2 Samuel 2
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs ARA
1 Yenibɑ kpuron biru ye yɑ koorɑ wee. Dɑfidi u Yinni Gusunɔ bikiɑ u nɛɛ, n doo n Yudɑn wuu ɡɑɡu mwɑ?
1 Depois disto, consultou Davi ao Senhor , dizendo: Subirei a alguma das cidades de Judá? Respondeu-lhe o Senhor : Sobe. Perguntou Davi: Para onde subirei? Respondeu o Senhor : Para Hebrom.
2 Mɑ Dɑfidi u dɑ mi kɑ win kurɔbu yiru beni, Akinɔɑmu Yisirɛɛliɡii kɑ Abiɡɑli Nɑbɑlin ɡɔmini.
2 Subiu Davi para lá, e também as suas duas mulheres, Ainoã, a jezreelita, e Abigail, a viúva de Nabal, o carmelita.
3 Mɑ u derɑ win bwɑ̃ɑ be bɑ wɑ̃ɑ kɑ wi, be kɑ ben tɔmbu bɑ dɑ bɑ wɑ̃ɑ Heboroniɔ kɑ yen bɑru kpɑɑnɔ.
3 Fez Davi subir os homens que estavam com ele, cada um com sua família; e habitaram nas aldeias de Hebrom.
4 Yudɑbɑ bɑ nɑ Dɑfidin mi, bɑ nùn ɡum tɑ̃re wirɔ u kɑ ko ben sunɔ.
4 Então, vieram os homens de Judá e ungiram ali Davi rei sobre a casa de Judá. E informaram Davi de que os homens de Jabes-Gileade foram os que sepultaram Saul.
5 Yerɑ Dɑfidi u bu sɔmɔbu ɡɔriɑ u nɛɛ, i bu sɔ̃ɔwɔ i nɛɛ, Yinni Gusunɔ u koo be bu domɑru kuɑ yèn sɔ̃ bɑ ben yinni Sɔɔlu ɡeɑ kuɑ, bɑ win ɡoru sikuɑ.
5 Então, enviou Davi mensageiros aos homens de Jabes-Gileade para dizer-lhes: Benditos do Senhor sejais vós, por esta humanidade para com vosso senhor, para com Saul, pois o sepultastes!
6 Tɛ̃, Yinni Gusunɔ u be bu durom kuo. Kpɑ u bu bɔrɔkiniru sɔ̃ɔsi. Nɛn tii kon mɑɑ bu durom kuɑ ben ye bɑ kuɑ min sɔ̃.
6 Agora, pois, o Senhor use convosco de misericórdia e fidelidade; eu vos recompensarei este bem que fizestes.
7 Ǹ n mɛn nɑ, bu be yɔ̃ro dim dim kpɑ bu ko tɑbu durɔ wɔruɡɔbɑ domi ben yinni Sɔɔlu u ɡu. Adɑmɑ bɑ n yɛ̃ mɑ Yudɑbɑ bɑ mɑn ɡum tɑ̃re wirɔ n kɑ ko ben sunɔ.
7 Agora, pois, sejam fortes as vossas mãos, e sede valentes, pois Saul, vosso senhor, é morto, e os da casa de Judá me ungiram rei sobre si.
8 Yerɑ Abinɛɛ, Nɛrin bii wi u sɑ̃ɑ Sɔɔlun tɑbu kowobun wiruɡii, u Sɔɔlun bii Isi Bosɛti suɑ u kɑ dɑ Mɑhɑnɑimuɔ.
8 Abner, filho de Ner, capitão do exército de Saul, tomou a Isbosete, filho de Saul, e o fez passar a Maanaim,
9 Miyɑ u nùn kuɑ Isirelibɑ kpuron sunɔ be bɑ wɑ̃ɑ Gɑlɑdiɔ kɑ Asuriɔ kɑ Yisirɛɛliɔ kɑ Efɑrɑimun temɔ kɑ sere mɑɑ Bɛnyɑmɛɛn temɔ.
