Ester 3

Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Yenibɑn biru, Asuresi u Hɑmɛdɑtɑn bii wi u sɑ̃ɑ Aɡɑɡin bweseru wɔlle suɑ. Mɑ u nùn kuɑ yiruse win bɑndu sɔɔ.
1 Depois destas coisas o rei Assuero engrandeceu a Hamã, filho de Hamedata, agagita, e o exaltou, e pôs o seu assento acima de todos os príncipes que estavam com ele.
2 Sinɑ kpɑɑrun sɔm kowobu kpuro bɑ rɑ Hɑmɑni kpunɛwɑ, domi sinɑ bokowɑ u yen woodɑ ye wɛ̃. Mɑɑdose turowɑ u yinɑ u nùn kpunɑ.
2 E todos os servos do rei, que estavam à porta do rei, se inclinavam e se prostravam perante Hamã; porque assim tinha ordenado o rei acerca dele; porém Mardoqueu não se inclinava nem se prostrava.
3 Yerɑ sinɑ bokon sɔm kowo be bɑ tie bɑ rɑ nùn bikie bu nɛɛ, mbɑn sɔ̃nɑ ɑ ku rɑ kɑ sinɑ bokon woodɑ mɛm nɔɔwɛ.
3 Então os servos do rei, que estavam à porta do rei, disseram a Mardoqueu: Por que transgrides o mandado do rei?
4 Tɔ̃ɔ bɑɑterewɑ bɑ rɑ nùn bikie mɛsum. Adɑmɑ Mɑɑdose u ku rɑ bu wisi. U rɑ ɡesi bu wisiwɑ u nɛɛ, nɛ Yuuwɑ. Yerɑ bɑ dɑ bɑ ye Hɑmɑni sɔ̃ɔwɑ bu kɑ wɑ Mɑɑdose ù n ko n mɔ̀ mɛ u n dɔɔ.
4 Sucedeu, pois, que, dizendo-lhe eles isto, dia após dia, e não lhes dando ele ouvidos, o fizeram saber a Hamã, para verem se as palavras de Mardoqueu se sustentariam, porque ele lhes tinha declarado que era judeu.
5 Yerɑ Hɑmɑnin tii u wɑ Mɑɑdose u yinɑ u nùn kpunɑ. Mɑ u mɔru bɛsirɑ too.
5 Vendo, pois, Hamã que Mardoqueu não se inclinava nem se prostrava diante dele, Hamã se encheu de furor.
6 Mɛyɑ bɑ mɑɑ nùn sɔ̃ɔwɑ mɑ Mɑɑdose u sɑ̃ɑwɑ Yuu. Yerɑ Hɑmɑni u bwisikɑ win tii sɔɔ u nɛɛ, ǹ n mɛn nɑ, Mɑɑdose tɔnɑn ɡɔɔ kun turɑ sere u Yuubɑn bweseru kpuro ɡo be bɑ wɑ̃ɑ Asuresin tem mɛ kpuro sɔɔ.
6 Porém teve como pouco, nos seus propósitos, o pôr as mãos só em Mardoqueu (porque lhe haviam declarado de que povo era Mardoqueu); Hamã, pois, procurou destruir a todos os judeus, o povo de Mardoqueu, que havia em todo o reino de Assuero.
7 Asuresin bɑndun wɔ̃ɔ wɔkurɑ yirusen suru ɡbiikoo wi bɑ mɔ̀ Nisɑ̃ɑ sɔɔrɑ bɑ ɡɑ̃ɑnu kɔ̃ ni bɑ sokumɔ purimu bu kɑ suru kɑ win tɔ̃ru wɑ tè sɔɔ bɑ koo Yuubɑ ɡo. Mɑ yɑ suru wɔkurɑ yiruse wi bɑ mɔ̀ Adɑri ɡɔsɑ.
7 No primeiro mês (que é o mês de Nisã), no ano duodécimo do rei Assuero, se lançou Pur, isto é, a sorte, perante Hamã, para cada dia, e para cada mês, até ao duodécimo mês, que é o mês de Adar.
8 Hɑmɑni u sinɑ boko sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, yinni, bweseru ɡɑrɑ wɑ̃ɑ tèn tɔmbɑ yɑrinɛ bɑɑmɑ wunɛn tem mɛ kpuro sɔɔ, bɑ tii mɛnɛ nɛnɛm, ben komɑrɑ mɑɑ sɑ̃ɑwɑ nɛnɛm. Yen biru bɑ ku rɑ wunɛn woodɑbɑ mɛm nɔɔwɛ. À n bu deri sɛ̃ɛ, yɑ ǹ nun ɑrufɑɑni ɡɑɑ kuɑmmɛ.
8 E Hamã disse ao rei Assuero: Existe espalhado e dividido entre os povos em todas as províncias do teu reino um povo, cujas leis são diferentes das leis de todos os povos, e que não cumpre as leis do rei; por isso não convém ao rei deixá-lo ficar.
