Êxodo 9

Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Yen biru kpɑm Yinni Gusunɔ u Mɔwisi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ doo Eɡibiti sunɔn mi kpɑ ɑ nùn sɔ̃ ɑ nɛɛ, ɑmɛniwɑ nɛ Heberubɑn Yinni Wi u rɑ n wɑ̃ɑ nɑ ɡeruɑ. Nɑ nɛɛ, u de nɛn tɔmbu bu doonɑ bu mɑn sɑ̃.
1 Disse o Senhor a Moisés: Apresenta-te a Faraó e dize-lhe: Assim diz o Senhor , o Deus dos hebreus: Deixa ir o meu povo, para que me sirva.
2 Adɑmɑ ù kun bu yɔ̃su, mɑ u yen yinɑ yinɑminu mɔ̀ kpɑm,
2 Porque, se recusares deixá-los ir e ainda por força os detiveres,
3 wee, kon nɛn nɔm dɑmɡuu doke win dumi kɑ kɛtɛkunu kɑ yooyoosu kɑ kɛtɛbɑ kɑ yɑ̃ɑnu sɔɔ, win yɑɑ sɑbenu kpuro ɡesi ni bɑ kpɑrɑmɔ ɡberɔ. Adumɡbɛku bɑkɑ yɑ koo nu wɔri.
3 eis que a mão do Senhor será sobre o teu rebanho, que está no campo, sobre os cavalos, sobre os jumentos, sobre os camelos, sobre o gado e sobre as ovelhas, com pestilência gravíssima.
4 Sɑɑ ye sɔɔ, kon Isirelibɑn sɑbenu kɑ Eɡibitiɡinu wunɑnɑ. Ye yɑ sɑ̃ɑ Isirelibɑn sɑbenu, yen ɡɑɑ kun ɡbimɔ.
4 E o Senhor fará distinção entre os rebanhos de Israel e o rebanho do Egito, para que nada morra de tudo o que pertence aos filhos de Israel.
5 Mɑ Yinni Gusunɔ u tɔ̃ru yi u nɛɛ, ù kun bu yɔ̃su, siɑwɑ kon yɑbu ye ko tem mɛ sɔɔ.
5 O Senhor designou certo tempo, dizendo: Amanhã, fará o Senhor isto na terra.
6 Yen sisiru Yinni Gusunɔ u kuɑ mɛ. Eɡibitiɡibun sɑbenu ɡbisukɑ kpuro, ɑdɑmɑ Isirelibɑn sɑbenu sɔɔ, bɑɑ teeru tɑ ǹ ɡu.
6 E o Senhor o fez no dia seguinte, e todo o rebanho dos egípcios morreu; porém, do rebanho dos israelitas, não morreu nem um.
7 Eɡibiti sunɔ u ye yɑ koorɑn lɑbɑɑri bikiɑ. U nuɑ mɑ Isirelibɑn sɑbenu sɔɔ bɑɑ teeru tɑ ǹ ɡu. Kɑ mɛ, win ɡɔ̃ru ɡɑ kpɑm bɔbiɑ, u ǹ wure tɔn be, bu doonɑ.
7 Faraó mandou ver, e eis que do rebanho de Israel não morrera nem um sequer; porém o coração de Faraó se endureceu, e não deixou ir o povo.
8 Yinni Gusunɔ u kpɑm Mɔwisi kɑ Aroni sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, i torom sɔko doowɔ i n nɛni, kpɑ Mɔwisi u mɛ yɛ̃kɑ wɔllɔ Eɡibiti sunɔn wuswɑɑɔ.
8 Então, disse o Senhor a Moisés e a Arão: Apanhai mãos cheias de cinza de forno, e Moisés atire-a para o céu diante de Faraó.
9 Torom mɛ, mu koo ɡɔsiɑ nɡe tuɑ, kpɑ mu Eɡibitin tem kpuro wukiri. Mu koo bwisinu wisi tɔmbu kɑ sɑbenu sɔɔ, kpɑ nu booboosu ko.
