Gênesis 21
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs BKJ
1 Yinni Gusunɔ u yɑɑye ye u rɑɑ Sɑɑrɑɑ sɔ̃ɔwɑ. U mɑɑ win nɔɔ mwɛɛru yibiɑ.
1 E o SENHOR visitou a Sara como ele dissera, e fez o SENHOR a Sara como ele tinha falado.
2 Sɑɑrɑɑ u ɡurɑ suɑ mɑ u Aburɑhɑmu bii tɔn durɔ mɑruɑ win tɔkɔru sɔɔ, sɑɑ ye Gusunɔ u rɑɑ nùn burɑ.
2 Pois Sara concebeu e gerou um filho a Abraão em sua velhice, no tempo estabelecido de que Deus lhe falara.
3 Aburɑhɑmu u bii wi yĩsiru kɑ̃ Isɑki.
3 E Abraão chamou o nome de seu filho que lhe nasceu, que Sara lhe concebeu, Isaque.
4 Ye Isɑki kuɑ sɔ̃ɔ nɔɔbɑ itɑ u nùn bɑnɡo kuɑ nɡe mɛ Gusunɔ u rɑɑ nùn woodɑ wɛ̃.
4 E Abraão circuncidou seu filho Isaque, sendo ele de oito dias de idade, como Deus lhe ordenara.
5 Aburɑhɑmu mɔwɑ wɔ̃ɔ wunɔbu (100) sɑnɑm mɛ bɑ win bii Isɑki mɑrɑ.
5 E Abraão era da idade de cem anos quando seu filho Isaque lhe nasceu.
6 Sɑɑ ye sɔɔrɑ Sɑɑrɑɑ nɛɛ, Gusunɔ u mɑn yɛ̃ɛsu ɡo. Be bɑ mɑɑ nuɑ kpuro bɑ koo kɑ mɑn yɛ̃ɛwɑ.
6 E Sara disse: Deus me fez rir, de modo que todos os que ouvirem rirão comigo.
7 U kpɑm nɛɛ, wɑrɑ koo rɑɑ Aburɑhɑmu sɔ̃ mɑ nɛ Sɑɑrɑɑ kon bii bɔm kɛ̃. Wee tɛ̃ nɑ nùn bii tɔn durɔ mɑruɑ win tɔkɔru sɔɔ.
7 E ela disse: Quem teria dito a Abraão que Sara daria de mamar a filhos? Pois eu lhe dei um filho em sua velhice.
8 Bii wi, u kpɛ̃ɑ mɑ bɑ nùn bɔm kɑrɑ. Yerɑ Aburɑhɑmu u yɑɑ dii bɑkɑbu kuɑ dɔmɑ te.
8 E o menino cresceu, e foi desmamado. E Abraão fez um grande banquete no mesmo dia em que Isaque foi desmamado.
9 Ye Sɑɑrɑɑ wɑ mɑ bii wi Aɡɑɑ Eɡibitiɡii wi, u Aburɑhɑmu mɑruɑ u Isɑki yɛ̃ɛmɔ,
9 E Sara viu o filho de Agar, a egípcia, que ela dera a Abraão, zombando.
10 yerɑ u Aburɑhɑmu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ yoo wi ɡiro kɑ win bii, domi win bii kun tubi dimɔ kɑ nɛn bii sɑnnu.
10 Por isso ela disse a Abraão: Lança fora esta serva e seu filho, porque o filho dessa serva não será herdeiro com meu filho, com Isaque.
11 Gɑri yi, yi Aburɑhɑmu duɑ ɡem ɡem win bii Isimɛɛlin sɔ̃.
11 E a coisa pareceu muito grave aos olhos de Abraão por causa de seu filho.
12 Adɑmɑ Gusunɔ u Aburɑhɑmu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ ku ɡɑri yi ɡɔburu wɑ wunɛn yoo wi kɑ win biin sɔ̃. A Sɑɑrɑɑ kuo ye u nun bikiɑ kpuro. Domi Isɑkin min diyɑ bwese bɑkɑ tèn nɔɔ mwɛɛru nɑ nun kuɑ tɑ koo yɑri.
12 E Deus disse a Abraão: Não seja isso grave a tua vista por causa do rapaz, e por causa da tua serva. Em tudo que Sara disser, dá ouvidos à sua voz, porque em Isaque será chamada a tua semente.
