Apocalipse 18
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs NAA
1 Yenin biru nɑ kpɑm wɔllun ɡɔrɑdo ɡoo wɑ u sɑrɑm wee wɔllun di. U yiiko bɑkɑ mɔ, win burɑm, u bɑllimɔwɑ pɑri pɑri hɑnduniɑ kpuro sɔɔ.
1 Depois destas coisas, vi descer do céu outro anjo, que tinha grande autoridade, e a terra se iluminou com a sua glória.
2 U nɔɔɡiru suɑ u nɛɛ, yɑ wɔrumɑ, Bɑbiloni bɑkɑ ye, yɑ wɔrumɑ. Yɑ tɛ̃ kuɑ Setɑm bwɑ̃ɑbun wɑ̃ɑ yeru kɑ wɛrɛku kɔ̃su bɑɑɡeren kuku yeru kɑ ɡunɔ bɔrɔnuɡisu kɑ si su ɡɔbun wɑ̃ɑ yeru.
2 Então exclamou com potente voz, dizendo: — Caiu! Caiu a grande Babilônia! Ela se tornou morada de demônios, refúgio de toda espécie de espírito imundo e esconderijo de todo tipo de ave imunda e detestável,
3 Domi tem kpuron tɔmbu bɑ yen dɑɑ bɛrɛtɛkɛn tɑm nɔrɑ. Hɑnduniɑn sinɑmbu bɑ kɑ ye kurɔ tɑnɔ kookoosu kuɑ, mɑ hɑnduniɑn tenkubɑ bɑ kuɑ ɡobiɡibu yen dɑɑ bɛrɛtɛkɛn kpɑ̃ɑrun sɔ̃.
3 pois todas as nações beberam do vinho do furor da sua prostituição. Com ela se prostituíram os reis da terra. Também os mercadores da terra se enriqueceram à custa da sua luxúria.
4 Yerɑ nɑ kpɑm nɔɔ ɡɑɡu nuɑ wɔllun di ɡɑ nɛɛ, i yɑrimɑ nɛn tɔmbu, i yɑrimɑ yen min di kpɑ i ku kɑ ye yen durum bɔnu ko kpɑ i ku rɑ tii kpɛ̃ɛ yen ɡbee swɑ̃ɑnu sɔɔ.
4 Ouvi outra voz do céu, dizendo: “Saiam dela, povo meu, para que vocês não sejam cúmplices em seus pecados e para que os seus flagelos não caiam sobre vocês.
5 Domi yen durum yɑ wɔllu ɡirɑri, mɑ Gusunɔ u yen kom kɔ̃sum yɑɑyɑ.
5 Porque os pecados dela se acumularam até o céu, e Deus se lembrou das injustiças que ela praticou.
6 I ye kɔsieyo nɡe mɛ yɑ bɛɛ kuɑ. I ye kɔsieyo nɡe mɛ yɑ bɛɛ kuɑn nɔn yiru. I yen nɔrɑ yibio kɑ tɑm mɛ mu bɔɔbu nɔn yiru n kere nɡe mɛ yɑ bɛɛ sɔkɑ.
6 Retribuam-lhe como também ela retribuiu, paguem-lhe em dobro segundo as suas obras e, no cálice em que ela misturou bebidas, misturem dobrado para ela.
7 I ye tɔ̃yɑ kɑ nuku sɑnkirɑnu kɔsio, nɡe mɛ yɑ yen yiiko kɑ dukiɑn doo nɔɔru di. Domi yɑ yen tii sɔ̃ɔwɑ yɑ nɛɛ, wee, yɑ sɔ̃ nɡe sinɑ boko, yɑ ǹ sɑ̃ɑ ɡɔmini. Mɛyɑ yɑ ǹ mɑɑ nuku sɑnkirɑnu wɑsi pɑi.
7 O quanto a si mesma glorificou e viveu em luxúria, deem a ela em igual medida tormento e pranto. Porque ela pensa assim: ‘Estou sentada como rainha. Não sou viúva. Nunca saberei o que é pranto!’
8 Yen sɔ̃, yen ɡbee swɑ̃ɑrɑ koo ye deemɑ sɔ̃ɔ teerun sɔ̃ɔ, bɑrɑnu kɑ nuku sɑnkirɑnu kɑ mɑɑ ɡɔ̃ɔru, kpɑ yu dɔ̃ɔ mwɑɑrɑ muku muku. Domi Yinni Gusunɔ wi u ye siri u sɑ̃ɑ dɑmɡii.
8 Por isso, em um só dia sobrevirão os seus flagelos: morte, pranto e fome; e será queimada no fogo, porque poderoso é o Senhor Deus, que a julga.”
