Deuteronômio 9
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs NTLH
1 Bɛɛ Isirelibɑ, i swɑɑ dɑkio i nɔ. Wee ɡisɔ, i ko i Yuudɛni tɔburɑ kpɑ i bwese bɑkɑnu ɡirɑ ni nu bɛɛ dɑm kere, kpɑ i ben wuu bɑkɑsu mwɑ si bɑ ɡbɑ̃rɑnu toosi nu ɡunu too.
1 Moisés disse ao povo: — Escute, ó povo de Israel! Hoje vocês vão atravessar o rio Jordão e vão tomar posse de uma terra que pertence a povos mais numerosos e mais poderosos do que vocês. As cidades deles são enormes e são protegidas por muralhas que chegam até o céu.
2 I Anɑkibɑ yɛ̃. Bɑ dɑm mɔ, mɑ bɑ ɡunu. I mɑɑ nɔɔre bɑ ben ɡɑri ɡerumɔ bɑ mɔ̀, wɑrɑ u koo kpĩ u yɔ̃rɑ ben bweserun wuswɑɑɔ.
2 Vocês já ouviram falar dos anaquins , uma raça de gigantes fortes que moram naquela terra; pois todos dizem: “Ninguém pode derrotar os anaquins.”
3 Wee i ko bu ɡirɑ. Gisɔ i ko i ɡiɑ mɑ Gusunɔ bɛsɛn Yinnin tiiwɑ u ko n bɛɛ ɡbiiye nɡe dɔ̃ɔ wi u rɑ kpuro kɑm koosie. U koo de bu yɑrinɑ bɛɛn wuswɑɑn di u bu kpeerɑsiɑ. I ko i bu ɡirɑ kpɑ i bu kɑm koosiɑ fuuku nɡe mɛ Yinni Gusunɔ u bɛɛ sɔ̃ɔwɑ.
3 Mas fiquem certos de que o Senhor , nosso Deus, vai hoje na frente de vocês como um fogo que devora tudo. Ele derrotará e destruirá os povos dessa terra, e assim, conforme o Senhor Deus prometeu, vocês irão expulsá-los e matá-los depressa.
4 Sɑnɑm mɛ Gusunɔ bɛsɛn Yinni u koo bɛɛ bu ɡirɑ bɛɛn wuswɑɑn di, i ku rɑ tii suɑ i nɛɛ, bɛɛn ɡeɑn kobun sɔ̃nɑ Yinni Gusunɔ u bɛɛ duusiɑ tem mɛ sɔɔ. Domi bwese nin kɔ̃sɑn kobun sɔ̃nɑ u koo nu ɡirɑ bɛɛn wuswɑɑn di.
4 — Mas, depois que o Senhor , nosso Deus, tiver expulsado esses povos da presença de vocês, não fiquem pensando assim: “Deus nos trouxe aqui e nos deu esta terra porque somos bons.” Não é por isso; mas Deus vai expulsar esses povos da presença de vocês porque eles são maus.
5 N ǹ mɔ ɡeɑ ye i mɔ̀n sɔ̃nɑ i ko i ben tem mɛ mwɑ. Ben kɔ̃sɑn kobun sɔ̃nɑ Gusunɔ bɛsɛn Yinni u koo bu ɡirɑ bɛɛn wuswɑɑn di, kpɑ win nɔɔ mwɛɛru tu kɑ sirerɑ te u bɛsɛn bɑɑbɑbɑ, Aburɑhɑmu kɑ Isɑki kɑ Yɑkɔbu kuɑ kɑ bɔ̃ri.
5 Vocês não vão tomar posse da terra porque são bons e honestos. É por causa da maldade desses povos que Deus vai expulsá-los e também porque o Senhor , nosso Deus, quer cumprir o que prometeu aos nossos antepassados Abraão, Isaque e Jacó.
