2 Samuel 6

Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Dɑfidi u kpɑm Isirelibɑn tɑbu durɔbu kpuro sokɑ u mɛnnɑ bɑ kuɑ tɔmbu nɔrɔbun subɑ tɛnɑ (30.000).
1 Tornou Davi a ajuntar todos os escolhidos de Israel, em número de trinta mil.
2 Yerɑ Dɑfidi u seewɑ kɑ win tɔn be kpuro bɑ dɑ Bɑlɑɔ Yudɑn temɔ bu kɑ Gusunɔn woodɑn kpɑkororu tɑmɑ. Gusunɔ wɔllu kɑ tem Yinnin yĩsirɑ bɑ rɑ kɑ tu soku, wi, wi u rɑ sinɛ ten wɔllɔ, wɔllun kɔ̃sobun weenɑsibun suunu sɔɔ.
2 Dispôs-se e, com todo o povo que tinha consigo, partiu para Baalá de Judá, para levarem de lá para cima a arca de Deus, sobre a qual se invoca o Nome, o nome do Senhor dos Exércitos, que se assenta acima dos querubins.
3 Mɑ bɑ tu suɑ bɑ doke nɑɑ kɛkɛ kpɑɑ ɡɑɑ sɔɔ bɑ kɑ doonɑ Abinɑdɑbun yɛnun di ɡe ɡɑ wɑ̃ɑ ɡunɡuru wɔllɔ. Usɑ kɑ Akiyo, Abinɑdɑbun bibu, berɑ bɑ nɑɑ kɛkɛ ye kpɑre.
3 Puseram a arca de Deus num carro novo e a levaram da casa de Abinadabe, que estava no outeiro; e Uzá e Aiô, filhos de Abinadabe, guiavam o carro novo.
4 Usɑ u wɑ̃ɑ yen yɛ̃sɑɔ, mɑ Akiyo u ye ɡbiiye bɑ kɑ dɔɔ.
4 Levaram-no com a arca de Deus, da casa de Abinadabe, que estava no outeiro; e Aiô ia adiante da arca.
5 Mɑ Dɑfidi kɑ Isirelibɑ kpuro bɑ bu swĩi bɑ mɔrɔkunu soomɔ, kɑ ɡɔ̃ɔɡenu kɑ bɑrɑ kpɑ̃nu kɑ sɛkɛtirɛnu kɑ yɑnkokonu. Mɑ bɑ womusu mɔ̀ bɑ yɑɑmɔ kɑ ben dɑm kpuro, bɑ kɑ Gusunɔ sɑ̃ɑmɔ.
5 Davi e toda a casa de Israel alegravam-se perante o Senhor , com toda sorte de instrumentos de pau de faia, com harpas, com saltérios, com tamboris, com pandeiros e com címbalos.
6 Sɑɑ yè sɔɔ bɑ turɑ Nɑkonin doo soo yerɔ, yerɑ nɛɛ yi, yi sokurɑ. Mɑ kpɑkoro te, tɑ sikirɑmɑ, mɑ Usɑ u tu ɡɑbɑ.
6 Quando chegaram à eira de Nacom, estendeu Uzá a mão à arca de Deus e a segurou, porque os bois tropeçaram.
7 Mii mii Yinni Gusunɔ u kɑ nùn mɔru kuɑ. Mɑ u derɑ u wɔrumɑ kpɑkoro ten bɔkuɔ u ɡu, yèn sɔ̃ u tu bɑbɑ.
7 Então, a ira do Senhor se acendeu contra Uzá, e Deus o feriu ali por esta irreverência; e morreu ali junto à arca de Deus.
8 Dɑfidi u mɔru kuɑ too yèn sɔ̃ Yinni Gusunɔ u kɑ Usɑ sɛɛyɑsiɑ mɛ. Mɑ u yɑm mi yĩsiru kɑ̃ Usɑn ɡoo yeru. Terɑ bɑ kɑ mu sokumɔ sere kɑ ɡisɔn ɡisɔ.