9 Ela se tornará em pó miúdo sobre toda a terra do Egito e se tornará em tumores que se arrebentem em úlceras nos homens e nos animais, por toda a terra do Egito.
10 Yerɑ bɑ torom mɛ sɔkɑ bɑ dɑ Eɡibiti sunɔn wuswɑɑɔ. Mɑ Mɔwisi u torom mɛ yɛ̃kɑnɑ wɔllɔ, mɑ mu kuɑ bwisinu tɔmbu kɑ sɑbenun wɑsi sɔɔ.
10 Eles tomaram cinza de forno e se apresentaram a Faraó; Moisés atirou-a para o céu, e ela se tornou em tumores que se arrebentavam em úlceras nos homens e nos animais,
11 Sɑɑ ye sɔɔ, sɔrobɑ kpɑnɑ bu yɑrimɑ Mɔwisin wuswɑɑɔ bwisi nin sɔ̃. Domi nu ben tii wisiwɑ nɡe Eɡibitiɡii be bɑ tie.
11 de maneira que os magos não podiam permanecer diante de Moisés, por causa dos tumores; porque havia tumores nos magos e em todos os egípcios.
12 Eɡibiti sunɔ u ǹ Mɔwisi kɑ Aronin ɡɑri swɑɑ dɑki. Yinni Gusunɔ u derɑ win ɡɔ̃ru ɡɑ bɔbiɑ ɡɑ sosi nɡe mɛ u rɑɑ Mɔwisi sɔ̃ɔwɑ.
12 Porém o Senhor endureceu o coração de Faraó, e este não os ouviu, como o Senhor tinha dito a Moisés.
13 Yerɑ Yinni Gusunɔ u kpɑm Mɔwisi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ seewo buru buru yellu ɑ dɑ Eɡibiti sunɔn mi, kpɑ ɑ nùn sɔ̃ ɑ nɛɛ, ɑmɛniwɑ nɛ Gusunɔ Heberubɑn Yinni nɛ wi nɑ rɑ n wɑ̃ɑ nɑ ɡeruɑ. U de nɛn tɔmbu bu doonɑ bu mɑn sɑ̃.
13 Disse o Senhor a Moisés: Levanta-te pela manhã cedo, apresenta-te a Faraó e dize-lhe: Assim diz o Senhor , o Deus dos hebreus: Deixa ir o meu povo, para que me sirva.
14 Domi tɛ̃, n ǹ mɔ win bwɑ̃ɑbu kɑ win tɔmbu tɔnɑ kon wɑhɑlɑ doke ye yɑ koo nɛn dɑm bɑkɑm sɔ̃ɔsi. Kɑ win tiiwɑ kpɑ u ɡiɑ mɑ ɡoo sɑri nɡe nɛ hɑnduniɑ sɔɔ.
14 Pois esta vez enviarei todas as minhas pragas sobre o teu coração, e sobre os teus oficiais, e sobre o teu povo, para que saibas que não há quem me seja semelhante em toda a terra.
15 Nɑ̀ n dɑɑ nɛn nɔm dɑmɡuu dɛmiɑ nɑ wi kɑ win tɔmbu bɑrɑ kɔ̃suru kpɛ̃ɛ, u ǹ ko n dɑɑ mɑɑ wɑ̃ɑ hɑnduniɑɔ.
15 Pois já eu poderia ter estendido a mão para te ferir a ti e o teu povo com pestilência, e terias sido cortado da terra;
16 Adɑmɑ nɑ derɑ u wɑ̃ɑ u kɑ nɛn dɑm wɑn sɔ̃, kpɑ nɛn yĩsiru tu kɑ nɔɔrɑ hɑnduniɑ kpuro sɔɔ.
16 mas, deveras, para isso te hei mantido, a fim de mostrar-te o meu poder, e para que seja o meu nome anunciado em toda a terra.
