Gênesis 21

Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Yinni Gusunɔ u yɑɑye ye u rɑɑ Sɑɑrɑɑ sɔ̃ɔwɑ. U mɑɑ win nɔɔ mwɛɛru yibiɑ.
1 O Senhor visitou Sara, como ele tinha dito, e cumpriu em seu favor o que havia prometido.
2 Sɑɑrɑɑ u ɡurɑ suɑ mɑ u Aburɑhɑmu bii tɔn durɔ mɑruɑ win tɔkɔru sɔɔ, sɑɑ ye Gusunɔ u rɑɑ nùn burɑ.
2 Sara concebeu e, apesar de sua velhice, deu à luz um filho a Abraão, no tempo fixado por Deus.
3 Aburɑhɑmu u bii wi yĩsiru kɑ̃ Isɑki.
3 Abraão pôs o nome de Isaac ao filho que lhe nascera de Sara.
4 Ye Isɑki kuɑ sɔ̃ɔ nɔɔbɑ itɑ u nùn bɑnɡo kuɑ nɡe mɛ Gusunɔ u rɑɑ nùn woodɑ wɛ̃.
4 E, passados oito dias do seu nascimento, circuncidou-o, como Deus lhe tinha ordenado.
5 Aburɑhɑmu mɔwɑ wɔ̃ɔ wunɔbu (100) sɑnɑm mɛ bɑ win bii Isɑki mɑrɑ.
5 Abraão tinha cem anos, quando nasceu o seu filho Isaac.
6 Sɑɑ ye sɔɔrɑ Sɑɑrɑɑ nɛɛ, Gusunɔ u mɑn yɛ̃ɛsu ɡo. Be bɑ mɑɑ nuɑ kpuro bɑ koo kɑ mɑn yɛ̃ɛwɑ.
6 Sara disse: "Deus deu-me algo de que rir; e todos aqueles que o souberem se rirão de mim."
7 U kpɑm nɛɛ, wɑrɑ koo rɑɑ Aburɑhɑmu sɔ̃ mɑ nɛ Sɑɑrɑɑ kon bii bɔm kɛ̃. Wee tɛ̃ nɑ nùn bii tɔn durɔ mɑruɑ win tɔkɔru sɔɔ.
7 E ajuntou: "Quem teria previsto que Sara amamentaria filhos a Abraão? Porque eu lhe dei um filho em sua velhice."
8 Bii wi, u kpɛ̃ɑ mɑ bɑ nùn bɔm kɑrɑ. Yerɑ Aburɑhɑmu u yɑɑ dii bɑkɑbu kuɑ dɔmɑ te.
8 O menino cresceu e foi desmamado. No dia em que foi desmamado, Abraão fez uma grande festa.
9 Ye Sɑɑrɑɑ wɑ mɑ bii wi Aɡɑɑ Eɡibitiɡii wi, u Aburɑhɑmu mɑruɑ u Isɑki yɛ̃ɛmɔ,
9 Sara viu que o filho nascido a Abraão de Agar, a egípcia, escarnecia de seu filho Isaac,
10 yerɑ u Aburɑhɑmu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ yoo wi ɡiro kɑ win bii, domi win bii kun tubi dimɔ kɑ nɛn bii sɑnnu.
10 e disse a Abraão: "Expulsa esta escrava com o seu filho, porque o filho desta escrava não será herdeiro com meu filho Isaac."
11 Gɑri yi, yi Aburɑhɑmu duɑ ɡem ɡem win bii Isimɛɛlin sɔ̃.
11 Isso desagradou muitíssimo a Abraão, por causa de seu filho Ismael.
12 Adɑmɑ Gusunɔ u Aburɑhɑmu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ ku ɡɑri yi ɡɔburu wɑ wunɛn yoo wi kɑ win biin sɔ̃. A Sɑɑrɑɑ kuo ye u nun bikiɑ kpuro. Domi Isɑkin min diyɑ bwese bɑkɑ tèn nɔɔ mwɛɛru nɑ nun kuɑ tɑ koo yɑri.
12 Mas Deus disse-lhe: "Não te preocupes com o menino e com a tua escrava. Faze tudo o que Sara te pedir, pois é de Isaac que nascerá a posteridade que terá o teu nome.
