2 Samuel 15

Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Yen biru Abusɑlɔmu u dɑ u tɑbu kɛkɛ kɑsu kɑ dumi kɑ tɔmbu weerɑɑkuru be bɑ rɑ n nùn ɡbiiye mi u dɔɔ.
1 Algum tempo depois, Absalão providenciou para si uma carruagem com cavalos e contratou cinquenta guardas para servirem como sua guarda de honra.
2 U rɑ sewɑ buru buru yellu u n wɑ̃ɑ wuun duu yerɔ. Goo ù n sɑrɔ u siribu dɔɔ sinɑ bokon mi, yerɑ u rɑ yɛ̃ro yɔ̃rɑsie u nùn bikiɑ u nɛɛ, bwese kɛrɑ yeren min diyɑ ɑ yɑrimɑ.
2 Todas as manhãs, ele se levantava cedo e ia até o portão da cidade. Quando alguém trazia uma causa para ser julgada pelo rei, Absalão perguntava de que cidade a pessoa era, e ela lhe respondia a qual tribo de Israel pertencia.
3 kpɑ Abusɑlɔmu u nùn sɔ̃ u nɛɛ, ɑ wunɛn ɡem mɔ, ɑdɑmɑ ɑ̀ n dɑ sinɑ bokon mi, ɡoo kun nun swɑɑ dɑkimɔ.
3 Então Absalão dizia: “Sua causa é justa e legítima. É pena que o rei não tenha ninguém para ouvi-la”.
4 Kpɑ u n kpɑm mɔ̀, bɑ̀ n mɑn kuɑ siri kowo tem mɛ sɔɔ, bɑɑwure wi u siribu nɑ nɛn mi, kon nùn siriɑwɑ dee dee.
4 E dizia ainda: “Quem me dera ser juiz. Então todos me apresentariam suas questões legais, e eu lhes faria justiça!”.
5 Mi u yɔ̃ wuun duu yerɔ, ɡoo ù n nɑ win mi, u nùn kpunɑ u kɑ nun bɛɛrɛ wɛ̃, u rɑ nɔmu dɛmiɛwɑ u yɛ̃ro nɛnɛ u bɔkɑsi.
5 Quando alguém ia se prostrar diante dele, Absalão não o permitia. Ao contrário, tomava-o pela mão e o beijava.
6 Nɡe mɛyɑ Abusɑlɔmu u Isirelibɑ kpuro kuɑ be bɑ siribu dɑɑmɔ sinɑ bokon mi. Mɑ bɑ tii wesiɑ win mi ɡiɑ.
6 Fazia isso com todos que vinham ao rei pedir justiça e, desse modo, ia conquistando o coração de todos em Israel.
7 Ye n kuɑ wɔ̃ɔ nnɛ, yerɑ Abusɑlɔmu u sinɑ boko Dɑfidi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, nɑ nun kɑnɑmɔ, ɑ de n dɑ Heboroniɔ n ko yèn nɔɔ mwɛɛru nɑ Yinni Gusunɔ kuɑ.
7 Passados quatro anos, Absalão disse ao rei: “Deixe-me ir a Hebrom para cumprir o voto que fiz ao S enhor .
8 Domi sɑnɑm mɛ nɑ wɑ̃ɑ Gesuriɔ, Sirin temɔ, nɑ nɛɛ, mɑ Yinni Gusunɔ u kɑ mɑn wurɑmɑ bɑɑni kɑ ɡem, kon nùn yɑ̃kunu kuɑ Heboroniɔ.
8 Enquanto eu estava em Gesur, na Síria, prometi oferecer sacrifícios ao S enhor em Hebrom caso ele me trouxesse de volta a Jerusalém”.
9 Mɑ sinɑ boko u nɛɛ, ɑ doo kɑ bɔri yɛndu.
9 “Está bem”, disse o rei. “Vá e cumpra seu voto.” Então Absalão foi a Hebrom.
10 Min diyɑ u tɔmbu ɡɔrɑ ɡɔrɑ ɑsiri sɔɔ Isirelibɑn bwesenu kpuro sɔɔ, u nɛɛ, bu be sɔ̃, bɑ̀ n kɑ̃ɑkɑ̃ɑɡin swĩi nuɑ, bu kuuki koowo kpɑ bu kpɑrɑ bu nɛɛ, Abusɑlɔmu u bɑndu di Heboroniɔ.
10 Enquanto estava lá, porém, enviou em segredo mensageiros para todas as tribos de Israel. Eles diziam às pessoas: “Assim que ouvirem as trombetas, digam: ‘Absalão foi coroado rei em Hebrom!’”.