9 e o constituiu rei sobre Gileade, sobre os assuritas, sobre Jezreel, Efraim, Benjamim e sobre todo o Israel.
10 Isi Bosɛti wi, u mɔwɑ wɔ̃ɔ weeru sɑnɑm mɛ u bɑndu di Isirelibɑ sɔɔ. Adɑmɑ Dɑfidiwɑ Yudɑbɑ bɑ kɑ yɔ̃rɑ.
10 Da idade de quarenta anos era Isbosete, filho de Saul, quando começou a reinar sobre Israel, e reinou dois anos; somente a casa de Judá seguia a Davi.
11 Mɑ u kuɑ ben sunɔ wɔ̃ɔ nɔɔbɑ yiru kɑ suru nɔɔbɑ tiɑ Heboroniɔ.
11 O tempo que Davi reinou em Hebrom sobre a casa de Judá foram sete anos e seis meses.
12 Abinɛɛ, Nɛrin bii kɑ Isi Bosɛtin tɑbu kowobu bɑ yɑrɑ sɑɑ Mɑhɑnɑimun di bɑ dɑ Gɑbɑoniɔ.
12 Saiu Abner, filho de Ner, com os homens de Isbosete, filho de Saul, de Maanaim a Gibeão.
13 Yerɑ Yoɑbu Seruyɑn bii, Dɑfidin tɑbu sunɔ kɑ win tɑbu kowobu bɑ mɑɑ dɑ Gɑbɑoni mi. Mɑ bɑ yinnɑ dɑɑ burerɔ kɑ Isi Bosɛtin tɑbu kowo be, kɑ Abinɛɛ wi. Mɑ dɑɑ te, tɑ bu burɑnɛ. Dɑfidi kɑ wiɡibu bɑ wɑ̃ɑ ɡuru ɡee. Mɑ Isi Bosɛtiɡibu bɑ mɑɑ wɑ̃ɑ ɡuru ɡiɔ.
13 Saíram também Joabe, filho de Zeruia, e os homens de Davi e se encontraram uns com os outros perto do açude de Gibeão; pararam estes do lado de cá do açude, e aqueles, do lado de lá.
14 Abinɛɛ u Yoɑbu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ de wunɛn ɑluwɑɑsi beni bu seemɑ bu ɡɑbirinɑ kɑ nɛɡibu bɛsɛn wuswɑɑɔ, ben bɑɑwure kɑ win sɑro. Kpɑ su wɑ wi u kere.
14 Disse Abner a Joabe: Levantem-se os moços e batam-se diante de nós. Respondeu Joabe: Levantem-se.
15 Yerɑ bɑ seewɑ bɑ dɑ bɑ yinnɑ ben bɑɑwure kɑ win sɑro Isi Bosɛtin berɑ ɡiɑ be bɑ sɑ̃ɑ Bɛnyɑmɛɛn bweseru, tɔmbu wɔkurɑ yiruwɑ bɑ yɑrimɑ. Dɑfidin tɔmbu sɔɔ mɑɑ, tɔmbu wɔkurɑ yiru.
15 Então, se levantaram e avançaram em igual número: doze de Benjamim, da parte de Isbosete, filho de Saul, e doze dos homens de Davi.
16 Yerɑ ɑluwɑɑsi be, bɑ ɡɑbirinɑ. Ben bɑɑwure u win yibɛrɛn wiru nɛni, mɑ bɑ tɑkobi sɔkirinɑ yɛ̃sɑɔ bɑ wɔrukɑ sɑnnu sɑnnu bɑ ɡbisukɑ. Yerɑ bɑ yɑm mi yĩsiru kɑ̃, tɑkobin ɡberu.
16 Cada um lançou mão da cabeça do outro, meteu-lhe a espada no lado, e caíram juntamente; donde se chamou àquele lugar Campo das Espadas, que está junto a Gibeão.
