Apocalipse 18

Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Yenin biru nɑ kpɑm wɔllun ɡɔrɑdo ɡoo wɑ u sɑrɑm wee wɔllun di. U yiiko bɑkɑ mɔ, win burɑm, u bɑllimɔwɑ pɑri pɑri hɑnduniɑ kpuro sɔɔ.
1 E depois destas coisas vi descer do céu outro anjo, que tinha grande poder, e a terra foi iluminada com a sua glória.
2 U nɔɔɡiru suɑ u nɛɛ, yɑ wɔrumɑ, Bɑbiloni bɑkɑ ye, yɑ wɔrumɑ. Yɑ tɛ̃ kuɑ Setɑm bwɑ̃ɑbun wɑ̃ɑ yeru kɑ wɛrɛku kɔ̃su bɑɑɡeren kuku yeru kɑ ɡunɔ bɔrɔnuɡisu kɑ si su ɡɔbun wɑ̃ɑ yeru.
2 E clamou fortemente com grande voz, dizendo: Caiu, caiu a grande Babilônia, e se tornou morada de demônios, e coito de todo espírito imundo, e coito de toda ave imunda e odiável.
3 Domi tem kpuron tɔmbu bɑ yen dɑɑ bɛrɛtɛkɛn tɑm nɔrɑ. Hɑnduniɑn sinɑmbu bɑ kɑ ye kurɔ tɑnɔ kookoosu kuɑ, mɑ hɑnduniɑn tenkubɑ bɑ kuɑ ɡobiɡibu yen dɑɑ bɛrɛtɛkɛn kpɑ̃ɑrun sɔ̃.
3 Porque todas as nações beberam do vinho da ira da sua fornicação, e os reis da terra fornicaram com ela; e os mercadores da terra se enriqueceram com a abundância de suas delícias.
4 Yerɑ nɑ kpɑm nɔɔ ɡɑɡu nuɑ wɔllun di ɡɑ nɛɛ, i yɑrimɑ nɛn tɔmbu, i yɑrimɑ yen min di kpɑ i ku kɑ ye yen durum bɔnu ko kpɑ i ku rɑ tii kpɛ̃ɛ yen ɡbee swɑ̃ɑnu sɔɔ.
4 E ouvi outra voz do céu, que dizia: Sai dela, povo meu, para que não sejas participante dos seus pecados, e para que não incorras nas suas pragas.
5 Domi yen durum yɑ wɔllu ɡirɑri, mɑ Gusunɔ u yen kom kɔ̃sum yɑɑyɑ.
5 Porque já os seus pecados se acumularam até ao céu, e Deus se lembrou das iniqüidades dela.
6 I ye kɔsieyo nɡe mɛ yɑ bɛɛ kuɑ. I ye kɔsieyo nɡe mɛ yɑ bɛɛ kuɑn nɔn yiru. I yen nɔrɑ yibio kɑ tɑm mɛ mu bɔɔbu nɔn yiru n kere nɡe mɛ yɑ bɛɛ sɔkɑ.
6 Tornai-lhe a dar como ela vos tem dado, e retribuí-lhe em dobro conforme as suas obras; no cálice em que vos deu de beber, dai-lhe a ela em dobro.
7 I ye tɔ̃yɑ kɑ nuku sɑnkirɑnu kɔsio, nɡe mɛ yɑ yen yiiko kɑ dukiɑn doo nɔɔru di. Domi yɑ yen tii sɔ̃ɔwɑ yɑ nɛɛ, wee, yɑ sɔ̃ nɡe sinɑ boko, yɑ ǹ sɑ̃ɑ ɡɔmini. Mɛyɑ yɑ ǹ mɑɑ nuku sɑnkirɑnu wɑsi pɑi.
7 Quanto ela se glorificou, e em delícias esteve, foi-lhe outro tanto de tormento e pranto; porque diz em seu coração: Estou assentada como rainha, e não sou viúva, e não verei o pranto.
8 Yen sɔ̃, yen ɡbee swɑ̃ɑrɑ koo ye deemɑ sɔ̃ɔ teerun sɔ̃ɔ, bɑrɑnu kɑ nuku sɑnkirɑnu kɑ mɑɑ ɡɔ̃ɔru, kpɑ yu dɔ̃ɔ mwɑɑrɑ muku muku. Domi Yinni Gusunɔ wi u ye siri u sɑ̃ɑ dɑmɡii.
8 Portanto, num dia virão as suas pragas, a morte, e o pranto, e a fome; e será queimada no fogo; porque é forte o Senhor Deus que a julga.
