Atos 15

Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Sɑɑ ye Pɔlu kɑ Bɑɑnɑbɑsi bɑ wɑ̃ɑ Antiɔsiɔ, durɔbu ɡɑbɑ nɑ sɑɑ Yudeɑn di, mɑ bɑ nɑɑnɛ dokeobu sɔ̃ɔmɔ bɑ mɔ̀, bɑ ǹ fɑɑbɑ wɑsi mɑ n kun mɔ bɑ derɑ bɑ bu bɑnɡo kuɑ nɡe mɛ Mɔwisin woodɑ yɑ ɡeruɑ.
1 Então alguns que tinham descido da Judéia ensinavam assim os irmãos: Se não vos circuncidardes conforme o uso de Moisés, não podeis salvar-vos.
2 Pɔlu kɑ Bɑɑnɑbɑsi bɑ kɑ bu sikirinɑ ɡem ɡem ɡɑri yin sɔ̃. Mɑ nɑɑnɛ dokeobɑ ɡɔ̃ru doke bu Pɔlu kɑ Bɑɑnɑbɑsi kɑ mɑɑ ɡɑbu ɡɔri Yerusɑlɛmuɔ ɡɔrobu kɑ ɡuro ɡurobun mi ɡɑri yin sɔ̃.
2 Tendo tido Paulo e Barnabé não pequena discussão e contenda contra eles, resolveu-se que Paulo e Barnabé, e alguns dentre eles, subissem a Jerusalém, aos apóstolos e aos anciãos, sobre aquela questão.
3 Yerɑ Yesun yiɡbɛru tɑ bu sɔɔru kuɑ bɑ swɑɑ wɔri, mɑ bɑ Fɛnisi kɑ Sɑmɑrin tem sɑrɑ bɑ nɑɑnɛ dokeobu sɔ̃ɔmɔ nɡe mɛ tɔn tukobu bɑ mɑɑ Yesu nɑɑnɛ doke. Yen bɑɑru yɑ bu nuku dobu wɛ̃ ɡem ɡem.
3 E eles, sendo acompanhados pela igreja, passavam pela Fenícia e por Samaria, contando a conversão dos gentios; e davam grande alegria a todos os irmãos.
4 Ye bɑ turɑ Yerusɑlɛmuɔ, Yesun yiɡbɛru kɑ ɡɔrobu kɑ mɑɑ ɡuro ɡurobu bɑ bu dɑm koosiɑ. Mɑ Pɔlu kɑ Bɑɑnɑbɑsi bɑ bu sɑɑriɑ ye Gusunɔ u kɑ bu kuɑ kpuro.
4 E, quando chegaram a Jerusalém, foram recebidos pela igreja e pelos apóstolos e anciãos, e lhes anunciaram quão grandes coisas Deus tinha feito com eles.
5 Adɑmɑ Fɑlisi ɡɑbu be bɑ nɑɑnɛ doke, bɑ seewɑ bɑ nɛɛ, tilɑsiwɑ bu nɑɑnɛ dokeo tɔn tuko be bɑnɡo kuɑ, kpɑ bu be sɔ̃ bu Mɔwisin woodɑ swĩi.
5 Alguns, porém, da seita dos fariseus, que tinham crido, se levantaram, dizendo que era mister circuncidá-los e mandar-lhes que guardassem a lei de Moisés.
6 Mɑ ɡɔrobu kɑ ɡuro ɡurobu bɑ mɛnnɑ bu kɑ ɡɑri yi wesiɑnɑ.
6 Congregaram-se, pois, os apóstolos e os anciãos para considerar este assunto.
7 Ye bɑ ɡɑri yi ɡɑwɑmɔ, Piɛɛ u seewɑ u yɔ̃rɑ u nɛɛ, nɛɡibu i yɛ̃ mɑ Gusunɔ u mɑn wunɑ bɛɛn suunu sɔɔn di n tɛ, n kɑ tɔn tukobu Lɑbɑɑri ɡeɑ nɔɔsiɑ kpɑ bu nɑɑnɛ doke.
7 E, havendo grande contenda, levantou-se Pedro e disse-lhes: Homens irmãos, bem sabeis que já há muito tempo Deus me elegeu dentre nós, para que os gentios ouvissem da minha boca a palavra do evangelho, e cressem.