8 Desgostou-se Davi, porque o Senhor irrompera contra Uzá; e chamou aquele lugar Perez-Uzá, até ao dia de hoje.
9 Mɑ Dɑfidi u Yinni Gusunɔ nɑsiɑ dɔmɑ te. Yerɑ n derɑ u kɑ nɛɛ, ɑmɔnɑ u koo ko u kɑ Yinni Gusunɔn woodɑn kpɑkoro te turi win yɛnuɔ.
9 Temeu Davi ao Senhor , naquele dia, e disse: Como virá a mim a arca do Senhor ?
10 Mɑ u ɡɔ̃ru doke u ku ɡinɑ kɑ tu dɑ win wuuɔ. Mɑ u derɑ bɑ kɑ tu dɑ Obɛdi Edɔmu Gɑtiɡiin yɛnuɔ.
10 Não quis Davi retirar para junto de si a arca do Senhor , para a Cidade de Davi; mas a fez levar à casa de Obede-Edom, o geteu.
11 Mɑ tɑ kuɑ mi suru itɑ. Mɑ Yinni Gusunɔ u durɔ wi kɑ win yɛnuɡibu domɑru kuɑ.
11 Ficou a arca do Senhor em casa de Obede-Edom, o geteu, três meses; e o Senhor o abençoou e a toda a sua casa.
12 Yen biru bɑ Dɑfidi sɔ̃ɔwɑ mɑ Yinni Gusunɔ u Obɛdi Edɔmu kɑ win ye u mɔ kpuro domɑru kuɑ woodɑn kpɑkoro ten sɔ̃. Sɑɑ yerɑ Dɑfidi u dɑ u kpɑkoro te suɑmɑ u kɑ nɑ win wuuɔ kɑ nuku doo bɑkɑbu.
12 Então, avisaram a Davi, dizendo: O Senhor abençoou a casa de Obede-Edom e tudo quanto tem, por amor da arca de Deus; foi, pois, Davi e, com alegria, fez subir a arca de Deus da casa de Obede-Edom, à Cidade de Davi.
13 Tɔn be bɑ kpɑkoro te sɔɔwɑ mi, ye bɑ kuɑ nɑɑ dɑbusɑnu nɔɔbɑ tiɑ, yerɑ Dɑfidi u derɑ bɑ nɑɑ kinɛru kɑ nɑɑ kpɛmbu ɡe ɡɑ ɡeɑ sɑ̃ɑ ɡo bɑ kɑ yɑ̃kuru kuɑ.
13 Sucedeu que, quando os que levavam a arca do Senhor tinham dado seis passos, sacrificava ele bois e carneiros cevados.
14 Mɑ u seewɑ u yɑberu potɑ u yɑ̃ku kowon sɑ̃ɑ yɑ̃nu ɡɑnu pɔrɑ sɛ̃ke mɑ u yɑɑmɔ bɑsi kɑ win dɑm kpuro Yinni Gusunɔn wuswɑɑɔ.
14 Davi dançava com todas as suas forças diante do Senhor ; e estava cingido de uma estola sacerdotal de linho.
15 Wi kɑ Isirelibɑ kpuro bɑ Yinni Gusunɔn woodɑn kpɑkoro te suɑmɑ bɑ wee bɑ kuuki mɔ̀ kɑ nuku dobu mɑ bɑ kɔbi soomɔ.
15 Assim, Davi, com todo o Israel, fez subir a arca do Senhor , com júbilo e ao som de trombetas.
16 Ye kpɑkoro te, tɑ duɔ Dɑfidin wuuɔ, mɑ Mikɑli, Sɔɔlun bii tɔn kurɔ u mɛɛrimɑ sɑɑ fɛnɛntin di u wɑ wee, Dɑfidi u yɔ̃ɔkumɔ u yɑɑmɔ kpɑkoro ten wuswɑɑɔ. Yerɑ u nùn ɡɛmɑ.
16 Ao entrar a arca do Senhor na Cidade de Davi, Mical, filha de Saul, estava olhando pela janela e, vendo ao rei Davi, que ia saltando e dançando diante do Senhor , o desprezou no seu coração.