11 Mɑ u tɔmbu ɡoobu (200) kɑnɑ Yerusɑlɛmun di, bɑ kɑ nùn dɑ Heboroni mi. Adɑmɑ bɑ ǹ yɛ̃ ye u niɑ sɑ̃ɑ win ɡɔ̃ruɔ.
11 Absalão levou consigo duzentos homens de Jerusalém como seus convidados, mas eles não faziam ideia de suas intenções.
12 Sɑnɑm mɛ u yɑ̃kuru mɔ̀, yerɑ u derɑ bɑ dɑ Giloɔ bɑ Ahitofɛli, Dɑfidin bwisi kɛ̃ɔ kɑsumɑ. Yerɑ Abusɑlɔmun niɑ ye u sɑ̃ɑ mi, yɑ dɑm kuɑ. Tɔn be bɑ kɑ nùn yɔ̃rɑ bɑ dɑbiɑmɔ ɡem ɡem.
12 Enquanto Absalão oferecia os sacrifícios, mandou chamar Aitofel, um dos conselheiros de Davi que vivia na cidade de Gilo. Em pouco tempo, muitos outros se uniram a Absalão, e a conspiração ganhou força.
13 Yerɑ ɡoo u nɑ u Dɑfidi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, Isirelibɑn dɑbirɑ bɑ tii wesiɑ Abusɑlɔmun mi.
13 Logo, um mensageiro chegou a Jerusalém para informar Davi: “Todo o Israel se uniu a Absalão!”.
14 Mɑ Dɑfidi u win bwɑ̃ɑ be bɑ kɑ nùn wɑ̃ɑ Yerusɑlɛmuɔ sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ǹ n mɛn nɑ, i seewo su kpikiru su. Mɑ n kun mɛ, bɛsɛn ɡoo kun kisirɑmɔ Abusɑlɔmun nɔmɑn di. I wɑsi suo su doonɑ, u ku rɑɑ sun deemɑ mini u sun wɑhɑlɑ doke. Kpɑ u wuu ɡe wɔri u ɡen tɔmbu ɡo.
14 “Então devemos fugir de imediato, ou será tarde demais!”, disse Davi a seus conselheiros. “Rápido! Se sairmos de Jerusalém antes que Absalão chegue, escaparemos e impediremos que ele mate todos os moradores da cidade.”
15 Yerɑ win bwɑ̃ɑ be, bɑ ɡeruɑ bɑ nɛɛ, ye ɑ kĩ kpuro, yinni, yerɑ sɑ ko ko.
15 “O senhor tem o nosso apoio”, responderam seus conselheiros. “Faça o que lhe parecer melhor.”
16 Mɑ sinɑ boko u swɑɑ wɔri, kɑ win yɛnuɡibu. Adɑmɑ u derɑ win bɑn sinɑ kurɔbu wɔkuru bɑ sinɑ bɑ sinɑ kpɑɑru kɔ̃su.
16 Então o rei e toda a sua família partiram de imediato. Ele deixou para trás apenas dez concubinas para cuidarem do palácio.
17 Sɑɑ ye sinɑ boko u yɑriɔ, yerɑ win tɔmbu kpuro bɑ nùn swĩi. Mɑ bɑ dɑ bɑ yɔ̃rɑ sere wuun yɛnu dɑ̃ɑku ɡɑɡun bɔkuɔ.
17 O rei e todos que o acompanhavam foram a pé e pararam na última casa da cidade,
18 Mɑ win bwɑ̃ɑbu kpuro kɑ Keretibɑ kɑ Pelɛtibɑ bɑ nùn sɑrɑrimɔ kɑ sere mɑɑ tɔmbu nɑtɑ (600) be bɑ nùn swĩimɑ Gɑtin di bɑ sɑrɑ bɑ dɑ win wuswɑɑɔ.
18 a fim de deixar os soldados do rei passarem e tomarem a dianteira. Também iam com Davi sua guarda pessoal e seiscentos homens de Gate.
19 Mɑ sinɑ boko u Itɑi, Gɑtiɡii sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, mbɑn sɔ̃nɑ ɑ kɑ sun swĩi. A ɡɔsiro ɑ sinɑ Abusɑlɔmu u nun deemɑ. Domi wunɛ sɔɔwɑ. Yen biru bɑ kɑ nun nɑwɑ sɑɑ wunɛn tem di.
19 Então o rei se voltou para Itai, comandante dos homens de Gate, e disse: “Por que você está vindo conosco? Volte para o novo rei, pois Israel não é sua pátria; você é um estrangeiro no exílio.
