2 Samuel 16
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs BKJ
1 Sɑɑ ye Dɑfidi u sɑrɑm wee, u ɡuu ten wii kpiiru deri kese, yerɑ Sibɑ, Mɛfibosɛtin sɔm kowo u kurɑmɑ Dɑfidin wuswɑɑɔ kɑ kɛtɛkunu yiru ni u pɛ̃ɛ ɡoobu (200) sɔbi kɑ resɛm swɑɑnu wunɔbu (100) kɑ mɑɑ dɑ̃ɑ binu ɡɑnun swɑɑnu wunɔbu kɑ sere tɑm mɛ bɑ doke ɡɔnɑn bɔɔ bɑkɑru sɔɔ.
1 E quando Davi havia passado um pouco do cume do monte, eis que Ziba, o servo de Mefibosete o encontrou, com uma junta de jumentos selados, e sobre eles duzentos bolos de pão, e cem cachos de uvas passas, e cem frutos de verão, e uma garrafa de vinho.
2 Mɑ sinɑ boko u Sibɑ bikiɑ u nɛɛ, mbɑ yenibɑ.
2 E o rei disse a Ziba: O que queres tu dizer com essas coisas? E Ziba disse: Os jumentos são para a montaria da casa do rei; e o pão e os frutos de verão para os moços comerem; e o vinho, para que os que estão exaustos no deserto possam beber.
3 Sinɑ boko u kpɑm bikiɑ u nɛɛ, Mɛfibosɛti wunɛn yinnin debubu mɑɑ ni?
3 E o rei disse: E onde está o filho do teu senhor? E Ziba disse ao rei: Eis que permanece em Jerusalém; porque disse: Hoje, a casa de Israel me restituirá o reino do meu pai.
4 Sinɑ boko u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, tɛ̃, ye Mɛfibosɛti u rɑɑ mɔ, yɑ kuɑ wunɛɡiɑ.
4 Então o rei disse a Ziba: Eis que teu é tudo o que pertence a Mefibosete. E Ziba disse: Humildemente te suplico que eu possa achar graça à tua vista, meu senhor, ó rei.
5 — ausente —
5 E quando o rei Davi chegou a Baurim, eis que de lá saiu um homem da família da casa de Saul, cujo nome era Simei, o filho de Gera; ele saiu, e amaldiçoava ainda enquanto vinha.
6 — ausente —
6 E ele atirou pedras em Davi, e em todos os servos do rei Davi; e todo o povo e todos os homens valentes estavam à sua direita e à sua esquerda.
7 u mɔ̀, ɑ doonɔ, ɑ doonɔ, tɔn ɡowo wunɛ, kɑm wunɛ.
7 E assim dizia Simei, enquanto amaldiçoava: Vem para fora, vem para fora tu, homem sanguinário, e tu, homem de Belial.
8 Gusunɔ u nun mɔru kɔsie, mɑ u bɑn te suɑ u wunɛn bii Abusɑlɔmu nɔmu bɛriɑ yèn sɔ̃ ɑ Sɔɔlun yɛnuɡibu ɡo mɑ ɑ bɑndu di win ɑyerɔ. Wee tɛ̃, ɑ wɔnwɔndu soore, mɛyɑ n mɑɑ kɑ nun wɑ̃, domi wunɛ tɔn ɡowowɑ.
8 O SENHOR retornou sobre ti todo o sangue da casa de Saul, em cujo lugar estás reinando; e o SENHOR entregou o reino na mão de Absalão, teu filho; e eis que tu foste pego na tua maldade, porque tu és um homem sanguinário.
9 Yerɑ Abisɑi, Seruyɑn bii, u sinɑ boko sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, yinni, mbɑn sɔ̃nɑ bɔ̃ɔ ɡoo teni tɑ kɑ nun wɔmmɔ mɛ. A de n dɑ n nùn wiru burɑ.
9 Então, disse Abisai, o filho de Zeruia, ao rei: Por que deveria este cão morto amaldiçoar o meu senhor, o rei? Permita que eu me aproxime dele, rogo-te, e corte-lhe a cabeça.
10 Mɑ Dɑfidi u nɛɛ, yɑ ǹ bɛɛ wɑ, bɛɛ Seruyɑn bibu. Durɔ wi, ù n mɑn wɔmmɔ yèn sɔ̃ Yinni Gusunɔ u nɛɛ u ko mɛ, wɑrɑ koo nùn yinɑri.
10 E o rei disse: O que tenho convosco, filhos de Zeruia? Portanto, que ele amaldiçoe, porque o SENHOR tem-lhe dito: Amaldiçoa Davi. Quem, então, dirá: Por que fizeste isso?
11 Mɑ u Abisɑi kɑ win bwɑ̃ɑbu kpuro sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, wee, nɛn tiin bii wi nɑ mɑrɑ, u kĩ u mɑn ɡo. Kɑɑ sere ɡere Bɛnyɑmɛɛ wini? Ǹ n mɛn nɑ, i de u mɑn wɔmɛ, Yinni Gusunɔ ù n nùn sɔ̃ɔwɑ mɛ.
11 E Davi disse a Abisai e a todos os seus servos: Eis que o meu filho, o qual saiu das minhas entranhas, busca a minha vida; quanto mais, agora, poderá este benjamita fazê-lo? Deixem-no a sós, e deixem-no amaldiçoar; porque o SENHOR lhe ordenou.
