2 Samuel 2

Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs BKJ

Sair da comparação
1 Yenibɑ kpuron biru ye yɑ koorɑ wee. Dɑfidi u Yinni Gusunɔ bikiɑ u nɛɛ, n doo n Yudɑn wuu ɡɑɡu mwɑ?
1 E sucedeu, depois disso, que Davi consultou o SENHOR, dizendo: Devo eu subir para alguma das cidades de Judá? E o SENHOR lhe disse: Sobe. E Davi disse: Para onde devo subir? E ele disse: Para Hebrom.
2 Mɑ Dɑfidi u dɑ mi kɑ win kurɔbu yiru beni, Akinɔɑmu Yisirɛɛliɡii kɑ Abiɡɑli Nɑbɑlin ɡɔmini.
2 Assim, Davi subiu para lá, junto com as suas duas esposas, Ainoã, a jezreelita, e Abigail, a carmelita, esposa de Nabal.
3 Mɑ u derɑ win bwɑ̃ɑ be bɑ wɑ̃ɑ kɑ wi, be kɑ ben tɔmbu bɑ dɑ bɑ wɑ̃ɑ Heboroniɔ kɑ yen bɑru kpɑɑnɔ.
3 E os seus homens que estavam com ele Davi fez subir, cada qual com a sua casa; e eles habitaram nas cidades de Hebrom.
4 Yudɑbɑ bɑ nɑ Dɑfidin mi, bɑ nùn ɡum tɑ̃re wirɔ u kɑ ko ben sunɔ.
4 E os homens de Judá vieram, e ali ungiram Davi rei sobre a casa de Judá. E eles contaram a Davi, dizendo: Os homens de Jabes-Gileade foram aqueles que sepultaram Saul.
5 Yerɑ Dɑfidi u bu sɔmɔbu ɡɔriɑ u nɛɛ, i bu sɔ̃ɔwɔ i nɛɛ, Yinni Gusunɔ u koo be bu domɑru kuɑ yèn sɔ̃ bɑ ben yinni Sɔɔlu ɡeɑ kuɑ, bɑ win ɡoru sikuɑ.
5 E Davi enviou mensageiros até os homens de Jabes-Gileade, e disse-lhes: Benditos sejais vós do SENHOR, porque mostrastes esta bondade para com o vosso senhor, e até mesmo a Saul, tendo-o sepultado.
6 Tɛ̃, Yinni Gusunɔ u be bu durom kuo. Kpɑ u bu bɔrɔkiniru sɔ̃ɔsi. Nɛn tii kon mɑɑ bu durom kuɑ ben ye bɑ kuɑ min sɔ̃.
6 E, agora, mostre o SENHOR bondade e verdade para convosco; e eu também retribuirei a vós esta bondade, porque vós fizestes isto.
7 Ǹ n mɛn nɑ, bu be yɔ̃ro dim dim kpɑ bu ko tɑbu durɔ wɔruɡɔbɑ domi ben yinni Sɔɔlu u ɡu. Adɑmɑ bɑ n yɛ̃ mɑ Yudɑbɑ bɑ mɑn ɡum tɑ̃re wirɔ n kɑ ko ben sunɔ.
7 Portanto, agora, que sejam fortalecidas as vossas mãos e que vós sejais valentes; porque o vosso mestre Saul está morto, e também a casa de Judá me ungiu rei sobre eles.
8 Yerɑ Abinɛɛ, Nɛrin bii wi u sɑ̃ɑ Sɔɔlun tɑbu kowobun wiruɡii, u Sɔɔlun bii Isi Bosɛti suɑ u kɑ dɑ Mɑhɑnɑimuɔ.
8 Todavia, Abner, o filho de Ner, capitão do exército de Saul, tomou Isbosete, o filho de Saul, e o trouxe até Maanaim;
9 Miyɑ u nùn kuɑ Isirelibɑ kpuron sunɔ be bɑ wɑ̃ɑ Gɑlɑdiɔ kɑ Asuriɔ kɑ Yisirɛɛliɔ kɑ Efɑrɑimun temɔ kɑ sere mɑɑ Bɛnyɑmɛɛn temɔ.