13 Kon mɑɑ de wunɛn yoo win bii u ko bweseru ɡɑrun nuuru, domi wunɛn biiwɑ u sɑ̃ɑ.
13 Mas do filho da escrava também farei um grande povo, por ser de tua raça."
14 Ye n kuɑ sisiru Aburɑhɑmu u seewɑ buru buru yellu u dĩɑnu kɑ nim bwɑ̃ɑru suɑ u Aɡɑɑ wɛ̃. U mɑɑ nùn bii wi nɔmu bɛriɑ u nɛɛ, bu doo. Mɑ bɑ doonɑ bɑ dɑ bɑ torɑ ɡbɑburɔ te bɑ rɑ soku Beri Sebɑ.
14 No dia seguinte, pela manhã, Abraão tomou pão e um odre de água, e deu-os a Agar, colocando-os às suas costas, e despediu-a com seu filho. Ela partiu, errando pelo deserto de Bersabéia.
15 Ye bwɑ̃ɑ ten nim mu kpɑ, yerɑ u bii wi deri dɑ̃ɑ piibu ɡɑɡun sɑɑrɔ.
15 Acabada a água do odre, deixou o menino sob um arbusto,
16 Mɑ u dɑ u sinɑ n dɛsire n turɑ mi bɑ̀ n sɛ̃u tobɑ ɡɑ koo wen sɑkɑ. Domi u nɛɛ, u ǹ kpɛ̃ u n win bii mɛɛrɑ u n ɡbimɔ. Mi u sɔ̃ mi, mɑ u wurɑ tɑkɑnɑ u swĩ.
16 e foi assentar-se em frente, à distância de um tiro de flecha, "porque, dizia ela, não quero ver morrer o menino". Ela assentou-se, pois, em frente e pôs-se a chorar.
17 Gusunɔ u bii win nɔɔ nuɑ mɑ win ɡɔrɑdo u Aɡɑɑ sokɑ wɔllun di u nɛɛ, mbɑ n nun mɔ̀, Aɡɑɑ. A ku nɑndɑ, domi Gusunɔ u bii win nɔɔ nuɑ mi u wɑ̃ɑ.
17 Deus ouviu a voz do menino, e o anjo de Deus chamou Agar, do céu, dizendo-lhe: "Que tens, Agar? Nada temas, porque Deus ouviu a voz do menino do lugar onde está.
18 A seewo ɑ dɑ ɑ nùn suɑ ɑ kɔkiri domi kon nùn ko bwese bɑkɑrun nuuru.
18 Levanta-te, toma o menino e tem-no pela mão, porque farei dele uma grande nação."
19 Sɑɑ yerɑ Gusunɔ u kurɔ win nɔni wukiɑ mɑ u dɔkɔ ɡɑɑ wɑ mi. U dɑ u bwɑ̃ɑ te nim yibiɑ u bii wɛ̃ u nɔrɑ.
19 Deus abriu-lhe os olhos, e ela viu um poço, onde foi encher o odre, e deu de beber ao menino.
20 — ausente —
20 Deus esteve com este menino. Ele cresceu, habitou no deserto e tornou-se um hábil flecheiro.
21 — ausente —
21 E habitou no deserto de Farã, e sua mãe tomou para ele uma mulher egípcia.
22 Sɑɑ ye sɔɔrɑ Abimɛlɛki kɑ win tɑbu sunɔ wi bɑ mɔ̀ Pikoli bɑ nɑ Aburɑhɑmun mi. Bɑ nùn sɔ̃ɔwɑ bɑ nɛɛ, sɑ wɑ mɑ Gusunɔ u wɑ̃ɑ kɑ wunɛ ye ɑ mɔ̀ kpuro sɔɔ.
22 Por aquele tempo, Abimelec, acompanhado de Ficol, general do seu exército, disse a Abraão: "Deus está contigo em tudo o que fazes.
23 Yen sɔ̃, ɑ bɔ̃ruo kɑ win yĩsiru mɑ ɑ ǹ nɛ kɑ nɛn bibu kɑ nɛn debuminu bɔrɔ kɔ̃ɔ kom kuɑmmɛ, kpɑ ɑ nɛ kɑ nɛn tem mɛɡibu durom kuɑ nɡe mɛ nɑ nun kuɑ.