20 Sɔ̃ɔ mɛɛ terɑ ɑ tunumɑ, kpɑ nɑ n kɑ nun yɑɑyɑɑre mɔ̀ ɡisɔ? Nɛn tii nɑ ǹ yɛ̃ mi nɑ dɔɔ. Ǹ n mɛn nɑ, ɑ ɡɔsiro kɑ wunɛn tɔn be bɑ nun swĩi, kpɑ Yinni Gusunɔn durom kɑ win bɔrɔkiniru tɑ n kɑ nun wɑ̃ɑ.
20 Chegou faz pouco tempo, e não seria certo eu obrigá-lo a vir conosco. Nem sei para onde vamos. Volte e leve consigo seus parentes, e que a bondade e a fidelidade o acompanhem!”.
21 Adɑmɑ Itɑi u sinɑ boko wisɑ u nɛɛ, sere kɑ Yinni Gusunɔn wɑ̃ɑru kɑ mɑɑ wunɛn tiin wɑ̃ɑru, yinni, yɑm kpuro mi ɑ wɑ̃ɑ, bɑɑ ǹ n ɡɔɔ sɔɔn nɑ, miyɑ ko nɑ n mɑɑ wɑ̃ɑ.
21 Itai, porém, disse ao rei: “Tão certo como vive o S enhor e como vive o rei, eu juro que, não importa o que aconteça, irei aonde for o meu senhor, o rei, seja para viver ou para morrer!”.
22 Mɑ Dɑfidi u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ǹ n mɛn nɑ, ɑ ɡbiiyo su dɑ.
22 Davi respondeu: “Muito bem, venha conosco”. E Itai, todos os seus homens e suas famílias acompanharam Davi.
23 Sɑɑ ye tɔn be, bɑ sɑrɔ bɑ doonɔ, yerɑ tem mɛn tɔmbu bɑ wuri wure. Mɑ sinɑ boko kɑ win tɔmbu kpuro bɑ dɑɑ te bɑ mɔ̀ Sedoroni tɔburɑ bɑ doonɑ ɡbɑburun berɑ ɡiɑ.
23 Por onde passavam o rei e os que o seguiam, todo o povo chorava em alta voz. Atravessaram o vale de Cedrom e foram em direção ao deserto.
24 Yɑ̃ku kowo Sɑdɔku u mɑɑ wɑ̃ɑ mi kɑ Lefi be bɑ Yinni Gusunɔn woodɑn kpɑkororu sɔɔwɑ. Bɑ tu sɔbiɑ bɑ yi. Mɑ yɑ̃ku kowo Abiɑtɑɑ u yɑ̃kuru mɔ̀ sere tɔn be kpuro bɑ kɑ yɑrɑ wuun di bɑ kpɑ.
24 Zadoque e todos os levitas também os acompanharam, carregando a arca da aliança de Deus. Puseram a arca no chão, e Abiatar ofereceu sacrifícios até que todos tivessem saído da cidade.
25 Ye bɑ yɑ̃kuru kuɑ bɑ kpɑ, yerɑ sinɑ boko u Sɑdɔku sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ Yinni Gusunɔn woodɑn kpɑkoro te suo ɑ kɑ wurɑ wuuɔ. Yinni Gusunɔ ù n mɑn durom kuɑ, u koo de n wurɑmɑ kpɑ n mɑɑ tu wɑ ten wɑ̃ɑ yerɔ.
25 Então Davi ordenou a Zadoque: “Leve a arca de Deus de volta para a cidade. Se for da vontade do S enhor , ele me trará de volta para ver novamente a arca e o santuário.
26 Adɑmɑ ù n nɛɛ, u mɑn yinɑwɑ, to, nɛ wee! U mɑn kuo nɡe mɛ u kĩ.
26 Mas, se ele não se agradar mais de mim, que faça comigo o que lhe parecer melhor”.
27 Mɑ u kpɑm nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ wɑ? A wuro kɑ bɔri yɛndu, kɑ wunɛn bii Akimɑsi kɑ Abiɑtɑɑ kɑ win bii Yonɑtɑm.
27 O rei também disse ao sacerdote Zadoque: “Preste atenção. Você deve voltar à cidade, com seu filho Aimaás e com Jônatas, filho de Abiatar.