13 Kon mɑɑ de wunɛn yoo win bii u ko bweseru ɡɑrun nuuru, domi wunɛn biiwɑ u sɑ̃ɑ.
13 E também do filho da serva eu farei uma nação, porque ele é tua semente.
14 Ye n kuɑ sisiru Aburɑhɑmu u seewɑ buru buru yellu u dĩɑnu kɑ nim bwɑ̃ɑru suɑ u Aɡɑɑ wɛ̃. U mɑɑ nùn bii wi nɔmu bɛriɑ u nɛɛ, bu doo. Mɑ bɑ doonɑ bɑ dɑ bɑ torɑ ɡbɑburɔ te bɑ rɑ soku Beri Sebɑ.
14 E Abraão se levantou cedo de manhã, e tomou pão, e um odre de água, e os deu a Agar, pondo-os sobre o seu ombro, e ao filho, e a despediu. E ela partiu, e peregrinou pelo deserto de Berseba.
15 Ye bwɑ̃ɑ ten nim mu kpɑ, yerɑ u bii wi deri dɑ̃ɑ piibu ɡɑɡun sɑɑrɔ.
15 E a água do odre foi consumida, e ela colocou o filho debaixo de um dos arbustos.
16 Mɑ u dɑ u sinɑ n dɛsire n turɑ mi bɑ̀ n sɛ̃u tobɑ ɡɑ koo wen sɑkɑ. Domi u nɛɛ, u ǹ kpɛ̃ u n win bii mɛɛrɑ u n ɡbimɔ. Mi u sɔ̃ mi, mɑ u wurɑ tɑkɑnɑ u swĩ.
16 E ela foi sentar-se em frente dele a boa distância, como a de um tiro de arco. Pois ela disse: Que eu não veja a morte da criança. E sentada em frente dele, levantou sua voz e chorou.
17 Gusunɔ u bii win nɔɔ nuɑ mɑ win ɡɔrɑdo u Aɡɑɑ sokɑ wɔllun di u nɛɛ, mbɑ n nun mɔ̀, Aɡɑɑ. A ku nɑndɑ, domi Gusunɔ u bii win nɔɔ nuɑ mi u wɑ̃ɑ.
17 E Deus ouviu a voz do menino. E o anjo de Deus chamou Agar desde o céu, e lhe disse: Que te aflige, Agar? Não temas, pois Deus ouviu a voz do menino de onde ele está.
18 A seewo ɑ dɑ ɑ nùn suɑ ɑ kɔkiri domi kon nùn ko bwese bɑkɑrun nuuru.
18 Ergue-te, levanta o menino nos teus braços, pois farei dele uma grande nação.
19 Sɑɑ yerɑ Gusunɔ u kurɔ win nɔni wukiɑ mɑ u dɔkɔ ɡɑɑ wɑ mi. U dɑ u bwɑ̃ɑ te nim yibiɑ u bii wɛ̃ u nɔrɑ.
19 E Deus abriu-lhe os olhos, e ela viu um poço de água. E foi, e encheu o odre com água, e deu de beber ao menino.
20 — ausente —
20 E Deus estava com o menino, e ele cresceu e habitou no deserto, e se tornou um arqueiro.
21 — ausente —
21 E ele habitou no deserto de Parã; e sua mãe lhe tomou uma mulher da terra do Egito.
22 Sɑɑ ye sɔɔrɑ Abimɛlɛki kɑ win tɑbu sunɔ wi bɑ mɔ̀ Pikoli bɑ nɑ Aburɑhɑmun mi. Bɑ nùn sɔ̃ɔwɑ bɑ nɛɛ, sɑ wɑ mɑ Gusunɔ u wɑ̃ɑ kɑ wunɛ ye ɑ mɔ̀ kpuro sɔɔ.
22 E aconteceu naquele tempo que Abimeleque e Ficol, capitão-chefe de seu exército, falou a Abraão, dizendo: Deus está contigo em tudo que tu fazes;
23 Yen sɔ̃, ɑ bɔ̃ruo kɑ win yĩsiru mɑ ɑ ǹ nɛ kɑ nɛn bibu kɑ nɛn debuminu bɔrɔ kɔ̃ɔ kom kuɑmmɛ, kpɑ ɑ nɛ kɑ nɛn tem mɛɡibu durom kuɑ nɡe mɛ nɑ nun kuɑ.