17 Wee u kɑ nɛn tɔmbu seewɑ sere kɑ tɛ̃. U ǹ dere bu doonɑ.
17 Ainda te levantas contra o meu povo, para não deixá-lo ir?
18 Yen sɔ̃, siɑ ɑmɑdɑɑre kon de ɡuru kpenu nu nɛɛrɑ kɑ dɑm nìn bweseru nu ǹ koore Eɡibitin temɔ sɑɑ yen toren di sere n kɑ ɡisɔ ɡirɑri.
18 Eis que amanhã, por este tempo, farei cair mui grave chuva de pedras, como nunca houve no Egito, desde o dia em que foi fundado até hoje.
19 Ǹ n mɛn nɑ, ɑ de bu win yɑɑ sɑbenu kuku yeru kuɑ, kɑ yɑbu ye u mɔ kpuro ɡberɔ. Domi ɡuru kpee ni, nu koo tɔmbu kpuro so ɡbeɑɔ kɑ yɑɑ sɑbenu kpuro ni nu ǹ kuku yeru wɑ, kpɑ sɑbe ni, kɑ tɔn be, bu kɑm ko.
19 Agora, pois, manda recolher o teu gado e tudo o que tens no campo; todo homem e animal que se acharem no campo e não se recolherem a casa, em caindo sobre eles a chuva de pedras, morrerão.
20 Yerɑ Eɡibiti sunɔn bwɑ̃ɑbu ɡɑbu be bɑ Yinni Gusunɔn ɡɑri nɑsie, bɑ derɑ ben yobu bɑ kɑ ben sɑbenu wɔmɑ yɛnuɔ fuuku fuuku.
20 Quem dos oficiais de Faraó temia a palavra do Senhor fez fugir os seus servos e o seu gado para as casas;
21 Be bɑ kun mɑɑ Yinni Gusunɔn ɡɑri ɡɑrɑ, bɑ ben yobu kɑ yɑɑ sɑbenu deri ɡbeɑɔ.
21 aquele, porém, que não se importava com a palavra do Senhor deixou ficar no campo os seus servos e o seu gado.
22 Mɑ Yinni Gusunɔ u Mɔwisi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ wunɛn nɔmɑ suo wɔllɔ kpɑ ɡuru kpenu nu yɛ̃kɑmɑ Eɡibitin tem kpuro sɔɔ, tɔmbu kɑ sɑbenu kɑ ye yɑ kpiɑ ɡbeɑɔ kpuron wɔllɔ.
22 Então, disse o Senhor a Moisés: Estende a mão para o céu, e cairá chuva de pedras em toda a terra do Egito, sobre homens, sobre animais e sobre toda planta do campo na terra do Egito.
23 Yerɑ Mɔwisi u win dɛkɑ suɑ u tĩi wɔllɔ, mɑ Yinni Gusunɔ u derɑ ɡuru kpenu nɛmɔ. Guru mɑɑkinu mɔ̀ nu ɡirɑrimɔ sere temɔ.
23 E Moisés estendeu o seu bordão para o céu; o Senhor deu trovões e chuva de pedras, e fogo desceu sobre a terra; e fez o Senhor cair chuva de pedras sobre a terra do Egito.
24 Gurɑ yen bweserɑ kun nɛɛre Eɡibitin tem sɔɔ sɑɑ yen toren di.
24 De maneira que havia chuva de pedras e fogo misturado com a chuva de pedras tão grave, qual nunca houve em toda a terra do Egito, desde que veio a ser uma nação.
25 Mɑ ɡuru kpee ni, nu bɑɑyere kpuro so nu ɡo ye yɑ wɑ̃ɑ ɡbeɑɔ Eɡibitin tem sɔɔ, sɑɑ tɔmbu sere kɑ sɑbenu kɑ ye yɑ kpiɑ kpuro. Mɑ dɑ̃nu kpuro nu bɛsikirɑ.
25 Por toda a terra do Egito a chuva de pedras feriu tudo quanto havia no campo, tanto homens como animais; feriu também a chuva de pedras toda planta do campo e quebrou todas as árvores do campo.