17 Ye bɑ kɑ kpɑkoro te tunumɑ, yerɑ bɑ tu doke ten ɑyerɔ kuu bekuruɡiru sɔɔ te Dɑfidi u kuɑ ten sɔ̃. Mɑ Dɑfidi u Yinni Gusunɔ yɑ̃ku dɔ̃ɔ mwɑɑrɑruɡinu kuɑ kɑ mɑɑ siɑrɑbun yɑ̃kunu.
17 Introduziram a arca do Senhor e puseram-na no seu lugar, na tenda que lhe armara Davi; e este trouxe holocaustos e ofertas pacíficas perante o Senhor .
18 Ye u yɑ̃ku ni kuɑ u kpɑ, yerɑ u win tɔmbu Isirelibɑ domɑru kuɑ kɑ Gusunɔ wɔllu kɑ tem Yinnin yĩsiru.
18 Tendo Davi trazido holocaustos e ofertas pacíficas, abençoou o povo em nome do Senhor dos Exércitos.
19 Mɑ u be kpuro dĩɑnu bɔnu kuɑ tɔn kurɔbu kɑ tɔn durɔbu. U ben bɑɑwure pɛ̃ɛ kɑ yɑɑ wɔ̃ɔrɑ wɛ̃ kɑ sere mɑɑ kirɑ te bɑ kuɑ kɑ resɛm ɡbebɑ. Mɑ ben bɑɑwure u ɡɔsirɑ u dɑ win yɛnuɔ.
19 E repartiu a todo o povo e a toda a multidão de Israel, tanto homens como mulheres, a cada um, um bolo de pão, um bom pedaço de carne e passas. Então, se retirou todo o povo, cada um para sua casa.
20 Dɑfidi u mɑɑ seewɑ u dɑ u kɑ win yɛnuɡibu tɔbiri. Yerɑ Mikɑli, Sɔɔlun bii tɔn kurɔ u yɑrimɑ u Dɑfidi sennɔ nɑ. Mɑ u nɛɛ, ɑnnɑ ɑ ɡirimɑ wɑ ɡisɔ ye Isirelibɑn sinɑ boko u kɑ tii kɑwɑ, u tii kɑkiɑ nɡe tɔn diro win bwɑ̃ɑbun yoo tɔn kurɔbun wuswɑɑɔ.
20 Voltando Davi para abençoar a sua casa, Mical, filha de Saul, saiu a encontrar-se com ele e lhe disse: Que bela figura fez o rei de Israel, descobrindo-se, hoje, aos olhos das servas de seus servos, como, sem pejo, se descobre um vadio qualquer!
21 Yerɑ Dɑfidi u Mikɑli sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, Yinni Gusunɔ wi u wunɛn tundo kɑ win yɛnuɡibu kpuro deri, mɑ u mɑn ɡɔsɑ n kɑ ko win tɔmbu Isirelibɑn kpɑro, wiyɑ nɑ yɑɑwɑ nɑ bɛɛrɛ wɛ̃.
21 Disse, porém, Davi a Mical: Perante o Senhor , que me escolheu a mim antes do que a teu pai e a toda a sua casa, mandando-me que fosse chefe sobre o povo do Senhor , sobre Israel, perante o Senhor me tenho alegrado.
22 Kon mɑɑ wure n de bu mɑn ɡɛm win sɔ̃ n mɛ kere, kpɑ n tii kɑwɑ. Nɡe mɛyɑ ko nɑ n bɛɛrɛ mɔ bɑɑ kɑ yoo tɔn kurɔ ben wuswɑɑɔ.
22 Ainda mais desprezível me farei e me humilharei aos meus olhos; quanto às servas, de quem falaste, delas serei honrado.
23 N deemɑ Mikɑli, Sɔɔlun bii tɔn kurɔ wi, u ǹ bii mɑrure sere u kɑ ɡu.
23 Mical, filha de Saul, não teve filhos, até ao dia da sua morte.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.