28 Wee, kon yɔ̃rɑ dɑɑ ten tɔburɑ yerɔ ɡbɑburu mini, sere ɑ kɑ mɑn lɑbɑɑri sɔ̃ɔmɑ.
28 Farei uma parada em um dos pontos de travessia do Jordão e ficarei ali esperando notícias suas”.
29 Nɡe mɛyɑ Sɑdɔku kɑ Abiɑtɑɑ bɑ kɑ Yinni Gusunɔn kpɑkoro te wurɑ Yerusɑlɛmuɔ. Mɑ bɑ sinɑ mi.
29 Então Zadoque e Abiatar levaram a arca de Deus de volta para Jerusalém e ali permaneceram.
30 Mɑ Dɑfidi u Olifin ɡuuru yɔɔmɔ kɑ swĩi u yɑsɑ wiru wukiri, u sĩimɔ kɑ nɑɑ dirusu. Nɡe mɛyɑ win bwɑ̃ɑ be bɑ kɑ nùn dɔɔ bɑ mɑɑ kuɑ. Bɑ ɡuu te yɔɔmɔ kɑ swĩi bɑ yɑsi wiru wukiri.
30 Davi prosseguiu pelo caminho para o monte das Oliveiras, chorando enquanto andava. Estava com a cabeça coberta e os pés descalços. Os que iam com ele também tinham a cabeça coberta e choravam enquanto subiam ao monte.
31 N deemɑ ɡoo u rɑɑ Dɑfidi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, Ahitofɛli u wɑ̃ɑ kɑ Abusɑlɔmu, tɔn be bɑ sinɑ boko seesi sɔɔ. Mɑ Dɑfidi u Yinni Gusunɔ kɑnɑ u nɛɛ, u de Ahitofɛlin bwisi yi u Abusɑlɔmu kɛ̃mɔ mi, yi ko ɑsɑnsi sɑriruɡii.
31 Quando alguém informou a Davi que Aitofel, seu conselheiro, agora apoiava Absalão, Davi orou: “Ó S enhor , faze que Aitofel dê conselhos errados a Absalão!”.
32 Sɑnɑm mɛ Dɑfidi u turɑ ɡuuru wɔllɔ mi bɑ rɑ Gusunɔ sɑ̃, u deemɑ Usɑi Aɑkiɡii u wɑ̃ɑ mi, u nùn mɑrɑ u yɑbe kĩɑsu sebuɑ. Mɑ win wirɑ tuɑ sɑ̃ɑ u kɑ win nuku sɑnkirɑnu sɔ̃ɔsi.
32 Quando Davi chegou ao alto do monte, onde o povo costumava adorar a Deus, Husai, o arquita, o esperava ali. Husai havia rasgado suas roupas e colocado terra sobre a cabeça.
33 Mɑ Dɑfidi u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, sɑ̀ n dɑ sɑnnu, yɑ ǹ mɑn somimɔ.
33 Mas Davi lhe disse: “Se você vier comigo, será apenas um peso.
34 Ǹ n mɛn nɑ, ɑ ɡɔsiro wuuɔ kpɑ ɑ dɑ ɑ Abusɑlɔmu sɔ̃ mɑ kɑɑ ko win bɔ̃ɔ nɡe mɛ ɑ rɑɑ sɑ̃ɑ win tundon bɔ̃ɔ. Nɡe mɛyɑ kɑɑ mɑn somi ɑ̀ n Ahitofɛlin bwisi kɑm koosiɑmɔ.
34 Volte à cidade e diga a Absalão: ‘Agora serei seu conselheiro, ó rei, como no passado fui conselheiro de seu pai’. Assim, você poderá frustrar os conselhos de Aitofel.
35 Yɑ̃ku kowobu Sɑdɔku kɑ Abiɑtɑɑ bɑ wɑ̃ɑ mi kɑ wunɛ. Gɑri yi ɑ nuɑ sɑɑ sunɔ Abusɑlɔmun yɛnun di kpuro, ɑ doo ɑ bu yi sɔ̃.
35 Os sacerdotes Zadoque e Abiatar estarão lá. Informe-os dos planos feitos no palácio,
36 Wee, ben bibu yiru Akimɑsi, Sɑdɔkun bii kɑ Yonɑtɑm Abiɑtɑɑn bii bɑ mɑɑ wɑ̃ɑ mi. Beyɑ kɑɑ ɡɔrimɑ bu nɑ bu mɑn sɔ̃ ye ɑ nuɑ kpuro.
36 e eles enviarão seus filhos Aimaás e Jônatas para me contar o que se passa”.
37 Mɑ Usɑi, Dɑfidin bɔ̃ɔ wi, u wurɑ Yerusɑlɛmuɔ. Sɑɑ yerɑ Abusɑlɔmun tii u mɑɑ tunumɑ mi.
37 Assim, Husai, amigo de Davi, voltou para Jerusalém e ali chegou na mesma hora em que Absalão entrava na cidade.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.