17 Yen dɔmɑ te, tɑɑ bi, bu swĩɑ. Mɑ Dɑfidin tɔmbu bɑ Abinɛɛ kɑ wiɡibu kɑmiɑ.
17 Seguiu-se crua peleja naquele dia; porém Abner e os homens de Israel foram derrotados diante dos homens de Davi.
18 Dɑfidin tɑbu kowo be sɔɔ, Seruyɑn bibu itɑwɑ bɑ wɑ̃ɑ mi. Beyɑ Yoɑbu kɑ Abisɑi kɑ Asɑɛli. Asɑɛli u dukɑ mɔwɑ wi, nɡe nɛm tɑɑkɔ.
18 Estavam ali os três filhos de Zeruia: Joabe, Abisai e Asael; Asael era ligeiro de pés, como gazela selvagem.
19 Yerɑ u dɔmɑ te Abinɛɛ nɑɑ ɡirɑ, u ǹ wure u nùn deri bɑɑ fiiko.
19 Asael perseguiu a Abner e, na sua perseguição, não se desviou nem para a direita, nem para a esquerda.
20 Mɑ Abinɛɛ u sĩirɑ u Asɑɛli bikiɑ u nɛɛ, Asɑɛli, wunɑ mi?
20 Então, olhou Abner para trás e perguntou: És tu Asael? Ele respondeu: Eu mesmo.
21 Yerɑ Abinɛɛ u nɛɛ, ɑ mɑn derio n doonɑ, ɑ ku mɑn swĩi. A nɛn ɑluwɑɑsibɑn turo mɛɛrio ɑ mwɑ kpɑ ɑ win yɑ̃nu wɔrɑ ɑ kɑ doonɑ.
21 Então, lhe disse Abner: Desvia-te para a direita ou para a esquerda, lança mão de um dos moços e toma-lhe a armadura. Porém Asael não quis apartar-se dele.
22 Abinɛɛ u kpɑm nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ dɛsiro nɛn bɔkun di. Domi nɑ̀ n nun so nɑ ɡo, ɑmɔnɑ nɛ kɑ wunɛn mɔɔ Yoɑbu sɑ ko n mɛɛrinɛ.
22 Então, Abner tornou a dizer-lhe: Desvia-te de detrás de mim; por que hei de eu ferir-te e dar contigo em terra? E como me avistaria rosto a rosto com Joabe, teu irmão?
23 Adɑmɑ Asɑɛli u yinɑ u nùn deri. Yerɑ Abinɛɛ u kɑ nùn yɑɑsɑn koru sɔkɑ nukurɔ mɑ yɑ yɑrɑ win biruɔ. Mɑ u wɔrumɑ yɑnde u ɡu. Wi u tunumɑ mi Asɑɛlin ɡoo te, tɑ kpĩ, u rɑ ɡinɑ yɔ̃rewɑ.
23 Porém, recusando ele desviar-se, Abner o feriu no abdômen com a extremidade inferior da lança, que lhe saiu por detrás. Asael caiu e morreu no mesmo lugar; todos quantos chegavam no lugar em que Asael caíra e morrera paravam.
24 Mɑ Yoɑbu kɑ Abisɑi bɑ Abinɛɛ nɑɑ ɡirɑ. Ye sɔ̃ɔ u duɔ yerɑ bɑ turɑ Amɑn ɡunɡurɔ te tɑ wɑ̃ɑ Giɑsin deedeeru Gɑbɑonin swɑɑɔ mi ɡɑ̃ɑnu ku rɑ kpin berɑ ɡiɑ.
24 Porém Joabe e Abisai perseguiram Abner; e pôs-se o sol, quando chegaram eles ao outeiro de Amá, que está diante de Giá, junto ao caminho do deserto de Gibeão.
