Deuteronômio 9

Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Bɛɛ Isirelibɑ, i swɑɑ dɑkio i nɔ. Wee ɡisɔ, i ko i Yuudɛni tɔburɑ kpɑ i bwese bɑkɑnu ɡirɑ ni nu bɛɛ dɑm kere, kpɑ i ben wuu bɑkɑsu mwɑ si bɑ ɡbɑ̃rɑnu toosi nu ɡunu too.
1 Ouve, Israel: hoje passarás o Jordão para despojar nações maiores e ais fortes do que tu, cidades importantes cujas muralhas sobem até os céus,
2 I Anɑkibɑ yɛ̃. Bɑ dɑm mɔ, mɑ bɑ ɡunu. I mɑɑ nɔɔre bɑ ben ɡɑri ɡerumɔ bɑ mɔ̀, wɑrɑ u koo kpĩ u yɔ̃rɑ ben bweserun wuswɑɑɔ.
2 um povo forte e de alta estatura, descendente dos enacim, que conheces e dos quais ouviste dizer: quem poderá enfrentar os filhos de Enac?
3 Wee i ko bu ɡirɑ. Gisɔ i ko i ɡiɑ mɑ Gusunɔ bɛsɛn Yinnin tiiwɑ u ko n bɛɛ ɡbiiye nɡe dɔ̃ɔ wi u rɑ kpuro kɑm koosie. U koo de bu yɑrinɑ bɛɛn wuswɑɑn di u bu kpeerɑsiɑ. I ko i bu ɡirɑ kpɑ i bu kɑm koosiɑ fuuku nɡe mɛ Yinni Gusunɔ u bɛɛ sɔ̃ɔwɑ.
3 Sabe, pois, hoje, que o Senhor, teu Deus, marcha diante de ti como um fogo devorador. É ele quem os destruirá e os esmagará diante de ti, de tal forma que tu os despojarás e os aniquilarás prontamente, como o Senhor te prometeu.
4 Sɑnɑm mɛ Gusunɔ bɛsɛn Yinni u koo bɛɛ bu ɡirɑ bɛɛn wuswɑɑn di, i ku rɑ tii suɑ i nɛɛ, bɛɛn ɡeɑn kobun sɔ̃nɑ Yinni Gusunɔ u bɛɛ duusiɑ tem mɛ sɔɔ. Domi bwese nin kɔ̃sɑn kobun sɔ̃nɑ u koo nu ɡirɑ bɛɛn wuswɑɑn di.
4 Depois que o Senhor, teu Deus, os tiver expulsado de diante de ti, não digas no teu coração: por causa de minha justiça é que o Senhor me introduziu na posse dessa terra. Porque é por causa da perversidade dessas nações que o Senhor as despoja diante de ti.
5 N ǹ mɔ ɡeɑ ye i mɔ̀n sɔ̃nɑ i ko i ben tem mɛ mwɑ. Ben kɔ̃sɑn kobun sɔ̃nɑ Gusunɔ bɛsɛn Yinni u koo bu ɡirɑ bɛɛn wuswɑɑn di, kpɑ win nɔɔ mwɛɛru tu kɑ sirerɑ te u bɛsɛn bɑɑbɑbɑ, Aburɑhɑmu kɑ Isɑki kɑ Yɑkɔbu kuɑ kɑ bɔ̃ri.
5 Não é pela tua justiça nem pela retidão do teu coração que entrarás na posse de suas terras, mas é por causa da perversidade dessas nações que o Senhor as despoja diante de ti. E é também porque o Senhor, teu Deus, quer cumprir a palavra que deu com, juramento a teus pais, Abraão, Isaac e Jacó.
6 I n yɛ̃ mɑ n ǹ mɔ bɛɛn ɡeɑn kobun sɔ̃nɑ Gusunɔ bɛsɛn Yinni u bɛɛ tem ɡem mɛ wɛ̃ɛmɔ i n mɔ. Domi i sɑ̃ɑwɑ bwese te tɑ ku rɑ mɛm nɔ.
6 Sabe, pois, que não é pela tua justiça que o Senhor, teu Deus, te dá a posse dessa terra excelente, porque és um povo de cabeça dura.
7 I yɑɑyo nɡe mɛ i Gusunɔ bɛsɛn Yinnin mɔru seeyɑ ɡbɑburɔ. Sɑɑ dɔmɑ tèn di i yɑrimɑ Eɡibitin di sere i kɑ tunumɑ mini, i rɑ n nùn seesimɔwɑ.
7 Lembra-te, não te esqueças de que modo irritaste o Senhor, teu Deus, no deserto. Desde o dia em que saíste do Egito até que chegaste a este lugar, não cessaste de ser rebelde ao Senhor.
