmɑ. Mɑ nɑ nùn kɑnɑ nɑ nɛɛ, u mɑn nim kɛ̃ n nɔ.
45 "Antes de terminar de orar em meu coração, surgiu Rebeca, com o cântaro ao ombro. Dirigiu-se à fonte e tirou água, e eu lhe disse: Por favor, dê-me de beber.
46 U win tooru sɔbiɑ fuuku u nɛɛ, n nɔruo. Yen biru u koo mɑɑ nɛn yooyoosu tɑkiriɑmɑ su nɔ. Nɑ nɔrɑ mɑ u mɑɑ su kɑ̃ su nɔrɑ.
46 "Ela se apressou a tirar o cântaro do ombro e disse: ‘Bebe; também darei água aos teus camelos’. Eu bebi, e ela deu de beber também aos camelos.
47 Nɑ nùn bikiɑ nɑ nɛɛ, wɑrɑn biiwɑ u sɑ̃ɑ. U wisɑ u nɛɛ, Bɛtuɛliwɑ u sɑ̃ɑ win tundo wi Nɑkori kɑ Milikɑ bɑ mɑrɑ. Mɑ nɑ nùn tɑɑbu dokeɑ wɛ̃rɔ. Mɑ nɑ sumi doke win nɔmɑɔ.
47 "Depois lhe perguntei: ‘De quem você é filha? ’ "Ela me respondeu: ‘De Betuel, filho de Naor e Milca’. "Então coloquei o pendente em seu nariz e as pulseiras em seus braços,
48 Yerɑ nɑ Yinni Gusunɔ kpunɑ wi u sɑ̃ɑ nɛn yinni Aburɑhɑmun Yinni. Mɑ nɑ nùn siɑrɑ yèn sɔ̃ u mɑn kpɑrɑ kɑ bɔrɔkiniru n kɑ nɑ n nɛn yinnin wɔnɔn debubu win bii suɑ.
48 e curvei-me em adoração ao Senhor. Bendisse ao Senhor, o Deus do meu senhor Abraão, que me guiou pelo caminho certo para buscar para o filho dele a neta do irmão do meu senhor.
49 Tɛ̃, ì n kĩ i nɛn yinni durom kɑ bɔrɔkiniru kuɑ, i mɑn sɔ̃ɔwɔ. Ì kun mɑɑ mɔ̀, i mɑn sɔ̃ɔwɔ, kpɑ n dɑ ɡɑm.
49 Agora, se quiserem mostrar fidelidade e bondade a meu senhor, digam-me; e, se não quiserem, digam-me também, para que eu decida o que fazer".
50 Lɑbɑni kɑ Bɛtuɛli bɑ wisɑ bɑ nɛɛ, Yinni Gusunɔn min diyɑ yeni kpuro yɑ wee. Sɑ ǹ kpɛ̃ su yen ɡeɑ ǹ kun mɛ yen kɔ̃sɑ ɡere.
50 Labão e Betuel responderam: "Isso vem do Senhor; nada lhe podemos dizer, nem a favor, nem contra.
51 Rebekɑ wee wunɛn wuswɑɑɔ. A nùn suo ɑ kɑ dɑ u n sɑ̃ɑ wunɛn yinnin biin kurɔ nɡe mɛ Yinni Gusunɔ u ɡeruɑ.
51 Aqui está Rebeca; leve-a com você e que ela se torne a mulher do filho do seu senhor, como disse o Senhor".
52 Ye Aburɑhɑmun yoo wi, u ben ɡɑri yi nuɑ, mɑ u Yinni Gusunɔ kpunɑ.
52 Quando o servo de Abraão ouviu o que disseram, curvou-se até ao chão diante do Senhor.
53 Yen biru u sii ɡeesu kɑ wurɑbɑ yɑrɑmɑ kɑ bekɑ u Rebekɑ kɑ̃. U mɑɑ win sesu kɑ win mɛro ɡɑ̃ɑ ɡeenu kɑ̃.
53 Então o servo deu jóias de ouro e de prata e vestidos a Rebeca; deu também presentes valiosos ao irmão dela e à sua mãe.
54 Yenin biru durɔ wi kɑ win tɔmbu bɑ di bɑ nɔrɑ mɑ bɑ kpunɑ.
54 Depois ele e os homens que o acompanhavam comeram, beberam e ali passaram a noite. Ao se levantarem na manhã seguinte, ele disse: "Deixem-me voltar ao meu senhor".