9 À n wurɑn nɑ, ɑ de bu woodɑ yɑrɑ kpɑ bu yore bu tɔn ben bweseru ɡo. Sɑɑ ye sɔɔ, kon sii ɡeesun tɔnnu ɡoobɑ wunɔbu (300) suɑ n wunɛn tem sɔm kowobu wɛ̃ bu doke wunɛ sinɑ bokon ɑrumɑni sɔɔ.
9 Se bem parecer ao rei, decrete-se que os matem; e eu porei nas mãos dos que fizerem a obra dez mil talentos de prata, para que entrem nos tesouros do rei.
10 Yerɑ sinɑ boko u win tɑɑbu wunɑ u Hɑmɑni Yuubɑn yibɛrɛ wi wɛ̃.
10 Então tirou o rei o anel da sua mão, e o deu a Hamã, filho de Hamedata, agagita, adversário dos judeus.
11 Mɑ u nɛɛ, ɑ wunɛn ɡobi nɛnuɔ ɑdɑmɑ kon nun Yuubɑ deriɑ kpɑ ɑ kɑ bu ko mɛ ɑ kĩ.
11 E disse o rei a Hamã: Essa prata te é dada como também esse povo, para fazeres dele o que bem parecer aos teus olhos.
12 Suru ɡbiikoon sɔ̃ɔ wɔkurɑ itɑse sɔɔ, bɑ sinɑ bokon tire yorobu sokusiɑ. Tire yoro be, bɑ tirenu yoruɑ nɡe mɛ Hɑmɑni u ɡeruɑ. Mɑ bɑ nu mɔrisiɑ sinɑ bokon tem wiruɡibun mi kɑ win sinɑ ɑsɑkpɔbun mi kɑ win tem beri berikɑn wiruɡibun mi kɑ bweseru bɑɑteren wiruɡiin mi. Bɑ nu yoruɑwɑ kɑ bɑrum bɑɑmɛre mɛ mu wɑ̃ɑ tem mɛ sɔɔ. Mɑ bɑ tire ni nɔmɑ doke kɑ sinɑ boko Asuresin yĩsiru kɑ win tɑɑbun yĩreru.
12 Então chamaram os escrivães do rei no primeiro mês, no dia treze do mesmo e, conforme a tudo quanto Hamã mandou, se escreveu aos príncipes do rei, e aos governadores que havia sobre cada província, e aos líderes, de cada povo; a cada província segundo a sua escrita, e a cada povo segundo a sua língua; em nome do rei Assuero se escreveu, e com o anel do rei se selou.
13 Mɑ bɑ tɔmbu ɡɔrɑ ɡɔrɑ kɑ tire ni, tem mɛn beri berikɑ kpuro sɔɔ bu kɑ Yuubɑ kpuro kpeerɑsiɑ sɔ̃ɔ teeru, ɑluwɑɑsibɑ kɑ durɔ tɔkɔnu kɑ bibu kɑ tɔn kurɔbu. Kpɑ bu ben ɑrumɑni kpuro kɑm koosiɑ. Bɑ koo ye kowɑ suru wɔkurɑ yirusen sɔ̃ɔ wɔkurɑ itɑse sɔɔ, suru wi bɑ mɔ̀ Adɑri.
13 E enviaram-se as cartas por intermédio dos correios a todas as províncias do rei, para que destruíssem, matassem, e fizessem perecer a todos os judeus, desde o jovem até ao velho, crianças e mulheres, em um mesmo dia, a treze do duodécimo mês (que é o mês de Adar), e que saqueassem os seus bens.
14 Berɑ mi bɑ tire te wɑ kpuro, bɑ koo ten ɡɑri ɡɑrisiwɑ woodɑ, kpɑ bu de tɔmbu kpuro bɑ n yɛ̃ bɑ n kɑ yen sɔɔru sɑ̃ɑ sere tɔ̃ɔ te, tu kɑ tunumɑ.
14 Uma cópia do despacho que determinou a divulgação da lei em cada província, foi enviada a todos os povos, para que estivessem preparados para aquele dia.
15 Mɑ sinɑ boko u sɔmɔ be woodɑ wɛ̃ bɑ doonɑ fuuku. Mɑ bɑ woodɑ ye kpɑrɑ Susiɔ, wuu bɔkɔ ɡen mi. Sɑɑ yè sɔɔ wuu ɡen tɔmbu bɑ wɑ̃ɑ biti sɔɔ, sɑɑ ye sɔɔrɑ sinɑ boko kɑ Hɑmɑni bɑ sɔ̃ bɑ ben tɑm nɔrumɔ.
15 Os correios, pois, impelidos pela palavra do rei, saíram, e a lei se proclamou na fortaleza de Susã. E o rei e Hamã se assentaram a beber, porém a cidade de Susã estava confusa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Ester 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.