8 I win mɔru seeyɑ ɡuu te bɑ mɔ̀ Horɛbuɔ, mɑ u kɑ bɛɛ mɔru kuɑ u ɡɔ̃ru doke u bɛɛ kpeerɑsiɑ.
8 Em Horeb o provocaste de tal forma que ele, irado, quis aniquilar-te.
9 Sɑnɑm mɛyɑ nɑ yɔɔwɑ ɡuuru wɔllɔ n kɑ woodɑn kpee bɛsi mwɑ yì sɔɔ ɑrukɑwɑni ye Yinni Gusunɔ u kɑ bɛɛ bɔkuɑ yɑ yoruɑ. Nɑ sinɑwɑ miɡum sɔ̃ɔ sɔɔ weeru kɑ wɔ̃kuru weeru, nɑ ǹ di, nɑ ǹ mɑɑ nɔrɑ.
9 Quando eu subi ao monte para receber as tábuas de pedra, as tábuas da aliança que o Senhor fez convosco, permaneci no monte quarenta dias e quarenta noites, sem comer pão nem beber água.
10 — ausente —
10 E o Senhor entregou-me as duas tábuas de pedra escritas com o dedo de Deus, nas quais estavam gravadas todas as palavras que o Senhor vos tinha dirigido no monte, no meio do fogo, no dia da assembléia.
11 — ausente —
11 Passados quarenta dias e quarenta noites, o Senhor entregou-me as duas tábuas de pedra, as tábuas da aliança.
12 Mɑ u mɑn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, n seewo kpɑ n sɑrɑ fuuku fuuku. Domi bɛɛ nɛn tɔn be nɑ yɑrɑmɑ Eɡibitin di, i kɔ̃sɑ kuɑ. I ɡɛrɑ fuuku win swɑɑn di ye u bɛɛ sɔ̃ɔsi. I sisu yɑniɑ i kɑ tii bwɑ̃ɑroku kuɑ.
12 O Senhor disse-me: vamos: desce prontamente daqui, porque o teu povo que tiraste do Egito corrompeu-se. Depressa se desviaram do caminho que lhes mandei seguir: fabricaram para si um ídolo fundido.
13 Mɑ u mɑɑ nɛɛ, u wɑ mɑ i sɑ̃ɑwɑ bwese te tɑ deɡɑnɡɑm mɔ.
13 Vejo, continuou o Senhor, que essa nação é um povo de cabeça dura.
14 N be de u bɛɛ kpeerɑsiɑ, kpɑ u bɛɛn yĩsiru ɡo hɑnduniɑ sɔɔ, kpɑ u mɑn ko bwese dɑmɡiru te tɑ koo bɛɛ dɑbiru kerɑ.
14 Deixa que eu o aniquile e apague o seu nome de debaixo do céu. Farei de ti uma nação mais forte e mais numerosa do que esta.
15 Mɑ nɑ ɡɔsirɑmɑ nɑ sɑrɑmɑ ɡuu ten min di, tèn wɔllɔ dɔ̃ɔ u wɑ̃ɑ. Nɑ kpee bɛsi yiru ye nɛni yì sɔɔ ɑrukɑwɑnin woodɑ yɑ yoruɑ.
15 Tendo eu descido do monte, o qual ardia em fogo, trazendo na mão as duas tábuas da aliança,
16 Mɑ nɑ mɛɛrɑ nɑ deemɑ wee, i Gusunɔ bɛsɛn Yinni torɑriwɑ kɑ ɡem. I sisu yɑniɑ i kɑ tii bwɑ̃ɑroku kuɑ ɡɑ kɑ nɑɑ buu weenɛ. Geemɑ, i ɡɛrɑwɑ fuuku fuuku win swɑɑn di ye u bɛɛ sɔ̃ɔsi.
16 verifiquei que vós tínheis de fato pecado contra o Senhor, vosso Deus, fabricando-vos um bezerro de metal fundido, e desviando-vos assim tão depressa do caminho que vos tinha traçado o Senhor.
17 Mɑ nɑ kpee bɛsi yiru ye nɑ nɛni mi mɛnnɑ nɑ surɑ nɑ kɔsukɑ bɛɛn wuswɑɑɔ.
17 Arrojei então de minhas mãos as duas tábuas e quebrei-as à vossa vista.
18 Yen biru, nɑ kpunɑ Yinni Gusunɔn wuswɑɑɔ sɔ̃ɔ sɔɔ weeru kɑ wɔ̃kuru weeru nɡe yellu, nɑ ǹ di, nɑ ǹ mɑɑ nɔrɑ bɛɛn torɑrun sɔ̃ te i kuɑ Yinni Gusunɔn nɔni sɔɔ mɑ tɑ win mɔru seeyɑ.
18 Prostrei-me em seguida diante do Senhor, como antes, e estive quarenta dias e quarenta noites sem comer pão, nem beber água, por causa de todos os pecados que tínheis cometido, fazendo o que é mau aos olhos do Senhor, e provocando-o à ira.
19 Mɑ bɛrum mɑn mwɑ win mɔru yen kpɑ̃ɑrun sɔ̃ ye yɑ derɑ u kĩ u bɛɛ kpeerɑsiɑ. Adɑmɑ dɔmɑ te, u kpɑm nɛn kɑnɑru mwɑ.
19 Eu estava aterrado vendo o furor do Senhor contra ti, a ponto de te querer destruir. Entretanto, ainda desta vez ele me ouviu.
