2 Samuel 16
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs ACF
1 Sɑɑ ye Dɑfidi u sɑrɑm wee, u ɡuu ten wii kpiiru deri kese, yerɑ Sibɑ, Mɛfibosɛtin sɔm kowo u kurɑmɑ Dɑfidin wuswɑɑɔ kɑ kɛtɛkunu yiru ni u pɛ̃ɛ ɡoobu (200) sɔbi kɑ resɛm swɑɑnu wunɔbu (100) kɑ mɑɑ dɑ̃ɑ binu ɡɑnun swɑɑnu wunɔbu kɑ sere tɑm mɛ bɑ doke ɡɔnɑn bɔɔ bɑkɑru sɔɔ.
1 E passando Davi um pouco mais adiante do cume, eis que Ziba, o servo de Mefibosete, veio encontrar-se com ele, com um par de jumentos albardados, e sobre eles duzentos pães, com cem cachos de passas, e cem de frutas de verão e um odre de vinho.
2 Mɑ sinɑ boko u Sibɑ bikiɑ u nɛɛ, mbɑ yenibɑ.
2 E disse o rei a Ziba: Que pretendes com isto? E disse Ziba: Os jumentos são para a casa do rei, para se montarem neles; e o pão e as frutas de verão para comerem os moços; e o vinho para beberem os cansados no deserto.
3 Sinɑ boko u kpɑm bikiɑ u nɛɛ, Mɛfibosɛti wunɛn yinnin debubu mɑɑ ni?
3 Então disse o rei: Ora, onde está o filho de teu senhor? E disse Ziba ao rei: Eis que ficou em Jerusalém; porque disse: Hoje me restituirá a casa de Israel o reino de meu pai.
4 Sinɑ boko u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, tɛ̃, ye Mɛfibosɛti u rɑɑ mɔ, yɑ kuɑ wunɛɡiɑ.
4 Então disse o rei a Ziba: Eis que teu é tudo quanto tem Mefibosete. E disse Ziba: Eu me inclino, que eu ache graça em teus olhos, ó rei meu senhor.
5 — ausente —
5 E, chegando o rei Davi a Baurim, eis que dali saiu um homem da linhagem da casa de Saul, cujo nome era Simei, filho de Gera, e, saindo, ia amaldiçoando.
6 — ausente —
6 E atirava pedras contra Davi, e contra todos os servos do rei Davi; ainda que todo o povo e todos os valentes iam à sua direita e à sua esquerda.
7 u mɔ̀, ɑ doonɔ, ɑ doonɔ, tɔn ɡowo wunɛ, kɑm wunɛ.
7 E, amaldiçoando-o Simei, assim dizia: Sai, sai, homem de sangue, e homem de Belial.
8 Gusunɔ u nun mɔru kɔsie, mɑ u bɑn te suɑ u wunɛn bii Abusɑlɔmu nɔmu bɛriɑ yèn sɔ̃ ɑ Sɔɔlun yɛnuɡibu ɡo mɑ ɑ bɑndu di win ɑyerɔ. Wee tɛ̃, ɑ wɔnwɔndu soore, mɛyɑ n mɑɑ kɑ nun wɑ̃, domi wunɛ tɔn ɡowowɑ.
8 O Senhor te deu agora a paga de todo o sangue da casa de Saul, em cujo lugar tens reinado; já deu o Senhor o reino na mão de Absalão teu filho; e eis-te agora na tua desgraça, porque és um homem de sangue.
9 Yerɑ Abisɑi, Seruyɑn bii, u sinɑ boko sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, yinni, mbɑn sɔ̃nɑ bɔ̃ɔ ɡoo teni tɑ kɑ nun wɔmmɔ mɛ. A de n dɑ n nùn wiru burɑ.
9 Então disse Abisai, filho de Zeruia, ao rei: Por que amaldiçoaria este cão morto ao rei meu senhor? Deixa-me passar, e lhe tirarei a cabeça.
10 Mɑ Dɑfidi u nɛɛ, yɑ ǹ bɛɛ wɑ, bɛɛ Seruyɑn bibu. Durɔ wi, ù n mɑn wɔmmɔ yèn sɔ̃ Yinni Gusunɔ u nɛɛ u ko mɛ, wɑrɑ koo nùn yinɑri.
10 Disse, porém, o rei: Que tenho eu convosco, filhos de Zeruia? Ora deixai-o amaldiçoar; pois o Senhor lhe disse: Amaldiçoa a Davi; quem pois diria: Por que assim fizeste?
11 Mɑ u Abisɑi kɑ win bwɑ̃ɑbu kpuro sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, wee, nɛn tiin bii wi nɑ mɑrɑ, u kĩ u mɑn ɡo. Kɑɑ sere ɡere Bɛnyɑmɛɛ wini? Ǹ n mɛn nɑ, i de u mɑn wɔmɛ, Yinni Gusunɔ ù n nùn sɔ̃ɔwɑ mɛ.
11 Disse mais Davi a Abisai, e a todos os seus servos: Eis que meu filho, que saiu das minhas entranhas, procura a minha morte; quanto mais ainda este benjamita? Deixai-o, que amaldiçoe; porque o Senhor lho disse.