9 Hɑnduniɑn sinɑmbu kpuro be bɑ kɑ ye kurɔ tɑnɔru kɑ dɑɑ bɛrɛtɛkɛ kuɑ bɑ koo swĩ, bɑ koo weeweenu ko yen sɔ̃, sɑnɑm mɛ bɑ yen dɔ̃ɔ mwɑɑrɑbun wiisu mɛɛrɑ.
9 Os reis da terra, que com ela se prostituíram e viveram em luxúria, vão chorar e se lamentar por causa dela, quando virem a fumaça do seu incêndio.
10 Bɑ ko bɑ n yɔ̃ n dɛsire yèn sɔ̃ bɑ yen nɔni swɑ̃ɑrun bɛrum mɔ, kpɑ bu nɛɛ, Bɑbiloni wuu bɔkɔ dɑmɡuu, ɑ kɑm kuɑ, ɑ kɑm kuɑ. Kɔbi tiɑ sɔɔrɑ siribu nun di.
10 E, conservando-se de longe, com medo do seu tormento, dizem: “Ai! Ai de você, grande cidade, Babilônia, cidade poderosa! Pois em uma só hora chegou o seu juízo.”
11 Hɑnduniɑn tenkubɑ bɑ koo ye swĩisi kɑ nuku sɑnkirɑnu yèn sɔ̃ ɡoo kun mɑɑ ben kiɑnu dwemɔ
11 E, por causa dela, choram e pranteiam os mercadores da terra, porque ninguém mais compra a sua mercadoria,
12 ni nu sɑ̃ɑ wurɑ kɑ sii ɡeesu kɑ kpee ɡobi bɛkɛɡinu kɑ ɡoo kpikinu kɑ bekɑ ye bɑ kuɑ kɑ wɛ̃ɛ dɑmɡii, kɑ ni bɑ kuɑ kɑ kɔrɔnnɔ kɑ beku mɑri mɑrinu kɑ mɑɑ beku wunɔmɡinu. Goo kun mɑɑ dɑ̃ɑ ɡobiɡiɑ dwemɔ kɑ yɑbu bwese bwesekɑ ye bɑ kuɑ kɑ suunu donnu kɑ dɑ̃ɑ yĩsinuɡinu kɑ sii ɡɑndu kɑ sisu kɑ kpee kpikinu,
12 mercadoria de ouro, de prata, de pedras preciosas, de pérolas, de linho finíssimo, de púrpura, de seda, de escarlate; e toda espécie de madeira odorífera, todo gênero de objeto de marfim, toda qualidade de móvel de madeira cara, de bronze, de ferro e de mármore;
13 kɑ mɑɑ dɑ̃run kokosun buuru te bɑ mɔ̀ kɑnɛli, kɑ kpee yɑ̃nu kɑ turɑre kɑ ɡum mɛ bɑ mɔ̀ miru, kɑ ɡum swɑ̃m kɑ tɑm kɑ ɡum kɑ som kɑ ɑlikɑmɑ kɑ nɛɛ kɑ yɑ̃ɑnu kɑ dumi kɑ yin kɛkɛbɑ kɑ mɑɑ tɔmbun tii.
13 e canela de cheiro, especiarias, incenso, perfume, mirra, vinho, azeite, boa farinha, trigo, gado e ovelhas; e de cavalos, de carruagens, de escravos e até almas humanas.
14 Mɑ tenku be, bɑ ye sɔ̃ɔwɑ bɑ nɛɛ, ɡɑ̃ɑ ɡeenu kpuro ni ɑ rɑ rɑɑ kɑ̃ nu n sɑ̃ɑ wunɛɡinu nu nun doonɑri, wunɛn dukiɑ kɑ ɡɑ̃ɑ burɑnu kpuro nu nun nɔmɑ yɑnde, tɔnu kun mɑɑ ni wɑsi pɑi.
14 Eles dizem: “O fruto que tanto lhe apeteceu se afastou de você, e para você se extinguiu tudo o que é delicado e esplêndido, e nunca mais serão achados.”
15 Gɑ̃ɑnu kpuron tenkubɑ be bɑ yen sɔ̃ kuɑ dukiɑɡibu, bɑ koo yɔ̃rɑ n tonde, bɑ n sumɔ bɑ n weeweenu mɔ̀ yen nɔni swɑ̃ɑrun bɛrum sɔ̃
15 Os mercadores destas coisas, que, por meio dela, se enriqueceram, ficarão de longe, com medo do seu tormento, chorando e pranteando,
16 bɑ n mɔ̀, wee, wuu bɔkɔ ɡe, ɡɑ kɑm kuɑ ɡe ɡɑ rɑɑ tii burɑru bɛrɑ kɑ yɑ̃ɑ ni bɑ kuɑ kɑ wɛ̃ɛ dɑmɡii kɑ ni bɑ kuɑ kɑ kɔrɔnnɔ kɑ beku wunɔmɡinu kɑ sere mɑɑ wurɑbɑ kɑ kpee ɡobi bɛkɛɡinu kɑ ɡoo kpikinu.