9 Hɑnduniɑn sinɑmbu kpuro be bɑ kɑ ye kurɔ tɑnɔru kɑ dɑɑ bɛrɛtɛkɛ kuɑ bɑ koo swĩ, bɑ koo weeweenu ko yen sɔ̃, sɑnɑm mɛ bɑ yen dɔ̃ɔ mwɑɑrɑbun wiisu mɛɛrɑ.
9 E os reis da terra, que fornicaram com ela, e viveram em delícias, a chorarão, e sobre ela prantearão, quando virem a fumaça do seu incêndio;
10 Bɑ ko bɑ n yɔ̃ n dɛsire yèn sɔ̃ bɑ yen nɔni swɑ̃ɑrun bɛrum mɔ, kpɑ bu nɛɛ, Bɑbiloni wuu bɔkɔ dɑmɡuu, ɑ kɑm kuɑ, ɑ kɑm kuɑ. Kɔbi tiɑ sɔɔrɑ siribu nun di.
10 Estando de longe pelo temor do seu tormento, dizendo: Ai! ai daquela grande cidade de Babilônia, aquela forte cidade! pois em uma hora veio o seu juízo.
11 Hɑnduniɑn tenkubɑ bɑ koo ye swĩisi kɑ nuku sɑnkirɑnu yèn sɔ̃ ɡoo kun mɑɑ ben kiɑnu dwemɔ
11 E sobre ela choram e lamentam os mercadores da terra; porque ninguém mais compra as suas mercadorias:
12 ni nu sɑ̃ɑ wurɑ kɑ sii ɡeesu kɑ kpee ɡobi bɛkɛɡinu kɑ ɡoo kpikinu kɑ bekɑ ye bɑ kuɑ kɑ wɛ̃ɛ dɑmɡii, kɑ ni bɑ kuɑ kɑ kɔrɔnnɔ kɑ beku mɑri mɑrinu kɑ mɑɑ beku wunɔmɡinu. Goo kun mɑɑ dɑ̃ɑ ɡobiɡiɑ dwemɔ kɑ yɑbu bwese bwesekɑ ye bɑ kuɑ kɑ suunu donnu kɑ dɑ̃ɑ yĩsinuɡinu kɑ sii ɡɑndu kɑ sisu kɑ kpee kpikinu,
12 Mercadorias de ouro, e de prata, e de pedras preciosas, e de pérolas, e de linho fino, e de púrpura, e de seda, e de escarlata; e toda a madeira odorífera, e todo o vaso de marfim, e todo o vaso de madeira preciosíssima, de bronze e de ferro, e de mármore;
13 kɑ mɑɑ dɑ̃run kokosun buuru te bɑ mɔ̀ kɑnɛli, kɑ kpee yɑ̃nu kɑ turɑre kɑ ɡum mɛ bɑ mɔ̀ miru, kɑ ɡum swɑ̃m kɑ tɑm kɑ ɡum kɑ som kɑ ɑlikɑmɑ kɑ nɛɛ kɑ yɑ̃ɑnu kɑ dumi kɑ yin kɛkɛbɑ kɑ mɑɑ tɔmbun tii.
13 E canela, e perfume, e mirra, e incenso, e vinho, e azeite, e flor de farinha, e trigo, e gado, e ovelhas; e cavalos, e carros, e corpos e almas de homens.
14 Mɑ tenku be, bɑ ye sɔ̃ɔwɑ bɑ nɛɛ, ɡɑ̃ɑ ɡeenu kpuro ni ɑ rɑ rɑɑ kɑ̃ nu n sɑ̃ɑ wunɛɡinu nu nun doonɑri, wunɛn dukiɑ kɑ ɡɑ̃ɑ burɑnu kpuro nu nun nɔmɑ yɑnde, tɔnu kun mɑɑ ni wɑsi pɑi.
14 E o fruto do desejo da tua alma foi-se de ti; e todas as coisas gostosas e excelentes se foram de ti, e não mais as acharás.
15 Gɑ̃ɑnu kpuron tenkubɑ be bɑ yen sɔ̃ kuɑ dukiɑɡibu, bɑ koo yɔ̃rɑ n tonde, bɑ n sumɔ bɑ n weeweenu mɔ̀ yen nɔni swɑ̃ɑrun bɛrum sɔ̃
15 Os mercadores destas coisas, que dela se enriqueceram, estarão de longe, pelo temor do seu tormento, chorando e lamentando,
16 bɑ n mɔ̀, wee, wuu bɔkɔ ɡe, ɡɑ kɑm kuɑ ɡe ɡɑ rɑɑ tii burɑru bɛrɑ kɑ yɑ̃ɑ ni bɑ kuɑ kɑ wɛ̃ɛ dɑmɡii kɑ ni bɑ kuɑ kɑ kɔrɔnnɔ kɑ beku wunɔmɡinu kɑ sere mɑɑ wurɑbɑ kɑ kpee ɡobi bɛkɛɡinu kɑ ɡoo kpikinu.