12 Sɔrɔkudo Yinni Gusunɔ u koo nɛn wɔnwɔndu wɑ kpɑ u kɔ̃sɑ ye ɡɔsiɑ ɡeɑ.
12 Pode ser que o SENHOR olhe para a minha aflição, e que o SENHOR me retribua o bem pela sua maldição neste dia.
13 Ye Dɑfidi u seewɑ u win swɑɑ wɔri u doonɔ kɑ win tɔmbu, yerɑ Simɛi u sĩimɔ ɡuu ten yɛ̃sɑɔ u bu bɛwe u bu kpenu kɑsukumɔ, u bu yɑnim wisimɔ, u Dɑfidi wɔnsimɔ.
13 E enquanto Davi e os seus homens seguiam pelo caminho, Simei seguia pela encosta contra ele, e o amaldiçoava enquanto seguia, e jogava pedras nele, e lançava pó.
14 Ye sinɑ boko kɑ win tɔn be, bɑ turɑ Yuudɛnin dɑɑrɔ, bɑ wɑsirɑ ɡem ɡem. Mɑ bɑ wɛ̃rɑ mi.
14 E o rei, e todo o povo que estava com ele, ficou exausto, e ali se refrescaram.
15 Abusɑlɔmu u tunumɑ Yerusɑlɛmuɔ kɑ Isirelibɑ dɑbinu. Ahitofɛli u mɑɑ wɑ̃ɑ kɑ be.
15 E Absalão, e todo o povo, os homens de Israel, vieram até Jerusalém, e com ele Aitofel.
16 Sɑnɑm mɛ Usɑi Aɑkiɡii, Dɑfidin bɔrɔ u tunumɑ Abusɑlɔmun mi, yerɑ u ɡeruɑ u nɛɛ, sinɑ boko, wunɛn hunde yu dɑkɑɑ dɑ.
16 E sucedeu que, quando Husai, o arquita, amigo de Davi, chegou a Absalão, Husai disse a Absalão: Deus salve o rei, Deus salve o rei.
17 Mɑ Abusɑlɔmu u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, mbɑ n kuɑ ɑ ǹ kɑ wɑ̃ɑ wunɛn bɔrɔ Dɑfidin wuurɔ. Nɡe mɛyɑ ɑ kɑ nùn kĩru sɔ̃ɔsimɔ?
17 E Absalão disse a Husai: Esta é a tua bondade para com o teu amigo? Por que não foste com o teu amigo?
18 Usɑi u nùn wisɑ u nɛɛ, n ǹ mɛn bɑɑ. Domi wi Yinni Gusunɔ kɑ tɔn beni kɑ Isirelibɑ kpuro bɑ ɡɔsɑ, wiɡiiwɑ nɑ sɑ̃ɑ. Wiyɑ nɑ kon mɑɑ kɑ yɔ̃rɑ.
18 E Husai disse a Absalão: Não; mas a quem o SENHOR, e o seu povo, e todos os homens de Israel escolherem, dele serei eu, e com ele permanecerei.
19 Yen biru n ǹ wunɑ win bii? Nɡe mɛ nɑ rɑɑ wunɛn tundo sɑ̃wɑ, nɡe mɛyɑ kon mɑɑ nun sɑ̃.
19 E, mais uma vez, a quem devo eu servir? Não deveria eu servir na presença do seu filho? Como servi na presença do teu pai, da mesma forma estarei na tua presença?
20 Yerɑ Abusɑlɔmu u Ahitofɛli sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, i wesiɑnɔ sɑnnu kpɑ i ɡere ye sɑ ko ko.
20 Então disse Absalão a Aitofel: Dá conselho entre vós sobre o que faremos.
21 Mɑ Ahitofɛli u Abusɑlɔmu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ doo ɑ kɑ wunɛn tundon kurɔ be bɑ sinɑ kpɑɑru kɔ̃su mi kpunɑ. Sɑɑ ye sɔɔrɑ Isirelibɑ kpuro bɑ koo ɡiɑ mɑ ɑ kɑ wunɛn tundo wi kɑrɑnɑwɑ mɑm mɑm. Kpɑ be bɑ kɑ nun wɑ̃ɑ kpuro bu kɑ nun yɔ̃rɑ dim dim.
21 E Aitofel disse a Absalão: Entra às concubinas do teu pai, as quais ele deixou para cuidar da casa; e todo o Israel ouvirá que tu és odioso ao teu pai; então, as mãos de todos os que estão contigo serão fortes.
22 Mɑ bɑ Abusɑlɔmu kuru ɡirɑ dii tɛɛrɑ wɔllɔ, mɑ u kɑ win tundon kurɔ be mɛnnɑ Isireli ben nɔni biru.
22 Assim, eles armaram uma tenda para Absalão no topo da casa; e Absalão entrou às concubinas do seu pai à vista de todo o Israel.
23 N deemɑ sɑɑ ye sɔɔ, bɑ rɑ n Ahitofɛlin ɡɑri ɡɑrisiwɑ nɡe Gusunɔn tiin ɡere. Mɛyɑ Abusɑlɔmu kɑ Dɑfidin tii bɑ rɑ n yi ɡɑrisi.
23 E o conselho de Aitofel, o qual ele aconselhava naqueles dias, era como se um homem tivesse consultado um oráculo de Deus; assim era todo o conselho de Aitofel, tanto para Davi, como para Absalão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.