25 Bɛnyɑmɛɛɡibu bɑ mɛnnɑ bɑ kɑ Abinɛɛ yɔ̃rɑ. Mɑ bɑ dɑ bɑ yɔɔwɑ ɡuuru ɡɑrun wɔllɔ.
25 Os filhos de Benjamim se ajuntaram atrás de Abner e, cerrados numa tropa, puseram-se no cimo de um outeiro.
26 Yerɑ Abinɛɛ u Yoɑbu sokɑ u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, sɑɑ yerɑ̀ kɑɑ wunɛɡibu sɔ̃ bu ku mɑɑ ben mɛro bisibu nɑɑ swĩi. Kɑɑ de sɑ n tɑbu mɔ̀wɑ sere kɑ tɛ̃? A ǹ yɛ̃ mɑ bin wii ɡoberu, nisinɑ tɑ koo mɑ?
26 Então, Abner gritou a Joabe e disse: Consumirá a espada para sempre? Não sabes que serão amargas as suas consequências? Até quando te demorarás em ordenar ao povo que deixe de perseguir a seus irmãos?
27 Yoɑbu u nùn wisɑ u nɛɛ, kɑ Yinni Gusunɔn wɑ̃ɑru, ɑ̀ kun dɑɑ yeni ɡeruɑ, sere siɑ bururɑ nɛn tɔmbɑ koo rɑɑ tɑbu yɔ̃rɑ.
27 Respondeu Joabe: Tão certo como vive Deus, se não tivesses falado, só amanhã cedo o povo cessaria de perseguir cada um a seu irmão.
28 Mɑ u kɔbɑ so. Yerɑ tɔn be kpuro bɑ tɑbu yɔ̃rɑ bɑ Isirelibɑ deri.
28 Então, Joabe tocou a trombeta, e todo o povo parou, e eles não perseguiram mais a Israel e já não pelejaram.
29 Abinɛɛ kɑ wiɡibu bɑ sĩɑwɑ wɔ̃ku ɡiriru Yuudɛnin wɔwɑɔ, mɑ bɑ Yuudɛni tɔburɑ bɑ Bitoroni bukiɑnɑ mɑ bɑ turɑ Mɑhɑnɑimuɔ.
29 Abner e seus homens marcharam toda aquela noite pela planície; passaram o Jordão e, caminhando toda a manhã, chegaram a Maanaim.
30 Mɑ Yoɑbu u Abinɛɛ deri u doonɑ. Yerɑ win tii u ɡɔsirɑmɑ u win tɑbu kowobu mɛnnɑ u ɡɑrɑ. Mɑ u deemɑ Dɑfidin tɔn be sɔɔ, tɔmbu yɛndu tiɑ sɑriwɑ bɑ ɡo, kɑ sere mɑɑ Asɑɛli.
30 Joabe deixou de perseguir a Abner; e, tendo ele ajuntado todo o povo, faltavam dezenove dos homens de Davi, além de Asael.
31 Adɑmɑ Dɑfidin tɔmbu bɑ Bɛnyɑmɛɛbɑ kɑ Abinɛɛn tɑbu kowobu ɡɑbu ɡowɑ tɔmbu ɡoobɑ wunɔbu kɑ wɑtɑ (360).
31 Porém os servos de Davi tinham ferido, dentre os de Benjamim e dentre os homens de Abner, a trezentos e sessenta homens, que ali ficaram mortos.
32 Mɑ bɑ dɑ bɑ Asɑɛlin ɡoru suɑ bɑ sikuɑ win tundon sikirɔ Bɛtelehɛmuɔ. Yoɑbu kɑ win tɔmbu bɑ dɔmɑ te sĩɑwɑ wɔ̃ku ɡiriru. Sɑnɑm mɛ bɑ Heboroni duɔ, yerɑ yɑm mu n sɑ̃rɑmɔ.
32 Levaram Asael e o enterraram na sepultura de seu pai, a qual estava em Belém. Joabe e seus homens caminharam toda aquela noite, e amanheceu-lhes o dia em Hebrom.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.