6 I n yɛ̃ mɑ n ǹ mɔ bɛɛn ɡeɑn kobun sɔ̃nɑ Gusunɔ bɛsɛn Yinni u bɛɛ tem ɡem mɛ wɛ̃ɛmɔ i n mɔ. Domi i sɑ̃ɑwɑ bwese te tɑ ku rɑ mɛm nɔ.
6 Portanto, fiquem certos de que Deus lhes está dando esta boa terra não porque vocês sejam bons; pelo contrário, vocês são gente teimosa.
7 I yɑɑyo nɡe mɛ i Gusunɔ bɛsɛn Yinnin mɔru seeyɑ ɡbɑburɔ. Sɑɑ dɔmɑ tèn di i yɑrimɑ Eɡibitin di sere i kɑ tunumɑ mini, i rɑ n nùn seesimɔwɑ.
7 — Nunca esqueçam que no deserto vocês provocaram tanto a Deus, o Senhor , que ele ficou irado com vocês. Desde que saíram do Egito até chegarem aqui, vocês têm se revoltado contra Deus.
8 I win mɔru seeyɑ ɡuu te bɑ mɔ̀ Horɛbuɔ, mɑ u kɑ bɛɛ mɔru kuɑ u ɡɔ̃ru doke u bɛɛ kpeerɑsiɑ.
8 Até mesmo no monte Sinai vocês o provocaram, e ele ficou tão irado, que pensou em destruí-los.
9 Sɑnɑm mɛyɑ nɑ yɔɔwɑ ɡuuru wɔllɔ n kɑ woodɑn kpee bɛsi mwɑ yì sɔɔ ɑrukɑwɑni ye Yinni Gusunɔ u kɑ bɛɛ bɔkuɑ yɑ yoruɑ. Nɑ sinɑwɑ miɡum sɔ̃ɔ sɔɔ weeru kɑ wɔ̃kuru weeru, nɑ ǹ di, nɑ ǹ mɑɑ nɔrɑ.
9 Eu subi o monte para receber de Deus as duas placas de pedra, nas quais estava escrita a aliança que ele fez com vocês. Fiquei ali no monte quarenta dias e quarenta noites e durante todo aquele tempo não comi, nem bebi nada.
10 — ausente —
10 O Senhor Deus me deu as duas placas de pedra. Ele mesmo tinha escrito nelas tudo o que tinha dito a vocês do meio do fogo, quando estavam reunidos ao pé do monte.
11 — ausente —
11 — Foi no fim daqueles quarenta dias que o Senhor Deus me deu as duas placas da aliança.
12 Mɑ u mɑn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, n seewo kpɑ n sɑrɑ fuuku fuuku. Domi bɛɛ nɛn tɔn be nɑ yɑrɑmɑ Eɡibitin di, i kɔ̃sɑ kuɑ. I ɡɛrɑ fuuku win swɑɑn di ye u bɛɛ sɔ̃ɔsi. I sisu yɑniɑ i kɑ tii bwɑ̃ɑroku kuɑ.
12 Aí ele me disse: “Desça logo daqui e volte para onde está o povo que você tirou do Egito, pois eles já cometeram um pecado grave. Bem depressa deixaram de seguir as minhas ordens e já fizeram um ídolo de metal para adorar.
13 Mɑ u mɑɑ nɛɛ, u wɑ mɑ i sɑ̃ɑwɑ bwese te tɑ deɡɑnɡɑm mɔ.
13 Eu sei — Deus continuou — que este povo é teimoso.
14 N be de u bɛɛ kpeerɑsiɑ, kpɑ u bɛɛn yĩsiru ɡo hɑnduniɑ sɔɔ, kpɑ u mɑn ko bwese dɑmɡiru te tɑ koo bɛɛ dɑbiru kerɑ.
14 Portanto, não procure me impedir, pois vou destruí-los, e assim ninguém lembrará mais que existiram. E de você, Moisés, e dos seus descendentes farei uma nação maior e mais poderosa do que a deles.”