8 Mɑ Gusunɔ wi u tɔmbu kpuron ɡɔ̃rusu yɛ̃, u tɔn tuko be seedɑ diiyɑ ye u bu Hunde Dɛɛro kɑ̃ nɡe mɛ u sun kɑ̃.
8 E Deus, que conhece os corações, lhes deu testemunho, dando-lhes o Espírito Santo, assim como também a nós;
9 U ǹ ɡɑ̃ɑnu wunɑnɛ bɛsɛ kɑ ben suunu sɔɔ. U mɑɑ ben ɡɔ̃rusu dɛɛrɑsiɑ nɑɑnɛ dokebun sɔ̃ nɡe mɛ u sun kuɑ.
9 E não fez diferença alguma entre eles e nós, purificando os seus corações pela fé.
10 Ǹ n mɛn nɑ, mbɑn sɔ̃nɑ i Gusunɔn lɑɑkɑri mɛɛrimɔ tɛ̃ ye i kɑ nɑɑnɛ dokeo be sɔmunu sɔbimɔ ni bɛsɛn sikɑdobɑ kɑ mɑɑ bɛsɛn tii sɑ kpɑnɑ su sɔbe.
10 Agora, pois, por que tentais a Deus, pondo sobre a cerviz dos discípulos um jugo que nem nossos pais nem nós pudemos suportar?
11 Sɑ nɑɑnɛ sɑ̃ɑ mɑ sɑ fɑɑbɑ wɑ Yinni Yesun durom sɔ̃ nɡe mɛ ben tii bɑ wɑ.
11 Mas cremos que seremos salvos pela graça do Senhor Jesus Cristo, como eles também.
12 Mɑ tɔn wɔru ɡe kpuro ɡɑ mɑri ɡɑ Bɑɑnɑbɑsi kɑ Pɔlu swɑɑ dɑki. Bɑ bu sɑɑriɑ nɡe mɛ Gusunɔ u kɑ bu dendɑ bu kɑ yĩrenu kɑ sɔm mɑɑmɑɑkiɡinu ko tɔn tukobun suunu sɔɔ.
12 Então toda a multidão se calou e escutava a Barnabé e a Paulo, que contavam quão grandes sinais e prodígios Deus havia feito por meio deles entre os gentios.
13 Ye bɑ kpɑ, Yɑkɔbu u seewɑ u nɛɛ, nɛɡibu i mɑn swɑɑ dɑkio.
13 E, havendo-se eles calado, tomou Tiago a palavra, dizendo: Homens irmãos, ouvi-me:
14 Simɔɔ u bɛɛ tubusiɑ nɡe mɛ Gusunɔ u ɡbiɑ u kuɑ u kɑ tii tɔn tukobu ɡɑbu ɡɔsiɑ be bɑ koo soku wiɡibu.
14 Simão relatou como primeiramente Deus visitou os gentios, para tomar deles um povo para o seu nome.
15 Gɑri yi, yi sɑ̃ɑ tiɑ kɑ ɡɑri yi Gusunɔn sɔmɔbɑ yoruɑ Gusunɔn ɡɑri sɔɔ, bɑ nɛɛ,
15 E com isto concordam as palavras dos profetas; como está escrito:
16 “Yinni Gusunɔ u nɛɛ,
16 Depois disto voltarei,e reedificarei o tabernáculo de Davi, que está caído, levantá-lo-ei das suas ruínas, e tornarei a edificá-lo.
17 Kpɑ tɔn be bɑ tie bu nɛ Yinni Gusunɔ kɑsu,
17 Para que o restante dos homens busque ao Senhor,e todos os gentios, sobre os quais o meu nome é invocado,diz o Senhor, que faz todas estas coisas,
18 Nɛ Yinni Gusunɔwɑ nɑ yeni ɡeruɑ
18 Conhecidas sào a Deus, desde o princípio do mundo, todas as suas obras.
19 Yen sɔ̃nɑ nɛn bwisikunu sɔɔ, n ǹ weenɛ su ɡɑ̃ɑ sɛ̃sɔɡinu doke tɔn tuko ben swɑɑ sɔɔ be bɑ ɡɔ̃ru ɡɔsiɑmɔ bɑ wurɑmɔ Gusunɔn mi.
19 Por isso julgo que não se deve perturbar aqueles, dentre os gentios, que se convertem a Deus.
20 Adɑmɑ su bu tireru kuɑ su nɛɛ bu ku bũu sɑ̃ɑ dĩɑnu di, bu ku kɔ̃ɔ mɛnnɑ tɑntɑnɑru sɔɔ, bu ku yɑɑ tem ye bɑ wĩiru tɛmɑ bɑ kɑ ɡo, bu ku mɑɑ yɑɑ yɛm di.