12 Sɔrɔkudo Yinni Gusunɔ u koo nɛn wɔnwɔndu wɑ kpɑ u kɔ̃sɑ ye ɡɔsiɑ ɡeɑ.
12 Porventura o Senhor olhará para a minha miséria; e o Senhor me pagará com bem a sua maldição deste dia.
13 Ye Dɑfidi u seewɑ u win swɑɑ wɔri u doonɔ kɑ win tɔmbu, yerɑ Simɛi u sĩimɔ ɡuu ten yɛ̃sɑɔ u bu bɛwe u bu kpenu kɑsukumɔ, u bu yɑnim wisimɔ, u Dɑfidi wɔnsimɔ.
13 Prosseguiram, pois, o seu caminho, Davi e os seus homens; e também Simei ia ao longo do monte, defronte dele, caminhando e amaldiçoando, e atirava pedras contra ele, e levantava poeira.
14 Ye sinɑ boko kɑ win tɔn be, bɑ turɑ Yuudɛnin dɑɑrɔ, bɑ wɑsirɑ ɡem ɡem. Mɑ bɑ wɛ̃rɑ mi.
14 E o rei e todo o povo que ia com ele chegaram cansados, e refrescaram-se ali.
15 Abusɑlɔmu u tunumɑ Yerusɑlɛmuɔ kɑ Isirelibɑ dɑbinu. Ahitofɛli u mɑɑ wɑ̃ɑ kɑ be.
15 Absalão, pois, e todo o povo, os homens de Israel, vieram a Jerusalém; e Aitofel com ele.
16 Sɑnɑm mɛ Usɑi Aɑkiɡii, Dɑfidin bɔrɔ u tunumɑ Abusɑlɔmun mi, yerɑ u ɡeruɑ u nɛɛ, sinɑ boko, wunɛn hunde yu dɑkɑɑ dɑ.
16 E sucedeu que, chegando Husai, o arquita, amigo de Davi, a Absalão, disse Husai a Absalão: Viva o rei, viva o rei!
17 Mɑ Abusɑlɔmu u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, mbɑ n kuɑ ɑ ǹ kɑ wɑ̃ɑ wunɛn bɔrɔ Dɑfidin wuurɔ. Nɡe mɛyɑ ɑ kɑ nùn kĩru sɔ̃ɔsimɔ?
17 Porém Absalão disse a Husai: É esta a tua beneficência para com o teu amigo? Por que não foste com o teu amigo?
18 Usɑi u nùn wisɑ u nɛɛ, n ǹ mɛn bɑɑ. Domi wi Yinni Gusunɔ kɑ tɔn beni kɑ Isirelibɑ kpuro bɑ ɡɔsɑ, wiɡiiwɑ nɑ sɑ̃ɑ. Wiyɑ nɑ kon mɑɑ kɑ yɔ̃rɑ.
18 E disse Husai a Absalão: Não, porém daquele que eleger o Senhor, e todo este povo, e todos os homens de Israel, dele serei e com ele ficarei.
19 Yen biru n ǹ wunɑ win bii? Nɡe mɛ nɑ rɑɑ wunɛn tundo sɑ̃wɑ, nɡe mɛyɑ kon mɑɑ nun sɑ̃.
19 E, demais disto, a quem serviria eu? Porventura não seria diante de seu filho? Como servi diante de teu pai, assim serei diante de ti.
20 Yerɑ Abusɑlɔmu u Ahitofɛli sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, i wesiɑnɔ sɑnnu kpɑ i ɡere ye sɑ ko ko.
20 Então disse Absalão a Aitofel: Dai conselho entre vós sobre o que devemos fazer.
21 Mɑ Ahitofɛli u Abusɑlɔmu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ doo ɑ kɑ wunɛn tundon kurɔ be bɑ sinɑ kpɑɑru kɔ̃su mi kpunɑ. Sɑɑ ye sɔɔrɑ Isirelibɑ kpuro bɑ koo ɡiɑ mɑ ɑ kɑ wunɛn tundo wi kɑrɑnɑwɑ mɑm mɑm. Kpɑ be bɑ kɑ nun wɑ̃ɑ kpuro bu kɑ nun yɔ̃rɑ dim dim.
21 E disse Aitofel a Absalão: Possue as concubinas de teu pai, que deixou para guardarem a casa; e assim todo o Israel ouvirá que te fizeste aborrecível para com teu pai; e se fortalecerão as mãos de todos os que estão contigo.
22 Mɑ bɑ Abusɑlɔmu kuru ɡirɑ dii tɛɛrɑ wɔllɔ, mɑ u kɑ win tundon kurɔ be mɛnnɑ Isireli ben nɔni biru.
22 Estenderam, pois, para Absalão uma tenda no terraço; e Absalão possuiu as concubinas de seu pai, perante os olhos de todo o Israel.
23 N deemɑ sɑɑ ye sɔɔ, bɑ rɑ n Ahitofɛlin ɡɑri ɡɑrisiwɑ nɡe Gusunɔn tiin ɡere. Mɛyɑ Abusɑlɔmu kɑ Dɑfidin tii bɑ rɑ n yi ɡɑrisi.
23 E era o conselho de Aitofel, que aconselhava naqueles dias, como se a palavra de Deus se consultara; tal era todo o conselho de Aitofel, assim para com Davi como para com Absalão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.