26 Gosɛnin berɑ mi Isirelibɑ bɑ wɑ̃ɑ tɔnɑwɑ ɡuru kpee ni, nu ǹ nɑ.
26 Somente na terra de Gósen, onde estavam os filhos de Israel, não havia chuva de pedras.
27 Yerɑ Eɡibiti sunɔ u Mɔwisi kɑ Aroni sokusiɑ u nɛɛ, nɑ wɑ mɑ nɛnɑ nɑ torɑ. Gusunɔ wi u rɑ n wɑ̃ɑ u ɡem mɔ. Nɛ kɑ nɛn tɔmbu sɑ tɑɑrɛ kuɑ.
27 Então, Faraó mandou chamar a Moisés e a Arão e lhes disse: Esta vez pequei; o Senhor é justo, porém eu e o meu povo somos ímpios.
28 A Yinni Gusunɔ kɑnɔ domi ɡuru ɡbɑ̃suku ni, kɑ ɡuru kpee ni, nu den turɑ. Kon de i doonɑ, nɑ ǹ mɑɑ bɛɛ nɛnumɔ.
28 Orai ao Senhor ; pois já bastam estes grandes trovões e a chuva de pedras. Eu vos deixarei ir, e não ficareis mais aqui.
29 Mɑ Mɔwisi u nùn wisɑ u nɛɛ, nɑ̀ n yɑrɑ wuun di kon nɛn nɔmɑ suɑ wɔllɔ n Yinni Gusunɔ kɑnɑ, kpɑ ɡuru ɡbɑ̃sukunu kɑ ɡuru kpenu nu mɑri ɑ kɑ ɡiɑ mɑ wiyɑ hɑnduniɑ mɔ.
29 Respondeu-lhe Moisés: Em saindo eu da cidade, estenderei as mãos ao Senhor ; os trovões cessarão, e já não haverá chuva de pedras; para que saibas que a terra é do Senhor .
30 Adɑmɑ nɑ yɛ̃ mɑ wunɛ kɑ wunɛn bwɑ̃ɑbu i ǹ Yinni Gusunɔ nɑsiɑm kpɑ.
30 Quanto a ti, porém, e aos teus oficiais, eu sei que ainda não temeis ao Senhor Deus.
31 Sɑɑ ye ɡurɑ ye, yɑ nɑ, wɛ̃su kɑ ɔɔsu kɑm kuɑ yèn sɔ̃ ɔɔsu yɑ nɔɔ kusiɑ, wɛ̃su mɑɑ wɛ̃su sɑ̃ɑ.
31 (O linho e a cevada foram feridos, pois a cevada já estava na espiga, e o linho, em flor.
32 Adɑmɑ ɑlikɑmɑ yɑ ǹ kɑm kue yèn sɔ̃ yɑ ǹ sɑnɑm mɛ kpɑ̃.
32 Porém o trigo e o centeio não sofreram dano, porque ainda não haviam nascido.)
33 Yen biru Mɔwisi u yɑrɑ Eɡibiti sunɔn min di u dɑ wuun biruɔ. Mɑ u win nɔmɑ suɑ wɔllɔ u Yinni Gusunɔ kɑnɑ, mɑ ɡuru ɡbɑ̃sukunu kɑ ɡuru kpee ni, nu mɑri. Gurɑ kun mɑɑ nɛmɔ.
33 Saiu, pois, Moisés da presença de Faraó e da cidade e estendeu as mãos ao Senhor ; cessaram os trovões e a chuva de pedras, e não caiu mais chuva sobre a terra.
34 Ye Eɡibiti sunɔ u wɑ mɛ, u win torɑru sosi. Wi kɑ win bwɑ̃ɑbɑ ben ɡɔ̃rusu bɔbiɑsiɑ.
34 Tendo visto Faraó que cessaram as chuvas, as pedras e os trovões, tornou a pecar e endureceu o coração, ele e os seus oficiais.
35 U ǹ wure Isirelibɑ bu doonɑ nɡe mɛ Yinni Gusunɔ u rɑɑ ɡeruɑ sɑɑ Mɔwisin nɔɔn di.
35 E assim Faraó, de coração endurecido, não deixou ir os filhos de Israel, como o Senhor tinha dito a Moisés.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.