20 Mas escrever-lhes que se abstenham das contaminações dos ídolos, da fornicação, do que é sufocado e do sangue.
21 Domi tɛɛbun di wuu bɑɑɡere sɔɔ bɑ rɑ Mɔwisin tirenu ɡɑri Yuubɑn mɛnnɔ yenɔ tɔ̃ɔ wɛ̃rɑruɡiru bɑɑtere, kpɑ bu win ɡɑri wɑɑsu ko.
21 Porque Moisés, desde os tempos antigos, tem em cada cidade quem o pregue, e cada sábado é lido nas sinagogas.
22 Mɑ n ɡɔrobu kɑ ɡuro ɡurobu kɑ mɑɑ Yesun yiɡbɛru kpuro wɛ̃re bu ɡɑbu ɡɔsi ben suunu sɔɔ, kpɑ bu be ɡɔri Antiɔsiɔ kɑ Pɔlu kɑ Bɑɑnɑbɑsi sɑnnu. Bɑ Silɑsi ɡɔsɑ kɑ Yudu wi bɑ mɑɑ sokumɔ Bɑɑsɑbɑ, be bɑ bɛɛrɛ mɔ nɑɑnɛ dokeobun suunu sɔɔ.
22 Então pareceu bem aos apóstolos e aos anciãos, com toda a igreja, eleger homens dentre eles e enviá-los com Paulo e Barnabé a Antioquia, a saber: Judas, chamado Barsabás, e Silas, homens distintos entre os irmãos.
23 Mɑ durɔ be, bɑ dɑ kɑ tire te, te tɑ nɛɛ, bɛsɛ ɡɔrobu kɑ nɑɑnɛ dokeobun ɡuro ɡurobu sɑ bɛɛ tɔburɑ, bɛɛ nɑɑnɛ dokeobu Antiɔsiɔ kɑ bɛɛ be i wɑ̃ɑ Siri kɑ Silisin temɔ, bɛɛ be bɑ mɑrɑ tɔn tukobu.
23 E por intermédio deles escreveram o seguinte: Os apóstolos, e os anciãos e os irmãos, aos irmãos dentre os gentios que estão em Antioquia, e Síria e Cilícia, saúde.
24 Sɑ nuɑ mɑ bɛsɛn ɡɑbu bɑ dɑ bɛɛn mi bɑ bɛɛ burisinɑ bɑ mɑɑ bɛɛn bwisikunu ɡɔsikiɑ kɑ ben ɡɑri. Adɑmɑ sɑ ǹ bu sɔ̃ɔwɑ bu ko mɛ.
24 Porquanto ouvimos que alguns que saíram dentre nós vos perturbaram com palavras, e transtornaram as vossas almas, dizendo que deveis circuncidar-vos e guardar a lei, não lhes tendo nós dado mandamento,
25 Yerɑ sɑ wesiɑnɑ su ɡɑbu ɡɔsi su bu bɛɛ ɡɔriɑ kɑ bɛsɛn kĩnɑsibu Bɑɑnɑbɑsi kɑ Pɔlu sɑnnu,
25 Pareceu-nos bem, reunidos concordemente, eleger alguns homens e enviá-los com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 durɔ be bɑ ben wɑ̃ɑru kɑri bɔrie Yinni Yesu Kirisin yĩsirun sɔ̃.
26 Homens que já expuseram as suas vidas pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Yen sɔ̃nɑ sɑ bɛɛ Yudu kɑ Silɑsi ɡɔriɑ be bɑ koo bɛɛ ɡɑri yi sɔ̃ nɔɔ kɑ nɔɔ.
27 Enviamos, portanto, Judas e Silas, os quais por palavra vos anunciarão também as mesmas coisas.
28 Domi bɛsɛ kɑ Hunde Dɛɛro n sun wɛ̃re su ku bɛɛ sɔmunu ɡɑnu sɔbi mɑ n kun mɔ nini.
28 Na verdade pareceu bem ao Espírito Santo e a nós, não vos impor mais encargo algum, senão estas coisas necessárias:
29 I ku bũu sɑ̃ɑ dĩɑnu di, i ku yɑɑ yɛm di, i ku yɑɑ tem ye bɑ wĩiru tɛmɑ bɑ kɑ ɡo, i ku mɑɑ kɔ̃ɔ mɛnnɑ tɑntɑnɑru sɔɔ. Ì n tii nɛnuɑ yɑbu yeni kpuron di n ko n wɛ̃rɑ. N kuɑ tɛɛru.