20 Yinni Gusunɔ u mɑɑ kɑ Aroni mɔru kuɑ too, mɑ u kĩ u nùn ɡo. Adɑmɑ nɑ mɑɑ kɑnɑru kuɑ win sɔ̃ tɔ̃ɔ te sɔɔ.
20 Também contra Aarão o Senhor estava de tal forma irado que queria matá-lo, mas eu intercedi também por Aarão.
21 Mɑ nɑ bwɑ̃ɑroku ɡe suɑ ɡe i kuɑ ɡɑ kɑ nɑɑ buu weenɛ mi, ɡèn sɔ̃ i torɑ, mɑ nɑ ɡu kpɛ̃ɛ dɔ̃ɔ sɔɔ. Nɑ ɡu muniɑ ɡɑ buuru kuɑ nɡe tuɑ mɑ nɑ ye wisi nim bwerɔ tèn nim mu sɑrɑmɑmɔ ɡuurun di.
21 Quanto ao objeto de vosso pecado, o bezerro que tínheis feito, tomei-o, atirei-o ao fogo e o fiz em pedaços, esmagando-o até que fosse reduzido a pó; e joguei esse pó na torrente que desce da montanha.
22 I mɑɑ Yinni Gusunɔn mɔru seeyɑ Tɑberɑɔ kɑ Mɑsɑɔ kɑ Kiburɔti Hɑtɑfɑɔ.
22 Provocastes também o Senhor em Tabeera, em Massa e em Quibrot-Hataava.
23 Sɑnɑm mɛ u bɛɛ ɡɔrɑ Kɑdɛsi Bɑɑnɛɑɔ u nɛɛ, i doo i tem mɛ mwɑ mɛ u bɛɛ wɛ̃ɛmɔ, i nùn seesiwɑ wi, wi u sɑ̃ɑ Gusunɔ bɛɛn Yinni. I yinɑ i bɛɛn nɑɑnɛ doke wi sɔɔ. I ǹ mɑɑ win ɡere mɛm nɔɔwɛ.
23 Quando o Senhor quis que partísseis de Cades-Barne, dizendo: subi e tomai posse da terra que vos dei, vós vos rebelasses contra a ordem do Senhor, desconfiando dele, e não ouvistes a sua voz.
24 I rɑ n Yinni Gusunɔ seesimɔwɑ sɑɑ mìn di nɑ bɛɛ yɛ̃.
24 Desde que vos conheço, fostes sempre rebeldes ao Senhor.
25 Mɑ nɑ kpunɑ Yinni Gusunɔn wuswɑɑɔ nɑ nùn kɑnɑ sɔ̃ɔ sɔɔ weeru kɑ wɔ̃kuru weeru yèn sɔ̃ u nɛɛ, u koo bɛɛ kpeerɑsiɑ.
25 Fiquei, portanto, quarenta dias e quarenta noites prostrado diante do Senhor, porque vos queria aniquilar.
26 Mɑ nɑ nùn kɑnɑ nɑ nɛɛ, Gusunɔ nɛn Yinni, ɑ ku wunɛn tɔmbu kpeerɑsiɑ be bɑ sɑ̃ɑ wunɛn ɑrumɑni, be, be ɑ yɑkiɑ wunɛn kpɑ̃ɑrun sɑɑbu, mɑ ɑ bu yɑrɑmɑ Eɡibitin di kɑ wunɛn dɑm bɑkɑm.
26 Orando, eu disse-lhe: Senhor Javé, não destruais vosso povo, vossa herança, que resgatasses com a vossa grandeza e tirastes do Egito com mão forte.
27 A wunɛn sɔm kowobu, Aburɑhɑmu kɑ Isɑki kɑ Yɑkɔbu yɑɑyo. A ku wunɛn tɔmbun deɡɑnɡɑm kɑ ben nuku kɔ̃suru kɑ ben torɑnu mɛɛri,
27 Lembrai-vos de vossos servos Abraão, Isaac e Jacó. Não olheis para a dureza desse povo, para sua maldade e seu pecado,
28 kpɑ tɔn bèn tem di ɑ bu yɑrɑmɑ bu ku rɑɑ ɡere bu nɛɛ, wunɛ Yinni Gusunɔ ɑ ǹ kpɛ̃ ɑ kɑ bu dɑwɑ tem mɛ ɑ bu nɔɔ mwɛɛru kuɑ sɔɔ. A ǹ bu kĩwɑ. Yen sɔ̃nɑ ɑ bu yɑrɑmɑ ɑ kɑ de bu ɡbi ɡbɑburɔ.
28 para que os habitantes da terra de onde nos tirastes não digam: o Senhor não podia introduzi-los na terra que lhes tinha prometido, ou então: ele os odiava, e por isso tirou-os, a fim de matá-los no deserto.
29 N sere deemɑ bɑ sɑ̃ɑwɑ wunɛn tɔmbu kɑ wunɛn ɑrumɑni mɑ ɑ bu yɑrɑmɑ Eɡibitin di kɑ wunɛn dɑm bɑkɑm.
29 E não obstante, eles são o vosso povo, a vossa herança, que tirasses do Egito com a vossa grande força e com o vosso braço estendido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Deuteronômio 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.