15 Mɑ nɑ ɡɔsirɑmɑ nɑ sɑrɑmɑ ɡuu ten min di, tèn wɔllɔ dɔ̃ɔ u wɑ̃ɑ. Nɑ kpee bɛsi yiru ye nɛni yì sɔɔ ɑrukɑwɑnin woodɑ yɑ yoruɑ.
15 E Moisés continuou: — Aí eu desci do monte, do qual subiam chamas de fogo. Levava comigo as duas placas de pedra, as placas da aliança.
16 Mɑ nɑ mɛɛrɑ nɑ deemɑ wee, i Gusunɔ bɛsɛn Yinni torɑriwɑ kɑ ɡem. I sisu yɑniɑ i kɑ tii bwɑ̃ɑroku kuɑ ɡɑ kɑ nɑɑ buu weenɛ. Geemɑ, i ɡɛrɑwɑ fuuku fuuku win swɑɑn di ye u bɛɛ sɔ̃ɔsi.
16 Quando cheguei perto de vocês, vi que haviam pecado contra o Senhor , nosso Deus, e que bem depressa haviam deixado de seguir as suas ordens. Vi o bezerro de metal que vocês haviam feito para adorar.
17 Mɑ nɑ kpee bɛsi yiru ye nɑ nɛni mi mɛnnɑ nɑ surɑ nɑ kɔsukɑ bɛɛn wuswɑɑɔ.
17 Então, na presença de vocês, joguei as placas de pedra no chão e as quebrei.
18 Yen biru, nɑ kpunɑ Yinni Gusunɔn wuswɑɑɔ sɔ̃ɔ sɔɔ weeru kɑ wɔ̃kuru weeru nɡe yellu, nɑ ǹ di, nɑ ǹ mɑɑ nɔrɑ bɛɛn torɑrun sɔ̃ te i kuɑ Yinni Gusunɔn nɔni sɔɔ mɑ tɑ win mɔru seeyɑ.
18 Depois me ajoelhei diante de Deus, o Senhor , e fiquei ali quarenta dias e quarenta noites com o rosto encostado no chão. Como havia feito antes, não comi nem bebi nada durante aquele tempo. Agi dessa maneira porque vocês pecaram contra o Senhor , fazendo o que ele condena e provocando a sua ira.
19 Mɑ bɛrum mɑn mwɑ win mɔru yen kpɑ̃ɑrun sɔ̃ ye yɑ derɑ u kĩ u bɛɛ kpeerɑsiɑ. Adɑmɑ dɔmɑ te, u kpɑm nɛn kɑnɑru mwɑ.
19 Eu estava com medo da ira e do furor de Deus; ele estava tão irado, que pensava em destruí-los. Porém mais uma vez Deus atendeu o meu pedido.
20 Yinni Gusunɔ u mɑɑ kɑ Aroni mɔru kuɑ too, mɑ u kĩ u nùn ɡo. Adɑmɑ nɑ mɑɑ kɑnɑru kuɑ win sɔ̃ tɔ̃ɔ te sɔɔ.
20 Ele estava irado também com Arão e pensou em matá-lo; por isso orei também em favor de Arão.
21 Mɑ nɑ bwɑ̃ɑroku ɡe suɑ ɡe i kuɑ ɡɑ kɑ nɑɑ buu weenɛ mi, ɡèn sɔ̃ i torɑ, mɑ nɑ ɡu kpɛ̃ɛ dɔ̃ɔ sɔɔ. Nɑ ɡu muniɑ ɡɑ buuru kuɑ nɡe tuɑ mɑ nɑ ye wisi nim bwerɔ tèn nim mu sɑrɑmɑmɔ ɡuurun di.
21 Aí peguei o bezerro de metal, aquele objeto nojento que vocês tinham feito, e o joguei no fogo. Depois o quebrei em pedaços, moí tudo até virar pó e atirei o pó no ribeirão que corria monte abaixo.