9 e fê-lo rei sobre Gileade, e sobre os assuritas, e sobre Jezreel, e sobre Efraim, e sobre Benjamim, e sobre todo o Israel.
10 Isi Bosɛti wi, u mɔwɑ wɔ̃ɔ weeru sɑnɑm mɛ u bɑndu di Isirelibɑ sɔɔ. Adɑmɑ Dɑfidiwɑ Yudɑbɑ bɑ kɑ yɔ̃rɑ.
10 Isbosete, o filho de Saul, tinha quarenta anos de idade quando começou a reinar sobre Israel, e reinou por dois anos. A casa de Judá, no entanto, seguiu Davi.
11 Mɑ u kuɑ ben sunɔ wɔ̃ɔ nɔɔbɑ yiru kɑ suru nɔɔbɑ tiɑ Heboroniɔ.
11 E o tempo que Davi foi rei em Hebrom, sobre a casa de Judá, foi sete anos e seis meses.
12 Abinɛɛ, Nɛrin bii kɑ Isi Bosɛtin tɑbu kowobu bɑ yɑrɑ sɑɑ Mɑhɑnɑimun di bɑ dɑ Gɑbɑoniɔ.
12 E saiu Abner, o filho de Ner, e os servos de Isbosete, o filho de Saul, de Maanaim para Gibeão.
13 Yerɑ Yoɑbu Seruyɑn bii, Dɑfidin tɑbu sunɔ kɑ win tɑbu kowobu bɑ mɑɑ dɑ Gɑbɑoni mi. Mɑ bɑ yinnɑ dɑɑ burerɔ kɑ Isi Bosɛtin tɑbu kowo be, kɑ Abinɛɛ wi. Mɑ dɑɑ te, tɑ bu burɑnɛ. Dɑfidi kɑ wiɡibu bɑ wɑ̃ɑ ɡuru ɡee. Mɑ Isi Bosɛtiɡibu bɑ mɑɑ wɑ̃ɑ ɡuru ɡiɔ.
13 E Joabe, o filho de Zeruia, e os servos de Davi, saíram e se reuniram junto ao tanque de Gibeão; e eles se assentaram, um de um lado do tanque, e o outro do outro lado do tanque.
14 Abinɛɛ u Yoɑbu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ de wunɛn ɑluwɑɑsi beni bu seemɑ bu ɡɑbirinɑ kɑ nɛɡibu bɛsɛn wuswɑɑɔ, ben bɑɑwure kɑ win sɑro. Kpɑ su wɑ wi u kere.
14 E Abner disse a Joabe: Que se levantem os moços agora e joguem diante de nós. E Joabe disse: Que se levantem.
15 Yerɑ bɑ seewɑ bɑ dɑ bɑ yinnɑ ben bɑɑwure kɑ win sɑro Isi Bosɛtin berɑ ɡiɑ be bɑ sɑ̃ɑ Bɛnyɑmɛɛn bweseru, tɔmbu wɔkurɑ yiruwɑ bɑ yɑrimɑ. Dɑfidin tɔmbu sɔɔ mɑɑ, tɔmbu wɔkurɑ yiru.
15 Então, ali se levantaram e atravessaram em número de doze de Benjamim, os quais pertenciam a Isbosete, o filho de Saul, e doze dos servos de Davi.
16 Yerɑ ɑluwɑɑsi be, bɑ ɡɑbirinɑ. Ben bɑɑwure u win yibɛrɛn wiru nɛni, mɑ bɑ tɑkobi sɔkirinɑ yɛ̃sɑɔ bɑ wɔrukɑ sɑnnu sɑnnu bɑ ɡbisukɑ. Yerɑ bɑ yɑm mi yĩsiru kɑ̃, tɑkobin ɡberu.
16 E eles apanharam, cada um, o seu companheiro pela cabeça, e lançaram a sua espada na lateral do seu companheiro; de forma que eles caíram juntos; pelo que aquele lugar foi chamado de Helcate-Hazurim, o qual está em Gibeão.