23 por isso, agora, jura a mim por Deus que não agirás falsamente comigo, nem com meu filho, nem com o filho de meu filho, mas, de acordo com a bondade que eu te fiz, tu farás comigo, e para com a terra na qual peregrinaste.
24 Mɑ Aburɑhɑmu u nɛɛ, nɑ wurɑ, kon bɔ̃re.
24 E Abraão disse: Eu jurarei.
25 Adɑmɑ u Abimɛlɛki ɡerusi dɔkɔ ɡɑɑn sɔ̃ ye Abimɛlɛkin yobu bɑ nùn mwɑɑri.
25 E Abraão repreendeu Abimeleque por causa de um poço de água, que os servos de Abimeleque tinham tomado violentamente.
26 Abimɛlɛki u nɛɛ, nɑ ǹ yɛ̃ wi u yen bweseru kuɑ. Mɛyɑ wunɛn tii, ɑ ǹ mɑɑ mɑn sɔ̃ɔre mɑ n kun mɔ ɡisɔ.
26 E Abimeleque disse: Eu não sei quem fez isso, nem tampouco me contaste, nem ouvi a respeito disso, a não ser hoje.
27 Mɑ Aburɑhɑmu u yɑ̃ɑnu kɑ kɛtɛbɑ suɑ u Abimɛlɛki wɛ̃, be yiru bɑ kɑ ɑrukɑwɑni bɔkuɑ.
27 E Abraão tomou ovelhas e bois, e os deu a Abimeleque, e os dois fizeram um pacto.
28 Mɑ Aburɑhɑmu u mɑɑ yɑ̃ɑ ɡbiibi ɡɔsɑ nɔɔbɑ yiru u yi nɛnɛm.
28 E Abraão pôs à parte sete cordeiras do rebanho.
29 Yerɑ Abimɛlɛki u nùn bikiɑ u nɛɛ, mbɑ kɑɑ kɑ yɑ̃ɑ ɡbiibi nɔɔbɑ yiru yeni ko.
29 E Abimeleque disse a Abraão: O que significam essas sete cordeiras que puseste à parte?
30 Aburɑhɑmu u nùn wisɑ u nɛɛ, ɑ nu mɔɔ kpɑ nu n sɑ̃ɑ seedɑ mɑ nɛnɑ nɑ dɔkɔ yeni ɡbɑ.
30 E ele disse: Estas sete cordeiras tomarás da minha mão, para que sejam uma testemunha para mim de que eu cavei este poço.
31 Yen sɔ̃nɑ bɑ yɑm mi sokɑ Beri Sebɑ domi miyɑ bɑ ɑrukɑwɑni bɔkuɑ kɑ bɔ̃ri. Yĩsi ten tubusiɑnɑ dɔkɔ yèn nuurɔ bɑ bɔ̃ruɑ.
31 Por isso, chamou aquele lugar Berseba, porque ambos juraram ali.
32 Ye bɑ ɑrukɑwɑni bɔkuɑ bɑ kpɑ, yerɑ Abimɛlɛki kɑ win tɑbu sunɔ Pikoli bɑ ɡɔsirɑ bɑ wurɑ ben wuuɔ Filisitibɑn temɔ.
32 Assim, eles fizeram um pacto em Berseba; então levantaram-se Abimeleque e Ficol, o capitão-chefe do seu exército, e eles retornaram à terra dos filisteus.
33 Yen biru Aburɑhɑmu u dɑ̃ru ɡɑru duurɑ Beri Sebɑ mi, ni nu rɑ sɑɑ bɑkɑru ko. Mɑ u Yinni Gusunɔ sɑ̃wɑ mi. Yinni Gusunɔ wi, u ko n wɑ̃ɑwɑ kɑ bɑɑdommɑɔ.
33 E Abraão plantou um bosque em Berseba, e invocou ali o nome do SENHOR, o Deus eterno.
34 Aburɑhɑmu u sinɑ Filisitibɑn tem mi, u tɛ.
34 E Abraão peregrinou na terra dos filisteus muitos dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.