16 E dizendo: Ai, ai daquela grande cidade! que estava vestida de linho fino, de púrpura, de escarlata; e adornada com ouro e pedras preciosas e pérolas! porque numa hora foram assoladas tantas riquezas.
17 Mɑ kɔbi tiɑ sɔɔ ɡen dukiɑ kpuro yɑ kɑm kuɑ.
17 E todo piloto, e todo o que navega em naus, e todo marinheiro, e todos os que negociam no mar se puseram de longe;
18 bɑ nɔɔɡiru suɑ ye bɑ wuu ɡen dɔ̃ɔ mwɑɑrɑbun wiisu wɑ bɑ nɛɛ, wuu ɡɑɡu mɑɑ sɑri nɡe wuu bɔkɔ ɡeni.
18 E, vendo a fumaça do seu incêndio, clamaram, dizendo: Que cidade é semelhante a esta grande cidade?
19 Bɑ tii yɑnim wisimɔ winɔ bɑ sumɔ kɑ nuku sɑnkirɑnu bɑ nɔɔɡiru mɔ̀ bɑ mɔ̀, wuu bɔkɔ ɡe, ɡɑ kɑm kuɑwɑ. Gen dukiɑwɑ be bɑ ɡoo nimkusu mɔ bɑ kɑ kuɑ ɡobiɡibu. Mɑ kɔbi tiɑ sɔɔ ye kpuro yɑ kuɑ bɑnsu.
19 E lançaram pó sobre as suas cabeças, e clamaram, chorando, e lamentando, e dizendo: Ai, ai daquela grande cidade! na qual todos os que tinham naus no mar se enriqueceram em razão da sua opulência; porque numa hora foi assolada.
20 Wɔllu, ɑ ɡɔ̃ru doro wuu ɡen sɔ̃. Bɛɛ mɑɑ nɑɑnɛ dokeobu kɑ ɡɔrobu kɑ Gusunɔn sɔmɔbu, i ɡɔ̃ru doro yèn sɔ̃ Gusunɔ u ɡu siri ye ɡɑ bɛɛ kuɑn sɔ̃.
20 Alegra-te sobre ela, ó céu, e vós, santos apóstolos e profetas; porque já Deus julgou a vossa causa quanto a ela.
21 Yerɑ wɔllun ɡɔrɑdo dɑmɡii ɡoo kperu suɑ tɑ kɑ nɛɛ bɑkɑru nɛ mɑ u tu sure nim wɔ̃ku sɔɔ u nɛɛ, nɡe mɛyɑ bɑ Bɑbiloni wuu bɔkɔ ɡe surɑ temɔ kɑ dɑm, ɡɑ ǹ mɑɑ wɑɑrɔ pɑi.
21 E um forte anjo levantou uma pedra como uma grande mó, e lançou-a no mar, dizendo: Com igual ímpeto será lançada babilônia, aquela grande cidade, e não será jamais achada.
22 Bɑ ǹ koo mɑɑ mɔrɔkunun swĩi nɔ wunɛn mi kɑ wom kowobu kɑ ɡɑɑsirɑnu kɑ kɔbi. Bɑ ǹ koo mɑɑ sɔm bwese bwesekɑn kowobu wɑ, bɑ ǹ koo mɑɑ nɛɛ te bɑ nɑmmɔn dɑmu nɔ.
22 E em ti não se ouvirá mais a voz de harpistas, e de músicos, e de flautistas, e de trombeteiros, e nenhum artífice de arte alguma se achará mais em ti; e ruído de mó em ti não se ouvirá mais;
23 Bɑ ǹ mɑɑ fitilɑn yɑm bururɑm wɑsi mi, bɑ ǹ mɑɑ kurɔ kpɑɑ durɔbu kɑ kurɔ kpɑobun nɔɔ nɔɔmɔ. Wunɛn tenkubɑrɑ bɑ rɑɑ dɑm bo hɑnduniɑ ɡirɑ sɔɔ, mɑ ɑ kɑ wunɛn dobo dobo tem kpuroɡibu nɔni wɔ̃kuɑ.
23 E luz de candeia não mais luzirá em ti, e voz de esposo e de esposa não mais em ti se ouvirá; porque os teus mercadores eram os grandes da terra; porque todas as nações foram enganadas pelas tuas feitiçarias.
24 Bɑ mɑɑ Gusunɔn sɔmɔbun yɛm kɑ nɑɑnɛ dokeobuɡum wɑ wunɛ sɔɔ kɑ be kpuron yɛm ɡesi be bɑ ɡo hɑnduniɑ kpuro sɔɔ.
24 E nela se achou o sangue dos profetas, e dos santos, e de todos os que foram mortos na terra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.