17 Yen dɔmɑ te, tɑɑ bi, bu swĩɑ. Mɑ Dɑfidin tɔmbu bɑ Abinɛɛ kɑ wiɡibu kɑmiɑ.
17 E houve uma batalha muito intensa naquele dia; e Abner foi ferido, e também os homens de Israel, diante dos servos de Davi.
18 Dɑfidin tɑbu kowo be sɔɔ, Seruyɑn bibu itɑwɑ bɑ wɑ̃ɑ mi. Beyɑ Yoɑbu kɑ Abisɑi kɑ Asɑɛli. Asɑɛli u dukɑ mɔwɑ wi, nɡe nɛm tɑɑkɔ.
18 E havia três filhos de Zeruia lá: Joabe, Abisai e Asael; e Asael era tão leve de pés quanto um cabrito selvagem.
19 Yerɑ u dɔmɑ te Abinɛɛ nɑɑ ɡirɑ, u ǹ wure u nùn deri bɑɑ fiiko.
19 E Asael perseguiu Abner; e ao ir ele não se desviava nem para a direita, nem para a esquerda de seguir Abner.
20 Mɑ Abinɛɛ u sĩirɑ u Asɑɛli bikiɑ u nɛɛ, Asɑɛli, wunɑ mi?
20 Então, Abner olhou para trás de si, e disse: És tu Asael? E ele respondeu: Sou eu.
21 Yerɑ Abinɛɛ u nɛɛ, ɑ mɑn derio n doonɑ, ɑ ku mɑn swĩi. A nɛn ɑluwɑɑsibɑn turo mɛɛrio ɑ mwɑ kpɑ ɑ win yɑ̃nu wɔrɑ ɑ kɑ doonɑ.
21 E Abner lhe disse: Desvia-te para a tua direita ou para a tua esquerda, e agarra-te a um dos moços, e toma a sua armadura. Contudo, Asael não desejava se desviar de segui-lo.
22 Abinɛɛ u kpɑm nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ dɛsiro nɛn bɔkun di. Domi nɑ̀ n nun so nɑ ɡo, ɑmɔnɑ nɛ kɑ wunɛn mɔɔ Yoɑbu sɑ ko n mɛɛrinɛ.
22 E Abner disse novamente a Asael: Desvia-te de seguir-me: Por que eu deveria te ferir ao chão? Como, então, levantaria a minha face diante de Joabe, teu irmão?
23 Adɑmɑ Asɑɛli u yinɑ u nùn deri. Yerɑ Abinɛɛ u kɑ nùn yɑɑsɑn koru sɔkɑ nukurɔ mɑ yɑ yɑrɑ win biruɔ. Mɑ u wɔrumɑ yɑnde u ɡu. Wi u tunumɑ mi Asɑɛlin ɡoo te, tɑ kpĩ, u rɑ ɡinɑ yɔ̃rewɑ.
23 Todavia ele se recusou a desviar-se; pelo que Abner, com a extremidade posterior da lança, o feriu debaixo da quinta costela, de modo que a lança saiu por trás dele; e ele caiu ali, e morreu no mesmo lugar; e sucedeu que tantos quantos chegavam ao local onde Asael caiu e morreu ficavam imóveis.
24 Mɑ Yoɑbu kɑ Abisɑi bɑ Abinɛɛ nɑɑ ɡirɑ. Ye sɔ̃ɔ u duɔ yerɑ bɑ turɑ Amɑn ɡunɡurɔ te tɑ wɑ̃ɑ Giɑsin deedeeru Gɑbɑonin swɑɑɔ mi ɡɑ̃ɑnu ku rɑ kpin berɑ ɡiɑ.
24 Também Joabe e Abisai perseguiram Abner; e o sol se pôs quando eles já tinham chegado ao outeiro de Amá, que está diante de Giá, junto ao caminho do deserto de Gibeão.