23 Jura-me, pois, pelo nome de Deus, que não me enganarás, nem a mim, nem a meus filhos, nem aos meus descendentes, mas que usarás para comigo e com a terra onde habitas, da mesma benevolência que eu te tenho testemunhado."
24 Mɑ Aburɑhɑmu u nɛɛ, nɑ wurɑ, kon bɔ̃re.
24 "Eu juro", respondeu Abraão.
25 Adɑmɑ u Abimɛlɛki ɡerusi dɔkɔ ɡɑɑn sɔ̃ ye Abimɛlɛkin yobu bɑ nùn mwɑɑri.
25 Mas Abraão queixou-se a Abimelec por causa de um poço que os seus homens lhe tinham tirado à força.
26 Abimɛlɛki u nɛɛ, nɑ ǹ yɛ̃ wi u yen bweseru kuɑ. Mɛyɑ wunɛn tii, ɑ ǹ mɑɑ mɑn sɔ̃ɔre mɑ n kun mɔ ɡisɔ.
26 "Ignoro quem tenha feito isto, respondeu Abimelec; tu mesmo nunca me disseste nada a respeito, e só hoje estou ouvindo falar disso."
27 Mɑ Aburɑhɑmu u yɑ̃ɑnu kɑ kɛtɛbɑ suɑ u Abimɛlɛki wɛ̃, be yiru bɑ kɑ ɑrukɑwɑni bɔkuɑ.
27 Abraão tomou então ovelhas e bois e deu-os a Abimelec, e fizeram aliança entre si.
28 Mɑ Aburɑhɑmu u mɑɑ yɑ̃ɑ ɡbiibi ɡɔsɑ nɔɔbɑ yiru u yi nɛnɛm.
28 Abraão pôs à parte sete jovens ovelhas do rebanho.
29 Yerɑ Abimɛlɛki u nùn bikiɑ u nɛɛ, mbɑ kɑɑ kɑ yɑ̃ɑ ɡbiibi nɔɔbɑ yiru yeni ko.
29 "Que significam, disse-lhe o rei, estas sete ovelhinhas que puseste à parte?
30 Aburɑhɑmu u nùn wisɑ u nɛɛ, ɑ nu mɔɔ kpɑ nu n sɑ̃ɑ seedɑ mɑ nɛnɑ nɑ dɔkɔ yeni ɡbɑ.
30 "Aceitarás de minhas mãos estas sete ovelhinhas, respondeu Abraão, como testemunho de que fui eu que cavei este poço".
31 Yen sɔ̃nɑ bɑ yɑm mi sokɑ Beri Sebɑ domi miyɑ bɑ ɑrukɑwɑni bɔkuɑ kɑ bɔ̃ri. Yĩsi ten tubusiɑnɑ dɔkɔ yèn nuurɔ bɑ bɔ̃ruɑ.
31 Por isso deu-se àquele lugar o nome de Bersabéia; porque ambos ali tinham jurado.
32 Ye bɑ ɑrukɑwɑni bɔkuɑ bɑ kpɑ, yerɑ Abimɛlɛki kɑ win tɑbu sunɔ Pikoli bɑ ɡɔsirɑ bɑ wurɑ ben wuuɔ Filisitibɑn temɔ.
32 Foi assim que fizeram aliança em Bersabéia. Depois disso, voltou Abimelec para a terra dos filisteus com Ficol, general do seu exército.
33 Yen biru Aburɑhɑmu u dɑ̃ru ɡɑru duurɑ Beri Sebɑ mi, ni nu rɑ sɑɑ bɑkɑru ko. Mɑ u Yinni Gusunɔ sɑ̃wɑ mi. Yinni Gusunɔ wi, u ko n wɑ̃ɑwɑ kɑ bɑɑdommɑɔ.
33 Abraão plantou um tamariz em Bersabéia e invocou ali o nome do Senhor, Deus da eternidade.
34 Aburɑhɑmu u sinɑ Filisitibɑn tem mi, u tɛ.
34 Abraão habitou muito tempo na terra dos filisteus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.