29 Que vos abstenhais das coisas sacrificadas aos ídolos, e do sangue, e da carne sufocada, e da fornicação, das quais coisas bem fazeis se vos guardardes. Bem vos vá.
30 Yerɑ bɑ swɑɑ wɔri bɑ doonɑ Antiɔsiɔ. Ye bɑ turɑ mi, bɑ nɑɑnɛ dokeobu mɛnnɑ, bɑ bu tire te wɛ̃.
30 Tendo eles então se despedido, partiram para Antioquia e, ajuntando a multidão, entregaram a carta.
31 Ye bɑ tire te ɡɑrɑ tɑ bu dɑm kɑ̃ mɑ ben nukurɑ dorɑ.
31 E, quando a leram, alegraram-se pela exortação.
32 Yudu kɑ Silɑsi be bɑ mɑɑ sɑ̃ɑ Gusunɔn sɔmɔbu, bɑ nɑɑnɛ dokeobu dɑm kɑ̃ bɑ mɑɑ bu tɑ̃sisiɑ kɑ ɡɑri dɑbiru.
32 Depois Judas e Silas, que também eram profetas, exortaram e confirmaram os irmãos com muitas palavras.
33 Ye bɑ sɔ̃ɔ yiru kuɑ mi, nɑɑnɛ dokeobɑ bu nɔɔ kɑnɑ, bɑ nɛɛ, bu ɡɔsirɑ kɑ ɑlɑfiɑ be bɑ bu ɡɔrɑn mi.[
33 E, detendo-se ali algum tempo, os irmãos os deixaram voltar em paz para os apóstolos;
34 Adɑmɑ n Silɑsi wɛ̃re u kɑ ɡinɑ bu sinɑ.]
34 Mas pareceu bem a Silas ficar ali.
35 Pɔlu kɑ Bɑɑnɑbɑsi bɑ sinɑ Antiɔsiɔ. Be kɑ mɑɑ tɔn dɑbinu sɑnnu bɑ Yinnin ɡɑri keu sɔ̃ɔsi, bɑ mɑɑ yi wɑɑsu kuɑ.
35 E Paulo e Barnabé ficaram em Antioquia, ensinando e pregando, com muitos outros, a palavra do Senhor.
36 Sɔ̃ɔ mɛɛrun biru Pɔlu u Bɑɑnɑbɑsi sɔ̃ɔwɑ bu kpɑm wurɑ bu nɑɑnɛ dokeobu berɑ wuu bɑɑɡere sɔɔ mi bɑ rɑɑ Yinnin ɡɑri wɑɑsu kuɑ, kpɑ bu wɑ nɡe mɛ bɑ kɑ wɑ̃ɑ.
36 E alguns dias depois, disse Paulo a Barnabé: Tornemos a visitar nossos irmãos por todas as cidades em que já anunciamos a palavra do Senhor, para ver como estão.
37 Bɑɑnɑbɑsi u kĩ Yohɑnu Mɑɑku u kɑ bu dɑ sɑnnu.
37 E Barnabé aconselhava que tomassem consigo a João, chamado Marcos.
38 Adɑmɑ Pɔlu u ɡeruɑ u nɛɛ, n ǹ weenɛ bu kɑ nùn dɑ domi u ǹ dɑɑ bu yɔ̃siri ben sɔmburu sɔɔ, u bu deriwɑ u ɡɔsirɑ Pɑnfilin di.
38 Mas a Paulo parecia razoável que não tomassem consigo aquele que desde a Panfília se tinha apartado deles e não os acompanhou naquela obra.
39 Yerɑ bɑ sikirinɑ too sere bɑ kɑrɑnɑ. Bɑɑnɑbɑsi u Mɑɑku suɑ mɑ bɑ ɡoo nimkuu duɑ bɑ dɑ Sipuɔ.
39 E tal contenda houve entre eles, que se apartaram um do outro. Barnabé, levando consigo a Marcos, navegou para Chipre.
40 Pɔlu u Silɑsi ɡɔsɑ, mɑ nɑɑnɛ dokeobu bɑ bu kɑnɑru kuɑ bɑ nɛɛ, Gusunɔn durom mu n kɑ bu wɑ̃ɑ. Mɑ bɑ ben sɑnum wɔri.
40 E Paulo, tendo escolhido a Silas, partiu, encomendado pelos irmãos à graça de Deus.
41 Bɑ dɑ Siri kɑ Silisin temɔ bɑ Yesun yiɡbɛnu tɑ̃sisiɑmɔ.
41 E passou pela Síria e Cilícia, confirmando as igrejas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.