25 Bɛnyɑmɛɛɡibu bɑ mɛnnɑ bɑ kɑ Abinɛɛ yɔ̃rɑ. Mɑ bɑ dɑ bɑ yɔɔwɑ ɡuuru ɡɑrun wɔllɔ.
25 E os filhos de Benjamim se reuniram após Abner, e se tornaram uma tropa, e se puseram no cume de um outeiro.
26 Yerɑ Abinɛɛ u Yoɑbu sokɑ u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, sɑɑ yerɑ̀ kɑɑ wunɛɡibu sɔ̃ bu ku mɑɑ ben mɛro bisibu nɑɑ swĩi. Kɑɑ de sɑ n tɑbu mɔ̀wɑ sere kɑ tɛ̃? A ǹ yɛ̃ mɑ bin wii ɡoberu, nisinɑ tɑ koo mɑ?
26 A seguir, Abner chamou Joabe, e disse: Devorará a espada para sempre? Não sabes tu que haverá amargura no fim derradeiro? Quanto tempo haverá, então, antes de ordenares ao povo que retorne da perseguição aos seus irmãos?
27 Yoɑbu u nùn wisɑ u nɛɛ, kɑ Yinni Gusunɔn wɑ̃ɑru, ɑ̀ kun dɑɑ yeni ɡeruɑ, sere siɑ bururɑ nɛn tɔmbɑ koo rɑɑ tɑbu yɔ̃rɑ.
27 E Joabe disse: Como vive Deus, a menos que tu tivesses falado, então, certamente pela manhã, cada um do povo teria desistido de perseguir o seu irmão.
28 Mɑ u kɔbɑ so. Yerɑ tɔn be kpuro bɑ tɑbu yɔ̃rɑ bɑ Isirelibɑ deri.
28 Assim, Joabe soprou uma trombeta e todo o povo ficou imóvel, e não mais perseguiu Israel, tampouco continuaram a lutar com eles.
29 Abinɛɛ kɑ wiɡibu bɑ sĩɑwɑ wɔ̃ku ɡiriru Yuudɛnin wɔwɑɔ, mɑ bɑ Yuudɛni tɔburɑ bɑ Bitoroni bukiɑnɑ mɑ bɑ turɑ Mɑhɑnɑimuɔ.
29 E Abner e os seus homens caminharam aquela noite toda pela planície, e atravessaram o Jordão, e seguiram por todo o Bitrom, e chegaram a Maanaim.
30 Mɑ Yoɑbu u Abinɛɛ deri u doonɑ. Yerɑ win tii u ɡɔsirɑmɑ u win tɑbu kowobu mɛnnɑ u ɡɑrɑ. Mɑ u deemɑ Dɑfidin tɔn be sɔɔ, tɔmbu yɛndu tiɑ sɑriwɑ bɑ ɡo, kɑ sere mɑɑ Asɑɛli.
30 E Joabe retornou da perseguição a Abner; e quando ele havia reunido todo o povo, dos servos de Davi faltavam dezenove homens e Asael.
31 Adɑmɑ Dɑfidin tɔmbu bɑ Bɛnyɑmɛɛbɑ kɑ Abinɛɛn tɑbu kowobu ɡɑbu ɡowɑ tɔmbu ɡoobɑ wunɔbu kɑ wɑtɑ (360).
31 Os servos de Davi, porém, haviam ferido homens de Benjamim e de Abner, de forma que morreram trezentos e sessenta homens.
32 Mɑ bɑ dɑ bɑ Asɑɛlin ɡoru suɑ bɑ sikuɑ win tundon sikirɔ Bɛtelehɛmuɔ. Yoɑbu kɑ win tɔmbu bɑ dɔmɑ te sĩɑwɑ wɔ̃ku ɡiriru. Sɑnɑm mɛ bɑ Heboroni duɔ, yerɑ yɑm mu n sɑ̃rɑmɔ.
32 E levantaram Asael, e o sepultaram no sepulcro do seu pai, o qual ficava em Belém. E Joabe e os seus homens seguiram a noite toda, e chegaram a Hebrom no romper do dia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.