16 dizendo: “Ai! Ai da grande cidade, que estava vestida de linho finíssimo, de púrpura e de escarlate, enfeitada com ouro, pedras preciosas e pérolas,
17 Mɑ kɔbi tiɑ sɔɔ ɡen dukiɑ kpuro yɑ kɑm kuɑ.
17 porque em uma só hora ficou devastada tamanha riqueza!” E todos os pilotos, e todos aqueles que viajam pelo mar, e marinheiros, e os que ganham a vida no mar ficaram de longe.
18 bɑ nɔɔɡiru suɑ ye bɑ wuu ɡen dɔ̃ɔ mwɑɑrɑbun wiisu wɑ bɑ nɛɛ, wuu ɡɑɡu mɑɑ sɑri nɡe wuu bɔkɔ ɡeni.
18 Então, vendo a fumaça do seu incêndio, gritavam: — Que cidade se compara à grande cidade?
19 Bɑ tii yɑnim wisimɔ winɔ bɑ sumɔ kɑ nuku sɑnkirɑnu bɑ nɔɔɡiru mɔ̀ bɑ mɔ̀, wuu bɔkɔ ɡe, ɡɑ kɑm kuɑwɑ. Gen dukiɑwɑ be bɑ ɡoo nimkusu mɔ bɑ kɑ kuɑ ɡobiɡibu. Mɑ kɔbi tiɑ sɔɔ ye kpuro yɑ kuɑ bɑnsu.
19 Lançaram pó sobre a cabeça e, chorando e pranteando, gritavam: “Ai! Ai da grande cidade, na qual se enriqueceram todos os que possuíam navios no mar, à custa da sua riqueza, porque em uma só hora foi devastada!
20 Wɔllu, ɑ ɡɔ̃ru doro wuu ɡen sɔ̃. Bɛɛ mɑɑ nɑɑnɛ dokeobu kɑ ɡɔrobu kɑ Gusunɔn sɔmɔbu, i ɡɔ̃ru doro yèn sɔ̃ Gusunɔ u ɡu siri ye ɡɑ bɛɛ kuɑn sɔ̃.
20 Alegrem-se por causa dela, ó céus, e também vocês, santos, apóstolos e profetas, porque Deus julgou a causa de vocês contra ela.”
21 Yerɑ wɔllun ɡɔrɑdo dɑmɡii ɡoo kperu suɑ tɑ kɑ nɛɛ bɑkɑru nɛ mɑ u tu sure nim wɔ̃ku sɔɔ u nɛɛ, nɡe mɛyɑ bɑ Bɑbiloni wuu bɔkɔ ɡe surɑ temɔ kɑ dɑm, ɡɑ ǹ mɑɑ wɑɑrɔ pɑi.
21 Então um anjo forte levantou uma pedra do tamanho de uma grande pedra de moinho e lançou-a no mar, dizendo: “Assim, com ímpeto, será lançada Babilônia, a grande cidade, e nunca mais será achada.
22 Bɑ ǹ koo mɑɑ mɔrɔkunun swĩi nɔ wunɛn mi kɑ wom kowobu kɑ ɡɑɑsirɑnu kɑ kɔbi. Bɑ ǹ koo mɑɑ sɔm bwese bwesekɑn kowobu wɑ, bɑ ǹ koo mɑɑ nɛɛ te bɑ nɑmmɔn dɑmu nɔ.
22 Em você nunca mais será ouvido o som de harpistas, de músicos, de tocadores de flauta e de trombeta. Em você nunca mais se achará artífice nenhum de qualquer arte que seja, e nunca jamais se ouvirá em você o ruído de pedra de moinho.
23 Bɑ ǹ mɑɑ fitilɑn yɑm bururɑm wɑsi mi, bɑ ǹ mɑɑ kurɔ kpɑɑ durɔbu kɑ kurɔ kpɑobun nɔɔ nɔɔmɔ. Wunɛn tenkubɑrɑ bɑ rɑɑ dɑm bo hɑnduniɑ ɡirɑ sɔɔ, mɑ ɑ kɑ wunɛn dobo dobo tem kpuroɡibu nɔni wɔ̃kuɑ.
23 Também nunca mais brilhará em você a luz de uma lamparina, e nunca mais se ouvirá em você uma voz de noivo ou de noiva, pois os seus mercadores foram os grandes da terra, porque com a sua feitiçaria você seduziu todas as nações.
24 Bɑ mɑɑ Gusunɔn sɔmɔbun yɛm kɑ nɑɑnɛ dokeobuɡum wɑ wunɛ sɔɔ kɑ be kpuron yɛm ɡesi be bɑ ɡo hɑnduniɑ kpuro sɔɔ.
24 E nela foi encontrado sangue de profetas, de santos e de todos os que foram mortos sobre a terra.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.