22 I mɑɑ Yinni Gusunɔn mɔru seeyɑ Tɑberɑɔ kɑ Mɑsɑɔ kɑ Kiburɔti Hɑtɑfɑɔ.
22 — Vocês provocaram, de novo, a ira do Senhor Deus, em Taberá, em Massá e em Quibrote-Ataavá.
23 Sɑnɑm mɛ u bɛɛ ɡɔrɑ Kɑdɛsi Bɑɑnɛɑɔ u nɛɛ, i doo i tem mɛ mwɑ mɛ u bɛɛ wɛ̃ɛmɔ, i nùn seesiwɑ wi, wi u sɑ̃ɑ Gusunɔ bɛɛn Yinni. I yinɑ i bɛɛn nɑɑnɛ doke wi sɔɔ. I ǹ mɑɑ win ɡere mɛm nɔɔwɛ.
23 E também o provocaram em Cades-Barneia, quando ele mandou que tomassem posse da terra que lhes estava dando. Vocês não confiaram em Deus, mas se revoltaram contra ele e desobedeceram à sua ordem.
24 I rɑ n Yinni Gusunɔ seesimɔwɑ sɑɑ mìn di nɑ bɛɛ yɛ̃.
24 Desde o dia em que eu os conheci, vocês sempre foram rebeldes contra Deus, o Senhor !
25 Mɑ nɑ kpunɑ Yinni Gusunɔn wuswɑɑɔ nɑ nùn kɑnɑ sɔ̃ɔ sɔɔ weeru kɑ wɔ̃kuru weeru yèn sɔ̃ u nɛɛ, u koo bɛɛ kpeerɑsiɑ.
25 E Moisés continuou, dizendo: — Quarenta dias e quarenta noites fiquei ajoelhado, com o rosto encostado no chão, na presença de Deus, o
26 Mɑ nɑ nùn kɑnɑ nɑ nɛɛ, Gusunɔ nɛn Yinni, ɑ ku wunɛn tɔmbu kpeerɑsiɑ be bɑ sɑ̃ɑ wunɛn ɑrumɑni, be, be ɑ yɑkiɑ wunɛn kpɑ̃ɑrun sɑɑbu, mɑ ɑ bu yɑrɑmɑ Eɡibitin di kɑ wunɛn dɑm bɑkɑm.
26 E orei assim ao Senhor : “Ó Senhor , meu Deus! Eu te peço que não destruas o teu povo, o teu povo escolhido, que com a tua força e com o teu poder livraste do Egito.
27 A wunɛn sɔm kowobu, Aburɑhɑmu kɑ Isɑki kɑ Yɑkɔbu yɑɑyo. A ku wunɛn tɔmbun deɡɑnɡɑm kɑ ben nuku kɔ̃suru kɑ ben torɑnu mɛɛri,
27 Lembra dos teus servos Abraão, Isaque e Jacó e não dês atenção à teimosia, à maldade e ao pecado deste povo.
28 kpɑ tɔn bèn tem di ɑ bu yɑrɑmɑ bu ku rɑɑ ɡere bu nɛɛ, wunɛ Yinni Gusunɔ ɑ ǹ kpɛ̃ ɑ kɑ bu dɑwɑ tem mɛ ɑ bu nɔɔ mwɛɛru kuɑ sɔɔ. A ǹ bu kĩwɑ. Yen sɔ̃nɑ ɑ bu yɑrɑmɑ ɑ kɑ de bu ɡbi ɡbɑburɔ.
28 Pois, se destruíres o teu povo, os egípcios vão dizer que não pudeste levá-lo para a terra que lhe prometeste. Dirão também que odeias este povo e por isso o levaste ao deserto para matá-lo.
29 N sere deemɑ bɑ sɑ̃ɑwɑ wunɛn tɔmbu kɑ wunɛn ɑrumɑni mɑ ɑ bu yɑrɑmɑ Eɡibitin di kɑ wunɛn dɑm bɑkɑm.
29 Mas eles são o teu povo, o teu povo escolhido, que tiraste do Egito com a tua força e com o teu grande poder.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Deuteronômio 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.