55 Adɑmɑ Rebekɑn sesu kɑ win mɛro bɑ nɛɛ, ɑ de wɔndiɑ wi, u kɑ sun sinɑ sɑɑ fiiko nɡe sɔ̃ɔ wɔkurun sɑkɑ kpɑ ɑ sere doonɑ.
55 Mas o irmão e a mãe dela responderam: "Deixe a jovem ficar mais uns dez dias conosco; então você poderá partir".
56 U bu wisɑ u nɛɛ, i ku mɑɑ de n tɛ, domi Yinni Gusunɔ u nɛn sɑnum dorɑsiɑ. Yen sɔ̃, i mɑn kɑro n dɑ nɛn yinnin mi.
56 Mas ele disse: "Não me detenham, agora que o Senhor coroou de êxito a minha missão. Vamos despedir-nos, e voltarei ao meu senhor".
57 Yerɑ bɑ nɛɛ, su wɔndiɑ win tii soku su nɔ ye u koo ɡere.
57 Então lhe disseram: "Vamos chamar a jovem e ver o que ela diz".
58 Mɑ bɑ Rebekɑ sokɑ bɑ nùn bikiɑ bɑ nɛɛ, ɑ wurɑ ɑ kɑ durɔ wi dɑ?
58 Chamaram Rebeca e lhe perguntaram: "Você quer ir com este homem? " "Sim, quero", respondeu ela.
59 Mɑ bɑ ben sesu Rebekɑ kɑ yoo wi u nùn nɔɔri win birun di nɔɔ kɑnɑ bɑ doonɑ kɑ Aburɑhɑmun yoo wi kɑ tɔn be bɑ nùn yɔ̃sirimɑ.
59 Despediram-se, pois, de sua irmã Rebeca, de sua ama, do servo de Abraão e dos que o acompanhavam.
60 Bɑ Rebekɑ domɑru kuɑ bɑ nɛɛ,
60 E abençoaram Rebeca, dizendo-lhe: "Que você cresça, nossa irmã, até ser milhares de milhares; e que a sua descendência conquiste as cidades dos seus inimigos".
61 Rebekɑ kɑ win yoo tɔn kurɔbu bɑ seewɑ bɑ yooyoosu sɔni bɑ durɔ wi swĩi bɑ n doonɔ.
61 Então Rebeca e suas servas se aprontaram, montaram seus camelos e partiram com o homem. E assim o servo partiu levando Rebeca.
62 N deemɑ Isɑki u wurɑmɑ dɔkɔn di ye bɑ mɔ̀ Gusunɔ u mɑn wɑɑmɔ, mɑ u dɑ u wɑ̃ɑ ɡbɑburɔ Nɛɡɛbuɔ.
62 Isaque tinha voltado de Beer-Laai-Roi, pois habitava no Neguebe.
63 Sɔ̃ɔ teeru u yɑrɑ yokɑ u swɑɑ ɡɑwɑ u kɑ bwisiku. Yerɑ u nɔni seeyɑ u mɛɛrɑ sɑruɔ u yooyoosu wɑ su wee.
63 Certa tarde, saiu ao campo para meditar. Ao erguer os olhos, viu que se aproximavam camelos.
64 Rebekɑn tii u mɑɑ nɔni seeyɑ u mɛɛrɑ u Isɑki wɑ mɑ u sɑrɑ yooyoon di
64 Rebeca também ergueu os olhos e viu Isaque. Ela desceu do camelo
65 u yoo wi bikiɑ u nɛɛ, durɔ wɑrɑ u sisi yɑkɑsun di u kɑ sun yinnɑ mini.
65 e perguntou ao servo: "Quem é aquele homem que vem pelo campo ao nosso encontro? " "É meu senhor", respondeu o servo. Então ela se cobriu com o véu.
66 Ye bɑ kɑ Isɑki yinnɑ, yoo wi, u nùn ɡɑri yi kpuro sɑɑriɑ ye u kuɑ.
66 Depois o servo contou a Isaque tudo o que havia feito.
67 Mɑ Isɑki u kɑ Rebekɑ dɑ win mɛro Sɑɑrɑɑn kuu bekuruɡirɔ. Mɑ u nùn suɑ win kurɔ. U nùn kĩɑ ɡem ɡem. Nɡe mɛyɑ Isɑkin nukurɑ kɑ yɛmiɑ win mɛron ɡɔɔn biru.
67 Isaque levou Rebeca para a tenda de sua mãe Sara; fez dela sua mulher, e a amou; assim Isaque foi consolado após a morte de sua mãe.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.